5080 resultaten.
Gijzeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Noodgedwongen zit het werkvolk thuis
Gekluisterd aan de buis en internet
En zoekt bevreesd, vol zorgen en whatsappend
Een middel tegen angst voor een besmetting
Een poeder tegen covid-19?
Zo'n wondermiddel is nog niet gezien
Verkouden, grieperig?…
Corona, het alfabeth en het Colombia-bord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 post)
huiselijk geweld
intelligente lockdown
immuunsysteem
intensive care
internet
isolatie
Italie
kerken
kinderopvang
Koning, de
koorts
lock-down
mantelzorger
media
medicijnen
minister
minister-President
mondkapje
Nederland
noodopvang
omdraaien op ic
ondernemers
ouderen
onderwijs
op 1 tv
op slot
overleden
palliatieve zorg…
blikje aandacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 dat als een hoorn van overvloed
geen bodem meer lijkt te hebben
kleurrijk als de mensen op de wereld
is ons leven rijk aan perspectief
tot ons onverwacht en verraderlijk
een ongenode gast in het leven komt
die ongezien en zo ongrijpbaar is
de nachtmerrie die zich ontvouwt
breekt ons natuurlijk doen en laten
stort ons in nog ongekende zorgen…
Later
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
539 met die en die was ik gelukkig
schimmen kwamen in haar taal
Zou je niet eens wat gaan doen
de wind weer in de zeilen
de kop vol mist
weer leeggeblazen
en daar gaan we weer
op weg naar Inge
De tropenkolder roept
dus weg hier weg
loop naar de tropen
Het bos in
wachten op de regen
en de regen kwam
de Amazone
maak je maar geen zorgen…
Macht van de Gelukkige
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 geen zorgen.
een held
mag ook verliezen.
ga je mee?…
VOOR WIE DIT LEEST
snelsonnet
4.5 met 46 stemmen
2.590 O, lezer, u bent ronduit geniaal !
Uw smaak is hoogontwikkeld en esthetisch,
uw lezenslust verdient de term poëtisch,
kortom, u heeft een groots gevoel voor taal.
U dient nu (in het nieuwsfeit fraai te zien)
dit vers wél te belonen met een tien....…
Wakkere Nederlander (11)
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
611 Ga never nooit met Erdogan in zee
Want onderin zijn koffie zit veel drab
Straks eet ik in de ochtend al kebab
En zit ik in een kaftan aan ’t diner
Te laat heeft ons Europa in de gaten
Dat we straks Aziáten binnenlaten…
Een verandering van ongekende proporties*
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 Gebied negentien (19)
Met beelden die lijken nieuw
In verloren tijd
Gewonnen tijd kan 't
Zeker worden als Rusland
De oorlog verliest
Bij het tegendeel
Is W.O.III utopie
Géén verloren strijd
*Uit: 'Gebied 19' van Esther Gerritsen…
De dichter heeft te regelen
gedicht
3.0 met 32 stemmen
20.154 Ik heb te regelen een kindjelief,
een woning en natuurlijk spullen ook.
Het moet aanwendbaar zijn mijn bezit,
ik moet het nu en dan alleen kunnen laten
zonder even later roerloosheid aan te treffen.
Stel ik kom thuis
het kind is versteend, het huis
verlamd en de spullen nog veel erger.
Geen andere beweging dan deze thuiskomst.
Dan zou ik…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 Te dulden heb ik dezer dagen
méér dan ik moet.
De lente komt ook zonder mijn gewroet,
de boom zal kortelings weer vruchten dragen.
Ik maak mijn leven niet, de plannen
zijn maar papier.
Het water welt dichtbij en ver van hier,
het wil de bitterheid opnieuw verbannen.
De twijg vol botten rijkt omhoog,
zij geeft zich eindeloos gewonnen
al…
Kopzorg
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
928 Een boerenzoon in Hoorn
Werd met een varkenshoofd geboren
Hij was heel ongelukkig
Maar de boer zei slechts nukkig:
't Probleem zit gewoon tussen de oor'n…
Veilig thuis
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.172 'Liefje, kijk je uit?'
Mompel je heel zacht
Je ligt en slaapt nog half
Voor jou is het nog nacht
'Ja hoor, lieve schat'
Fluister ik en kus je mond
Je spreekt die woorden meer
Misschien wel ongegrond
Ik duik in het verkeer
Maar toch, ik kan het lezen
Iedere ochtend weer
Verscholen in de krant
'Gedood in het verkeer'
Ergens in dit…
Reisgezelschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.565 een reisgezelschap zoals wij:
een stille en een prater
maar anders dan bij ons;
het is een zoontje en zijn vader
maar zoon is oud en pa is kind
dat zie je aan hun ogen
en alles wat van praten rest
zijn de zoon zijn monologen
Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt,
lijkt weg van deze aarde
maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast
en laat…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Z'n kamer, ingericht om te vertrekken,
is niet in staat om mij, zelf, te ontvangen.
Vier schilferende muren; effen, bange
gordijnen, buitentijdse boekenrekken.
Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.
Er is…
Vaderlijk
hartenkreet
2.3 met 93 stemmen
23.559 Zo dichtbij zonder het te weten
Onvoorwaardelijk met me verbonden
Geen bloedband maar niet met het origineel te meten
Zonder het te weten vergaf je mijn zonden
De rebel die je zag, heb je niet vastgebonden
Zonder jou had ik nog vastgezeten
Mijn vicieuze spiraal heeft je doen zweten
Zonder jou waren mijn demonen niet heen gezonden
Grove fouten…
Stilverdriet
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.649 Wanneer het lichaam rusten moet
De gedachtes werken gaan.
En slaap noch werkelijkheid gevat kan worden.
Wat rest mij dan te doen?
Niks anders dan het los te laten...
De tranen komen ’s nachts
Wanneer alles donker is
En slechts het huilen van de wind
Mijn stil verdriet verstoort.…
Een chirurg weet van geen pijn
gedicht
2.5 met 55 stemmen
32.292 Stuurloos staart hij naar de patient
hoe de pijn vrij te krijgen
los te maken in heldere cesuren
wat voor hem onzichtbaar blijft
Hij snijdt in wat zeer zichtbaar is
een bloederige troep: de mens in
zijn algemeenheid beent hij
zorgvuldig uit.
Gaaf en glanzend onder de operatielamp
restanten van actie: de patiënt is bevrijd
van zijn pijn…
Moeders handen
gedicht
3.1 met 199 stemmen
66.303 Je hebt het brood gesmeerd,
onze kleren gekeerd,
ons het pannetje toegeschoven
en de sokken gestopt
en ons ondergestopt...
allemaal met je handen.
Hebt de melk afgedekt
en ons toffees verstrekt
en kranten de wijk rondgedragen,
hebt geschild en versteld
en de hemden geteld...
allemaal met je handen.
Hebt ons menigmaal
ook het warme onthaal…
Als de nacht kilt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.583 Hou me vast wanneer de dag
naar schemer drijft
de avond langs mijn lippen strijkt
met huiverende vleugels
en als het duister stilte brengt
omarm dan ook de angst
die je ontbloot in ogen ziet
want jij alleen verwarmt de kilte
de nacht is blind voor het verdriet…
Faalangst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
712 Ik schiet te kort
aan de grens van mijn begrip
verontrust al wat begrepen wordt
omdat ik niet kan temperen
je tweestrijd van ik
tegen ik
Je nuchterheid is schijn
een kooi en facade voor
onbedwingbare emoties
En als mijn liefde ongehoord blijft
wat rest er dan
zelfs na geduld
de angst
voor mijn leegte
in jou…
lenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.461 Al kopend ging hij ten onder
aan wat voor hem zijn redding leek
Bij de postbank begon het gedonder
maar dat interesseerde hem geen steek
Een ieder was zijn vriend dus het kwam vast wel goed
want wie goed doet goed ontmoet
maar nadat ook lenen.nl en zelfs frisia niet meer wilden
waren het niet zijn vrienden die hem uit de ellende tilden
hij zakte…
Paranoia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Als je zo doorgaat
is het leven een sleur
terwijl boten varen,
gezinnen scheuren
Genoten door vaders met zonen
genietend in de kuip.
Getogen om te geloven
in Jezus Christus.
Alles is hoe je het niet gewild had
en toch pak je de draad weer op
stop met denken
doorbreek de lus.…
In de gaten
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
2.216 Daar lag je dan
Stil in een hoekje
Een goede plek
En alleszins jouw keus
De rust waarnaar jij
Zo zeer verlangde
Was daar voor jou
Maar toch…
Ik hield je in de gaten
Had jij mij nodig
Was ik daar
Vanzelfsprekend…
Aandacht
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.959 het allermooiste van aandacht
is dat je het kunt geven
wie alleen maar aandacht vraagt
begrijpt niets van het leven
je hebt mensen die luid praten
schreeuwen kan je het beter noemen
vaak ten koste van een ander
niet anders dan zichzelf roemen
ikke, ikke, ikke, IK
kom mensen lach om MIJ
zo iemand verdient geen aandacht
hij hoort er helemaal…
Kopzorgen
netgedicht
3.3 met 141 stemmen
47.513 Kijk, speciaal voor mij gemaakt
zeg je en ‘n lachje huilt onzeker
in je gezicht dat een tintje bleker
mijn hart vol medelijden raakt
Ik vind ‘m mooi, hij lijkt net echt
vervolg je …op onvaste toon
die druipend van gefaalde hoon
zorgt dat ik tegen m’n tranen vecht
Terwijl je hand zich radeloos strekt
om te voelen aan het donkere haar
prevel…
ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
gedicht
3.9 met 27 stemmen
11.910 ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
en in min was ik met de eiken en 't overspel
bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte
toen zij hun kronen streken.
maar in nam mij
de waardin
die achter 't knotveer dranken dreef.
zo gul van slok en in haar schenken onbedaarlijk,
klonk zij als golfslag van een kribbende rivier
en 't…
Hulp
gedicht
3.0 met 27 stemmen
12.588 Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw
die jurken maakte van kapotte broeken
en soep van groente die was weggesmeten
die lappen breide van verdwaalde draden
en overvloed van bodems los kon schrapen,
die planten overreedde tot gedijen
en koeken vulde met een hart van spijs
en als het nacht was liep ze weer naar huis
en kroop in bed…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 Op tweehoog in de stad droomt ze
van vee dat pijn lijdt, een dak
dat brandend instort, en ze valt
verdiepingen lager op een matras van
haar bed. En is weer op tweehoog hoog,
al tast ze in het duister en vindt
niet wat ze zoekt. Zwart staat haar
goed en toch rouwt ze niet
altijd, wit is haar kleur voor de dieren
op zondag in haar oude…
HIPPOCRATES
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 ik zweer bij Apéllôn de genezer
neem alle goden tot getuige
om naar beste oordeel en vermogen
jouw leven als mijn voornaamste
bekommernis te beschouwen
laat geen oligofrene orde van dwazen
terwijl het geld wegrot in hun zakken
bedenken wat ik zal doen
tweeduizend vierhonderd veertig jaar na nu
wanneer jouw leven eindigt in een overleg…
Het kind in glas
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.482 Soms zijn de dagen korter
dan de stappen die je wilt zetten
en moegedragen woorden je beletten
om te spreken
over vroeger dat niet meer telt
doch wel het gevoel dat de rode sintels
van het pas aangelegd terras doet schreien
en nood zich aan liefde hecht
die verstoort in een
couveuse ligt te ademen
waar brengt mijn religie mij
wanneer…