7557 resultaten.
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat er ook zwarte…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Ergens
gedicht
2.7 met 70 stemmen
22.124 Ergens waar een kamer
gevangen is in zijn eigen ruimte
Waar het donker is
En de kilte guur afsteekt tegen de verlaten muren
Waar de muren vechten om de ruimte
Waar zelfs het verste hoekje haast onvindbaar is
Daar ergens,
waar het licht al lang geleden is gedoofd
Ligt een verloren briefje
Zwarte letters op wit papier
De woorden zeggen:
‘…
Donker in duplo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 de man op de bank ziet de man van de bank
hij staat daar achter het raam
naar buiten te turen, en ziet de man op de bank
beiden drinken wat, beiden staren wat
de man in de schoudervulling rookt een spriet
de man in de zwammenjas rookt wiet
het licht gaat uit, de aktetassenman verdwijnt
de man op de bank zwaait
naar de man in de zwarte sedan…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
Lotgeval
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
684 in een equivalent moreel
Tracht een baby niet te laten huilen
als een ziel vragen sterfelijk te zijn
En je hart te verschuilen
in een camouflage van satijn
Want soms denk je zwart als zilver
en de trots erkent verval
Poetst goud na een schilfer
zonder toeval,het gouden lotgeval…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen huizen binnen
een enkel wagenwiel
wankelt over zwarte…
zomer in holland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
640 Ze is van top tot teen gehuld,
in zwarte draperieen,
en is een heuse moslima,
met twee verborgen knieen.
Vroeger,was dat heel anders,
toen gaf ze zich nog bloot,
maar dat is nu veranderd,
want Allah is zo groot.
Kom ik haar tegen op de straat,
dan kijkt ze door een spleetje,
dat is toch heel wat netter,
dan in haar blote reetje.…
Bovenaards
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 zwart is de nacht totdat
twee ver uitelkaar staande
kleine ogen licht geven en volgen
een luide diepe stem zegt:
tastbaar ben ik niet
zelfs mijn zien waarin alles schuilt
is bovenzinnelijk
wij komen ver van de aarde
waar nog geen mens kan komen
dan alleen maar dromen
wij zijn al eeuwen verder
zien treurend toe naar uw streven
u bent…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.576 Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
--------------------------------------
uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
907 Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
---------------------------------
Uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille klanken
Van een krachtig zwart…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
Naar voren kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Buitensluiting, van neerbuigend
Bejegend zijn, gekleineerd
Tot op het bot, dat
Onder het kwetsbare lichaam
Onzichtbaar aanwezig was,
Van vele malen verlies met
Bijbehorend verdriet van
Er niet mogen zijn -
Nu ben ik verder met drie jaar
Goddank goede hulp en kijk ik
Weer naar voren, naar het licht
Van de dag, en heb het zwarte…
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot
Van 't pijnhout vlug ter zeil van alle kanten regenen,
En met hun zilvren glans de zwarte…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.058 in zwart door het bos
doordrenkt van herinneringen
delen wij met elkaar
wat de dag met ons deed
te midden van hazen en konijnen
verzetten wij onze zinnen
dichter bij de kern
oog in oog met alerte reeën
gekleurde veldboeketten
brengen ons terug in Polen
in langzame tred
weten wij ons verbonden
een laatste blik naar haar
onder rozenblad…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
nu moet ik gaan: de bloemen sterven
gedicht
3.2 met 13 stemmen
40.591 dan zal ik zingen van de zwarte dag
en van de schaduw die wij moesten delen
en van de vloek die sprong in onze kelen
en van het mes dat in jouw handen lag.
troost mij als ik zo droef moet zingen,
leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.…
Ik hoor hier niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 als ik alles om me heen hier wis
zoals dat kan met zo'n foto app
tegenwoordig
zie ik mij zitten
heel hoog in de lucht
hoger dan des vogelen vlucht
een aangeklede animalie
afstekend tegen het
sprankelend zwart van de statige sterrenhemel
met m'n bril
ik hoor hier niet
is het enige wat ik kan denken,
ik vlieg niet op eigen kracht…
kleur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.422 plots verdween de duisternis
en werd vervangen
door licht
totaal onverwacht
kwam het in mijn hoofd
schijnen
een lichtstraal
gericht op het proces,
het proces der aanvaarding
neem ik aan
alles blijft hetzelfde
doch
bekijk ik het door andere ogen
na een lange tijd
van zwart en donker
kwam de kleur weer terug
traag maar zeker
ik…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel
meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
fuji yama
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Zij kent het geheim
van de lettertekens
zwarte sierlijkheid op zachte zijde,
verschuilt het in de brede plooien
van haar mouw.
Haar glimlach
is als zegellak.
Gestold.…
PAUL WITTEMAN.. een snelle dood!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
587 Paul Witteman is vooral
de man van de witte toetsen
voor die zwarte is hij als de dood
Van sterven wil hij niets weten
als het komt, moet, dan een snelle dood:
sterven in het harnas van de journalist
Hij laat een enorme leegte na
maar ook een godsvermogen
en dat als VARA-socialist
Er wordt een salon afgehuurd
zijn dochter Sylvia spreekt…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Vervagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Ik dacht zojuist aan jou
net zoals gisteren
en elke dag sinds het gemis begon
hoe kon ik weten
dat verdriet de leegte dieper maakt
zoals het water traag
de bedding schuurt van een rivier
niemand heeft me ooit verteld
waarheen een zwarte zwaluw vliegt
als tijd de horizon vervaagt
zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen
je zei…
Op het pad van kiezels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Op het pad van kiezels
luisterend naar jouw kleur
struikel ik vol overgave
en beland in jouw schaduw
Stenen, grijs, zwart en bruin
Kijkend naar jouw geur
maak geen keuze
en val in de diepte
Onder de meidoorn
mijmerend over ons
zien wij velden koolzaad
maar zien geen begin
Op het pad van kiezels
nip ik aan jouw tranen
Peinzend schrijden…
verzet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 verborgen in het stof van pijn
zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein -
aanwezig
buiten hoor je nog de kreten
van een stoomfluit,
zwaar op weg
ik zeg je, dat ik het niet pik
ik mik mijn aller-stoutste blik op jou
en spuug
mijn woorden uit
nu jij je kruit verschiet op onschuld
en jouw oorlogsbuit verhult
in zwart vertier
elke…