590 resultaten.
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 Draag me weg
naar het wonderlijk licht
in verzachtende toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Zijn adem waait de woorden stuk
als in een draai van ongeluk
de glans zijn oog verlaat
en koud zijn hand gesteente breekt
er laveloos de draak mee steekt
als in verharde kramp
de droom slaapt zich aan diggelen
waarin het wonder zoekt
naar ‘t antwoord die de vraag niet weet
omdat het boze vloekt
Met handen uit de was gekneed
wordt…
God
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
547 Hemel, aarde, zon
Een perfecte bonbon
Onze meest waardevolle kracht
Ons bestaansrecht en supermacht
Recht door zee en echt
Voor wie men bidt en vecht
Een God met verschillende lijven
Waarop wij in alle vormen mogen verblijven…
Oude vrouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
956 Een oude vrouw op een bank
Haar handen dooraderd en blank
Haar figuurtje fijn en rank
Een heel leven geleefd
En nu zwaait ze beleefd
Naar een ieder die niets om haar geeft
De verzorgster naast haar gezeten
Weet niet wat zij allemaal heeft geweten
En geeft haar te eten
Het ochtend, middag en avondmaal
Zonder liefde heel kaal
Maar gewoon…
oneindig
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.720 Drijvend in de zee
Gaat elke beweging met mij mee
Zo fijn en oneindig zacht
Bij gelegenheid met kracht
Ben blij met mijn laatste sprong in het diepe
Geholpen door geliefden die mij toeriepen
Dit was het dan
En geniet ervan
Heen en weer met eb en vloed
Het doet mij oneindig goed
Ben weer terug op het land
Verspreid over goudgeel…
Bij de konijnen af
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
838 Twee konijnen knabbelend aan het gras
Tevree en rete in hun sas
Al knabbelend kregen beiden zin in sex
De één zei: een keer wat anders dan met een ex
Met jou is het mijn eerste keer
Maar wees gerust het doet geen zeer.
Wijmpje, februari 2011…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 “ Ons is ook de Dood gegeven “
Hoe voelt het als haar oude handen marmeren
in een gebroken gelaat?
De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos…
Als door een engel aangeraakt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 Als aardse engelen
richten zij hun hemel tot ons
in een nachtelijk blauw
Hun woorden zijn als stuifmeel
dwarrelend op bloemenhartjes
voorbij een diepe winterkou
Door hun aanraking schenken zij het heilzame,
het wonder met sterrenlichtjes
in zacht kleurige ogen
Hun handen zijn als pleisters
op onze wonden
als het balsem der mededogen…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 Er is geen noodzaak om de drup
van de regen te scheiden
of het licht van de dageraad te mijden
bij een eerste oogopslag
Er heeft niet meer dan verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van…
In een waterhemel van zeesterren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
695 Bekoorlijk dans ik
naar het licht
Zwemmend in iedere traan
woont de zee
die een waterhemel
aan zeesterren
in dromen weerspiegeld
De anemoon wiegt zich
zacht murmelend
tezamen met de algen
Rijgende koralen als
vurige ogen volgen mijn
danspassen op het mulle zand
En in een pirouette
swing ik mij moeiteloos huiswaarts
intens…
Ooit zo'n gulle man gezien?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.818 De Pieterman komt ieder jaar
omdat dan Sinterklaas verjaart
Hij brengt cadeaus naar ieder kind
omdat hij die zo aardig vindt
Berijdt Sint een beschimmeld paard
gooit strooigoed in de openhaard
en nu Piet aan zijn witbaard hangt
als Sint naar Spanje terugverlangt...
Ooit zo’n gulle man gezien, al varend op de ouwe Stien
Met pakjes duur…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
Concertino voor een hoger leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
836 Voor Coby
Wij musiceren oude woorden
op cadans en slotakkoorden
naar een opus zonder eind
Hier dirigeren soepele walsen
als een preluderend balsem
in een opmaat naar ’t refrein
Het allegro stemt staccato
Op klavier en sopranino
zweven noten orkestraal
Compositie als gegeven
voor ’n barokker, hoger streven
maakt het denken lateraal…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Van golf tot golf en oever naar oever
draagt vreugde een diepe verrukking
De wind vlecht ons spel ineen
van zwoel naakt
zonder zonde
en zonder de traan der verdrukking
glijdt jouw blik
in de nacht, als een woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 (Een brug bouwen van Oost naar West,
leven tussen twee culturen)
Ik heb getracht
de echo uit mijn oor te wrijven
De letters tot een woord
te schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren…
De dans op het graf
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
804 ik met de kreupelen op dans
als de verdorvenheid zijn koude lijf
verlaten heeft en hij niet meer zal zijn dan
een dode pier onder onze voeten
************
Gedicht geschreven n.a.v. en
ter ondersteuning van de Auschwitz-reeks
van Kerima Ellouise
Kunstwerk: " Van Albedo naar Rubedo ", 2010
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 Jij vouwt de tover zachtjes
als een schelp om de windsels
van mijn zingend hart
en koestert de glinstering
van kabbelend water
als de woorden zich wikkelen
in een spel van warme handen
Het zilte water
schep ik uit weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 (klinkt de roep van de zeemeermin)
De nacht dekt haar toe
met het wonderlijke
waarin de prins van smaragd haar hand vraagt
en met fluwelen mond de ompaalde werelden
van haar schuwe geest opent
Haar ziel schuurt rauwe wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt…
zondagmorgen
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
770 zondagmorgen vroeg,
de zon schijnt door de gordijnen.
hij denkt aan haar,
wild en bloot.
en zij denkt aan
geroosterd brood.…
Lieve Mama.
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.696 Een druppel van de bron
een glinstering van de zon
een lach van de maan
of sterren aan de hemel staan....
Jij bent mijn liefste moeder
iemand die al mijn liefde verdient.
Je bent weg.
Je woorden
Je daden
Alleen
je schaduw
achtervolgt me.
Je stem zit in mijn hoofd.
Hoelang zal het duren
voordat
je schaduw ook verdooft....
Woorden schieten…
Toen was punk nog heel gewoon!
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 (Terugblik op een subcultuur)
We staakten
en we kraakten
de wet en zijn vazallen
We protesteerden
en scandeerden:
“ Die bom mag nimmer vallen!”
Koude oorlog
in zijn kielzog
oude normen moesten om
Veel plebejers
Patjepeeërs
bogen onze rechtsstaat krom
Ministeries
zo hysterisch
maakten een vervalst gebaar
Deze draaiers…
Onbezield en zonder boodschap...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 (een indruk van de hedendaagse popcultuur)
Kleurloos
toont zich de zang
bij bedachte posen
De muziek
ontstemt door haar hedonisme
in alle toonaarden
en clichés te over
om slechte smaak duur
te verkopen
Geen ware kunst
die de geschiedenis
voorkauwt
waarbij
ijdelheid en roem
als een sloffend beest
hun hersenspinsels…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
Het mysterie van de dood
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.028 De dood schrijdt
op dit late uur
Het kaarslicht danst
zijn vretend vuur
De zieke ademt zwaarder
De ziel strijdt
om de hemelpoort
Het lichaam
wordt een nijpend oord
dat men graag wil verlaten
En koortsig
stroomt het leven weg
heeft geest
en tempel opgezegd
Men gaat over de drempel
Wat daar een mens
te wachten staat…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
851 Liefde is niet alleen, liefde gaat altijd samen.
Samen tussen iets of iemand.
Een vonk die overvliegt.
Een vonk die blijft branden
Zolang je er samen voor zorgt.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
Dode egels op het grind
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
646 Er is geen poëzie meer
in dit land van verzoute
grond onder eeltige voeten
Er zit geen schwung
in de woorden, in tijden
van sociale duisternis
Het lijkt alsof de mens is
weggelegd, alsof de bierkaai
tegen een ziekte vecht
Er is geen calamiteit
onopgemerkt gebleven
Er rust op dit land slechts
het pruilen, het meesmuilen
van…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
Zo droomde zij haar Camelot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
614 diepe hoop in haar,
de wens om de Heilige Graal te vinden, binnenin
en hem uit te schenken over een droeve Aarde
met iets van waarde
opdat de mensen weer tot parels worden
op Gods kroon:
het Aardse leven als een knipoog in de eeuwigheid,
het Heelal als goddelijk metafoor
Kunstwerk: " Mijn Camelot ", 1991
Kunstenaar: Irmlinda de Vries…