8862 resultaten.
anna
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
620 alles is betaald
de bussen rijden
nog iedere avond
voorbij het raam
dat is het uitzicht
een herfst
van een Mensch
het zonnelicht
deuren en huizen
een raam
engelgezicht
zomaar
geen goud
geen platina
maar Angelina
de reis is geen prijs
maar mond vol honing
in een dorpje leeft
een koning
jalalalala
te grond is te laag
de…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…
Zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Dagen gaan traag voorbij
Uren, minuten, seconden
Traag tikkend in een monotoon ritme, zonder jou....
Mijn hart verkilt
De handen koud
Alle inspiratie kwijt, verdwenen met jou....
Een zoete droom van warm verlangen
Denkend aan jouw geur, jouw naam op mijn lippen
Zonder jou, in gedachten altijd samen!…
Goed en kwaad gewist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 het licht is gebroken
de poorten van hel geopend
goed en kwaad gewist
nu sist en schuifelt
gebroed met
opgekropt gemoed voorbij
de apocalyps gemist
gist angst en pijn
als venijn in het bestaan
radeloze ogen
breken in onvermogen
om verder te gaan
de klok is blijven staan
toen de mensheid
aarde de das heeft omgedaan…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was
we gingen de vloed voorbij…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden en hoe...…
Tranen als kiezels (III, tevens slot)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Zij trekt grenzen zonder kennis
weet of anders
Geen flauw idee van speels element
of nu
te bedenken strategie
Zij danst leven onbekommerd
plukt elke dag
Tussen ruziënde schimmen van
dagen
die eindeloos maar duren
fietst haar geweten zonder doel
de tijd voorbij
Er zal geen dag op de wereld zijn
geen dag
Dat wij niet samen denken…
Rode laarsjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
807 rode laarsjes
spetterden in plassen
water spatte huizenhoog
ik zag plezier
en hoorde lachen in
de kleuren van de regenboog
ondeugend als
verzopen katten
zonder regenpakken
staan zij schuldig
uit te lekken na
de plotselinge zomer bui
als de zon weer schijnt
is nattigheid ook snel voorbij
staan rode laarsjes drogend op een rij…
Hermafrodiet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
720 Plotseling zag ik een zinnig woord
tussen al jouw dubbelzinnigheden
was er opeens die essentie
van geest in ons en samenzijn
een brief schreef je
met de hand van een man
een postzegel plakte je
met de maan van een vrouw
en in jouw verborgen intellect
ontdekte ik een ratio, de grenzen voorbij
alsof onze held nog leefde
de kogel overleefd…
Opzij opzij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Opzij, opzij
Men wil mij voorbij
Maar ik kan niet weg
Luister nu wat ik zeg
Mijn benen doen niet wat ik wil
En staan gewoon even stil
Maar er is geen begrip
Omdat mijn lichaam plotseling vast zit
Gevangen in mijn eigen lijf
De reuma maakt mij eventjes stijf
Ik kom ook wel weer opgang
Maar soms maakt het mij wel bang
Want er is…
geborgen tijd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
593 hoe ouder ik word hoe dieper ik soms
in mijn vroegste jaren verzeil en er
gaandeweg ook langer schuilen wil
alsof ik mij in de jachtige wereld van
nu steeds minder thuis voel, liever
de rust van 't voorbije proef
rond 'n dierbaar huis of plein tussen
vertrouwde geuren en klanken
in stil geborgen tijd
.…
Mensen met een kluit
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
553 Geen kerstboom te zien
En toch lopen hier
Allemaal mensen voorbij
Met een kluit in hun
Handen geklemd -
Door de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hier onder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen gezegd,
Maar net zo min als de
Huizen in hun luxe wijk
Blauwestad verkoopbaar…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten - eenmaal het verhaal
Of dichtwerk voorbij…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht
wachtend naar het morgen
vandaag voorbij…
Vrijheid?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
684 In dit land zijn we vrij
Maar iedere avond komt het nieuws voorbij
Dat er zoveel oorlog is in zoveel landen
Dus hoe kan ik dan vrij zijn
Hoe kan ik me vrij voelen
Als ik weet dat jij
Geketend en gewapend bent
Gevangen en verkracht bent
Hoezo ben ik dan vrij
Hoezo ben ik vrij
Als jij en zij en ik en hij
Als we allen Eén zijn
Hoe kan…
Dit was het nieuws
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
696 Kinderlijfjes spoelen aan
Van boten die zijn vergaan
Mensen met de moed der wanhoop
Voor een oorlog op de loop
Crisis Europa voorbij
Koppen alle kranten blij
Alsof we blij kunnen zijn
Mensen verdrinken per dozijn
Hoe moet ik dat met welvaart rijmen
Hoe kunnen we de wereld lijmen
Hoe komt het ooit nog een keer goed
Ik weet echt niet meer…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 Luister wat het leven
zeggen wil,
want ook wij gaan voorbij.
Oma echoot in de bergen
"Ik gaf wat ik had,
en deed wat ik kon."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Liever jaag ik
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 Komt geluk dan nietsvermoedend
voorbij geslopen, dan schiet ik
en bewaar hem in de vriezer,
voor mindere tijden.
Alles wat er over blijft
deel ik stiekem uit aan
opgegeven dromen,
in het holst van de nacht.…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Nu de dagen jouw voorbij gaan
in een huis zonder fundament
typeert jouw gezicht in onrust
waar in jezelf niet meer herkent.
Begin van de dag als zonnestraal
zoals een hemelpoort opent
voor een grenzeloze eeuwigheid
zijn mijn emoties het sentiment.…
Zwaartekracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
508 Volg oude sporen terug
naar wat voorbij zou moeten zijn
maar niet losgelaten wil
de kracht van zwaar
het ver van verleden
het dichtbij verlies
geef en neem liefde
in dit aards bestaan
om de kramp te lossen
hou ons op de grond
zodat wij niet uit ons hoofd gaan
op weg naar verdriet
de kracht van zwaar
het lief van liefde
het dichtbij…
zoeken naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 de aarde is niet langer plat
doch redelijkerwijs
het fornuis braakt gekookte melk
het gas vergeten
er smoort een vroege ochtend in
lichaamstaal en hoofdelijke stemming
we hebben onszelf onthouden toen
iedereen vergat ons te weten
hoe vind ik mijn huis terug voorbij
de kruising van wegen
een streep licht tussen nachten
of mens onder…
nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 sterren schijnen in de nacht
in slaap valt iedereen
eindelijk vind ik de rust
en ruimte om me heen
kruipend gaat de tijd voorbij
straks komt het ochtendlicht
stilzwijgend geniet ik nog
en schrijf een klein gedicht
mijn gedachten worden kalm
een vogel fluit zijn lied
als bij 't eerste wegverkeer
de zon mij slapen ziet…
Kartoffelfest
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
736 dit evenement bezocht
wilden wij niet aan ons
voorbij laten gaan
zagen iemand de tombola winnen
ze ging met de hoofdprijs naar huis
(één mud heidekartoffels)
deden ons tegoed aan koffie met koek
worst en braatkartoffels
met uiteraard een groot glas bier
zo hebben wij de dag met een gevoel
van tevredenheid toch maar
weer mooi kapot…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Ik zag de winter aankomen
met al haar koude en donkerte,
bang daarvoor keerde ik om;
het werd een reis terug
langs voorbije seizoenen,
herfst, zomer en lente
werden opnieuw beleefd.…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
drijfvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 op de heenweg
lijk ik te verdrinken
in neerwaartse stromen
ik daal in weemoed af
om diep te zinken
en weer boven te komen
de laatste druppel
valt met onbedaarde
zwaarte in een
lentebries bij vlagen
de tijd achterna, fris herboren
als voorbije dagen
ik doorwaad poreuze aarde
tot innig hemelgloren
wat wilde ik je ook alweer vragen…