946 resultaten.
Onbeschrijfelijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
486 Onbeschrijfelijk
Mooi
De planeet
Maar ongelofelijk verwoestend
Raadselen
dwarrelen
De wind
Is soms hard
En soms zacht
Net of zij alle geluiden hoort…
Verlos me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Terug naar de grond
Keer ik elke keer weer tot
verlossing komt. Heer…
Stukje hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
848 ik zag een stukje hemel in Averbode,
de abdij, een poort naar hoger leven
droomde ik mezelf in het hart
en alles werd zwart door zoveel wit.
de grandeur van barok
en de gedachte aan de rok
die je ooit kocht, waarin jij beeldig,
waarop ik dolletjes was
maar überhaupt veel te duur,
vond je.
het orgel dreunde hemelen open,
mannenstemmen…
Krans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik leefde met een krans om mij heen
We gingen samen bubbels blazen
Het was al goud wat er scheen
Alsof we enkel mooie boeken lazen
Onze ontmoeting hield op te bestaan
Enkel een gedachte bleef over
In een kerkje
Jou hand gepakt
Alsof het leven
In draadloos verlangen
Heel even boven
Mijzelf uitsteeg
In de mooiste gezangen…
Stille Kracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Zachtjes loop ik op mijn tenen
alles is sereen
Ik kijk om me heen heel stil
verklaren kan ik niet
Maar het maakt me woordloos
stille kracht die mij
De kracht geeft om het negatieve
te negeren…
Poëzie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 Poëzie is
een emotie
begroeten
die door gedachten
gevonden
daar woorden aan
heeft verbonden
zonder moeten…
Dallingeweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 was ooit meer
niet te vergeten
dan de paar huizen
die nu Dallingeweer heten
achter de Punt van Reide
had het dorp flink te lijden
delen zijn in oude tijden
weggespoeld in Dollardvloed
het was niet te vermijden
wie je niet vergeten moet
is Jarke de profeet
die al die voorspellingen deed
over land dat de zee had genomen
en dat land weer terug…
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 Gisteren
was je vleugellam
bewegingloos en zwaar
moe gestreden
blik naar beneden
tot je eigen reflectie
je de adem benam
je keek jezelf
recht in de ogen
en sprak tegen jezelf
waarom niet weg gevlogen?
zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
Herfst meditatie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
858 Herfst, ik kijk, ik staar
puur genot wat ik ervaar
de kleuren hypnotiseren
het is als mediteren
nog nooit
was mijn hoofd
zo leeg
hoe lang geleden
dat mijn binnenste
zo intens zweeg
alles overbodig
even uit jezelf stappen
hoe weinig heb je nodig
om te ontsnappen…
Geheime engel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Ik heb je getatoeëerde engelenvleugels
op je zorgzame rug diep gestreeld,
even dacht ik ze tot leven te wekken,
maar je gromde me teveel.
De vlinder boven je sappige billen
heb ik maar met rust gelaten, omdat
je anders misschien wel een dolk
tussen mijn ribben zou steken.
Hetzelfde gold voor de Chagall-imitatie
op je zeg maar behoorlijke…
time out
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 Thuis komen van een tijdreis
stuurloos rond varen
in het niets.
Zoals water door vingers
heen vloeit ,zo glijdt
tijd weg.
In stilte zonder woorden
maar met de klanken
die mij beroeren.…
Leerschool Aarde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 leven na leven de keus
met wie te zijn
welke ouders en wat
het thema zijn zal
in de tussentijd
wordt kennis getoond
inzicht en wijsheid
als hulp voor levensweg
de sprong wordt genomen
naar een moederschoot
de engel van vergetelheid
zorgt
alles lijkt nieuw…
Gewoonweg....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Gewoonweg
zitten
zitten op 'n bankje
in de zon
Genieten
van het schijnsel
op de huid
de nog witte huid
En alleen
het geluid
van na - zomerse stilte
op een plein
Je mag er zijn
daar in de stilte
van het plein
waarop de zon
haar baan trekt
weet,hoe de dag
begon
met 'n scheutje
morgenzon
en zitten
gewoonweg zitten
zitten…
Al vijf jaar " weg" Driek van Wissen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
493 Driek van Wissen, weten jullie nog?
Dichter des Vaderlands was hij toch?
Inmiddels meer dan vijf jaar niet meer
" onder" ons.
Driek, wist wat dichten was,
Driek wist wat genieten was,
Driek was ook hier op de site,
een geweldig persoon
en ook die, zijn we kwijt.
Meer dan vijf jaar
is hij er niet meer en ineens,
vind ik volkomen…
In ons Huis van Zen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Mijn oude kater,
is een meester.
Hij leeft in een wereld,
die ik, zonder het te weten,
verlaten moest.
Mijn oude kater,
is een meester.
Wat hij doet,
doet hij met aandacht.
Hij kijkt, hij ruikt, hij proeft.
Hij keurt en wikt en weegt.
Mijn oude kater,
is een meester.
Hij betreedt ruimten,
die voor mij gesloten blijven.
Hij kent de…
'Hoop' is dat wezen van dons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
638 'Hoop’ is dat wezen van dons
dat je, warm in beschermende handen geborgen,
doet denken aan hoe het zou zijn
als we vrij en vertrouwend
de wereld beschouwden.
Heel licht en geduldig, met enkel het doel
van ontplooiing en groei in gedachten.
‘Hoop’ is dat wezen van dons
dat verwarmt wanneer kou ons bevangt.
Met zijn zachte gepiep en zijn…
Als zand door de vingers
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
760 Mijn vader studeerde theologie in Kampen,
terwijl hij bij twee oude dames op kamers woonde.
Bijna iedere dag zei de ene dame tegen de andere dame:
'Mien, haal jij de gehaktballen even?'.
Dat medestudenten van het gymnasium in Groningen hem
in een rokje op het schoolbord hadden nagetekend,
stak nog steeds in zijn ziel.
Hij dronk wel eens…
Meditatie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
577 Hoe rimpelloos
is eindeloos
als tijd
zich vult
gedachteloos…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Als wij in deze tijd van bezinning
(want dat moet in december)
de balans opmaken
en gezellig doen met elkaar,
rondom een dode boom
die wij luguber versieren,
voel ik me altijd ergens
een schijnheilige huichelaar.
Bomen horen buiten
met de voeten in de grond,
niet als een kadaver opgetuigd
als middelpunt van een huis.
Alsof…
Vaderprojectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 (voor Jaap Zijlstra (1933 - 2015))
Naast zijn overlijdingsbericht
zag ik vandaag een foto van hem in de Trouw.
Jaap leek sprekend op mijn vader,
die ook een homofiele dominee was.
Ik dacht zelfs even mijn vader
ineens zomaar terug te zien.
Als twee druppels water leken ze op elkaar.
Jammer dat ze elkaar nooit ontmoet hebben.
Zelfs het interieur…
Kerstlicht
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
594 En het geschiedde in die dagen,
zoals sindsdien vaak is geschied,
dat er een kindje werd geboren.
Zo wereldschokkend was dat niet.
De kleine trappelende beentjes,
het huiltje en de eerste lach -
ze lijken op die van veel anderen,
geboren voor en na die dag.
Hoe komt het dan dat wij nog steeds
gedenken dat uit Jesse’s stam
zo lang geleden…
mysterie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Puurheid
Schreeuw
Echo
Diep verleden
Was hij er
Het kindje jezus
Verhalen
Engelen
Gods beeltenis
Is een mysterie
Waar de sterren van weten
En naar die sterren gaan we toe
Om onze levensvragen
Onze nieuwsgierigheid
Onze bestemming te ontdekken
Zodat de grenzen op aarde
Zullen gaan vervagen…
Waar stopt u mee?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
467 Uitgebuikt en aangedikt,
volgevreten en verzadigd,
ballen zwiepen naaldjes
los en lichtjes doven.
De hysterie rondom Jezus
zijn verjaardag ebt
weg, met het vervliegen
van deze laatste dagen.
Tussen kerst en 1 januari
genoeg tijd te herkauwen,
welk geneugte
eraan moet geloven,
wat anders moet of beter kan.
Want zonder…
Op de drempel van een nieuwe start
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De geest van de vrek
die woekert met zijn
aardse tegoed; heeft
de drijfveren van het
hebben die hem doen
vergeten hoe die
leven moet.
De geest van de vrek
kent drie historische
fasen die 's nachts
bij hem aankloppen om
empathie, dat hem nimmer
deed verbazen.
Verschijningen in drievoud
van de geest van een heel
leven, die een…
De zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 De zee, groots onbewogen
worst'lend met zijn eigen kracht
Niet wetend te doorbreken
de dijk, door mij hem toebedacht
Kon ik als de zee zo stromen
Mijn rijk uitbreiden tot de kim
Geen euvel op de weg te vinden
zo kalm rustig zonder zin.
Maar in mijn binnendijkse land
moet ik als het gierend stormt
Verdronken liefde adem geven
Het leven…
Geesten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
593 De geest is uit de fles.
De geest danst over het water.
Danst met de golven op en neer.
Komt te voorschijn vroeger of later.
In het donker ben je bang.
Zie je soms schaduwen op het behang.
Trekken emoties je in een trance.
Plaatsen gevoelens je buiten balans.
Ik ben in gevoelens niet rationeel.
Als ik mijn ruimte met de geesten deel.
Bezoeken…
Mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 In mijn hart staat nog steeds jouw naam
geschreven. En voel ik de liefde van het
bloedend hart. Ben ik verbannen naar
een dorre prairie die nimmer zijn groene
velden heeft gehad.
In mijn gedachten hoor ik de woorden.
Zij spelen met mij een dodelijk spel.
Ben ik verbannen naar verre oorden.
Ontnomen is mij de woordwaarde die
ik mij voorstel…
Dertien Manen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
556 Dertien Manen kent een jaar
Maakt de Maangodin zich klaar
Om het wonder te verrichten
En ons duister te verlichten
Dertien maal verdwijnt Zij weer
Langzaamaan, niet in één keer
Maar in veertien kleine beetjes
Weggeveegd door vlinderfeetjes
Is Zij dan geheel verscholen
Als uit 't hemels' rijk gestolen
Is het tijd te laten gaan…
Demonen en duivels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Demonen en duivels strijden
om onze geest. Gevangen in
onze angsten vrezen wij
de medemens nog het meest.
Onze geest is ontvankelijk
voor de verleidingen van de
moderne tijd. Tussen kiezen
en keuze wordt onze wil vaak
omgeleid. Die onafhankelijk
kijkt op ons bestaan; uit belang
zelf te kunnen kiezen welke weg
we op willen gaan.
Demonen…
Paarse mensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Wij zijn de paarse mensen
van de morgen. Wij dromen
onze dromen in het licht.
Vanuit de duisternis zijn
wij teruggekomen; zijn wij
bevrijd van de tralies van
het nachtelijk gesticht.
Wij zijn de paarse mensen
van de morgen. Wij vechten
voor de vrede van het vrije hart.
Vanuit de duisternis raakt
ons paarse hart niet moegestreden
zijn…