5737 resultaten.
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
Dronken van wat was...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Ondenkbaar waar
veroorzaken we elke zucht bij elkaar
in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment
van duizend keer samen zijn,
tot de stilte hoorbaar de nacht verlengt
en onze adem
dromend het getij van onze hartslag luistert,
roerloos, bijna onbereikbaar, ondenkbaar glijdend
naar een wereld die nog niet werkelijk is ...…
Sprekend Verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 In slechts fracties van momenten
Worden archeologische monumenten
Behorend tot het werelds erfgoed
Door deze islamitische fanaten
verwijderd uit de Mohammedaanse
Staten, omdat het van hun imam zo moet.…
Dood kust goena goena
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 De bezwering die eens
toeslaat, wanneer het niet
wordt verwacht; op het moment
dat de goena goena de dood
kust bij nacht.…
Bijzondere verjaardag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.725 Mijn lieve vriendin verjaart
dat is heel bijzonder
want het is niet zo vanzelfsprekend
na al dat gedonder
Vele moeilijke momenten
kwamen bij je voorbij
maar je bleef positief
gaat voor niets of niemand opzij
Jouw positief denken
houd je op de been
zodat anderen ervoor zorgen
je doet het niet alleen
Anderen ervaren veel steun van jou…
Je stralende gezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
547 lente groende
jij zomer en bloeide beeldschoon
kleurrijk oogde herfst in rijpende oogst
voor koude dagen die om feesten vragen
ik heb ooit je hand gepakt
toen ik onomkeerbare liefde zag
het laatste voornemen dat ik toen nog had
was je liefhebben met heel mijn kleine hart
dat is gebleven als doel om voor te leven
ook in onthutsende momenten…
In het oudste zonlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 wat ginds betekent
ook voor hier en waar geen maat op staat,
beperkt de ruimte in tot eigen schaal los
van het allesomvattende uitspansel, als de
gekromde uitspatting van de aangepaste tijd,
het hart, de binten gekraakt in het schuim
van de bestemming uit het land van vertrek
tot de boodschap op de horizon is aangeland
tot het moment…
Een zachte klik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Het zijn van die momenten..
Die onverhoopte, zacht omfloerste componenten.
Een klein gebaar, die ene snaar.
Je treft een woord,
een blik die essentieel de diepte raakt.
Zo zacht.
Zo vol van onverwachte pracht.
Zo ongelofelijk intens..
-
Alles telt.
De stonden draaien,
uiterst traag.…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 dingen zijn
zoals het gras, de wind en de bomen
de regen laten komen
de vogel ging zitten in de boom
met de onhoorbare grondtoon
de wolken botsen tegen de zon
met de onhoorbare boventoon
de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen
de vogel en de boom en de wolken
en de zon en de vijver worden
zich in het moment…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit
Hoor alleen maar het geluid
In mn donkere kamer, van een vogel die fluit
Tot het gelukzalige moment…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt
tot dat moment…
De man op de zuil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
442 Ergens voor de eeuwigheid wil
het leven niet voor de momenten
wijken. Bevindt zich een man op
een zuil die zich alleen door
God in zijn hart laat kijken.
Hij is die man van het nu,
maar ook van een devoot verleden.
Zijn hart vindt pas rust als er
voor de eeuwigheid kan worden
gebeden.…
Het bos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen
Ritselende Geluiden
Tussen stilte door
Prachtig
Toverachtig
Het bos
Het woud
Hoe de mens
zich daar voelt
Is al eeuwenoud
de elf en de uil
Houden zich schuil
Als je loopt in het bos
Uit de chaos
Van alledagen
Van alles wat we najagen
Het bos de uil en de elf
Die raadselachtige momenten…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ik vang de zon om te kunnen schijnen
val op sterren om alles te mogen wensen
en op klavertjes maar wel die van vier
Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen
van de regen in een malle bui het wellustig plenzen
in het moment zijn van ieder willekeurig dier
De druif proeft me al haar wijnen
van mensen leren kennen ken ik mensen
het leven…
razen in een waas
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
506 de waas van het moment
sluit velen van ons de ogen
het is de eigen wereld die telt,
vervloekt zij het mededogen
de tijd die men heeft
wordt nagenoeg opgegeten
door het zoete van moeten
hoe ik dat zelf ervaar
of hoe de ander dat beleeft
kunnen gedachten wel, doch
gevoelens onvoldoende meten
men loopt niet meer op blote voeten
van schoeisel…
een gedicht is oude regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 het moment is de gedachte
tussen wal en schip
de scheepswand is onze huid
-er zitten barstjes in
we moeten onze huid duur verkopen
het is tenslotte al gisteren
laten we een gat in de tijd metselen
voordat we dit nalaten
stel dat we vergeten iets in een
hersenhelft terug te duwen
de huizen waar we te laat
voor school waren zijn van…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Gunt anderen, zichzelf te ademen
en als ik dat niet meer zou kunnen en
waardig de plaats en tijdstip van de dood
te kiezen om me dat oprecht te gunnen om
zich daarin geen moment in te verliezen.…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 vertel me wie je bent
gooi de deuren en ramen
van je hart maar open
lucht jezelf
ik zal proberen te luisteren
natuurlijk niet lachen
niet huiveren op het
verkeerde moment
ik zal proberen te zijn als de wind
zo’n zwoele waar in de onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel…
Angelina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Ik heb twee volle dozen post
en een la met oude spullen
een herfstblad uit 1989
de vleugels die mama me aandeed
om te zien wat ik moest zijn
en een paar restjes van haar stem
uit de verstolen momenten
dat ik mijn adem inhield
om de geheimen te horen
die ze onderaan de trap besprak
Ik ruik weer wat ik wilde
heel de dag haar liefde
en…
Vijftig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
563 Met alle momenten van het NU.
Met dagen die morgen gisteren worden.
Met alle dagen die nog moeten komen.
Met de dag die morgen komen zal.
Voor wie vijftig wordt vandaag!
Of 60, 70, 80, 90. Ja, ook 100!
Met liefleedse jaren tussenin.
Vijftig is en blijft een mijlpaal.
50 is en blijft een mooi getal.…
Vreedzaam bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Nu ik gestaag een hogere leeftijd heb bereikt
in mijn stoel uitkijk over het talud en zwijg
neig een projectiel te gaan worden voor een moment
weet ik ook dat ik beter een schuur kan zijn.
Een plaats waar opslag een plek heeft
al mijn goede bedoelingen te bewaren,
inspanningen voor goede dingen te sparen.…
Lock down
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Even dwong het virus ons tot bezinning,
een moment van ons gedrag bewust,
even werd de aarde gekust,
maar snel greep de economie de overwinning.
Ik heb de blauwe lucht gezien,
iets meer bewust - misschien -…
Er is een kindeke....
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
747 Ik keek hem vragend aan en in mijn ogen
verzonk de eeuwigheid tot één moment.
Een ster viel stervend uit het firmament
die mij deed wankelen in onvermogen.
God zei: “Mijn zoon ik rommel maar wat aan.
Elk jaar word ik met kerst opnieuw geboren.
Ik ben de os en ezel in de stal.
Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.…
Onderdukking
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
526 Geef jezelf de ruimte en leer
van álle momenten, telkens weer.…
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten
geuren om ons heen
op zoek naar de oase
waar liefdeswater een
mogelijke toekomst zal
ontsluiten voor zielen die
vielen voor dit unieke
moment…
Gerrie Knetemann
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 vrienden lekker treint
In één seconde komt alles voorbij:
Parijs, de gele truien, valpartijen,
het wereldkampioenschap, de kasseien,
de stratenmaker was een echte kei
Zijn vindingrijke tong zat altijd los,
hij lulde als een prof en schreef met zijn
‘de dood of gladiolen’ poëzie
Viel in het harnas van zijn stalen ros,
heel even is er een moment…
Een naamloos ontvallen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
418 jij hield
niet zo van
het onverwachte
plotselinge
geluiden en krachten
die tevoorschijn
kwamen op een niet
bekend moment
vaak vooraf
gegaan door
flitsend licht
in alle kleuren
glinsterend en
sierlijk dansend
op de wind in de
ogen van ieder kind
in versnellend
tempo op naar
de finale die met
een grote klap
alle schoonheden…
Plastic doorschijnend
netgedicht
5.0 met 51 stemmen
490 ik heb op
een stil moment
even met je
vingers gesproken
zij lagen lichtelijk
gebogen op het
tafelblad omdat
dit voor nu de
vrije houding van
handen in de
zorg is gebleken
rust en bewegen
zo wordt de dag
gegeven en in
vrije tijd de hobby
verstolen nagelbijt
om alles rustig
te verwerken
monden te moe
om alert te reageren
in onrust…