7704 resultaten.
Demi
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.766 Jij met je haartjes zo zwart als de nacht,
Wij hebben lang op jou gewacht.
We zijn ontzettend trots op jou,
en we houden erg veel van jou!…
Die ene dag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
912 Alles werd anders
die ene dag
Als een nachtmerrie binnengeslopen
toen hij even niet keek
Met open ogen geslapen
Zwarte beelden opgenomen
geluiden bevroren tot negatief
werd onwerkelijkheid waar
Gebroken woorden zwierven
zinloos door zijn hoofd
kronkelden rond als slangen
Ontregeld, gifspuwend venijnig
werd de eens zo rappe tong
het zwijgen…
mijn verdriet
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
1.889 Iedere avond keer op keer
Huil ik me in slaap
De volgende ochtend
Is mijn kussen doorweekt
Dan denk ik: ‘Alweer’
Iedere avond keer op keer
Zak ik weer verder in het zwarte gat
Mijn hoop om er uit te komen
Is allang vervlogen
Er komt bijna bloed uit mijn ogen
Iedere avond keer op keer
Lig ik op bed
Dan denk ik:
’Wat heeft het nog…
Ochtendgloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
778 Kort voor Amsterdam Amstel
begint het sierlijke ritueel
Tas open, mascara gereed
Van zacht, halfslaap
Maar monter, met niet veel
Moeite wordt het gezicht
begeleid naar een stevige blik
een beetje zwart en beige
Tevreden gaat de spiegel dicht
Amsterdam, let op, hier ben IK…
dag Dag
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
868 er zijn dagen zonder
naam
en ik zie noch hoor
het woord dat past in mijn
mond
nachten worden nachten en
blijven hangen in mijn armen, soms
hard of eenzaam, ik noem ze ook wel
zwart
dan ben ik blij dat de ochtend komt
het gras vertrapt door vrije
letters, honderden
wanneer ik mijn vingers leg
op wit; sneeuwrozen of wolkenzon…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Navaho op reis
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
541 een zweethut in hurkzit tuurt hij schommelend
naar een rood centrum omgeven door een zwarte cirkel
voorstellende de moederschoot
plots wordt zijn geest naar binnen gezogen
door een smalle ronde tunnel
de navelstreng brengt hem terug naar de baarmoeder
waar het leven zijn oorsprong begint
om zich te mengen onder miljoenen zielen tussen de…
Ragfijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
709 zilver kleeft fijn rag aan mijn vingers,
de rond gesponnen kleine zwarte vliegjes
trillen mee op de adem van lentewinden
arachne strekt subtiel haar poot,
de fijne haardraden raken de spandraad,
registreren genadeloos elke trilling
van teergazen, onbezorgde vleugeltjes,
tot een brutale mus zich vertoont
op dit koninklijk balkon, zonder…
De schachttoren van Winterslag
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.305 Een gouden tijdperk
en het zwarte zweet
door het labeurwerk
beiden uitgekleed.
Rechtopstaand, overeind
in 'couleur metallic'
altijddurend weekeind;
Wat blijft is fotogeniek.…
Wie de klokken hoort luiden weet nog niet hoe laat het is
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
862 Als hanen van torens kukelen
Klokken nergens op slaan
Als de priester zijn heilige hang
Naar jonge billetjes laat gaan
Misschien wel nooit
Begrijpt men alle boeken
Leest men wit op zwart
Dan wordt uit alle hoeken
Een wereldhoop gestart
Misschien wel nooit
De tempel in je hart
De gedachten in je hoofd
Zijn eerlijker dan dit alles…
los van mij
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.477 En een groot zwart gat.
Dat ooit mijn hart was geweest.
Een verwarring in mijn hoofd.
En steken in mijn gevoel.
Een brand die niemand dooft.
En de warmte nu zo koel.
Alhoewel ik je nu laat gaan.
Staat mijn hart nog in vuur en vlam.
Het effect gaat niet bij me vandaan.
Als het effect van een gebroken dam.…
De overtocht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.405 Het werk verbrak
deed vergeten
de grote kracht
de lauf der dingen,
terug op dek
in de zwarte nacht
deed de wind mij zingen.
Lucht en water
dansen samen
voel, ruik, snuif,
alle hens aan dek,
er is niets dan beweging
blind van verlangen
word ik gek.…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
De Wind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
502 Zachtjes streelt de wind mijn haar
Zij maakt dat ik niet stil sta
Een zachte duw, een vriendelijk gebaar
Zodat ik maar vooruit ga
Zwarte wolken pakken boven mij
Het is een gedonder van jewelste
De depressieve wolk komt voorbij
Het is alweer de zoveelste
Toch laat ik mij niet ontmoedigen
Ook achter deze wolk schijnt de zon
Stapje voor stapje…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
Samensmelten
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.015 Daar waar aan de einder
mijn landweg versmelt
met de mengeling van blauw
wit en veelkleurig zwart
en in meedogenloze variaties
het verhaal wordt verteld
over het schijnbaar gewin
van het zo geschonden hart
Daar kiemen onzichtbaar
voor het verbogen licht
de trillenden handen
van verloren gezichten
bij iedere moeizame tred
verheldert…
De Angst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
904 Met zwarte ogen
Verdrink ik in een radeloze kolk
En die greep
Die verstikkende hand
Sluit zich nauwer
Totdat het
Net op tijd
Licht wordt
En de schim vervaagt
Mij ademloos achterlaat
Met de overheersende vraag
“Wanneer komt Hij terug??”…
Majestueus (II en III); geen terugkeer !
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.232 Na zesentwintig jaar gevangenschap niet gebroken
Integendeel zelfs, opnieuw ontloken
Zijn leven in dienst van de zwarte bevolking gaan zetten
Een vrijheidsstrijder tegen de rassenwetten
Bleef al die jaren terecht de vredespijp roken
'Er is geen terugkeer op de weg naar de vrijheid'
Aanvaard en accepteer alsjeblieft gelijkheid
Samen…
Een flits
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.027 gemaakt uit de zwarte olie
van je 'passieve' gedachten?
oxymoronisch als een 'heppie' rouwstoet
kom tot mij!
en passeer met een schalkse glimlach
zoals alleen de dood
dat doet
dat doet
dat doet…
ik ben je slaaf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.320 ik voel me vluchten
in muziek van Enya
ze grijpt mijn zuchten
jaagt mijn zinnen na
in het stelen van
haar maagdelijk wit
rest niets dan zwart
waarin de tijd verhardt
in die ijle stem
verdwijn ik naar een
werkelijkheid die ik niet ken
waarin ik niets meer ben
behalve dan je slaaf
jouw tonen hebben mij
betoverd, je akkoorden zijn…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
Vrede
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
1.921 Kunnen wij nog leven
in een wereld die steeds meer benauwt
Waar men alleen aan zichzelf denkt
zich voorziet in eigen levensonderhoud
Kijk maar eens goed om je heen
rijken klagen hun nood
Terwijl de armen
sterven aan de hongerdood
We zeggen de wereld is van iedereen
voor blank en voor zwart
We belijden dit met onze mond
maar is dit ook…
De dood kwam even .....
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 De dood kwam even
om het hoekje kijken
en beroerde mij
sloop duister langszij
Zij lachte mij toe
lonkte met haar ogen
diepe gedachten
ontkrachten haar kracht
Verward doch vechtend
zoog de zwarte blik
leven uit mijn lijf
de kracht uit mijn geest
Ik zette mij schrap
negeerde de lokroep
gesloten ogen
grendelen het licht
De dood…
Insluiting
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
857 Ik verwar het zelf met geluk
al ken ik niet de vreugde
door een zwarte blik.
Vastgehouden door gevoel
weggebleven, vastgehouden
ik weet niet waar te staan.
Ingenomen trek ik verder
op het lange levenspad
ik ben niet depri, maar verward.…
Anne
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.210 Niemand wou het weten
welke kant het op zou gaan
in al die bange dagen
dat jij stil daar hebt gezeten
Ze gingen langs de straten
met hun zwarte hemden aan
en schopten tegen deuren
met een goddeloos geweten
Ach - kon je nog een keertje maar
een zomer openslaan
en hinken op die stoep
waar jij je schoenen hebt versleten
Je keek nog naar…
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware gedachten
koos ik voor dit zwarte…
Ongedwongen leesvoer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
975 Ik zie gedachten in jouw hoofd
ze komen er niet uit
onvoorspelbaar, het gedrag van mij,
tekenend trek ik de lijn door
zwart op wit, ongekleurd
gemerkt met mijn naam
de beelden die het oproept
zijn van jou en voor jouw rekening.…
Back-up
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 Het leek zo’n veilig opgeslagen
verhaal, dat nooit meer kon verdwijnen;
een kunststofschijfje zwart en vierkant
keurig gelabeld in een doosje.
Maar als na jaren de diskette
het verlangde document
tracht op te roepen, helaas,
dan meldt het beeldscherm tartend: error.…
Zij wil zijn sprookjesbos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
741 zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
en hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust…