Hartenkreten over emoties

Om mijn hart hing een rookgordijn wazige zonnestralen werden geweerd een lach en vrolijkheid waren pure schijn mijn diepste gevoelens waren geïsoleerd Ineens is daar een seintje dat doorbreekt het probeert mijn vertrouwen te winnen maar er is nog steeds verdriet dat me steekt en dat gaat niet weg door mooie zinnen Dit seintje weet mij geruisloos…

We lagen snachts op het strand Verliefd, languit in het zand Kijkend naar de sterren en maan Die daar voor ons leken te staan Ik voelde me licht, leek te zweven Genoot van al die sterrenpracht En de magie die 't gaf deze nacht Zo tegen het zachte ochtendgloren Voelden we ons als herboren Een nieuwe dag met nieuwe kansen Een…

Een schrijnend gevoel heen en weer Dwars door je lichaam, telkens weer Het duurt zo lang en is zo hevig M'n lichaam trilt en blijft bevig Zoveel gevoelens gaan door mij heen Godverdomme, waarom ben ik niet van steen Het gaat maar door en houdt niet op Ja, iedere keer weer stoot ik mijn kop Telkens maar weer die hoop Waarom iedere keer…

Wat zou je ervan zeggen als ik je spontaan zou bellen zou je de hoorn erop leggen of me over alles vertellen Wat zou je denken en doen als ik voor de deur zou staan krijg ik dan een dikke zoen of zeg je me dat ik kan gaan Wat zou er door je heen gaan als ik gezellig naast je had gezeten zou je een arm om me heen slaan of wensen dat ik…

Ik heb van binnen vele lagen Die je niet zomaar dichtvouwt Ik stel geen pompeuze vragen Jouw verhaal laat mij soms koud Alleen Ik heb geen hart van steen Ik heb ook geen kop van hout Ik kijk altijd om me heen Aan eindes knoop ik een touw Alleen Alleen zijn in mijn diepste In de grond van mijn hart Daar wil ik zijn het…

met het volle verstand wil ik in de mallemolen waarvan ik al weet hoe de rit eindigen zal het is een keuze die ik maak een keuze die niet iedereen mij in dank zal afnemen en toch maak ik hem Een keuze die anderen pijn doet die jou blij maakt en mij gelukkig maar toch......... Met mijn volle verstand dat slechts op halve kracht werkt…

Hij mocht haar meteen al niet En dát liet hij haar blijken Want hij had echt het idee Dat zij zich wou verrijken Hij zag niet de echte liefde Tussen zijn zoon en die vrouw Hij had zijn mening bepaald En dreef haar in het nauw Hij sloeg haar met woorden Verweet haar iedere daad Het heeft haar vele jaren Tot in haar ziel geschaad Ze…

Je stuurde een foto vandaag waar jij het allermooist op staat en al wilde ik dat heel graag het is niet dat het nu beter met me gaat want een foto verandert niets aan het feit dat ik je mis ik kan je misschien wel zien maar ik weet dat het niet echt is Want een foto is slechts een foto ik kan geen zoen geven of krijgen ik kan je niet voelen…

het water opent zich je ogen verbranden mijn tranen ik zwem door je lichaam verdrink in je schaduw verstrikt in zeewier onderga ik je en adem water…

Alles in ons is afhankelijk, afhankelijk van onszelf. Van wat je denkt, doet en ervaart. Van 't waarom, van het wanneer. Mijn hoofd is moe. Moe van alles, van het gehaast. Van het gezeur van anderen,als iets niet goed gaat. Van het zorgen voor, van alles wat gebeurd is. Alles wat ik heb ervaren, is opgeslagen in mijn hoofd. Mijn hoofd is…

Ik zie dagelijks de advertenties in onze eigen ochtendkrant te koop gevraagd, of aangeboden en veel ook met een zwarte rand. Ik lees hoe oud ze zijn geworden en zie soms vreemde namen van mensen die door ouderdom of ongelukken om het leven kwamen. Bij sommige advertenties huil ik als ik lees: het was ons enigst kind ik geloof dat ik van…

Ik schrijf aan tafel een gedicht alsof het komt uit mijn meest diepe gronden uit mijn verstand en eigen zicht en toch ik ben aan twijfel vastgebonden Ik word door vreugd en pijn bewogen en getroffen door het lot dat mij voorziet het blijft altijd mijn onvermogen de noodzaak van zware grieven, anders niet…

Buiten plenst de natte regen Wolken jagen donker voorbij Somber zit ik wat te staren Hoor het onweer al dichtbij Dan breken traag de wolken Een regenboog met felle kleur Vertoont zich spontaan En verbetert mijn humeur Zo'n regenboog lijkt op leven Kleuren tussen zwart en grijs Zolang ik dat kan blijven zien Geniet ik van mijn levensreis…

ssssttt, stil; luister: ik hoor een zacht gefluister een geluid zó zacht en stil het is er alleen voor wie het horen wil geen gejubel, geen kreten maar meer een stilletjes weten; hoop is weer in mijn hart het begin van een nieuwe start? mijn harten"kreet" is dus nog stil en zacht maar ontegenzeggelijk meer dan ik had verwacht. ssstttt…

Hij stond voor iedereen klaar Zowel in woord als in daad Niets was hem ooit teveel Hij stond altijd paraat Zo hielp hij veel gezinnen Met klusjes en problemen Men vond het heel gewoon Om hem daarvoor te claimen Tot hij ziek werd op een dag En alleen lag op zijn bed Hij belde naar zijn buren Maar die waren al bezet Hij belde naar zijn…

Morgen ga ik je vertellen wat ik voor je voel morgen ga ik uitleggen hoe ik dat bedoel morgen ga ik zeggen dat ik om je geef morgen ga ik uitleggen hoe ik het beleef morgen ga ik zeggen dat ik niet meer slaap morgen leg ik uit dat ik daarom zo gaap want weet je, ik slaap niet meer misschien maar een beetje sinds die ene keer…

Er leeft een angst, heel diep in mij, want al wat is, gaat ooit voorbij. Zo plotseling, geen restje tijd, in een seconde, was ik je kwijt. Verbijstering, onmacht, woede en verdriet, en de vraag: waarom? een antwoord kreeg ik niet...…

Van genot zakten mijn ogen dicht mijn lippen zochten die van jou in de zwoele schemering van kaarslicht nam jij mijn bange hart op sleeptouw Als een exotische oase kwam jij mijn woestijnachtige hart binnen je raakte het aan van heel dichtbij en wist het door alles te beminnen Mijn oase bleek een fantasiebeeld mijn gevoel is nu onbemind…

Ik heb gestreden met mezelf om jou maar alle liefde te geven toch wilde je er niet van weten en besloot je eigen leven te leven. Natuurlijk is dat jou goed recht maar waarom dan al die hatelijkheden tegenover mij en al die anderen waarom heb je ons zolang gemeden. Maar als je ooit terug wilt komen dan zal de deur voor je open staan…

Ik zwerf met gevoel langs paden die zich verdringen in mijn geest mijn geheugen moet zich beraden over wat ooit van mij is geweest Warmte, genegenheid en geluk drongen zich tegelijk aan mij op nu is alles gezonken of stuk en liggen depressies op kop Mijn bestaan staat nu even stil mijn gevoel voelt niets meer ik zwerf verder uit vrije…

Mijn gedachten laat ik dwalen langs mooi vervlogen jeugd al die mooie herinneringen brengen mij zoveel vreugd. Ik zie de groene appelboom en het water achter de dijk wat ben ik een bevoorrecht mens als ik al die dingen zo bekijk. Mijn eerste mooie rode step ik mocht tot het eind van de straat waar ik toch stiekem een stukje verder…

wie heeft ooit bedacht dat ze te eten zijn? wie heeft ooit gezegd dat dat leuk kon zijn? het gefladder in mijn buik het weeë gevoel maar ik eet niets en ik zeg weinig staar een beetje voor me uit de vlinders maken mijn knieën week ze maken mijn mond droog ze laten mijn handen beven en dat sinds de dag dat ik in jouw ogen keek als ik…

met het hart op de tong en de angst in de maag zie ik je komen en spreek ik je aan met het woord in de mond en de brief in mijn hand kijk ik je verwachtingsvol aan met een hart dat hard slaat en mijn knieen die knikken denk ik: mijn hemel wat heb ik gedaan met het vuur in de sloffen en de tong op de grond ben ik heel hard naar…

Uren tikken langzaam weg Het wordt steeds sneller nacht De voetstappen maken weinig sporen Langzaam kom ik op kracht Verloren Ik blijf altijd zaaien De wijsheid heb ik soms in pacht Zoek naar iemand die mij kan horen Langzaam kom ik op kracht Verloren Ik ben op zoek naar handvaten Niet specifiek naar de macht Kijk in…

weet je ik val een beetje op je op je ogen op je stem op je grappen zo ad-rem weet je ik val een beetje op je op je trui op je jas op je wat slepende pas weet je ik val een beetje op je als je je haring hapt ik denk wel dat je het snapt en zo niet, heb ik pech, een beetje, maar weetje... ik val op je!…

Je mag gerust mijn naam nog noemen ook als ik er niet meer zal zijn denk dan aan mij zoals ik vroeger was stralend als de gouden zonneschijn. Laat niet te vaak je tranen stromen maak voor jezelf niet alles stuk ga dan door met je nieuwe leven en vind opnieuw een groot geluk. Ja mag dan nog steeds aan me denken maar doe dat dan met een lach…

Tranen glippen langzaam naar beneden verdriet dreigt op de hoogste plaats te staan handen trillen voeten beven mijn lippen zeggen niets een luide stilte heerst om me heen pijn spijt ongeloof…

Het litteken in mijn hart is niet meer zo rood gekleurd toch zal ik nooit vergeten wat er in het verleden is gebeurd. De tijd zal de wonden helen en tranen blijven drogen tijd die niet stilstaat een tijd waarin we hopen mogen. Ooit zal alles beter gaan daar blijf ik op vertrouwen ik weet dat er altijd Iemand is waarop ik mag blijven bouwen…

het begon zo onschuldig vragen naar je knie maar ohh.. als ik nu jouw ogen zie... Ik wil je zoenen ik wil je omarmen ik wil je helemaal mij aan jou warmen ik wil ons laten gaan ik wil je echt voelen ik wil met mijn handen door je borsthaar woelen ik zie je komen om een haring of twee jeetje, je moest eens weten.. je hebt geen idee…

Hier sta ik breekbaar als glas je trapt op me breekt me in duizend stukken waarom heb ik je verteld dat ik om je geef? Hoe kon ik zo dom zijn? Je blijft terugkomen keer op keer je trapt op mijn glazen hart en ik ga kapot je weet dat glas scherp is zeker als het stuk is en auw....het doet zeer…