6320 resultaten.
Eeuwigheid
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
19.163 Er zijn plekken
waar ik zonder glimlach
niet meer langs kan.
Ooit is daar een grap
verteld, een kus geroofd,
iets voor het eerst gedacht.
Ter hoogte van mijn oor,
bijvoorbeeld,
heb jij me op een nacht
beloofd dat eeuwigheid
een leugen is, maar dat het
daarom tussen ons niet
minder lang gaat duren.
Meer woorden waren er
niet nodig – een…
Uit hoofde van
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 Onthoofde liefde
uit hoofde van
het marketen
van lijf en lendenen
Zo zat ze daar
virtueel gekaderd
blikken priemend
op de vijftig bites
van haar blacklight torso
Hoofd en onderbenen
in de dimensie van
de anonieme schaamte
En hij greep in zijn
tot economie verworden kruis
Vraag en aanbod
op en neer
verkocht en log out…
Derde akte/ fletse kaas
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
755 Haar lichaam voelt als een fletse kaas
uitgezweet in een ijskoude frigo
met kale schimmel om uit te snijden.
Haar moeder
is reeds twee jaar begraven.
Vader is vanmorgen de tuin ingegaan
en niet meer binnengekomen.…
Verslaafde
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.385 Men zei dat het geen depressie was
maar een aan drugs gerelateerd probleem
sprakeloosheid die je dan overstroomt
Hoe je dat niet aan had zien komen
dat er een knak in een leven was
waarvan men weg moest dromen
Hoe iemand zijn greep verliest
de snijpijn in zichzelf bezweert
Wrakhout in een troosteloos heelal
op drift naar een rustige plek…
Mijn zoektocht
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.241 Toch wil ik zijn zoals zij,
waarom behoort een perfect lichaam niet toe aan mij?
Doe ik er alles aan om dit te veranderen,
en niet op te vallen tussen al die anderen.
Lichaam, een tijdelijk omhulsel van mijn ziel,
dankzij deze verpakking voel ik mij nu zo labiel.…
sinusoïdaal bestaan
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
759 hanteerbare
hoe ik de tomatenplanten luis
tot een gotisch jasje dwing
van gigantische vruchten
me afvraag wanneer de slakken
weer gaan komen dit jaar
en weer grotesk zal falen
als ik mijn courgettes wil oogsten
maar alles met liefde
en al mijn kwalijke menselijke trekjes
word ik weer een ding
edoch binnen de proporties van het lichaam…
ontzettend uitzetten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 een huigen
door de neusgaten
van een spreken spreek ik niet
want het is zo dik
van 's morgens tot 's avonds
dat de dag zich er doorheen hijgt
zelfs het huis kreunt hoorbaar
alsof het lucht geeft
aan een winter van ongenoegen
de zomer gaat ook altijd
over nekken
van vooringenomen luchtgebaren
de zon trekt er aan lijnen
van mijn lichaam…
Het is waar
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
3.718 het is waar dat het landschap zonder
mij zal voortbestaan dat de bomen die
voor mij de aarde vormen de vlak-
ten beminnen die mij bijeenvegen in vaandels los-
lippig licht dat het water het
dichtsbijzijnde geluid van aanraking weer-
spiegelt dat de maan achterover stort in
een struikgewas van pasgeboren
sterren het is waar dat het zal doorgaan…
als je triest bent
poëzie
3.2 met 28 stemmen
19.161 als je triest bent zegt de dokter
moet je meer eten klieren die slecht
werken hebben voedsel nodig om
op toeren te raken dat is logisch
maar de dokter denkt niet aan mij.
tweemaal in één rondgang van
het wiel voelde ik hoe groot de zon
was ook als de zomer niet meloenen
langs het gras uitspreidt en zachte
misère goedmoedig over het pad hobbelt…
Maar dan haar ogen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.274 Niet alleen haar hart
Niet dat het niet
belangrijk is
Dat is het wel -
haar hart
Niet alleen haar ziel
Ook zonder die zal
ik niet kunnen
Zo zuiver is
haar ziel
Laat gaan, zegt men
Lichaam staat los
van hart en ziel
en herinnering,
zegt men
Maar dan haar ogen
nu gesloten.…
wilde vaart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
881 wind giert meeuwen
woest spat ruig
zee brult leeuwen
kots zuurt huig
zout bijt lippen
touw snerpt strak
boeg op klippen
ik een wrak…
Ouder...
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.440 Laat mij ziende voelen
de geuren van jouw lichaam.
Laat mij sprekend horen
een deel van jouw bestaan.
Laat mij voelend kijken
naar elke stap die je zal gaan.…
Paolo en Francesca
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.475 Omhandig
behelst hij haar
hele ziel, haar hele lichaam
Ze strijkt door zijn ravenzwarte haren
en laat haar tong de vrije lik
Hij riposteert
met een stevig beetnemen
van haar appelvormige borstjes
Ademhaling en gevoel
osmotisch
kosmotisch
chaotisch
Hij beroert haar rug
streelt de dijen
spreidt haar benen
dringt alzo binnen…
gezondheid
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
1.836 Toen ik veertig was
adviseerde mijn dokter
mij om geen tennis meer te spelen.
Ik heb zijn advies opgevolgd
en kon amper wachten
tot ik vijftig werd
om opnieuw te beginnen.…
verder niets
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.025 Kom je naast me liggen,
Je lichaam dicht tegen me aan,
Samensmelten tot één.
De tijd vergeten,
Alleen wij tweeën hier,
Verder niets dan de stilte
van jouw ademhaling,
mijn hartslag.
Kom naast me liggen!…
lichaamstaal
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
682 rode lippen
warme letters
kussend
scherpe nagels
onuitwisbare woorden
tatoeërend
grage ogen
vurig de zinnen
prikkelend
twee lichamen
in elkaars taal
versmeltend…
WAAR BEN IK?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.158 herkennen, doe ik je nog
als ik bij je ben praat je over me
alsof ik al niet meer besta
soms tref ik mezelf ergens aan
mijn geest begint eindeloos te zwerven
mijn lichaam doet met iets mee
maar waar ik heenga besef ik niet
eens zal men me terugvinden
er verschenen biljetten aan de bomen
ben ik dan zoek?…
scheuring
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
520 takken reiken naar
wortels houden vast
stam rekt zich
spanning op de bast…
lieve jongen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.165 uitgekleed
door zijn
mooie woorden
ligt ze daar
koud
gedwongen
voor geld
een vreemde
te warmen
om sieraden
en meer dan dat
af te betalen
voor haar
“ lieve jongen ”…
verslaafd
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
503 hoestend en proestend
al snakkend naar frisse lucht
zichzelf oprokend…
uitgevloerd
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
526 werd vermoeid wakker
in een uitputtende droom
en viel weer in slaap…
lijkenpikkers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
504 in de verte lonken de aasgieren
met nekken hongerig steeds langer
-hun botontkalkend gekrijs maakt me als maar brozer –
langzaam sterf ik weg uit mijn bewustzijn
en laat me begraven onder scherpe snavels
die ongezien snel ter plekke zijn…
zijn gedichten wetten?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
683 Het licht is gemaakt opdat wij zien
en woorden bevrijden, zijn geen last
Leef en open je ziel en lichaam
Toekomst is herboren, houd me vast…
zinsverband
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
506 lichaam, je liep met mij door
windstil voorland
voor even waren we samen,
deelden we een huid, een
lot dat verbond, zonder elkaar
was er geen ik, geen jij,
noch ons beiden, als
een reis zonder begin; dan
bleven aderen zonder bloed
en woorden zonder zin…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 besta voor zeventig procent
uit water - u zegt: niets nieuws
onder de zon - u zegt: wij hebben
alle tijd, u neemt luchtig uw hoed af
op het zoveelste station, maar opgelet!
mijn vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven…
Liefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Je prachtige lichaam,
een afdruk in het zachte mos,
onontdekte zalige gebieden.
De zon morst warme stralen
door het dichtbegroeide bladerdak.
Een tropische vrucht; jouw rode lippen.
Een lichtvleugelig vliegje
landt op je perfecte borst
verjaagd door jouw lome handen.…
Eelt op de handen
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.750 Eelt op de handen -
zei de intellectueel -
is eelt op de ziel.…
wachten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
4.109 en verwarmde onze
lichamen;
toen kregen we elkaar
weer terug;
we waren niet langer één
maar weer twee;
we moesten de tuin
weer verlaten
en misschien droom
je van ons samenzijn
wellicht slaap je gewoon
en ben je alles
voorlopig vergeten;
ik sta bij de ingang van de tuin
maar kan er niet in
en zal moeten wachten…
HIJ KREEG LEF
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
481 Soepel glijdt zijn lichaam weg
z`n handen zoeken houvast
wat er deze keer niet is
hij is op zichzelf aangewezen
past zich onmiddellijk aan
verandert van houding
recht zijn rug
trapt van zich af
schept verandering
in zijn positie
de laatste strohalm
werd redding in optima forma
want toen werd besef geboren
hij kreeg lef…
als nieuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
724 een kind
met grijze haren
zweet oude angsten
poriën
vol van vroeger
lopen over
het verleden
plakt weer
als nieuw…