9413 resultaten.
Geluk
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.510 Een druppel water op je gezicht,
een eenvoudig of mooi gedicht.
De kleur geel in het groene veld,
de vrede in plaats van geweld.
Een kinderhand die rust in jouw hand,
een lange wandeling op het strand.
Gewoon een spelletje ganzenbord
of het feit dat het donker wordt.…
dagje Vlissingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
764 je hoeft niet eens 't water in
om te verzuipen
zee en lucht
't is één pot nat
paraplu's sneuvelen
aan het regenfront
plassen fronsen boos
om de drieste wind
verlaten terrasjes schuilen mismoedig
onder drijfnatte parasols
in café 't Anker vinden we troost
en een Bossche Bol…
suites voor Annemieke XXXXVII -extra soenryus-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de paarse vogel
vliegt op van het water
en de zittende zon
eva is een serpent
in de tuin der lusten
welt adam's appel
dille is dille
een kaaiman is een krokodil
een lachebek sliep uit
spinazie uit mijn reet
selderij is sel geworden
zuurkool wederom
rad van avontuur
de molenwieken draaien
gemarmerd papier…
een dag als glas
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.041 het water, stil van wolken,
spiegelt mijn binnenste naar
buiten
alsof het weet heeft
van de vreemdeling en wat
geschreven kan worden
als je te dichtbij komt; het gezicht
gesloten, weggerukt uit de warmte
van een zomerochtend
omgekeerd door regen
alsof hemelsblauw geen eenzaamheid
kent, geen landingsplaats
van weemoed of treurnis…
licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 op een Scandinavisch scheer
verkorrelt het bittere water
eenzaam in een vliet,
verkrampte lucht bokst
tegen het licht
en ligt erna zalig te wezen.
ik ben het die geluk proeft
en het helder weer meebrengt
als lachende kinderogen.
donker abrikozenhuid
is het palmares
van het badend eiland.…
Après nous le deluge
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
701 kruisig de koperen slang
nu maar op de akker
buiten de stadspoort
en koop je lendenen vrij
les je dorst met bloed en
stil met brood je honger
nu de zon verduistert
en de maan verdwijnt
maak z'n vel tot schoenen
want lemen voeten glijden weg
zodra je rennend vlucht
nu het water stijgt…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…
nachten in de tuinen van Spanje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.558 fonteinen rijgen
de nacht aan elkaar
tuinen neigen
uren verglijden
palmen wuiven
dadels rijpen
ogen beklijven
nu stilte wijden
aardig luisteren
het water horen
welgevallig zijn
niet slapen gaan
tussen sterren staan
de maan inlijven
elkaar omarmen
onsterfelijk blijven…
BLOEDGANG
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.643 er is het onderhuids verraad
dat elk verweer aan stukken slaat
mijn verweer -- het geweer
op mijzelf gericht
de eigen klap
in het eigen gezicht
de opgebroken straat
het huis dat aan het water staat
herinnering
aan het foetes-zijn:
de deur intrappen met ogen dicht
en reeds het bankroet van de laatste snik
de laatste adem
het laatste gedicht…
bron
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
734 en nog steeds
begreep ik niet
wat zij bedoelde
zoals zij
het water keerde
liep de zee recht omhoog
vielen torens
deinden paarse stranden
keerde zij
het binnenste naar buiten
aan een koord
trok zij hun oevers
om mij heen
en opeens
was daar die bron
het allerdiepste vinden
heel even
maar zo eenvoudig
glinsterend
in mijn eigen…
Natuur
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
925 Ik luister naar de wind
het is net of die een liedje zingt
met een hele hoge toon
de bladeren ritselen in de boom
vogels zitten te fluiten
het is zo mooi hier buiten
het water beukt tegen de kade
in mijn hoofd wordt dit een serenade
overal hoor ik muziek
en ik ben het enigste publiek
ik zit op een bankje te rusten
en luister naar de natuur…
DE VIS
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.481 Ik wierp mijn hengel in het water.
De vis beet, en ik ving de vis.
Ik doodde de vis, ik kookte de vis,
Ik at de vis, de vis at mij.
De vis was giftig, ik moet sterven.
De vis groeit in mij, ik verminder.
Zijn bek bijt en zijn vinnen steken.…
Zomerbeek 2005
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 De beek in verval
ontdiept zichzelf met kreukelig blad
en met zand van hogere lagen
ze kruipt weg in de schaduw
van verwilderend hout
fijnstof met het sijpelende water
zichtbaar waar de zon wat ruimte krijgt
het nazomerlicht breekt brokkelig
de schaduw die over haar stroomgebied hangt
stuiptrekkingen
van een lang gerekt bestaan…
Sonnet voor vrouwen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.245 Verwarring,
de hete zomer is een tol,
de koele bomen
het water langs mijn slapen.
Vrouwen, nixen
roepend uit stille vijvers,
de lelies van hun ogen
blinden blinkend wit.
Vrouwen, elfen
zingend doorheen loverruisen,
duizelen me zoetelings
ten val.
Verwarring,
speelbal van de hete zomer.…
Moord
gedicht
2.1 met 56 stemmen
21.757 Onze fietsen
weggeborgen in het riet,
een spanen doos
geopend aan het water.
zo zal het gaan:
een picknick heel in de vroegte,
en de vijand liefkozend
in mijn nek.…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
Niet langer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.554 Lacht hij
om de vraag
hoe
het gaat
Als de zee
wiegend en zingend
zijn ogen kust
Voelt hij
de boom
versteend
in zijn buik
Als de zee
wiegend en zingend
tot kalmte sust
Zegt hij
niet
wat hij
niet zegt
Als de zee
wiegend en zingend
haar armen spreidt
Drinkt hij
het water
aan
zijn lippen
Als de zee
wiegend…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.434 Ik zoek je, enigma
voorbij de weg
van het verborgen dwaallicht
Herinner je
het kosmische geheim
van de eindeloze melkwegen,
het felle, zalige zilverschrijn
Ik wil klaar water
uit je drinken
ambrozijn, wijn,
bloedrood als koraal
De helianthus mateloos
zien bloeien
in de broze meren van je ogen,
de gouden lotus
in de diepten van je geest…
dode winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Als de nijdige noordwester in juni blaast
Het prille blad ritselt en ruist
De kragen te hoog
Het water koud spat
Dan lijkt de zomer mijlenver uit ’t oog
Verder dan de dode winter
Nog niet ter aarde besteld
Maar z’n ak'lige ademtocht
Nog één laatste maal uitstort.…
in handen van zand
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
764 die dag was er zon
en het deed ons vragen
samen
naar elkanders mond
je gebaar wees
naar mijn eerstgeboren huid
en steeds
vaker
naar jouw vingers
door mijn haar
je gezicht
in mijn adem gevangen
raakte het water
en elk woord
dat ik in mijn handen
had genomen
het werd stil tussen
middernacht en de ochtend
wij woonden samen…
in alle weligheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.925 het water
dat uit de fonteinen gutst
snatert welgemutst
gulpt als zilver
in het blauw gerimpel
er stoeien aan de hemel
witte wolken
de wind
huivert voorbij
palmen wuiven
sinds vanmorgen
dadelloos
in alle weligheid
boven mij
weet je nog
wat ik je gisteren zei
er hangt iets vrouwelijks
in de lucht
net als jij.…
de mijmeraar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
700 wat is mijmeren
anders dan soezen
met neuzen
boven laag water
weemoedig verzonken
in spetters
met spleten en splonken
adders en grassen
muizen die plassen
vogels die fluiten
kikkers die kwaken
pauwen met staarten die slepen
de havik hakt wilde patrijsjes
als wij witte radijsjes
nu nog de poedelpoes
en het is uit met de roes…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
eeuwigheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
713 het water blijft stromen
het vuur verzengen
en zo blijft alles bij het oude.
behave wij
wij worden geboren
en sterven
wij zijn stechts tijdelijk
de magie is voor eeuwig…
GEVAARLIJKE STOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 Je ogen schieten vuur
Laaiend ben je
Waarom juist zij
Je voelt al de druk
De anderen een lange rij
Emmers water voor ogen
Waarom geen vluchtplan
De pastor pookt in de haard
Uitgeblust was zij en nu
Dat hete hangijzer
Beklemming maar ook bevrijding
Als straks uit haar as
Onverschrokken een duif rijst
Zul je de brand meester zijn…
wasdraad
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.170 het leven was voor hem
een worsteling
met de juiste
hoeveelheid vervreemding
hij hield zijn vrouw
voor een speciale wasdraad
af en toe ging hij op reis
iedere keer weer
elk beetje pragmatisch denken
te weken gezet
het liefst stoeide hij in wat water
veel en lang spoelend in zijn speelbroek
en zij hield hem
voor haar zoveelste kind…
Jagen in de polder
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
535 twee teefjes onder appel
op die mooie zomerse dagen
mijn stem herkenden zij wel
ook al gingen zij op in het jagen
ma en kind met hoge sprongen
achter de konijnen aan
om later met hangende tongen
het koele water in te gaan
braakliggend polderland
hernomen door de natuur
niet kunstmatig aangeplant
een veld vol avontuur…
Dwalend,
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
797 Geen groter schrik dan
bespied gewaand, geritsel
van kleine mensen, die
ruimte zoekend als druppels
water, hunkerend om hun
transparantie niet te missen
om uit het stroomverval van
het leven te geraken, om in
een ogenblik een verloren
liefdete achterhalen, gewonnen
in een tijd die je werd
geschonken, op een andere
mannier beklonken,…
torenzand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
572 het is daar
dat ik mezelf verlies
uit liefde voor de meeuwen
en op hen wacht
zoals de kerktoren
die de eenzaamheid wegslingert
op mijn mond
en me terug bindt aan
hallucinerende seconden
het is daar
dat ik stemmen hoor die schelpen ruw
wegdrukken naar nevel
uit nachten
en naar lichamen
waaruit schaduwen van water
lopen…
het Deerntje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Zij kokketeerde als volleerd in de regen
haar parapluie hield immers het water wel tegen.
Menig jongen, die school voor het buitje,
reageerde instemmend met een zacht fluitje.
Zij genoot zichtbaar en liet dit ook merken
en begon elegant met haar heupen te werken.…