6519 resultaten.
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
pink ladies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 En later op het malse vijvergras
at ze pink ladies op mijn schoot,
niet voor ze zachtjes tegen me bewoog
schonk ze mij haar mooiste glimlach.…
Na regen komt zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
712 Het is vroeg, miezerig en kil
de wereld nog stil
zit ’n merel op de reling van mijn balkon
uit te rusten van haar ochtendlied
wat me blij verheugt
door de last van regenwater
richt traag het gras zich op
de sprei van madeliefjes in het gazon
buigen droef hun natte hoofdjes
ach, ik glimlach want na regen
komt toch weer zonneschijn…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
Roeping
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
539 Van maandag tot en met vrijdag
elke dag met een vertrouwde glimlach.
Ze geeft ons haar tijd
Ze geeft zoetigheid
Ze geeft veiligheid
Ze nam leiding
en koos haar ding:
een loopbaan op de ringbaan!
eenieder die de ringbaan kruist
wordt er veilig doorgesluisd.
De klaar-over, mijn held!
Wordt haar ooit een lintje opgespeld?…
aanhoudend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 vaarwel is het
stoomschip de
lange reis en
het zwaaien
met een witte doek
zwaaien nog voorbij
het ogenblik dat je
slechts een stipje ziet
bezwerend blijf je
zwaaien hoe droef
en ver de hoorn
ook klinken mag
vaarwel is het zout
dat over je wangen
naar de lippen stroomt
het is de smaak van zilt
vaarwel is de glimlach
die…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen vergeten
bij de eerste bleke glimlach…
het kan niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 kom je om me even
vast te houden
ik wil je nog
zoveel zeggen
we knuffelen
alleen maar
we houden
zoveel van elkaar
je bed staat voor
het raam
ik ga weg
we zwaaien
we glimlachen alsof we
elkaar morgen weer zien
ongelofelijk dat dat kan
dat wij dat kunnen
het hoort niet
het kan niet
dat je kind
eerder gaat…
Wat een stoel kan doen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
472 een glimlach? een masker?
ze blijft staren
naar de lege stoel
waar haar naam nog niet genoemd is.…
Wereld vol schijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
208 Ze lachen met een glimlach,
hun ogen koud en sluw,
op zoek naar wie gelooft
in sprookjes, steeds opnieuw.
Ze strooien mooie praatjes,
hun waarheid is uniek.
Maar nergens tiert het sterker
vooral in politiek...…
ORGELVIREND!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Het orgel
dat orkest
wat hangt
aan ´n kerkmuur
met ornamenten
veel beelden
zelfs engelenlijfjes
maar vooral
veel pijpen
van supergroot
tot piepklein
voor orgelklanken
zo improviserend
zeer muzikaal
diep emotioneel
mijn levensziel
intens raken
en
doen bekennen
'k heb vriend:
het orgel!…
het blijft een wonder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
982 Eeen stralende glimlach roept:
ik kan niet meer zonder jou.
je oogslag sprekend:
ik laat je niet meer los.
twee handen strelend:
ik ben er altijd als je me nodig hebt.
je zegt me zoveel al spreek je geen woord.…
Terminaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
885 je vingers glijden zonder erg
langs en over het papiertje
dat zich als bij toeval nog in je hand bevindt
je bent anders dan anders
nerveuzer misschien
toch is je glimlach vertrouwd
al lijk je niet op je gemak
je bent er wel
maar toch ook niet
mensen spreken je aan
je hoort ze
maar toch ook niet
in gedachten
zo ver weg van iedereen…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
M.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.412 Het portret begint te glimlachen.…
sprakeloze woorden van de wind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.085 de zon gloeit na
verstrooit haar licht
onder slapende bomen
geluk van een sterfgezicht
waar ik te dromen sta
daar dwarrel jij noodlottig neer
de maan zal straks weer komen
als wachter van de nacht
ik hoor de bomen ruisen
adem diep je levenszin
sprakeloze woorden van de wind
ik wil nog even bruisen
jouw glimlach lijst ik in…
nazomerdroom
netgedicht
3.0 met 69 stemmen
15.835 wij vierden de zomer dat jaar
nog lang nadat zij voorbij was
haar warmte in onze harten
deelden wij haast oneindig
ons ontging de roodgekleurde lucht
en het sterven der dingen daarna
zelf stierven wij in beetjes
zacht en ongemerkt
toen ik alleen ontwaakte
waren mijn armen leeg
maar jouw hart klopte in mij
de glimlach ontdooide de winter…
Jij in mij ( in memoriam )
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.464 morgen zal slechts uit papier bestaan
papier waarin ik je glimlach vouw
samen met het laatste licht
jij laat me alleen
en gaat me voor
naar een dag
nog stiller
dan vandaag
wanneer ik in mijn lichaam ween
dieprode woorden
en de lucht grijs staar
door het breken
van je ogen
vang ik je stem
in lege wolken
want morgen zal zijn…
De wereld is van ons
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
3.444 Als je me aanraakt
krijgen we beiden rillingen
omdat dit zo goed voelt
Als je me kust
is de wereld
heel even van ons
staat alles stil
in een ademloze seconde
Niemand die het merkt
behalve wij twee
Blozend zoeken we
naar woorden
die nooit
zoveel betekent hadden
maar nu zo perfect lijken
We kijken elkaar aan
en glimlachen zacht...…
maanangst
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
682 het wordt donker
elke dag
ontkleed ik de poppen
en hun gezichten, ook het mijne
uit hen ben ik geboren
zo wens ik me
en uit de nacht van gerechtvaardigde
schaduwen
weinig woorden zijn nodig
wanneer ik terugga naar
het lichaam
en wat mij ziek maakte, kinderlijk
verdoofd door de gevraagde
glimlach
ik leg de jurkjes onder…
Die donderdagochtend
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.194 Die donderdagochtend dat
Onze blikken zich kruisten
Was er geen weg meer terug
De draden van het web sponnen
Zich razendsnel tot een mooi
En sterk weefsel, dat
Mits zorgvuldig behandeld
Niet stuk te krijgen zou zijn
Hij de schering, ik de inslag
Ik liet zijn glimlach geboren
Worden, om er elke keer weer
Hulpelozer in onder te gaan…
vlinderpracht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
869 Jij schitterende vlinder
je streek neer op de rand
van m'n balkon
Met trillend gespreide
vleugels
je heel even
koesterend
aan de stralen
van de zon
je ragfijne vleugels
gingen langzaam dicht
toen vloog je weg
de vrijheid
tegemoet
en liet je een
glimlach achter
op m'n gezicht
mooie vlinder
je te aanschouwen
deed me goed…
help
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 ik veeg, klop en zuig
ik stof af, dweil en zeem
ik zie de mens
pleinvrees
incontinent
zuurstofslangen
broze botten
ontkracht
ik veeg, klop, zuig, stof af, dweil, zeem
en steeds weer zie ik
een mooi mens
van wie ik
node afscheid neem
de glimlach is daverend
tevreden fiets ik op huis aan…
Levenskracht
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
2.380 zijn hand wrijft liefdevol
over haar warme wang
haar ogen kijken vragend
van binnen is ze bang
zachtjes neuriet hij 'n deuntje
terwijl hij haar kalmeert
ontnomen is haar vrijheid
't is de ziekte die regeert
met 'n fijnzinnige glimlach
steekt hij alle kaarsen aan
legt zijn hoofd trouw naast het hare
vastberaden dit monster te verslaan…
Geen Carmen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
771 Doelloos zittend in het heden
Verlang ik smachtend naar de toekomst
Want de pijn uit het verleden
Is nu wel genoeg betreden
Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal
Niet bang voor versteende spoken
Achter rechtgehouden schouders
Glimlachend naar de horizon
Daar plant ik dan mijn nieuwe boom
Verspreid mijn bladeren in de wind
De fluiten klinken…
Gesponnen draden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.664 In zachte tederheid
gesponnen draden
warmte
door handen gedragen
ogen vertellen
wat de mond
niet zeggen kan
Een warme glimlach
krult lippen kersenrood
Zo is het goed
fluistert de wind
Twee paar donkere ogen
blikken
in iets
wat liefde lijkt
en heel warm voelt
als stoppelhaartjes kriebelen
op een tere huid
en hartstocht brandt…
Hij noemde haar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.150 Blacka Rosa
zo noemde hij haar
toen hij haar ogen kuste
haar tegen zich aan drukte
vlak voor hij haar verliet
Ze voelde zijn hartenklop
liet hem een dappere glimlach zien
niet de tranen
die haar hart verschroeiden
omdat ze het wist
Er zou geen weerzien komen
haar bevende lippen
kusten hem in een fluister
haar door tranen omfloerste…
verscholen pijn...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.434 waar nooit aflatende pijn
reeds al jouw dromen beheerst
weet jij mij steeds te raken
door jouw glimlach heen
maar nooit geheel verdwenen
die licht verborgen angst
tastbaar in jouw wezen
verhul jij dat gevoel
maar ik merk in die ogen
door die ene lach heen
jouw verholen wens
dat die pijn verdween…
Nacht zonder gezicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.309 Waar ik ga is de stilte
mijn inspiratie en zie ik
met warme ogen wat zich
niet verbergt
omdat het de maan lief heeft
en mijn
gedachten
verandert in tranen
die mijn
eenzame
woorden weer laten verdwijnen
in een moment waarin ik mijn
ziel
ontdek
en hem glimlachend
achterlaat
voor de dove…