8449 resultaten.
Luister
hartenkreet
4.4 met 26 stemmen
1.886 toe op afstand
Negeer mijn tedere gevoel
Mijn vriendschap voor jou
En vooral mijn oprechtheid
Het is alles wat ik kon zijn
Ik heb zoveel pijn doorstaan
Miljoenen tranen vergoten
Over het gemis maar gezwegen
De hoop en de teleurstelling
Jij ging vervolgde je eigen weg
Nadat jij mij je rug toekeerde
Denk nog maar eens aan mij
Of… Vergeet…
Over
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.378 Maar ik wil je een ding laten weten:
Ik hou van je en zal je nooit vergeten.…
hartdood
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
2.476 wat ben ik meer
dan een leeg omhulsel
in een vergeten kamer
waarin schreeuwen
blijven plakken
tegen fluwelen wanden
en waar het hart blijft kloppen
tegen beter weten in
ik sleep mij voort
van woord naar woord
zonder doel
of gevoel van waarde
wat ben ik meer
dan een stil verlangen
in een verloren wereld
waarin nachten
langer duren…
stil spel
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.176 Doch, geen woorden te vergeten,
Want alles lijkt reeds gezegd.
In dit verfoeide spel,
Heeft stilte de regie.…
zij stamt van lady kant
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 ze woont al levenslang
in koog ja aan de zaan
haar maatje die heet daan
geboren als pang-van gang
zijn vader's kant
dichtte lekkende kraantjes
langs vergeten laantjes
in ’t verre montferland
zij daarentegen
is heel verlegen
met ‘r moeder’s kant
grootmoe was de lieve lady kant
beter bekend als faliekant
te zijn doorgezakt
na…
DOMBURG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 Kijk eens - zucht zij - zalig
eindeloze ruimte zover ogen zien
een late boer rijt z'n akker open
elke portie wacht op bevruchting
een enkele boom belooft rust en
's zomers boterhammen in de schaduw
een sloot - de zekerheid van water -
wie kan hier anders dan dankbaar zijn
zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…
Vesting met code
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 Ik hunker hongerig
naar je lekkere lijf
alle zachte welvingen
met passie te strelen
onpeilbare dieptes
wellustig verkennen
Maar je lichaam
spreekt geen vuur
je koude hoge rug
onneembare muur
van een vesting
met geheime code
waar ik de volgorde
van vergeten ben
Geef me een hint
een opening om
ergens te beginnen
anders worden we…
speel met zwarte dolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 staf
de gouden pij
rozen in mijn haar
met wijds gebaar
schik ik de wereld
bloos me dan tot koningin
ontbied de roze wolken
dwing rivieren oeverloos
speel met zwarte dolken
geen land heb ik maar dromen
we juichen met de handen op elkaar
de schijn van goud zal spoedig komen
mijn straf is weer een horizon voorbij
het bloemenkleed vergeet…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
ware aard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
936 Haal de spiegel voor me weg
Het praat zo moeilijk tegen mezelf
De spiegel praat met mijn woorden mee
Zo praat ik echt niet graag
Laat je ware aard eens zien
Spreek en keertje je eigen woorden
Het zijn dan, mijn woorden niet
Maar, de jouwe
Vergeet dan niet dat jouw woorden
Die jouw mening vertegenwoordigen
De spiegel zullen breken
Het…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
voorbij
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.192 die droom was zo mooi
maar dan is het voorbij
keihard komt de waarheid naar voren
het is voorbij
je zag het aan zijn ogen
ze keken je aan en zeiden
sorry ik heb voor haar gekozen
maar ik hou nog van jou
het kwelt me zijn blik vol wanhoop
hij drinkt om zijn verdriet te vergeten
en jijzelf doet opgewonden
je straalt dan valt het doek…
Overleven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.109 Hoe kunnen mensen
ooit ontspannen en vrij
het leven zo teleurstellen
dat hemel een hel wordt
Waar liefde wil vervalsen
ons tot verraad verleidt
en denken in emoties
leven tot waan verheft
Waar eenheid is vergeten
strijd ons gaande houdt
waar echtheid wordt gemeden
leugen tot waarheid gemaakt
In onschuld geboren
rijpend fruit
dat…
Aan het meer
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.743 schemering
en het zachte geluid
van golven, klotsend
tegen wal en boten
Een kampvuur en de herinnering
van toen de wijn al was vergoten
en de wijsheid zijn keerzij toonde
en de liefde mij er beloonde
met een kus
Waarop ik verviel in vreugde
en vragen stelde over
de talen waarin verhalen
zich de ronde deden
Toen ik alleen en reeds
vergeten…
Onbewust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.647 Een hevige strijd gaat beginnen
tussen mijn gevoel en verstand
ik weet niet wie er gaat winnen
want beiden staan aan mijn kant
De inzet is jou snel te vergeten
totdat ik van jou ben verlost
lieverd, je moest nu ’s weten
hoeveel moeite mij dat kost
Elke dag breek jij bij mij in
waarom maak je mij zo ongerust
ik heb recht op een nieuw begin…
Door liefde gevangen
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.861 Zullen we ons nu overgeven
aan het spel dat liefde heet
durf je het met mij te beleven
zodat je alles om je heen vergeet
Door liefde zijn we gevangen
genietend van deze roze waas
waarin we naar elkaar verlangen
zijn ware gevoelens ons de baas
We laten ons heerlijk meesleuren
op passionele vlagen van de wind
pure liefde mag ons leven inkleuren…
een plek voor ons alleen
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
3.759 Overal waarvan je weet,
dat ik alles om mij heen vergeet.
Jouw vingers zorgen voor een hemel op aarde,
verlangens die je voor mij bewaarde.
En wanneer je mij zachtjes kust,
vervul je mijn lichaam met lust.
Nu zal ik mij aan jou geven,
ik voel jouw lichaam beven.
Samen komen wij aan,
op een plek waar alleen wij nog bestaan…
Maagdelijk
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.393 Geplukt uit een der velen
dwingend doch niet ruw
trekt hij haar uit witte lakens
tijd is hier en gekomen
het serene wordt haar ontnomen
Hij vlijt haar teder neder
vingers beroeren haar zacht
trillend onder warme adem
liggend vlak gespreid
zoals zij op hem wacht
De pen dringt zich aan haar op
beroeren doet pijn vergeten
brengt haar…
Als ik niet aan je denk of raak
gedicht
3.4 met 36 stemmen
16.474 Dag en nacht neem je mijn gedachten in beslag -
Dat ik je één moment
Vergeten mag.
---------------------------
uit: 'Zestig', 2000.…
DE WAARHEID & DE DICHTER *
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.615 Ze verbaast zich over zaken
die wij - kleine zielen achterop –
allang vergeten zijn
of niet meer willen zien.
Wij houden van de waarheid,
maar begrijpen haar eigenlijk niet.
--------------------------------------------
* Dit gedicht verscheen in het novembernummer
van Hollands Maandblad (2005).…
zonder mededogen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.050 zeldzame momenten
dan sta ik even stil
en overdenk de opbrengst
of wel mijn ambachtelijke rente
krijg ze maar eens groot
is een vaak gehoorde kreet
of hoe beperk ik de schade
bij zoveel aangeboden leed
met tranen in de ogen
begin ik met mes en vork te eten
kom op, zei moeder vroeger al;
zij is haar gebrek aan mededogen
al lang vergeten…
Titels
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
691 Met als devies
Verkrijg De Titel
deed u vergeten
dat het studiewater
meest uit bier bestond,
de studentenhaver
was een sterke dronk.
Voor koning en voor vaderland
loopt u de kans
een tijd erna
hoegenaamd gewild of niet
een extra lintje te ontvangen
op borst of jas.…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vroeg bij de vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit…
Pandora’s merrie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
761 dromen in duister gevangen
slechts van terzijde wat licht
dood onontkoombaar
genaderd heel dicht
tot in een heldere flits
de doos wordt opgeschud
Pandora uit verwarring
haar verrassing vergeet
duistere merrie laat lopen
stroomt het licht weer
door verbroken dromen
worden maan en sterren
hartstochtelijk begroet
lijkt dood gereduceerd…
Over de dwaze dagen
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.134 Over de dwaze dagen
van hartenkreten die navrant
verstilden over glooiend land
en in de storm van een hand
zich stoeiden met
de som van vragen
En zo de dagen zijn vergeten
en een glimlach zich verbrandt
aan dat wat rauw versleten
door de zeug werd doodgebeten
en in weemoed, schooierij
door honden werd bestand
Over de dwaze dagen
van…
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 Gisteren zweeft in flarden
rond mijn hoofd, gedachten
dalen als druppels neer in
de beker van mijn zijn en
diep in mij vormt zich een
meer van welhaast vergeten
verlangen naar dat, wat ooit
was en schier ongemerkt
tussen mijn vingers gleed.…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.6 met 26 stemmen
2.594 Terwijl ik uit het raam keek
zag ik vogels
in het blauw
ze vlogen mij voorbij
zo lang ik daar toen heb gezeten
Ik zat op jou te wachten
met een koffie
die ik wou
en wachtte met de vogels
net zo lang om toen te weten
Dat jij mijn lief
nu nooit meer -nooit meer
nooit meer komen zou
de vogels in de blauwe lucht
hoe kon je ze vergeten…
Voornemens
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.428 stikkend in de drank
Feestend op mijn manier
Verlaat ik het oude jaar
Als wil ik het gehaast verlaten
Vuurwerk daar buiten in straten
Getuigt de alom versnelde pas
Vanwaar die haast ieder jaar weer
De voornemens nieuw ten spijt
Ook nu weer het nieuwe beleid
Blijkt altijd weer een illusie
Van dronken ontnuchterende feiten
En het spoedige vergeten…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…