Alle inzendingen over liefde

vergeten angst vergeten verdriet vergroten woorden tot spijt die niets kan wegnemen tot schaamte die verdiept op mijn wangen donkerrood te bang om te verliezen…

Een rood kleurende boom in een traag levend land groene struiken aan de wortel een omhelzing…

Op een dag likken de straten hun gezichten schoon, ze verjagen de schimmen uit het verleden. Op zo’n dag wordt de morgen geschreven, leg ik mijn kleinste nerven bloot. Op die dag kus ik je zacht op wakker geworden lippen en doe mijn schaamrok af ----------------------…

Liefde versier mij eens Laat eens van je horen Hou mij eens stevig vast Ik kijk naar de hemel en ik denk Laat de sterren mij nou eens omarmen Want ik heb het soms zo koud Ik wil naar de zee kijken En ik wil de golven golvend over mij heen Om de liefde te voelen van de aarde Laat me niet alleen Met deze ingewikkelde mensen Kan God geen…

In mijn moeder ben ik diep geworteld. Door haar werd ik vader van een stam. Wanneer ik aan mijn bange moeder denk, hoor ik haar stem weer fluisteren. Jij bent mijn oogappel, mijn enig kind. Ik leef in jou. Laat ons niet alleen. Was het maar waar. De dood dreef ons wreed uiteen. Het seizoen is weer herfst geworden. Ook ik werd een oude,…

Ineens grijpt het me aan Ik zie hem nog zo staan Is er geen liefde in de mens Is haat en lust de wens En leidt angst ons leven Terwijl we zo veel hebben te geven Een onschuldig leven genomen Hoeveel moeten er nog komen? Mijn kreet gaat omhoog Wie is het die ons steeds bedroog? Is de mens van nature slecht? En zijn we als het ware al berecht…

De twinkeling in jouw ogen schitteren van het doek dagen en nachten gaan zonder tijd langs mij voorbij ik voel rondom mij de rillingen van kilte in mijn nek met windvlagen door de hectiek in de maatschappij. Mijn emoties staan stil maar het gevoel cirkelt rond apathisch in de tunnel van het surround systeem bevangen door de warmte dat…

Je vroeg of ik je beelden wilde, man en vrouw, tempelbeelden, ze moeten bij elkaar blijven, zei je. Ik wist, als ik jou toe zou laten je in mijn hart dreigde te verdwalen, wat heb ik aan zo'n gekooide vogel? Ga liever in de tuin, vlieg vrij en kom af en toe wat eten halen, ik zal elke keer genieten van je komst. De beelden mogen graag…

Ze zaten in mijn buik, voor dat ik het wist, fladderden van de ene naar de andere kant en ik dacht NEE! Ze nestelden zich vast aan mijn buikwand, voor ik het in de gaten had, stevig vast, nog steeds dacht ik NEE? Ze waren een eenheid met mijn buik geworden en zodra ik je maar zag, maakten ze zich los van de wand, omdat het vrijheid…

ik heb je gezocht in de mist van duizenden woorden teksten gelezen zinnen ontleed maar niets sprak mij aan toch kreeg jij gezicht in warme klanken bekende langzaam kleur met vingerspitsengevoel heb ik jou eindelijk kunnen bereiken jij bleek geen puzzel was overal alleen ik kon je toen niet echt begrijpen…

de stilte van een oud leeg gebouw  een stilte die het verleden laat horen  verhalen van elektromotoren transportbanden  opzichters, ongelukken  papieren zakjes met boterhammen  jouw stilte vertelde van ons hoe het was  en nooit meer worden zou…

we grasduinen door onze kleine grote geschiedenis als een vloed mieren worden we gedreven door een onstuimige zee van herinneringen die heen en weer beweegt door de snelheid van onze woordenvloed soms proeven we in die grote kleine geschiedenis de smaak van gal als een steile met ijs bedekte oever opdoemt en de stroom haar…

ik hoef je niet te slijpen of facetten te polijsten jij edelsteent al naturel een gekozen setting brengt een lach jij houdt wel je eigen schoonheid vast nooit is jouw schittering verblindend in de kleuren die jij straalt het is een warme gloed die in verbondenheid het allerbeste in de mens naar boven haalt…

Een nazomerse zachte nacht had zich van seizoen vergist, met je ogen, zo klaar zonder mist, waarin de rijzende maan op liefde wacht. Het speelse spel beroeren elkaars lippen, aarzelende golven van harten strelen. Hoe broos, zachte woorden te prevelen. Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen. Oktobernacht, nimmer vergeten, verzacht…

herfst licht op in spikkelglanzen mist danst langs akkoorden van de eerste stralen zon verstild kijken koeien in de verte vol verbazing rond hun romp verdwenen in een witte deken nog is je lach wat onbestemd in flarden nacht maar ogen spiegelen al wat je verwacht als wij het pad afgaan en nevels vocht zich aan ons hechten glanzen…

Mijn gesloten ogen isoleren haar zo houd ik haar gezicht anoniem tot het voelen van haar warme adem raakt haar zachte lippen mijn illusie. Alleen haar zachte vriendelijke stem laat mijn verhaal schitteren via een dia de kenmerken glanzen op melodie met accenten door een dragende aria. De waarheid ligt in het midden het…

Neem me mee naar jouw straten en de huizen waar het lijkt dat iedereen naar ons kijkt neem me mee naar dat kasteel waar jij alleen de ruimtes kent zelf de sleutel bent beklim met mij de toren daar op die honderd treden trap raken we verward ook wat verloren maar leren we ook ondertussen elkaar opnieuw weer kussen…

Overkomt mij in werkelijkheidsdromen geen zuurstof krijg ik dan door jou sprakeloos ben ik want jij bent mijn spreken sidder bij de muziek van je stem waar ik zo van hou door je ogen verruimt mijn blik naar oneindig jij lieve ziel zuivering zo zijn we elkaars onderkomen stort je gedachtenstroom maar in mij dan word…

Een verlangend oogpunt in de stilte voor de grens van een passioneel hart het knooppunt van verworpen hartstocht tijdens de afslag naar middernacht. Haar duistere kracht stroomt bloed in de mysterie van hongerige lust die de smaak van de nacht proeft maar overdag in haar victorie berust.…

Ach jij, jij kunt midden op een warme dag een bad nemen. Je bent vroeg opgestaan om op tijd te komen en je bent alweer terug. Je hebt geluisterd, soms met je ogen dicht, maar niet in slaap. In alle kleren die je aanhad was het zo warm en je wilde zo weinig mogelijk bewegen. En straks, als het avond is drink je thee met wie je…

werkelijkheid voorbij los van gene intimiteit nabij vind ik je weer als mezelf een genietend gerucht die passie prevelt als heelheid onverzadigbaar omdat er liefde meespeelt…

Elkaar gevonden Lief en leed gedeeld Woelige baren bevaren Jong begonnen Samen oud geworden Respect ondervonden Verdrietig geweest Heit en mem geworden Pake en beppe daarna Maar vooral... Lief gehad Dankbaar blij en Vijftig jaren voorbij... Hartelijk gefeliciteerd met dit Heugelijk feit. leafs Thea.…

als ik jou zie jouw glimlach en jouw ogen zie ik de liefde glinsteren die ons verbond zegelt in dagen dat de lucht donkert luister jij mij tot rust dek jij sterren stralend mij kussend toe in tijden dat de hemel zonnestraalt bruis jij mijn bron gelijk een regenboog de wereld zacht omarmt als ik jou zie jouw glimlach en jouw ogen…

Ster van vuur Gloeit haar hitte In de diepten Van zijn water Schijnt haar licht Op toppen van golven Sinds het eerste uur Werd zij bedolven Door zijn kracht Dansen aan de hemel Ritmisch door getijden In vervoering gebracht Laat zij zich leiden Tot het nu van later…

Sonnettenkrans I. Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen. O, lievling, ik heb u zo lief…zo lief.. Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief, Voel, hoe mijn lippen verlangend branden… O, ik wil alles zijn u ten gerief… Ik wil uw levensbanen bloem-omranden… O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde, Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief…

Terwijl de minuten als uren weg tikken gaan mijn dagen voorbij in de nacht diep van binnen voelen de secondes in folklore waar ik op heb gewacht. Wijzers die mij dirigeren in een richting door een warme open persoonlijkheid met een levendige glans als in fotografie dat in kledij mij door de nacht begeleidt. Mijn uren schitteren in de…

ik weet dat mijn dromen vleugels hebben vaak in vervaarlijke scheervlucht langs de werkelijkheid gaan maar eenmaal geland zien ze jou altijd in paradijselijke glorie staan met een lach op de knipperende landingsbaan ogen die van alles beloven je naar binnen loodsen in de zoete wereld van weer samen mogen zijn je kijkt me aan…

Jouw intense blik zo dichtbij als een hypnotiserende lijn die de kern naar jou vergroot. Het glas zo helder als de morgen zonder een mistbank over het gras zo helder als de merel zijn noot. Bij het sluiten van mijn ogen met een diepgaand beeld beleef ik jouw warme expressie. De ontmoeting vervult passie jouw aanwezige temperament…

Sommige mensen hebben het in het verleden niet makkelijk gehad. Hun geloof in de liefde hebben ze verloren, je moet eerst door iemand zijn muur heen zien te komen. Soms moeten we niet te snel opgeven, maar iemand een goede reden geven om die muur rustig af te breken. Mensen bouwen geen muur zonder reden, die is opgebouwd door slechte ervaringen…

Bij onze troetelbeer Jeroen Pauw zag ik een Syrisch gezin, die de barre tocht heeft doorstaan en die er voor gaan staan om in ons land de handen uit de mouwen te steken. Ik was geschokt door de edele gelaatstrekken en hun wijze inborsten, want kijk eens aan, daar zijn we dus bang voor, zulke aimabele mensen met zoveel rijkheid aan kwaliteiten…