489 resultaten.
Een regenachtige meiavond
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 ik hoorde voetstappen, ‘n stil geruis
‘n stem sprak : Ik droeg ook een kruis
stap, stap door tot over die heuvelkam
mijn Zoon deed het voor jou, als lam
daar zal je ’t nieuwe Licht zien rijzen
in wie haar liefheeft zal zij weer verrijzen!…
Zoet bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 zij bedeesd
geen energie gehaald uit de aantrekking; de vlag
aan de stok hangt slap en drijfnat uit het raam
Zij zeurt; en hij snurkt; maar vrijdag is het weer
Een toffe dag met een lang weekend en zo meer
Voor mij de gelegenheid om in het licht
wat is omhult te onthullen in een gedicht
van discipline en uitstekend beheer
In de voetstappen…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even
terneergeslagen
vol twijfel
in die wanhoop
maar even later
had het leven weer geluid
klonken doffe voetstappen…
Betrapt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
852 Haar stroperige lach
Het kneepje in schaamrood
Als ijsblokje in de tropen mag ik ontdooien
Haar voetstappen in de gang galmen in mijn maag
Even later haar hand tegen mijn wang
Een smeulende afdruk, een bang geluk…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 Nog rul van zaterdagse hark is 't zand;
Voetstappen staan voorzichtig langs de rand;
Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad
Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad;
Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen
Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 duiven koesteren zich op het dak
en de Opstandingskerk een eindje verder
wordt door dit licht onttrokken aan de nacht
de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw
de windvaan op de toren glinstert goud
steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij nog geen bezoekers
ik hoor mijn voetstappen…
Aangeraakt in vriendschap
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.919 ontmoeten
wat een wijze woorden
sprak diegene die dit ooit bedacht
want het is waar Peter
er was een dag dat we elkaar aanraakten
in zuivere vriendschap
bij het lezen van een gedicht
zomaar vanuit het niets
de erkenning de herkenning
warmte genegenheid
en dat wederzijdse gevoel van vrijheid hebben
we vonden nog een zielsmaatje
onze voetstappen…
Brief aan de zee
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.595 ooit heb ik geprobeerd je geheim
te doorgronden, maar je pakte je
zout in en droeg je geluiden weg
en in je golven stond:
verboden toegang
vergeefs probeerde ik de dagen op
muziek te zetten
maar ach
zelfs de regen liep mij nonchalant
voorbij, en met
eeuwen stof over mijn voetstappen
bleef ik in de trieste sfeer van
oude gebeden…
't beestje in de mens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
477 Vanuit mijn hoge hemelbed
kijk ik neer op het nietige wezentje
als een machtig monster
bepaal ik het lot van zijn korte leventje
mijn voetstappen naderen, de vloer beeft
wie weet hoe lang hij nog te leven heeft
maar gezind van goede genade
zal ik zijn lijfje sparen
Hij zou me moeten bedanken
Het kleine mormel
Dank u God.…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 slaat
Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven romans
deze kant kleeft aan jouw liefde
maar hield mijn oever onbereikbaar
voor jouw aalmoezen
Mijn hand op je schouder rust als een laatste gebed
om de schreeuw te verdoezelen
in een stilte die geen oren heeft
Resten nog de wegstervende voetstappen…
Alleen voor minnaars geschapen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
718 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met metershoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
de vrees om verlangen onkwetsbaar te verklaren
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 Op Nova Zembla
vervolgde mijn leven zijn spoor;
Mijn voetstappen in de sneeuw waren maar
een fractie van wat ik achter mij verloor.
Het Behouden Huis heeft mij behouden.
Afgesloten in dit winterse paradijs,
overleefde ik de rampspoed wonderwijs.…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Het repeteren van voetstappen door lange klooster-
gangen. De visies van verlangen die aan een monniken-
leven voorbij zijn gegaan. Het woord werd geen vlees,
maar slechts een verboden vrucht van een waan.
Bij de beklemming van de stiltes kon men daar ineens
Maria zien staan.…
idolatrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
657 tot bananenprak
het talen fijntjes platgeregen
tot een abc en het nawijzen
zonder enig prakkeseren
het tafelen
liefst aan het plafond
de keuken mijn habitat
de grijze haren
twintig jaar eerder dan verwacht
toen de ijdele toekomst
me nader stond dan enige wijsheid
had ik iets anders in gedachten
O beuzelachtig prakkeseren
in haar voetstappen…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 van de horizon,
de slinger van de levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid,
in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren voetstappen…
Alleen op de tast?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
600 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met hemelhoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
niet bevreesd hun kwetsbaarheid te verklaren,
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 ik wist je nog
in het huis
van gisteren waar
je voetstappen
raapte en
maakte dat
je verschijnen
binnen de lijnen
van jouw regie
zou blijven
niemand gaat
je tranen zien
als de deur
weer is gesloten
alles opgekropt zit
achter ogen en in
koele voorhoofden
zal de hartslagpijn
vaak heel lang
blijven kloppen
nog hangen
de onuitgesproken…
Vertraagde dagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 Er is dag en er is nacht
en er is weer dag en nacht
hij zit en wacht
van wachten wordt hij moe
soms gaat de telefoon of
komt er iemand langs
onder een of ander mom
soms krijgt hij een kaart of bericht
iemand verdwijnt onder de grond
Hij hoort voetstappen
en hij hoort stemmen op de gang
soms wordt er aan de deur gebeld
hij doet niet open…
Zonsopkomst
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.128 Ik volg jouw voetstappen,
gewist door de regen.
Elke stap die wij samen hebben gezet.
Ik voel je arm nog om me heen,
en hoor nog wat je tegen me zegt.
Ik kijk naar zonsondergang, en voel de mysterie,
zo mooi en zeldzaam, net zoals jij was.
Ik fluister zacht de onuitgesproken woorden,
en wou dat je nog in leven was.…
Ljocht/Licht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
792 iepen
trochskinend yn e
linen fan natûr
fuotstapjend op e wyte wei
sa sêft yn sjeandereach
wher yn fûgels fleane
ûnmerkber hast stil
yn it tsjinljocht fan e joun
vertaling
Licht
tussen bomen van vroeger
verdrong poëzie zich
in het ongerepte
in de baarmoeder van licht
brak zij open
doorschijnend in de
lijnen van natuur
voetstappend…
Middag zoals al die anderen
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
4.136 Stiekem gluur ik naar buiten
Naar de vogels die fluiten en het gelach op de straat
Ik sluit mijn ogen en beeld in dat ik daar tussen sta
Terwijl ik weg droom heb ik het niet door dat de angst mij aanstaart
Mijn droom wordt verstoord door de bonkende voetstappen die ik plotseling hoor
Voordat ik achterom kan kijken hoor ik iemand in mijn nek hijgen…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 zwijgt
Als rukwinden in een kille regen,
Luister dan naar het kloppen
Van mijn hart en verzilver het beeld
Van mijn glimlach, zo genegen
Voel mijn dromen op je schouder,
Ze beschermen je als een deken,
Verwarmd door de zon
Toen onze vriendschap begon,
Ontelbare woorden geleden
Staar niet naar de groeiende kou
Maar herken mijn voetstappen…
DE AFGELEGDE WEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
685 Ik keek over mijn schouder
en zag de weg, die ik afgelegd had
met weemoed dacht ik terug
aan die lange tijd, waarin ik leefde
mijn voetstappen wilde ik tellen
de contacten nogmaals in mij opnemen
aanrakingen werden weer herinneringen
het lachen en glimlachen klonk weer
uitgesproken woorden kwamen naar boven
mijmeringen deden warm aan
ook…
Van achter glas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
565 tranen in een kinderhart
sindsdien voer ik gesprekken met jou mam
het lijntje naar de hemel
er is geen glasvezel of kabel
voor nodig
het heet liefde
dat wat ons verbindt
ik mis je mam
dat is wat ik je wilde zeggen
juist nu vandaag
want mam er liggen weer
twee eitjes in de pan
mag het mam
een beetje geluk
in de nazomer
mijn voetstappen…
ontmoeting in de regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
924 je voetstappen versnelden…..het regende
je lange krullende haren onder een paraplu
alsof ik je ooit lastig zou vallen, het idee
gewoon te absurd…bloedt je geweten niet?…
Gekleurde wangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 pakken levenstaken verantwoord en met pure
hartstocht aan
Elke vezel in haar lijf ziet en voelt de kleine wonderen in dit universum
Wanten slaan tegen elkaar aan om koers te maken om de dagelijkse tocht weer te aanvaarden
Dankbaar voor haar reis langs gecompliceerde opdrachten en antwoorden van eenvoud weerhoudt regen en kou haar niet om voetstappen…
ZIJN AFGELEGDE WEG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 Hij keek over zijn schouder
en zag de weg, die hij afgelegd had
met weemoed dacht hij terug
aan de lange tijd, waarin hij leefde
zijn voetstappen wilde hij tellen
de contacten nogmaals in zich opnemen
aanrakingen werden weer herinneringen
het glimlachen en lachen klonk weer
uitgesproken woorden kwamen naar boven
mijmeringen deden warm aan…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 schrijf de zinnen gekooid als een tijger in mijn huis
en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen, noch huilen of beven
voor de corona adder onder 't gras, want jij
bent ons nabij, je huid warm en zachter als honing
beschermd ons vel, ons land
onze kinderen, en onze woning, want
jij gaat ons voor , we plaatsen onze voetstappen…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 Doelloos dwaal ik
In het koele maanlicht
In de zwoele zomernacht
Geen stem leidt me
Geen voetstappen volgen me
Alleen en de sterren
Alleen en de bomen
Door het bos zie ik ze
Door de duisternis voel ik ze
Doelloos dwaal ik
In de koele ochtendmist
In de eerste dauwdrupjes
Geen pad leidt me
Geen angsten volgen me
Alleen en de luikende nacht…
herfst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
777 herfsttooi
het lijkt warempel net
of je op een schilderspalet
al die kleuren hebt gemengd
en ieder blad ermee hebt verwend
deze tijd van bruin, purper en goud
is het getijde waar ik het meest van houd
jouw prachtige bladeren vielen een voor een
dwarrelend gingen ze als afscheid van je heen
in dit knisperend bladerentapijt
raak ik nu mijn voetstappen…