9364 resultaten.
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 in geluiden
hoor ik stilte
een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 De deur waardoor hij in het leven kwam, staat open. Het tocht
van oneindigheid. Van eindigheid. Hij is. Hij moet zijn.
-------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten', 2000.…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden wonen open…
paasweesgegroet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
871 verborgen holte
baadt in licht
open mond
verbaasd gezicht
duisternis treedt
terug in licht
steen gerold
rock ‘n roll
een engel lacht
de morgen vol
verbaasde vrouwen
slaan op hol
paasweesgegroet
de ogen dicht
voor zo veel hemel
voor zo veel licht
als de nacht
voor het leven zwicht
het leven ongelogen
waarheid sterft niet meer…
Wanneer de passie verdwijnt
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.310 Wat zal er gebeuren
als een kus je verveelt
en een heftige nacht
opeens niets meer scheelt?
Dan is de passie weg
en de verveling slaat toe
Dan is jullie relatie
van ouderdom moe…
clown gezien
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
5.192 Je voelt bij hem, hoe noem je dat… Diepgang
En goed geschminkt ook
Die neus, ge-wél-dig
Zelden zo’n clown gezien
Echt heel anders dan die clown
Bij de opening van onze Salesafdeling…
Ontkenning
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.696 zo duidelijk daar
Waarom bleef zij
zich zo verschuilen
achter de waarheid van haar
Nimmer heeft hij
dat kunnen begrijpen
totop de dag van vandaag
Blijft het hoe, en het
waarom ik, voor hem
voor altijd een vraag
Zo ziet hij haar
dagelijks lopen over haar
dunne laagje geluk
Angstvallig vastklampend
want zodra die beerput open…
rimpels wegverzekerd tot het graf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 was mijn leven glad
rimpels wegverzekerd
tot het graf
ben ik gegrepen
door iets dat vingers had
dat groef in mijn gevoel
totdat mijn hart
zich over gaf
ben ik gegaan
voor ogen die
vroegen zonder denken
voor handen die reikten
verder dan wat geld
ja, ik ben mezelf uitgegaan
om jou te zoeken jij was het
die mij begroette met je open…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Lichte geluiden verraden hartgeklop
waarvan het ritme wordt opgevoerd
opeens wordt alles losgelaten
en blijft een roze blos achter op je wangen.…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van beslotenheid
heb jij de hedendaagse
openheid…
avondje uit
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.324 we zullen de avond dicht kakelen
met veel geschreeuw en spraakwater
en overdrijven en liegen (toe maar)
we zullen de bakens verzetten,
maar vrijwel stil zitten met een lach
en met hoongelach en voordat we
het weten weer naar huis toe, de ruimte
weer open en wij de gordijnen en
ramen dicht doen tegen licht morgen-
ochtend maar ook tegen…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
zomerse waan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 ontpopte naakte
vrouwendijen open,
borsten smelten
bijna voor d'ogen.
man trekt cirkel
rond haar navel.
boek zwemt
in een spiegeling
van licht op de tafel.
hij ziet een trap
door het raam,
plukt een bloem,
een tulp misschien.
niemand mist er een.…
sleutel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.548 Innerlijk gevoel achter tralies
Verlangen in mijn lichaam
Liefde opgesloten in mijn hart
Voor jaren die voorbij zijn gegaan
De handreiking is afgeslagen
Het verlangen blijft onbewogen
De zorg kan niet weg
De troost staat op barsten
Er is niemand die het ontvangen kan
Er is niemand die het krijgen mag
Mijn hart zit op slot
De opening…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot totaal gebroken
ik weet het al
nooit kan ik meer open…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot totaal gebroken
ik weet het al
nooit kan ik meer open…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe van de dag
die aan haar voeten ligt
onbevangen
met open…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het…
Achterom kijken.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.016 Ze zitten achter je aan
Lopend, rennend, fietsend of met het openbaar vervoer.
De angst vliegt je naar de keel
Terwijl je je verstopt, machteloos toekijkt.
Met je ogen dicht adem je in en uit.
Eenmaal uit je trance ontwaak je
Je niet realiserende wat er gebeurd is.
Gewoon opstaan en vooral niet op in gaan.…
Deel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.044 Langzaam maar zeker
zijn wij bezig
om terug te keren
huiswaarts zonder herinnering,
Van donker naar langer licht
vanuit open ruimtes gevlogen
een horizon wijst de weg
met op onze rug
een windroos geschilderd,
Zouden wij niet liever vergeten
en verder dwalen zonder diepe verhalenstof
met een dagelijks zweven langs maskers
die ons van alles…
Oester
gedicht
2.7 met 17 stemmen
7.489 zo open, zo gesloten als een oester want hij kent
haar niet. Hij laat zich ook niet kennen, viert alleen
zijn wellust bot. Och god, wat is één oester.
Wie koestert er een oester. Hij lust haar rauw,
hij zuigt haar leeg, hij gooit haar weg.
------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht
dat op gouden schalen
wordt gewogen
zal ik verdwalen
met open…
Was frivool en vlot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 je schaakte
bedachtzaam verzette
de stukken met meesterhand
zelfs jouw
klassieke opening kreeg
daardoor een gouden rand
maar je tegenstander
was frivool en vlot
torende met strakke lijnen
dresseerde paarden
zonder bokken in
hun zijwaartse galoppen
haar koninginnenspel
had de magie waarin jij hapte
zij met een lach op mat afstapte…
Dan toch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
449 vibraties
van fantasie en illusies
het laatste koppige wintervuur
uiteindelijk toch gebroken
ijzig wit neigt
naar kleurig golvend licht
stilte wordt gebroken
in luidruchtig vogelgekwetter
het immer groene gras
krokuskleurig opgefleurd
aarzelend hul ik mij
in geuren noordenwind
mijn hoop volhardend aardend
bloeit lente eindelijk open…
Roodkoper in het ondergaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 heb de hitte gedragen
van lange dagen
zonder schaduwwind
nog ploert de zon
roodkoper in het ondergaan
hangt warmte nachten aan
pas in schemerkenteren
is er het ogenblik dat hitte
zwicht voor de nieuwe dag
de eerste frisse lach
van het ontwaken
de ramen open maken
tot de explosie licht
intenser wordt het zonnevuur
je lijf en lendenen…
Dierenliefde
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.338 Hij spert zijn snavel wijd open
en blijft maar hopen....
Wat een liefde voor zo'n kleine!
Ze denkt geheel niet:
"Dat is het mijne!
Moederliefde!
Daar komt het op neer.…
Ai! Vierengever slaat weer toe!
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.093 Je waant je op een onschuldige poëzie-site in een gemêleerd gezelschap van geweldloze dichters en dan blijk je je opeens in een mijnenveld te bevinden…)…
vergeef mij papa
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 ik schrok wakker van een indringende deurbel
maakte hoogst geirriteerd open
een scheldkanonnade volgde
wegens mijn verstoorde, te korte nachtrust
daar stond mijn vader
met een mandje versgeplukte appels
woest smeet ik de deur weer dicht
zag hem hinkend het voetpad afstrompelen
nooit zal ik het meer vergeten
het was de laatste keer dat ik…