Alle inzendingen over angst

5107 resultaten.

Sorteren op:

Gered?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Nachten lag ik stil te luisteren hoorde mijn hart en de klokken niet meer slaan, de dood had mij dus uitverkoren, ik had het goed maar ook de pijn en angst verloren, wakker worden in een benauwde en hermetisch gesloten kamer, ik wilde dat ik op kon staan uit bed.…
Pama12 mei 2013Lees meer >

Op het aambeeld van een gespleten geest

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Om de pijn te verbijten heb ik het eigen bloed geproefd Het lot heeft mij de strot geknepen en angst de meerpaal tot een kolk geroerd Hier wacht de stad een wiegendood Hier ijlt de nacht haar morgenrood * * * Om het aangezicht te redden heb ik de nagel van de kist geslagen De traan heeft het hart verstikt en rouw een muur…

lieve meid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.385
ieder geval een hele poos ze hoort bij mijn leven ze verdient een gouden roos Zij was pas zestien toen ik haar zag nu is zij 28 en volwassen en in de tussenliggende jaren liet ze zich elke keer verrassen Zij had genoeg aan zichzelf daarbij de liefde van haar leven moeilijke jaren vanwege de afstand ze sleurde zich er door heen, soms met angst…
leidy11 oktober 2013Lees meer >

zo zie ik de Commissie Meijer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
wie zoekt zal sterven in de aanbeveling van het rijk, de driekleur wappert slechts in een besnaarde wind, wie looft de leider en martelt de horigen de stem verzacht, het plein loopt leeg de laatste boezemvrienden bevredigen elkaar en likken hun tot angst verdikte zaad met tussenpozen van elkanders lijf weer wordt de vaandel gestreken…
elze2 november 2013Lees meer >

Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15.675
streken wat keken we vreemd: alle akkers geploegd een kaarsrechte lappendeken de wind krulde wit, de kleur van stilte die de inkt van mijn brief liet verbleken, maar blies warme woorden in hoofden van mensen zo regen zich dagen tot weken tot de kerst een van hier o hoe snel vlucht de hoop, daarna valt er niets meer te smeken angst…

De eenzame

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 926
Ach neen, dit bitter leed kan niets verzoeten, Alles wakkert de brand der angsten aan: Het is een hel waarin mijn ziel moet boeten. En toch: de dood durf ik niet binnengaan Want ook daar zal 'k dat bleek gelaat ontmoeten Dat eindloos schreit om pijnen droef doorstaan.…

prematuur

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
droeg klein jouw leven, beschut dacht ik- ik wilde het je geven de zekerheid van moeder zijn met liefde kocht ik, langs mijn uitgezette lijn de hemdjes, truitjes, zacht getint en fijn om nu alvast, te laten voelen hoe ik “straks voor jou zal zijn” ik was nog lang niet klaar toen vruchtwater besloot vooruit te vloeien en mijn angst…

Tegen de wijzers in?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 487
Het paradijs is verbrand, ik proef de angst van stromend bloed, het sluipt op lemen voeten waar de zon de aarde raakt en holt achter de doden aan.…
Pama11 juli 2014Lees meer >

Eenzaamheid in de drukte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
Je bent alleen verlamd, Door angst en pijn, en vraagt je af wanneer voel ik me weer fijn. Wanneer de aarde slaapt, En god over ons waakt. Bid ik dat de kracht mij niet verlaat. Op naar een nieuwe dag, Waarin je opstaat, En probeert te genieten als je jezelf betrapt op een spontane lach.…
DonPaulus20 oktober 2014Lees meer >

HET WONDER

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit, Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren. Ik zoek haar niet: ik wil alleen de pure En zoele droom van u die niet vermoeit. Dat waarde droeg weleer is lang vervlogen, Geen boos en goed weet meer mijn mededogen En haat verbleekte stil, een oude prent.…

DOODSGEBED

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.411
En mijn gezicht: geel als een raap, mijn baard verwoest door het zweet, terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt, Heer, houd dan voor mij, arm schaap, houd uw barmhartigheid gereed. Want gedurig was ik lui en dom, onkuis, hovaardig en zot, ik was gulzig aan bier- en wijnpot en mijn tanden bruin van de pijp.…

IN DE AVOND

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten De helse pijnen mijner angsten uit, Dan streelt mijn smart de somberste gedachten, Tot mij de slaap de brandende ogen sluit Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…

Wat gebeurt daar?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Eerst op de foto dan wuivend afscheid nemend van de wereld decadent die stijf van angst (de vrezenden het bangst) het hoofd afwendt Te water gemutst en bebrild Nu gaat het gebeuren Ze hebben het zo gewild Lichamen vallen Armen wielen Is het de doodsstrijd van dolende zielen?…

Vlucht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
De poriën in jouw zachte hand die mijn angst absorbeerde de onzekerheid die jij met gevoel wegblies langs mijn oor mijn hoop in het leven die je met karakter motiveerde maar nu zit ik definitief in mijn vlucht zonder vluchtnummer.…

Oorlogsbegin

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.302
Vast in de vrede, die geen angst kon deren, Verdonkren de gezichten, die zich keren Van waar de zon nog flauw in 't Westen brandt Achter het hoge bergkam-woud, als speren En bajonetten, dreigend zwart, geplant.…

Oorlog

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
En samen moeten we nog verder gaan al blijven angst, onzekerheid ook groeien. Het leven is een diep geheim, zoveel is zeker, alleen verklaren helpt soms niet, maar laat ons teder zijn voor al wie rouwen en mee gaan dragen dit zo groot verdriet.…
Adeleyd14 november 2015Lees meer >

Als ik dit huis verlaat

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
Wanneer ik je morgen moet verlaten ontkleedt me van mijn angsten als stoffelijk wezen en leg mij in het glazen ledikant, waarin ook jij geboren werd, vertel me je verhalen als ik ooit weer naast je wakker word, zodat ik over je kan waken in het moment van stille dood die tijdelijk wordt opgeschort, laat me meevaren in jouw…
Pama5 december 2015Lees meer >

Soms is het genoeg

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Wel weet ik dat het niet zo blijft: Eens zal ook zij angsten verzinnen En zal de onrust die ons allen drijft Ook in haar kloppend hart beginnen. Dan zal zij door de straten lopen Met aan haar hand een spelend kind, Net als ik nu, vermoeid van hopen En zij zal weten waar zich de weg bevindt.…

Gezien vanaf een duintop.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Mijn angsten en mijn wanen. De ware liefdes in mijn leven. Het huis waarin ik gelukkig was. En, gelukkig maar, steeds nog ben.…

Deemoedig 2

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
waarachter het menszijn moet rijpen in de vorm van de onuitgesproken taal het zijn eigen zin zal kunnen begrijpen in dat moet ik mijzelf overtreffen, met in verbazing gesloten mond een gebied waar men voor alles en niets zal boeten, de horizon zonder hinder kan bewegen, een oerkracht put uit de verstilde grond niet gestut zonder angst…
Pama2 maart 2016Lees meer >

In beweging

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
Als een wolf jankt de aarde zeeën vol met tranen dijken tonen geen weerstand tegen kolkende waterstromen er krioelt leven in de kern kokhalzend spuwt er angst als overbodig maagzuur Atlas kan de kracht niet aan legers dolen met de dood op zak en duiken onaantastbaar op het zicht oogt grijs en zwart alleen klinkt er nog zwak gekrijs…

Een dief

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.221
gezicht en zie onze schaduwen in het licht een man en een vrouw vol genoeglijk trouw Ik fluister zachtjes schat en jij zegt me ''had je nu nog wat'' Nee dit geeft me genoegen en het is net zoals vroeger Duidelijk neem je de tijd en dat geeft me echt geen spijt Om jou mijn hart te geven je laat me trillen en beven Heb geen angst…
Arlette28 juni 2016Lees meer >

Het kofschip is zinkende

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de komende ondergang van verdwijnende wanen, doch het restant snijdt het andere deel door jaren die geleefd blijken te zijn Het is geweest de naderende bezieling vreest niet meer, het vooronder van de schuilhut is als een vlot vol rottige klanken die benerfd de nacht verharden in de steen des aanstoots die niet sterven wil Is het angst…
elze15 juli 2016Lees meer >

vrees

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
gedwongen gedachten vertroebeld bloed angst in de aderen aanvaarden moet knikkende knieën trillende vingers borrelende buik verwerken moet bevende benen verrimpeld vel ontredderde ogen het leven een tel broze botten uitgevallen haar ingevallen wangen pas dertig jaar verslappende spieren haat in het hart onrustige geest…

Troost

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
Kind van mijn bloed zoek genezing en herstel In vrijheid die gebonden is aan de bootsman En zijn woord " Hij zegt " Ik ben de opstanding En het leven; bij deze bron dit heldere water Vind mijn nageslacht elkaar steeds weer terug Zachte wind verjaagt de donderende wolken Als het voelt alsof je onder deze angst en pijn Bedolven bent " zegt…

Levensdagen rijgen nieuwe doelen aaneen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
De dagen die nimmer worden vergeten; waarop de angst zich verplaatst naar het andere doel; waarop een scoringskans zich opnieuw voordoet aan de betere zijde van je gevoel. De dagen waarop men het zich kan permitteren eens lekker uit het dak te gaan, omdat de beoogde doelen goed marcheren, die hun eigen goede richtingen zijn uitgegaan.…

Smerig

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
Vettige levensgenoot zou aan Parkinson lijden Wie ben ik maar ik denk van ja Schoentje wrong, enge angsten dik vet troef Vallen hier toch net twee dikke politievrouwen binnen Ze kwamen net uit het ei gekropen Bleken ook niet zo snugger of onderlegd Blijde boodschap dat ik drink, iets nieuws onder de zon Met een ziekte wordt niet gespot wisten…

De brug

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.799
.' Ik zag mijn gids in de ogen; al mijn angst verkeerde in zwijgend, liefdevol geloof. De boomstam kraakte… ik kon niet meer terug. Toen daalde een lichte nevel (dàt was het bangst), Doch, hand in hand, ging 't voorwaarts, blind en doof. Daar landden we aan… en toen eerst brak de brug.…
Helene Swarth13 september 2023Lees meer >

Begroetingsceremonie......

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Hallo pijn, hallo angst, hallo schuld daar zijn jullie dus! Welkom verlatingsangst! Welkom faalangst! Welkom doodsangst! Is dit jullie volle omvang en zwaarte? Goed, dan weet ik dat Jullie zijn met z'n drieën, zie ik Ik wil graag met jullie kennismaken Dit voel ik dus bij het afscheid, Elisabeth Is dit alles?…
I.Broeckx10 januari 2017Lees meer >

XXXIV

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.350
En met een kus gaf ik je liefde en je angst een toets van vrede. ----------------------------------------- uit: 'Sonnetten voor Hanna', 2016.…