9413 resultaten.
je mooie dagen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
670 je weet je mooie
dagen zijn geteld
tijd vliegt als je
door je jaren rent
wijzers horen
stil te staan
als jouw dag
geen einde kent
zomerklok draait
veel te snel
maar hele uren
luidt zij wel
je hof je akker
geef ze water
’ t is zomer nu
herfst komt later…
De grens verkennen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
527 ik wil je ogen zien
drinken van het koele water
dat je hart verkilt
dieper in je ziel
zal ik me overgeven
tot de bodem gaan
samen zullen we
de grens verkennen
verleggen als een wens
bang voor weidsheid
angst om te verdwalen
reikend naar een nieuwe tijd
want ik wil jou in
een apart begrijpen en
kijken wat er komen gaat…
zeeslag
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
808 winterstormen ten hemel
het wad stuiptrekt in
gekromde stromingen
het schuim kapseist ongenadig
van einder tot einder
onder een wolk van meeuwen
verwaaien duinen in
werveling van winden
zwaar kreunt de zee
in huivering van nachtkou
diep donker spiegelend
in deinend water
foto Friese wad bij de Westhoek…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
Bloemetje in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 En dat bloemetje krijgt van
ons mondjesmaat zijn water,
zo blijven wij een beetje warm
in dit koude theater.…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
Peinzen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.028 Vraag me niet waarom de regen valt
ik kan geen antwoord geven
hoelang de zon de aarde warmen zal
en alles laat herleven
maar als de wind het koren streelt
of water stuwt over de dijken
zal ik met een oogopslag
de diepte van je ziel bekijken
en vind ik daar een wederwoord
dat terugblikt op het mijne
stel dan nooit geen vragen meer
maar…
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
Somalische Piraten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 Piraten in roeibootjes spelen de held
Grote schepen die hun wateren leegvissen
Ook gedumpt afval kunnen ze makkelijk missen
Arme vissers kapen en eisen losgeld
Het lot van de Somaliërs kan de wereld weinig schelen
Wie zijn hier nu de echte criminelen?…
Magerman
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 hij dacht niet aan oeverloos water
toen hij de zee zag
verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout
druipend van taan en olie
af en aan spraken vissen met open mond
over volle netten
zilte kaken, koraal en dronken land
een windvlaag strijkt door zijn haar
Caramba! Isabella
even is daar het weten van dat,
wat hij ooit heeft liefgehad…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
Hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
774 Ik heb een rivier
gevuld met tranen
die ik om jouw gelaten heb
wanneer mijn sterven
met rasse schreden nadert
laat mij dan verdrinken
in het water
van mijn deemoed
als jij hier niet meer
bij mij wilt zijn
dan hoop ik dat ik je in de hemel
weer in mijn armen mag sluiten
de tijd heelt voor mij geen
wonden, slechts het sterven…
het is nu of nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 des te dieper de put
des te koeler het water.
des te kouder de wintertijd
des te warmer het haardvuur.
des te pijnlijker het nu
des te meer helend het later.
des te korter de toekomst
des te belangrijker
elk nog resterend uur
om wat wij ooit
lieten mislopen
opnieuw goed te maken.…
Iets dat me duint
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
516 er is iets dat me duint
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
Je artistieke vingers
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
504 jij hebt
iets teers en breekbaars
in verschijnen
toch sta je
als een rots
in woeste zee
je oogopslag
laat alle weerstand
met een lach verdwijnen
jij voert
de hoogste golven
uit de stroming mee
je artistieke vingers
spelen schubert
in een eindeloos duet
zij bezweren
ook het water tot een
kabbelend sereen gebed…
spiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 de zon baant zich voor dag en dauw
een weg naar een wolkeloze hemel
eenden liggen nog diep in hun veren
verscholen tussen het riet
een meerkoet duikt onafgebroken in
het rimpelend water
hoe ik deze gewone, aardse beelden
in houdbare woorden verzamelen wil
hoe zij onzegbaar verborgen blijven
mijn schuchter pogen ver te boven…
Planeet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
622 De Kepler heeft nu een planeet ontdekt
Die als twee druppels water lijkt op aarde
Dat is toekomstig mogelijk van waarde
Hij wordt nu nog op leefbaarheid gecheckt
Waarna we binnenkort hopen te horen
Wanneer we er naar olie kunnen boren.…
jij en ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 het strand draagt
ons gewicht zweeft boven water
slechts dat, want onze liefde is, maakt licht
gebogen rond mijn schouder
ver weeft jouw stem de traagheid van de opgekomen maan
haar baan volgt duizend golven
in een warme liefdesnacht
morgen wacht
maar houdt zich lang verborgen…
in heldere sporen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
624 in heldere sporen
met het water tot aan de lippen
loop ik door de schiere zee
voel het zand tussen mijn tenen kruipen
de koude vlaag van onderstroom
die onzichtbaar en verraderlijk
mij zo nu en dan plagend onderuithaalt
schelpengolven tillen me weer
vanuit de cyclus van nacht en ontij
en geven me in gewichtsloosheid
-zo nietig als ik ben…
In de tuin
gedicht
2.3 met 15 stemmen
4.721 Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.…
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
Rust en vrede.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
564 Riet, kabbelend water.
Wanneer je aan de waterkant zit
is dat het eerste wat je ziet.
Dan later een fuut die plotseling
verdwijnt en even later ergens
anders weer verschijnt.
Een kikker, hij klautert zojuist
op de kant.
Hij is nu liever even op het land.
Er heerst een zekere vrede en rust.
Daar word je jezelf van bewust.…
Een plek waar iedereen zich thuis voelt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Men baadt in het zuiverste water
en alles voelt zacht als satijn.…
rode maan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 dit uur herbergt een rode maan
die kleur geeft aan mijn dag
het is mijn tijd zegt de maan
en ze dompelt mij onder
in haar vurige water
schrobt de chaos uit mijn buik
brandt het vuil van mijn ziel
tot daar in het allerdiepste
enkel waarheid overblijft
nu is de tijd zegt de maan
ga en vermenigvuldig
waarheen vraag ik en wat
overal en…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
BEATRIX, ik toast op u!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
591 Ik drink het liefst
uit 't mokkie
met 't koppie
van d' Koningin
thee, koffie, melk, water
en bier en wijn voor later
maar op 30 april heb ik alleen maar zin
dan gaat er de hele dag oranje-bitter in
in 't mokkie met 't koppie van de Koningin!!
Bedankt Beatrix...Proost!…