8256 resultaten.
durf ik nog dromen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
877 zal ik ooit nog durven dromen
nu jouw lach
mij werd ontnomen
wordt een dag
nog steeds herboren
als ik in jouw tranen
de nacht verlies
hoor ik een lied
in verdwenen stilte
waar de nachtegaal gezwegen
jouw stem niet meer hoort
vraag ik mijzelf
in hoeveel dagen
de stilte wordt doorbroken
wanneer ik ooit
weer mag ontwaken
in…
Zonneschijn mijn nachten
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
2.092 Overvallen door eenzaamheid
Een gevoel van leegte van binnen
Stromen tranen vol van emoties
Even niets met mezelf te beginnen
Ik kan het niet eens omschrijven
Zit er gewoon helemaal doorheen
Als op de bodem van mijn bestaan
Zonder jou voel ik me zo erg alleen
Laat me weer bij je zijn mijn liefste
Kom en… zonneschijn mijn nachten
Pak mijn…
In ijle vogelstemmen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
711 zonder ophouden ga ik
elders wenen
dan in transparante luchten
die ik met open ogen
hellend verlies door de
gedoofde woorden van morgen
rusteloos en zonder einde
onder het drukkende puin
van gisteren
ga ik graven in elk geluid
dat de dood wekt
door drijvende kiezels
die ik radeloos gooi
naar alle tranen van
mijn vlakke eenzaamheid…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
De chemotrein
netgedicht
4.7 met 47 stemmen
1.531 Door aders denderen chemometro's
over rode en blauwe banen, station naar station
pijnlijk misselijkmakend chlorixvervoerend
schakelen stemmingswisselingen om en kanker uit
vallende haren, tintelend brandende huid
Lachen met ingehouden tranen
elke stap is een te veel
elke minuut een uur
elk uur een jaar
Tik tak tik tak, zou het aanslaan?…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Aan het blauw azuur waar
de wind speelt met grijze wolken
die de zon laat verdwijnen en haar
ingehouden tranen van de zomer
weer zal uitstorten in een nieuw
seizoen
en de aarde laat drinken
wat een verademing is voor
het laatste zomergroen
dat langzaam wordt onthuld in
een allesoverheersende compositie
van sprankelende kleuren
die ogen…
Wrak
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.225 Je hand gaat naar je wang,
En je voelt een vertrouwde traan.
Je jeugd was niet perfect,
Maar dat mag de reden niet zijn.
Want achter die lege ogen,
Hoort geen toekomst vol pijn.…
Generatiekloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Het water onder de brug
schildert een tafereel
het tafereel van twee mensen
van een opa en een kind
Het kind ziet de eendjes
kwakend rond het brood
wijst zijn opa op het hert, de vos,
op de wonderen der natuur
Maar Opa ziet slechts het tafereel
het schilderij van wijsheid en dromen
een traan spat op het water uiteen
"Kijk eens Opa!…
Waan zinnig opgewekt
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.184 lijden lag licht te weken
tussen dons van zacht vermoeden
geen gevoel gaf meer genoegen
dan te zwelgen zonder reden
ogen zwommen achter glazen
geniepig glurend door het vocht
dat opgewekt meer tranen trok
dan voorspelling kon beramen
onderhuidse spelden prikten
punten in onschuldig weefsel
als een woekerend verzinsel
waarin waarheden…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
drenkeling
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.276 het schuim op mijn lippen
is zee
het zout op mijn huid
zijn tranen
haar ogen
de oceanen
waarin
ik langzaam verdrink
het haar in beweging
is duin
de wind om mij heen
haar adem
de afstand
nog slechts één vadem
waarin
ik telkens verdwaal
haar lichaam in ruste
is strand
de hand uitgestrekt
een baken
die hartstocht
weer doet ontwaken…
Maar dan toch.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 Toch doet het pijn
De steen op mijn maag
Veroorzaakt een sleetse
Plek op mijn shirt
Toch doet het pijn
Het verlaten hart
Pompt radeloos om
Wat er is gebeurd
Toch doet het pijn
De glimlach van mijn moeder
Op haar sterfbed,
Geen traan, niet getreurd
Verloren jaren
Verdwenen in de mist
Begraven in een witte kist
We hadden afgesproken…
Een moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.125 Zo'n moment waarbij men soms een traan
misschien maar moeilijk kan bedwingen.
Want bij niets raakt men zo aangedaan
als aan dierbare herinneringen.…
Romantiek
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
898 Ze kwam en was
er plots weer
In huppeldraf
van buiten op mij af
vurige ogen tuiten
haar rode ironische lippen
die me straal
recht aankeken
met gloeiende kooltjes
die me opvraten
In haar woorden
school iets onbestaanbaars
ze had iets lopen
wat er aan
viel vast te knopen
voor ooit iemand elders
mijn tranen welden
Ik vlucht zoveel…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
977 als oprechtheid
halfstok wordt gehesen
lijkt vertrouwen dood
ieder woord
ieder gebaar
iedere stilte
heeft aan oorspronkelijkheid ingeboet,
het delen is vermoord
of zal het zijn
als rouwen,
opstandige eenzaamheid,
woede bouwen
tranen die slijten aan hoop,
eindeloos,
in nog ongewenste dagen
blijven zij schaduwrijk
doch ongewijd…
Voor het moment
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
837 want
willen dat alles hetzelfde blijft
zoals vandaag op ons moment
in de morgen en de dagen erna
Liever nog met een leugen leven
dan het niet meer kunnen schelen
waar de een en de ander gebleven
dat jij eens echt dood zal zijn
Elke dag steeds aan je denken
een betonnen engel geschilderd
in de kleuren waar jij van houdt
met zilveren tranen…
Ganzenbord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 ik kriebel mijzelf eens vaker
dan begin ik vast te lachen
al het jaren stof verzamelen
van ernst en dagelijkse plicht
mag echt wel eens verwaaien
de dood speelt met ons mee
ziet ons boompje wisselen
het liefst doe ik het met vreugde
al valt wel hier en daar een traan
pion ben ik op het levensbord
wie rolt toch steeds die dobbelsteen
is…
Afdaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Vaak
terwijl ik lijd aan zelfbedrog
waar ik ook ga
loop ik verblinding achterna
zorg goed voor mij
tranen die mij volgen
overval mij met voorspoed
verstop mij aan de binnenkant
van jullie frivole bustehouders
laat af en toe
God
in ons.…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
mystery is the darkness in the night
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
594 zo beduusd maakt
Ook al ben ik zo nieuwsgierig
Het omvat een schild
Met verborgen kleuren
Zo puur en toch zo melancholiek
Nee, het is geen bekwaamheid
Om in deze uitgestippelde wereld
Zo trots en onbegrensd te leven
In deze beschilderde nachten
Het is allang geen beklemde tralies
Meer waar het hart zo diep getroffen
Wordt door de tranen…
Teloorgang van een jong talent
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.057 Voor J. 1967-1995
Jij was nog
in woelige schemering
waarin tijd versmolt met
wat ooit gebroken werd
Ontluikend als subtiel licht
in warme ogen
Op tere huid drogen
tranen zich als fijn stof
der herinnering
Als een vervlogen
zondagskind
in pijn verdronken
Zo een jong
fragiel
weerbarstig talent
Jij was nog
niet aan…
In Cargo
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
503 levend
tussen momenten door
van wanhoop en
hittestress
vastberaden doorklief ik
de tijd
moedig ontlopend de onwetenden
die mijn ware gezicht niet
kennen
rimpelen gedachten zonder bodem
mijn innerlijk gemoed
zweetdruppels zwaren mijn schouders angst
camoufleer ik mijn
ziel
in nevels van steenlawines
manouvrerend tussen
tranen en…
Het kind diep in mij.
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
717 Er waren ook tranen van het lachen
mooie momenten die ze koestert en
voor altijd in haar hart zal bewaren.…
slaap
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
918 ik droom jou
rode bladeren
in de wind
surreëel
tegen het wit
van de lucht
als vogels
die kwetteren
in de herfst
alsof het zomer is
verdrijven ze
het blijvende gevoel
de diepe tonen
gekerfd
in een hart
gespleten door
tegenstrijdigheid
tegen de tijd
dat onze tranen
zijn verdampt
ben jij
nog hier
en ziet mij
zoals ik ben
als…
Aardbeving Japan.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
608 De mensheid huilt zeeën van tranen
door dit natuurgeweld, met een
kracht waar niets tegen was bestand.…
VADER ZIJN...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.459 Vaders van zovele kinderen
van een dochter van een zoon
Vader zijn van die kinderen
voelt doorgaans doodgewoon
Vader worden was een makkie
met en door die korte daad
Vader zijn op je gemakkie
grenst aan 'onder de maat'
Vader blijven vergt wat inzet
met soms vreugde, soms een traan
Vader zo herinneren was mijn aanzet
hoewel het met mij…
uiteindelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 op een laatste zomerdag geschreven
papier
een schaduw op een muur
lees dit zachtjes hier
dan verzint dit kind
gedichtjes van zoete stroop
een naam schreeuwt om hoop
niets is wat het lijkt
zeker geen hint
lees de lach
als 'n traan
alleen dan
is het verdraagzaam
wie dit leest
zijn de laatste
gedichten op het feest
en voor het…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Nee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Het woordje nee
daar zit ik zo mee
het accepteren
huilend proberen
want nee moeten zeggen
is je grenzen verleggen
gewoon omdat je lichaam weigert
in je hooft het allemaal steigert
van woede en verdriet
de pijn die men niet ziet
weer een stapje naar benee
het antwoord moet en het is nee
sorry, er komt een hele dikke traan
ik weet even niet…
toverkracht
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.439 De tranen liepen over je wangen.
Toen je liep in de verlaten gangen.
We gaven je nog een laatste zoen.
Jij was onze kampioen.
Ik was boos, boos op iedereen maar niet op jou.
Ik fluisterde woorden en zei dat ik van je hou.
Ik huilde dag en nacht.
Ik dacht: waarom hebben dokters geen toverkracht?…