7557 resultaten.
De nacht valt grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
505 nog heeft het land van aladin
de sprookjeskracht
uit duizend en één nacht
slangen in de mand
kamelen zittend op het zand
de bazaar met koperslagers
het gewadenfeest in volle gang
geestdriftig bieden donkere ogen
de koper wordt altijd bedrogen
de nacht valt grijs
het stof en onbehagen smeult
in donkere zang en flakkerend vuur
de…
ongerust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 ik ben ongerust over
kinderen die verdrinken
en landen die niets met ons hebben
niet te vergeten de wanhopige gezichten
die verdronken uit de blauwe zee opduiken
omgeven door zwermen meeuwen
die het altijd al hebben gezegd
dit gaat niet goed met ons wie
we ook zijn weet ik niet eens
dus ik probeer iets het gaat
niet goed met ons mensen…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als…
Spitsuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Vreemde wereld
Toch, in een land
Te wonen waar
Je vanaf je
Allereerste dag
Leert dat je
Moet wachten
Op je beurt,
Netjes in de
Rij moet staan
In de winkel,
Bij trein of bus,
Zodat je letterlijk
Alle dagen van je leven
In de file staat
Tot je eind aan toe,
Want zelfs bij
De euthanasiekliniek
Tref je het weer niet,…
De glasblazer en de pottenbakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 een blinde glasblazer stuurt de golven op weg
naar adresloze bestemmingen
ongeschonden komen ze zelden aan
voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg
warrige wolken glijden tegendraads
over het dun bevolkte strand
waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen
- aan hun rekken ontsnapt -
de scherven van de ijskristallen wind
hebben het land…
Onontbeerlijk.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
949 Gij zijt als brood mijn leven nodig,
Wat regens zijn voor 't dorstig land;
En, wordt mij alles overbodig,
O, nooit de handdruk van úw hand!
O! nooit de gloed der stralende ogen,
Die in des Levens hooggetij
Mij zegge' als woorden 't nooit vermogen:
'Hoe onontbeerlijk zijt ge ook mij!'…
Kleermaker
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.697 Ik word opgemeten als een partij land.
Zijn vrouw stelt mij te boek.
Hij dicteert haar
-de spelden in zijn mond-
drie rijden getallen
die nooit zullen krimpen bij het wassen.
---------------------------
uit: 'Landlopen', 1995.…
Melk moet, al ga je eraan dood!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.074 Drie glazen melk per dag, anders krijg je broze botten,
melk is een belangrijke bron van vitaminen
die we allemaal nodig hebben, de ironie van de zaak;
Nu ze in Zweden hebben ontdekt dat mensen sneller
dood gaan als ze melk drinken valt samen met het nieuws
dat we veel honderd jarigen in ons land hebben,
zouden die oudjes nooit melk hebben…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 De diepste kern
van steenvruchten
vergroeid met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente,…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 er groeit
geen stilte om me heen
in de neerslag van geluiden
verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen,
Verder, al maar verder,
Zoeken en vinden
De vrijheid waar ik
Zo zeer naar verlang -
De mogelijkheid is er,
Zelfs in dit eigen land…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
Electriciteit
gedicht
3.5 met 4 stemmen
2.745 Het is avontuurlijk te leven
in een land vol elektriciteit,
waar de dingen eendrachtig streven
naar een beetje beweeglijkheid.
Je drukt op een knop en ze zoemen,
ze schudden, bewegen en draaien,
of laten zich 'bruikbaar' noemen
omdat ze op hun manier naaien.…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
Anatomie van een sloot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 Wonderlijk werktuig in het land
- de sloot -
in de schoot van de aarde gesleten
meanderend buigzaam met star
eenrichtingsverkeer
jaarringen vlinderen over haar
zanderige buik
de boorden groengesluierd
steenkoollagen in haar tooi
wierig fladderende vezels
met de rug naar de bron
een verdord seizoen legt haar
schijnbaar droog en dood…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De zee nam mijn gedachten
mee naar onbekende landen.
De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.
Vanaf je strandlaken keek je me aan
met de ogen van een man,
de wimpers van een vrouw,
en het hart van een kind.
Er school meer vrouw in jou
dan je gekrulde wimpers prijs gaven.…
groen blaadje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 mijn aangezicht
toch zal ik het wassen niet laten
het is niet iets
waar ik vaak over zal praten
maar ik maak me zorgen
over de onbevlektheid
toch voor het oog althans
vaak onzichtbaar verborgen
ik zal trachten
al was het maar uit fatsoen
enige afkeer te overwinnen
want al wordt het,
als zijnde vers gekeurd
de groenten van het land…
Mauvais temps.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
929 weer laat niet met zich spotten
hemel kleurt thans grauw en grof
eenzame zonnestraal schiet omlaag
tussen zwalkende wolken
kleurt voor even het land beneden
als een aards paradijs
na zorgvuldig schuiven en draaien
is de wolkenmassa hecht gevormd
neemt het zwerk de vorm aan
van een blauwgrijze kwal
siddert de atmosfeer na een
flitsende…
Leed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 In het Noorden toen geboren
sprak en droomde 'k in het Fries
Rijks-erkend als tweede
taal van ons Nederland
Oorlog doet vluchten uit zeer vele landen
doden ook veroorzaakt door honger en dorst
Echt alle leed van de wereld
kunnen wij niet op ons nemen
Wel het lot van een
tal van deze verschoppelingen
outcast die onz' wereld
zonder…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 we komen in onze toekomst aan
treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 de anti-helden
zoeken oever
wal,beschutting
zijn zoveel meer
van aarde,van land.…
In Flanders field.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Alleen de vredesduif met de palmtak van de vrede
vliegt over landen en vindt geen plaats
door een oorlog die niet wijken wil.
En mensen die zwart zagen van de sneeuw
en kinderen die zonder zandzakjes zitten
en vluchten voor de vrede of voor de oorlog?…
Het eonenlange wachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 maar miste het
knerpende grint
de kiezels die
mijn voetstap altijd
ving in bekend geluid
nog voelde alles
vertrouwd ondanks
donkergrijs in het vooruit
het goot stil makend
de sfeer veranderde snel
naar kil en fel
tijd had opgehouden
te bestaan toen het
hemelwater zich liet gaan
zag de zondvloed
komen als een zee
die het land…
Bodemvondst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
755 Met opgevoerde Zündapp reed hij snel
Naar Friese terpen of gerooide aarde
Misschien vond hij vandaag een keertje wel
Die mantelspeld of munt van grote waarde
Hij zocht met zijn detector op het land
Een piepje, goud? Hij kreeg het warm en koud
En schepte in het zand, een ring van goud!…
Wat pluizen plagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 ik was daar
waar de wind
nog ijlend giert
over het lege land
mij overslaat
omdat ik niet buig
maar als een twijgje
zwiep tot zijn verdriet
ik sla niet terug
in nog geborgen zijn
maar kies de rust
van je achilleshiel
om hoger op te komen
in mijn bomendroom
tast ik jouw luwte af
wortel tussen struik en gras
ooit zullen wij
in…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
Nieuwe bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 een schok
een blamage
een puinhoop
een ravage
een tragedie
de democratie
heeft een nieuwe bladzijde
de ommezijde
de schaduw kant van een vrij land
geleerden buigen zich over een boek
maar in het echte leven is de weg zoek
wanneer vindt de samenleving elkaar weer
in verbondenheid
de verdeeldheid van de tijd
doet zielen zoeken
daartegen…