5107 resultaten.
Gered?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik had het goed maar ook de
pijn en angst verloren, wakker
worden in een benauwde en
hermetisch gesloten kamer, ik
wilde dat ik op kon staan uit bed.…
Op het aambeeld van een gespleten geest
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.149 Om de pijn te verbijten heb ik het eigen bloed geproefd
Het lot heeft mij de strot geknepen
en angst de meerpaal tot een kolk geroerd
Hier wacht de stad een wiegendood
Hier ijlt de nacht
haar morgenrood
* * *
Om het aangezicht te redden heb ik de nagel van de kist geslagen
De traan heeft het hart verstikt
en rouw een muur…
lieve meid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.385 ieder geval een hele poos
ze hoort bij mijn leven
ze verdient een gouden roos
Zij was pas zestien toen ik haar zag
nu is zij 28 en volwassen
en in de tussenliggende jaren
liet ze zich elke keer verrassen
Zij had genoeg aan zichzelf
daarbij de liefde van haar leven
moeilijke jaren vanwege de afstand
ze sleurde zich er door heen, soms met angst…
zo zie ik de Commissie Meijer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 wie zoekt zal sterven in de aanbeveling
van het rijk, de driekleur wappert
slechts in een besnaarde wind, wie looft
de leider en martelt de horigen
de stem verzacht, het plein loopt leeg
de laatste boezemvrienden bevredigen
elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad
met tussenpozen van elkanders lijf
weer wordt de vaandel gestreken…
Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
15.675 streken
wat keken we vreemd:
alle akkers geploegd
een kaarsrechte lappendeken
de wind krulde wit,
de kleur van stilte die
de inkt van mijn brief liet verbleken,
maar blies warme woorden
in hoofden van mensen
zo regen zich dagen tot weken
tot de kerst een van hier
o hoe snel vlucht de hoop,
daarna valt er niets meer te smeken
angst…
De eenzame
poëzie
4.0 met 3 stemmen
926 Ach neen, dit bitter leed kan niets verzoeten,
Alles wakkert de brand der angsten aan:
Het is een hel waarin mijn ziel moet boeten.
En toch: de dood durf ik niet binnengaan
Want ook daar zal 'k dat bleek gelaat ontmoeten
Dat eindloos schreit om pijnen droef doorstaan.…
prematuur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
607 droeg klein jouw leven,
beschut dacht ik-
ik wilde het je geven
de zekerheid van moeder zijn
met liefde kocht ik,
langs mijn uitgezette lijn
de hemdjes, truitjes,
zacht getint en fijn
om nu alvast, te laten voelen
hoe ik “straks voor jou
zal zijn”
ik was nog lang niet klaar
toen vruchtwater besloot
vooruit te vloeien
en mijn angst…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 Het paradijs is verbrand, ik proef de angst van
stromend bloed, het sluipt op lemen voeten waar
de zon de aarde raakt en holt achter de doden aan.…
Eenzaamheid in de drukte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Je bent alleen verlamd,
Door angst en pijn, en vraagt je af wanneer voel ik me weer fijn.
Wanneer de aarde slaapt,
En god over ons waakt.
Bid ik dat de kracht mij niet verlaat.
Op naar een nieuwe dag,
Waarin je opstaat,
En probeert te genieten als je jezelf betrapt op een spontane lach.…
HET WONDER
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.091 Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit,
Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren.
Ik zoek haar niet: ik wil alleen de pure
En zoele droom van u die niet vermoeit.
Dat waarde droeg weleer is lang vervlogen,
Geen boos en goed weet meer mijn mededogen
En haat verbleekte stil, een oude prent.…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 En mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.
Want gedurig was ik lui en dom,
onkuis, hovaardig en zot,
ik was gulzig aan bier- en wijnpot
en mijn tanden bruin van de pijp.…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten
De helse pijnen mijner angsten uit,
Dan streelt mijn smart de somberste gedachten,
Tot mij de slaap de brandende ogen sluit
Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten
Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…
Wat gebeurt daar?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Eerst op de foto dan
wuivend afscheid nemend
van de wereld decadent
die stijf van angst
(de vrezenden het bangst)
het hoofd afwendt
Te water
gemutst en bebrild
Nu gaat het gebeuren
Ze hebben het zo gewild
Lichamen vallen
Armen wielen
Is het de doodsstrijd
van dolende zielen?…
Vlucht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 De poriën in jouw zachte hand die mijn angst absorbeerde
de onzekerheid die jij met gevoel wegblies langs mijn oor
mijn hoop in het leven die je met karakter motiveerde
maar nu zit ik definitief in mijn vlucht zonder vluchtnummer.…
Oorlogsbegin
poëzie
5.0 met 7 stemmen
4.302 Vast in de vrede, die geen angst kon deren,
Verdonkren de gezichten, die zich keren
Van waar de zon nog flauw in 't Westen brandt
Achter het hoge bergkam-woud, als speren
En bajonetten, dreigend zwart, geplant.…
Oorlog
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
627 En samen moeten we nog verder gaan
al blijven angst, onzekerheid ook groeien.
Het leven is een diep geheim, zoveel is zeker,
alleen verklaren helpt soms niet,
maar laat ons teder zijn voor al wie rouwen
en mee gaan dragen dit zo groot verdriet.…
Als ik dit huis verlaat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
753 Wanneer ik je morgen
moet verlaten
ontkleedt me van mijn
angsten als stoffelijk
wezen en leg mij in het
glazen ledikant, waarin ook
jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik ooit
weer naast je wakker word,
zodat ik over je kan waken
in het moment van stille dood
die tijdelijk wordt opgeschort,
laat me meevaren in
jouw…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Wel weet ik dat het niet zo blijft:
Eens zal ook zij angsten verzinnen
En zal de onrust die ons allen drijft
Ook in haar kloppend hart beginnen.
Dan zal zij door de straten lopen
Met aan haar hand een spelend kind,
Net als ik nu, vermoeid van hopen
En zij zal weten waar zich de weg bevindt.…
Gezien vanaf een duintop.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Mijn angsten en mijn wanen.
De ware liefdes in mijn leven.
Het huis waarin ik gelukkig was.
En, gelukkig maar, steeds nog ben.…
Deemoedig 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 waarachter het menszijn moet rijpen
in de vorm van de onuitgesproken taal
het zijn eigen zin zal kunnen begrijpen
in dat moet ik mijzelf overtreffen, met
in verbazing gesloten mond
een gebied waar men voor alles
en niets zal boeten, de horizon
zonder hinder kan bewegen, een
oerkracht put uit de verstilde grond
niet gestut zonder angst…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
Een dief
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.221 gezicht
en zie onze schaduwen in het licht
een man en een vrouw
vol genoeglijk trouw
Ik fluister zachtjes schat
en jij zegt me ''had je nu nog wat''
Nee dit geeft me genoegen
en het is net zoals vroeger
Duidelijk neem je de tijd
en dat geeft me echt geen spijt
Om jou mijn hart te geven
je laat me trillen en beven
Heb geen angst…
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 de komende ondergang van verdwijnende
wanen, doch het restant snijdt het andere
deel door jaren die geleefd blijken te zijn
Het is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen des aanstoots
die niet sterven wil
Is het angst…
vrees
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 gedwongen gedachten
vertroebeld bloed
angst in de aderen
aanvaarden moet
knikkende knieën
trillende vingers
borrelende buik
verwerken moet
bevende benen
verrimpeld vel
ontredderde ogen
het leven een tel
broze botten
uitgevallen haar
ingevallen wangen
pas dertig jaar
verslappende spieren
haat in het hart
onrustige geest…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
752 Kind van mijn bloed zoek genezing en herstel
In vrijheid die gebonden is aan de bootsman
En zijn woord " Hij zegt " Ik ben de opstanding
En het leven; bij deze bron dit heldere water
Vind mijn nageslacht elkaar steeds weer terug
Zachte wind verjaagt de donderende wolken
Als het voelt alsof je onder deze angst en pijn
Bedolven bent " zegt…
Levensdagen rijgen nieuwe doelen aaneen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dagen die nimmer worden vergeten;
waarop de angst zich verplaatst naar het
andere doel; waarop een scoringskans
zich opnieuw voordoet aan de betere zijde
van je gevoel.
De dagen waarop men het zich kan permitteren
eens lekker uit het dak te gaan, omdat de beoogde
doelen goed marcheren, die hun eigen goede richtingen
zijn uitgegaan.…
Smerig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Vettige levensgenoot zou aan Parkinson lijden
Wie ben ik maar ik denk van ja
Schoentje wrong, enge angsten dik vet troef
Vallen hier toch net twee dikke politievrouwen binnen
Ze kwamen net uit het ei gekropen
Bleken ook niet zo snugger of onderlegd
Blijde boodschap dat ik drink, iets nieuws onder de zon
Met een ziekte wordt niet gespot wisten…
De brug
poëzie
3.8 met 10 stemmen
1.799 .'
Ik zag mijn gids in de ogen; al mijn angst
verkeerde in zwijgend, liefdevol geloof.
De boomstam kraakte… ik kon niet meer terug.
Toen daalde een lichte nevel (dàt was het bangst),
Doch, hand in hand, ging 't voorwaarts, blind en doof.
Daar landden we aan… en toen eerst brak de brug.…
Begroetingsceremonie......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Hallo pijn, hallo angst, hallo schuld
daar zijn jullie dus!
Welkom verlatingsangst!
Welkom faalangst!
Welkom doodsangst!
Is dit jullie volle omvang en zwaarte?
Goed, dan weet ik dat
Jullie zijn met z'n drieën, zie ik
Ik wil graag met jullie kennismaken
Dit voel ik dus bij het afscheid, Elisabeth
Is dit alles?…
XXXIV
gedicht
3.5 met 6 stemmen
5.350 En met een kus gaf ik
je liefde en je angst een toets van vrede.
-----------------------------------------
uit: 'Sonnetten voor Hanna', 2016.…