10327 resultaten.
onuitwisbaar
hartenkreet
2.6 met 25 stemmen
2.944 Als een nacht zonder duisternis
in stilte klinkt verlatenheid.
Langzaam snijdt pijn
door mijn lichaam,
niemand kan het zien
de tranen die maar komen
het gemis, de herinnering.
Hopen op weerzien,
niet zomaar verdwijnen.
Onuitwisbaar....
intens gedeeld leven.…
In de nabijheid van
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
942 Het groen stilt mijn verlangen
en terwijl de massa vlucht
omhels ik haar aanwezigheid.…
Maandachtig
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.288 Berkentakken bewegen stilte
tot rusteloosheid
bleke stammen drogen langzaam
in lengende schaduwen.
Het mos traant nog
maar de nacht is helder
van geest.…
Afstemmen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.038 wat is een mens nog waard
schimmig wezen van zichzelf
oorverdovend doof voor dood
gewoon leven niet gewoon
stemt hij af op valse tonen
die gewelddadig zuiver klinken
zijn eigen stem niet hoort
uit vrees stilte te begrijpen…
Top
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 steeds hoger
tot mijn schaduw verdwijnt
stap ik een barre tocht
omhoog gegeseld door de wind
zoekend naar zalvende stilte
eenzaamheid treft
als een kaakslag
in het dal
staat een koe
ik noem haar Gertrude
dat praat makkelijker…
nog
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
3.069 nog ben ik in naaktheid
van het afwezige
verstijfd in stilte
in het gestamel van betovering
een voorschot op het leven
nog blind in duisternis
vervreemd nog zal ik opstijgen
onaangetast in ontsnapping
beetje bij beetje uit het lichaam
nog nooit was ik hier
maar in teken van leven
werd mijn naam kenbaar gemaakt…
Requiem
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.123 Roerloos
Drijvend door
Het gladde oppervlak
Serene stilte
Ruw verstoord
Door een plonzende kikker
Niemand
Zingt een requiem
Voor zijn langste reis
Het einde
Van de vijver
Komt snel naderbij
Voor de pas gestorven eend…
tout casse, tout passe, tout lasse ...
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.694 alles is vergankelijkheid
geliefden onder steen geborgen
of met de wind weer weggewaaid
bij elke visite
nog verder verloren
een foto een naam versleten verdriet
zo kil klinkt stilte
immer dwingend de roep
vergeefs want hier vind ik je niet…
avond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.001 Als de uitdagende blik van de maan,
het onverstaanbare gefluister van de sterren,
het ruisende geluid van de rivier
en het ritselen van het riet
de stilte van de avond breken,
dan weet ik dat er ergens
daar in de ruimte of in cyberspace
iemand aan me zit te denken
en zachtjes mijn gedachten deelt.…
Warme lichaamstaal
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
916 wanneer stilte spreekt
wind de woorden draagt
weet ik dat het breekt
jij me zal vergeten
ook al ben ik jouw
nog niet geboren kind
onuitgesproken
ben ik bij je in meer
dan warme lichaamstaal
maar zal nooit buiten
kunnen spelen als jij dat
stille niet snel uit me haalt…
Kom maar
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.427 als je veel verdriet in je draagt
en er is niemand die er eens naar vraagt
als je hart eenvoudig tranen laat
en er is niemand die daar voor openstaat
als je glimlach niet meer glimmen wilt
en er is niemand die de tijd met jou stilt
kom dan maar even in mijn armen
ik zal je troosten en liefdevol verwarmen…
HUWE - LIJK
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
1.495 Helaas, ze bleek een minne minnares:
ze zorgde van begin af aan voor kilte
en onbevredigende doodse stilte;
nee, al met al werd het geen groot succes.
Het beste lijkt, in plaats van zo te lijden,
heel spoedig van die dode vrouw te scheiden.…
Wij waagden 't bijna niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
894 Ik heb gedroomd
vannacht
van water
groen water
het mooiste water
dat ik vroeg
in de ochtend
zag
stil was het
wij waagden 't
bijna niet
te spreken
er lag een steiger
er zat een meeuw
die onverdroten
was het de stilte
peilde…
herfstwater
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.085 herfstwater
gebotteld
uitgewrongen
mij doordrongen
In stilte anijsjes eten
daar
onder het bladerdak
van die lindeboom
en allengs
terwijl ik de dartelaars
gadesla
klopt de vloek weer aan
en nog
het eeuwige klitten
dit besef van voorbijgaan
omstrengelt het mij
met sterker garen…
winter
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.439 het land berust
de winter riep de stilte
tot getuige
langs kale bomen
tast ik
de bermen af
onkruid sluimert
onaanaantastbaar
als het is
altijd hebben kraaien
het recht
op het laatste woord
ik luister
naar verdronken letters
in de sloot…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
De wonderlijke wereld van je geest
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
518 In de wonderlijke wereld
van je geest
pluk je de mooiste
bloemen
bejubel ze, want zij
ontroeren het meest
Sta ook stil bij
de stilte in je hart
en geef je over
aan de beelden
van je zijn
wees liefdevol in alles
wat je doet
want zwart en wit
doen pijn
en je hart
geen goed…
Het tweede drankje dat nooit kwam
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.905 Twee gezichten
zijn blij elkaar te herkennen
namen worden weer gezegd
zij gaat zitten, begint
hij antwoordt
hele zinnen volgen
heen en weer
maar de woorden
vloeien niet aaneen
en de stilte
weigert te nestelen…
eens
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.189 zie de realiteit
vervagen in dromen
waar niets wat het lijkt
nog werkelijk is
laat wat ik voel
de fluistering breken
waar stilte sluimert
in de schreeuw van een hart
en hoor wat ik denk
steel mijn dromen
waar alles heel vaag
eens is geweest…
het leven vergaan
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.349 waar in het duister
de zoektocht naar mijzelf
in verhoopte dromen
ik verlies aan de nacht
raakt mijn toekomst
sterrengeruis
fluistert de stilte
intens verdriet
tot die breekt
in de val der wensen
haar schicht voor eeuwig
het leven laat gaan…
Liever alleen
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
638 Ik heb niemand nodig
Ik ben graag alleen
De rust en de stilte
De natuur om mij heen
De bomen en bloemen
Het gras en de wind
De zon in het water
Die mij bijna verblindt
Ik geniet van de geluiden
De vogels om mij heen
Het doet mij beseffen
Ik ben niet alleen…
Overblijven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
813 De stilte
is
veranderd.
De
tafel niet
meer de spiegel
die ik zoek.
Gedachten vragen mij
iets.
Vragen wil
ik jou
waarom
je bent gebleven
en slaapt
met de blik
die al mijn leugens
meteen weer wakker maakt.
Maar ik zwijg
en denk
even
liever
aan niets.…
O-derivaat
gedicht
2.2 met 39 stemmen
14.970 Toen ik niets meer deed
wist ik wie ik was
van alle mogelijkheden
nog het meest simon vinkenoog
uit stilte ontstaan
af- en aanwezig,
warm en koud,
waterpas.
Wat ik tot nader order was
bekend en onbekend
niet langer meer dat
maar een en al oor
in de wetenschap
dat
---------------------------
uit: Gedicht, 1975.…
die ene kus
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.648 de nacht onthult
gesluierd verlangen
zachtjes wacht
de eenzaamheid
haar zwijgen gehoord
verstoort de stilte
woorden in tranen
raken zijn hart
en de fluistering breekt
omsluierd verlangen
wanhoop verdwijnt
in een kus
zo zacht…
retraite (5)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.114 zelden klonk er zoveel
schoonheid in de stilte
sierden zachtere tinten
het krieken van de dag
dommelden klooster en
akkers in zijden nevels
bleven woorden langer
zwijgen
m’n zinnen vromer dan
gedacht…
IJsbloemen
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.480 De eenzame
aan een tafel in een kamer
in een slapeloze ruimte
waar de stilte spookt
en de kaalheid van de winter
een slaap overheerst
met woorden van ontroostbare
eeuwigheid.…
Kilte
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
911 De kilte verarmde
De stilte verwarmde
Totdat het vuur bluste
En ik in het onbewuste
Alles innig omarmde
Ik de deken omsloeg
Die ik tot dan droeg
En het vuur berustend toeliet
Weg van de pijn en het verdriet
En ontving de troost, waar ik om vroeg…
Ochtend
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
688 Stilte in donker gedrongen
Tijd in lengte geslonken
Tranen, die stil sprongen
Stillagen en flets blonken
Welden in het wankele zicht
Broos, amper tastbaar
Vond je eindelijk elkaar
In het prille ochtendlicht…
Zielepijn
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
977 Diep valt de stilte
in die open wond
van mijn verlatenheid.
Dan sluipt 's nachts
dit kwaad langs de
kieren van mijn ziel.
En kromt het lichaam
zich andermaal van
't uitgesteld verdriet.…
Zwijgzaam opperhoofd Kaken-toe
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
940 En stilte bleef
tot spijt
dat er nog steeds
niet veel te spreken viel.
en zo verging
de tijd.…