15920 resultaten.
jij weet niet dat ik van je hou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
929 je bent nu in je eigen hart verscholen.
maar je blijft proberen tot je bent uitgeteld.
ooit zal hij te weten komen,
dat jij van hem hield,maar nu in je dromen.…
Pictures in your head
gedicht
2.8 met 64 stemmen
25.609 Je zit er maar mee
op de achterste rij
van je eigen theater.
------------------------
uit: 'Tot zover', 2002.…
In mijn ogen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
709 Dan zit ik in mijn eigen wereld
vol dromen en herinneringen
dat pad kan niemand volgen
het zit diep in mij verborgen.
Zoek daar naar de stilte om mijn
gedachten en emotie te kunnen
voelen en begrijpen, die stilte
heb ik nodig in mijn leven.…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
845 als waarheid gelogen is,
het leven zich
tot stikkens toe verdicht
te erg om te gedogen,
keer ik mij tot mijn eigen kern,
trachtend de zwaarte te verlichten
en zo de waarheid te belichten
van de omgekeerde leugens,
mijn blik gericht
op een eindeloze kim
zoekend in een queeste
om mij voltooid te voelen
en bestand
wens ik het allermeest…
Het is jouw magie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 jij bent
geen pluisje
in de wind
of speelbal
van de tijd jij hebt
alles in de hand
denkt altijd
de mooiste bloemen
aan de overkant
maar het is
jouw magie
die ogen trekt
woordloos wordt
de liefde in je
schoot gelegd
jij bent
een sterke vrouw in
het aan anderen geven
maar vergeet
vaak ook het recht
op eigen leven…
L'innocent du village
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
674 (de dorpsgek)
je ziet ze frequent
'zonderlingen'
die consequent
in eigen wereld leven
maar nergens zoveel
als in Frankrijk
je hebt er daar beslist
wel eens één ontmoet
in een dorpje in de Ardeche
"au centre de village"
waar hij een betoog houdt
voor zichzelf bijvoorbeeld
St.Jean le Centenier(7-6-'11)…
JE IEGEN BREIN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.280 internet een hele brei
een heuse kennislawine
'google' je eigen brein
de reuze zoekmachine!…
Sloten van verdriet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
860 ik slinger langs sloten
sloten van verdriet
want al ik wil begrijpen
begrijp m'n eigen lichaam niet
ik vergeet allerlei dingen
dingen van alle dag
kijk naar mensen
mensen die ik niet eerder zag
ik kan maar niet komen
komen op jouw naam
huist in mij het stille verdriet
verdriet tekent eenzaam…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
In dialoog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
537 jij dicht de vergezichten
ik kleur ze in
met mes en fijn penseel
in dialoog sla jij het
laatste oordeel aan het kruis
ik somber wolken voor het derde uur
emoties worden aangescherpt
in felle woordenstrijd
het donkerrode tekent haat en nijd
jouw poëtisch venster op
de werkelijkheid heb ik
met eigen kleuren ingelijst…
Een mooi gebaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 Jij gaf mij een mooi gebaar
geschonken aan mijn hart
plots komt mijn ware ik tot leven
en verjaagt de donkere nacht
mijn gezicht is niet langer
een masker van schone schijn
de liefde zoekt haar eigen weg
langs uitzonderlijke wegen
zelfbedruipend niet te stuiten
soms moet ik huilen
alleen niet meer van verdriet
maar van geluk…
Op een blanco vel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 zacht vallen vlokken
haken in elkaar
tot dromende gedachten
die woorden verwachten
uit de onuitspreekbare
taal van stilte en rust
maar vlaagjes wind
verwaaien al de
ijle tonen van kristal
wit danst fel
een eigen symfonie
in bedekte klanken licht
tot een schitterend
winters vergezicht
op een blanco vel…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…
finale
hartenkreet
1.5 met 21 stemmen
1.735 altijd gerend stilstaan is voor de zwakken,
gewend te vallen en weer op te staan,
alles op zijn eigen manier uit te vlakken,
hier kom ik dus ruim baan.
Nu is de snelheid eruit en besef gekomen,
nu is er niets meer om voor te knokken,
geen doel meer geen dromen,
geen fantasie om op te gokken.…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
Tot zwijgen gebracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
882 Gedachten
Tot zwijgen gebracht
Door andermans
Openlijke hoon en chagrijn
Over ieders bestaan
In diens eigen domein
Oordelen heimelijk vermomd
Als veroordelen
Niemand wordt meer zo
Als hij eigenlijk graag
Zou willen zijn
Inspiratie: Daniel Lohues, As iederien nou zo was zoas wij
mussen wezen - (c)…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Ik kan niet om je heen,
je hebt een eigen kracht.
Alles ligt in je besloten,
de vele kleuren van de boog.
Ondoorgrondelijk vlak,
grond of dak?
Ik wil je niet plagen
maar je hebt een tegenpool.
Is er een dans
waar kleuren ontspringen?
Ik weet het niet,
dit vele roeren zat.
Nu slechts op zoek
naar wat heerlijk zwart.…
Tandarts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 “Ons medici gaan prat op goede zeden:
Er wordt hier nooit in eigen vlees gesneden.”…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 in anonimiteit
tiert welig het venijn
bedompte geesten kunnen
straffeloos hun lust beleven
ongenadig hekelen zij
de schone kunsten
een eigen proeve van bekwaamheid
komt er af als klunzen
wie uit het maaiveld steekt
wordt redeloos kort geschoren
zwarte schapen zeggen recensenten
moeten zeker bij de kudde horen…
De fluwelen bloem
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
522 het boeket rozen
heb ik gekozen
bied ze u nu aan
slanke vingers gaan
behoedzaam langs de stelen
kunnen vaak geen dorens velen
een ander ziet
het drupje ochtenddauw
op de fluwelen bloem
en smelt
voor schoonheid
van dit intieme samenzijn
maar ieder heeft
een eigen vorm en kleur in beeld
de goede dichter biedt oneindig veel…
Verworden tot kwaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.043 Met overdadig van iemand
houden, tormenteer je
Jezelf
Doet jezelf tekort in
zowel woord als daad
Een kwelling die voelt als terreur
Aanhoudend mijn eigen
Graf delf
Ongewenst. Gewild. Leef!
Vóór 't voelt als verraad
Een duivelin zonder vleugels
als feeks zonder gewaad
De helft
Van al het goede is
Verworden tot kwaad…
Over Guusje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Guusje leeft haar eigen leven,
Zo nu en dan kopjes geven.
Zeer gesteld op haar gemak
En een schone kattenbak,
Een echt vrijgezellenleven.
Guusje denkt, was ik maar kat,
Want het poes zijn, ben ik meer dan zat.…
Scheren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Die geeft dat in de douche een eigen plekkie,
Zulk scheerschuim is echt spekkie voor zijn bekkie.”…
Diep verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.161 de zoon om de moeder
en het verdriet van deze dochter
om het gebrek van haar vader
die niet van haar kon houden
zoals ze wilde
niet meer kon vertrouwen
op het bijleggen van geschillen
is het diep verdriet
van denken
tekort te doen
aan hun wenken
aan hun gedachten
en naaste gevoelens
van het niet kunnen verwachten
wat ze met hun eigen…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
MIJN DROOMPLEK....2
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.438 Verlangen naar een stukje rust
geheel alleen je eigen plek
voor elk mens een ware must
dromen van een mooie stek
een waar je geheel jezelf kunt zijn
die rust waar je zo naar verlangt
in tijden van angst, verdriet, of pijn
'n plek waar je je hart graag mee behangt.…
Een wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Voor mijn eigen ogen.
Uit zichzelf.
Gewoon.…
Landschap en geheugen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik was haar vergeten,
De hoek van golvend
Graan waarin ik
Geboren ben -
Zo lang daar
Vandaan al,
Meer dan veertig jaar,
Maar tegen de tijd
Dat ikzelf mijn eigen
Ik was kwijtgeraakt,
Nog royaal voordat
Alzheimer kan toeslaan,
Merk ik dat het land
Met het goudgeel graan
Mij nog niet verloren is
Ik sta in haar geheugen…
Gekwetstheid existentiëler, grondeloos de haat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 hadden ons een verhaal te vertellen,
Maar niemand die het hoorde,
Niemand die ze zag,
Niemand die ze kende
Tot de dag dat ze zich wreken wilden
Op het leven dat hen onthouden was;
Gekwetstheid die voor hen
Niet meer, niet minder was dan
Het bestaan dat ze hadden geleid,
Haat die broeide, en geen kant op kon,
Tot de dag dat ze hun eigen…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…