8651 resultaten.
Mist
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.711 Zo ’s morgens in de mist
Een sluier van zacht wit
Daar kijk ik naar en denk
Aan wat er was en
wat er komen gaat
Wat er nou in verborgen zit
Soms schemert het
Soms waait het hard
Dan regent het weer dat het giet
Dan is er iets van onrust bij de mensen
Een heldere dag
Een openstaand vizier
Begrip en medeleven
Zonder geweld
Als dat eens…
Dromenwachten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.486 Ik wacht weer op iemand,
die me op zijn witte paard meeneemt
naar een land hier van vandaan,
het land van tijdelijke vleugels,
vlinders in je buik en romantiek.…
Vurig vuur
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.597 Zij, de eilandvulkaan, witte wolken
haar sneeuw getopte kegel rakend
terwijl gloeiend hete lava brakend
mensen verjagend die haar bevolken.
Dit is de aarde die treurt
haar hete zwavel tranend
uit de diepste hellekrocht
sissende stoom van water
als haar bloed de zee verkleurt.…
Afscheidsbrief
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.519 Omdat ze er niet zijn kon
Staat er eten in de pan
Een briefje: "even opwarmen
Drie minuten in de magnetron
Je krant die ligt al op de bank
De witte was gedraaid
De bonte is al uit de mand
even luchten tegen de stank
Je tenniskleding en je ballen
Zitten in je tas
Ik heb de rits maar dicht gedaan
dan kan er niets uit vallen
Bekijk maar…
zomereind
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
949 natte bladeren vallen
in het vale donkergroen
van nog steeds groeiend gras
in verwaarloosd plantsoen
geven traag het veld
schakering na hun vlucht
als weerspiegeld in andere tinten
de grauwzwarte lucht
maar ook het onberekenbaar
in de draaiende wind
bewegend accent van de
witte stip van door kind
losgelaten boodschappenlijst
een blad…
Groenbeheer
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.170 Niet zomaar een boom,
een vriend, die bloesemde,
aan wie ik ieder voorjaar weer
een witte hemelvaart beleefde,
die ruisend schaduw gaf
en duizend gouden appeltjes
ging maken, als wintervoer
voor zwarte vogels.
De motorzaag heeft gierend
hem vermoord,
vandaag.
Een zwarte dag.
Zijn wortelwond ligt open
en bloedt...…
oud geluk
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
690 daar lag Klein Zwitserland
over 't witte bruggetje de duinen in
naar het zomers domein
'ons paradijs op aarde'
waar geluk nestelde in een duinpan...…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…
Mist van oktober
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.153 Eksters voeren oorlog
met ratelende bekken
in een boom bedekt
met een witte deken
een kat kijkt verstoord
door het takketak lawaai
glijdt vervolgens soepel
in zijn eigen gang
de kijker schenkt
zichzelf een beker thee
plooit zijn handen erom
heen, vormt een kom
hij oefent opnieuw
aandacht gericht
op het oog van de storm
om…
op schilderachtige panelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
788 oude jaar
op schilderachtige panelen
uren dagen waren ingevuld
fragmenten zijn er velen
we hebben kleuren opgehaald
de horizon reliëf gegeven
jij penseelde meestal weken
en ik streelde maanden glad
nu kan dat nog in klad
de meeste zijn al klaar
gevernist en onderschreven
maar in het perspectief van
volgend jaar zijn toch een
aantal wit…
reikte verder dan mijn ogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
773 er is nog ongezien
een lach met witte tanden
een oogopslag
in plaats van
vuil geworden handen
er is nog ongehoord in
het jammeren van de wind
het fluisteren van de bomen
in plaats van
het gejengel van een kind
er is niet uitgesproken
woorden ongebroken
de lucht is niet gebruikt
grieven en bezwaren
worden niet gespuid
er is nog…
Bewaar me
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
978 ik voel
hoe slakken
op mijn lichaam zich willen
neervlijen zoals een
witte vlinder in
zomerzon
tot stof
willen vergaan
zodat ik later
kan terugkeren voor
één dag
ik zou vleugels hangen
aan sneeuwvlokjes
maagdelijk
fladderen
om weer te sterven
en aan het eind
als jij me dan draagt
zal ik tegen je borst
aankruipen
de zomer…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 Misschien pas als het winter is
en sneeuw mijn haren wit kleurt.
Misschien dan.…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
Standbeeldde in steen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
950 samen hoorden
we de trommels
in het donker fout
zagen dwaze
manen schijnen sterren
langzaam aan verdwijnen
toen het
witte paard verscheen
zij standbeeldde in steen
kwam in ons leven
begon ritmisch warmte af
te geven in muziek voor twee
in haar licht bewegen
neem ik jou mee mijn fee in
onze eerste nacht voor twee…
AMC
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.021 ´s Avonds zag je de witte muren,
grijs en dan donker worden.
En hier en daar brandde
een groen lampje. Of soms rood.
En aan de overkant,
op een andere afdeling,
daar waarde de dood
ook rond, de hele nacht,
met zijn zeis en cape.
In het lange donker
keek ik uren naar de deur
die nooit open ging.…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 en waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
dakloos in het wassalon
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
683 witte tegels op de vloer
met waspoederen sporen
onder een flets neonlicht
verhullen niet zijn kilte
zoals hij daar ineengedoken
de nacht tracht door te brengen
van een lang februarimoment
het zakje aan zijn voeten
met gaten en al lang versleten
bevat geen wasgoed meer
maar de resten van zijn beschaving
ooit gekocht op afbetaling
Ze…
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 en in het gras
om wat je later
zo oud als de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog, de antwoorden
je droeg mijn lijf, wit…
Schaakmat
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.028 Hij was altijd een levende legende
De sterkste schaker ooit wordt wel gezegd
Maar dit genie beleefde in het echt
Naast roem vooral geweldig veel ellende
Het denken in zwart-wit tijdens zijn leven
Heeft hij na vierenzestig jaren opgegeven
------------------------------------------
....Ex wereldkampioen schaken Bobby Fischer – de koning…
SNEEUW
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.487 Wandelen in de witte wereld
muts en wanten tegen kou
héél even sneeuwballen gooien
dan warmen bij de schouw.
Je wilt dagenlang genieten
maar er cirkelen al meeuwen
voorbode van storm en regen
laat het nog maar éven sneeuwen.…
Allegro ma non troppo
gedicht
2.9 met 93 stemmen
48.482 De baby slaapt
en zijn vader slaapt,
de witte kater wulps
tegen hem aangevleid
op de divan.
Het huis vol suizend geluid
het licht komt gesluierd
de kamer binnen
en in de keuken
komt de waterketel
ruisend klaarop de gloeiende plaat.…
Beeldspraak
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.353 Waar de taal doodstil
van de daken rolt
de woorden mijn tong
niet kunnen bereiken
een hakkelende klank
met mijn kaken dolt
golven getemd geluid
achter wallen en dijken
daar wordt het zwart
in het wit gebeiteld
wellen niet eerder
verschenen beelden
daar krimpt de één
terwijl een ander bijtelt
voor vrijgesprokenen
en veroordeelden…
Op blote voeten
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
712 laat mij in je slapen
vannacht
waar ik in je adem rust
en me geef
waar ik geen antwoord weeg
op witte muren of letters
verzameld in de lucht
wil je in me wonen
morgen
waar je innige stilte spreekt
met geen enkel onbeduidend woord
of zinnen over Liefde
zelfs niet over een zuivere dood
mag ik zijn
vederlicht
voltooien wat nooit…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 een dag hard werken
in een oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes…
die rozen witter maakt dan sneeuw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
684 ontwijken
zij ging langzaam over lijken
rolde als een draad
langs wegen die ik
volgde in mijn leven
ik kwam haar ook vandaag
weer tegen terwijl het rood
alleen gebruikelijk is voor overwegen
we botsten heftig
in een kleur die rozen
witter maakt dan sneeuw
ik denderde maar door voelde
gaandeweg het rood verbleken
ook in wit…
ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.249 Kijk ik in haar groene ogen
omringd door bloemenpracht
dan kan ik slechts gaan dromen
van dingen die ik nooit te nimmer had verwacht
Van wilde hartstocht
en van tederheid
van peilloos diepe dalen
waarin ik word bevrijd
Van slanke witte vormen
van inhalen van al zo
lang vervlogen tijd
Haar glimlach is verscholen
Zie ik in het gezicht…
lichtkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 als je wakker wordt
verzamel je kleuren
loopt zo in stralend wit
streelt bloemen open
er is geen schaduw naast jou
het licht golft door je heen
toch breekt de zon soms tranen
in je regenbogen ogen
want iedere nacht sterf je weer
los je op, ben je niet meer
hoor ik nog zacht
een fluistering in de wind
ik ben je kind, je zonnekind
kom…