13209 resultaten.
JULI
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
831 In juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er op uit naar zon, zee en strand
aan een verre costa in een exotisch land
cultuur opsnuiven, streekgerechten eten
languit slapen en dansen in de discotheken
's middags aan het zwembad met de krant
in juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er opuit naar zon , zee en strand
wat vliegen…
AUGUSTUS
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
601 de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien nog de pompoenen
witte vlinders die de rode rozenpracht zoenen
een kleurrijk en levendig feest in de tuin alom
witte klaverkopjes heersen over het gazon
waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen
de zonnebloemen keren hun hart naar de zon
tegen de schutting groeien…
Liefde
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
551 We zijn in een warm veld,
ik staar haar aan.
Diep in haar ogen,
onwetend waar ze naartoe zullen gaan.
Ze zijn zo blauw als het gras,
en zo groen als de lucht.
Er is een stilte,
er klinkt een zucht.
Ik verlang een kus,
en leun naar haar toe.
Maar ze geeft me een lik,
Bella, mijn koe.…
DE SEPTEMBERDAGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
580 de septemberdagen hangen vol van heimwee
na een hete zomer die nu naar zijn einde gaat
de vakantiesfeer die ons nog even dromen laat
al zorgt de naderende herfst voor rust en vree
lange avonden brengen ons op een nieuw idee
een ongelezen boek dat onze aandacht vraagt
de septemberdagen hangen vol van heimwee
na een hete zomer die nu naar zijn…
DE NIEUWE BEZOEKER
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
1.243 Zij leed al maanden aan ondraaglijke pijnen
toen plots haar laatste oordeel werd geveld
nog enkele luttele dagen waren haar geteld
waarin zij nog het ergste zou moeten lijden
het verdriet om van dierbaren te scheiden
tussen vier muren in eenzaamheid gekneld
zij leed al maanden aan ondraaglijke pijnen
toen plots haar laatste oordeel werd geveld…
LATE HERFSTROZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
EEN KOSTBARE SCHAT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
626 In het diepste van mijn hart
waar één iemand kan kijken
ligt geborgen ‘n kostbare schat
in het diepste van mijn hart
die mij als ‘n zonnetje warmt
m’n ziel steeds laat verrijken
In het diepste van mijn hart
waar één Iemand kan kijken…
Naar de overkant
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
678 Hij vergroeide met de tralies
en het uitzicht op een blinde muur
aan de overkant.
Hij slaat zijn vuisten niet
meer stuk op muren
noch trapt hij tegen dichte deuren.
In tergend trage tijd torst zijn ziel
een onuitwisbare last
de dood suist in zijn oren.
Diepe rouw balt in hem samen
als hij denkt aan dat ene ogenblik
van volmaakt kindergeluk…
Op een Gronings terras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
552 Laag bij de grond,
gras tussen klinkers,
gelardeerd met wat peuken met as.
Wat doe ik hier?
Zonlicht straalt in mijn tas.
Ik kijk in mijn bier,
en ik zie, dat wat zo-even nog verborgen was.
Drek en gier.
Flarden van gesprekken waaien langszij.
Ja, ook nog een biertje voor mij.
De stadsbus walmt blauw en stinkt diesel.
Een zwerver zwalkt…
Nimmer meer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
708 In verstilde tussenspinsels
zweef ik weg
tussen steniging
dromend
van vrije lente
afwezigheid die
ik beween
een laatste beeltenis
kan ik je zenden
mijmering
je gulle lach
gemis van je lendenen
volledig universum
kim van ons samen
liefde, bedolven
woordenloosheid
het jij en ik, verstild
tijd tussen ons
de wil die te bevechten…
Stilte en rust.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
661 Stilte op het strand.
En dit bij zonsondergang.
Wij bleven nog lang.…
moestuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 bloeiende tulpen
in de Voelitsa Mira
Straat van de Vrede
stille getuigen
van hoe het leven hier was
hoe mensen leefden
het luide tjilpen
van mussen in de struiken
moestuin met kraters
brandnetelblaren
als we uit greppels kruipen
huid en hart verwond
dit was zo’n mooi dorp
nu zou zelfs God hier bang zijn
in de Vredesstraat…
MOEDER, DE LIEFSTE IN ONS LEVEN
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.227 Moeder, - de liefste in ons leven
stond altijd voor haar kinderen paraat
met wijze woorden en goede raad
wilde zij haar kostbare gaven doorgeven.
levenslang werd zij door de liefde gedreven
blijft zij ons voorbeeld dat nimmer vergaat
moeder, - de liefste in ons leven
stond altijd voor haar kinderen paraat
Moeder, die wij u nu moeten…
HERDENKINGSTIJD
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
707 Het is november, herdenkingstijd
voor allen die in Zijn vrede rusten
terugkijken hoe elk leven verglijdt
Het is november, herdenkingstijd
het leven leren loslaten , ten spijt
moeten wij in het sterven berusten
het is november, herdenkingstijd
voor hen dien in Zijn rede , eeuwig rusten…
EEN LAATSTE ROOS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
760 een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw
zij was niet bestemd tot het eeuwig leven
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
Het goddelijk zaad werd niet tot bloei verheven
haar scherpe doornen staken mij in diepe rouw
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw…
ADVENT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
738 Was november de maand van dood en duisternis
in december gaan wij zoeken naar het nieuwe Licht
de hoop op ‘n Kind dat nog in de schoot geborgen is
was november de maand van dood en duisternis
nu voelen wij meer dan ooit die leegte, het gemis
en zoeken naar ‘n perspectief in dat Kleine Wicht
was december de maand van dood en duisternis
in december…
op vrijerspad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 iemand kan leuk zijn
op een foto
in zijn tuintje
bij een bruine van westmal
maar reeds bij een eerste date
verknalt hij het al
met uit te pakken
wat hij
allemaal bezit
en vooral wat hij kan
en nog veel meer verlangt.
aan mijn lijf met hem
geen polonaise
en nog minder een wurgslang
noch een serpent van een vent!
lacht cindy de spanning…
Bibliotheek...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
622 Ik ben zo juist
weer lid geworden
van de bibliotheek
Als een kind
op zoek
in een koektrommel
keek ik in het rond
en vond wat
Juweeltjes
Nu thuis
Aan de koffie
Heerlijk in mijn
Uitgezochte
schatjes
Aan het
Neuzen
Het maakt
Me blij
En het zonnetje
Schijnt weer
Binnen…
Tachtig is machtig
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
783 Zes dagen is hij nu al tachtig jaar
Hij zit nu in de winter van zijn leven
De honderd halen is zijn nobel streven
Want hij is met het leven nog niet klaar
Ruim 7000 dagen nog te gaan
Van harte Wim, ga er flink tegenaan!…
Lachten sardonisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Ik zou je kunnen zeggen dat
het ging, toen ik na
45 uur uit die hel van een
coma ontwaakte
kortetermijngeheugen gebombardeerd, ge-
devalueerd
trainen, trainen en nog eens trainen; per-
fect wordt 't niet
maar verloren daarentegen eveneens geenszins
duivels lachten sardonisch en
trokken zich terug
terwijl de andere kant zegevierend lachte…
Gedachte
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
639 Ik denk
wanneer ik denk aan jou
waar ben je toch, wat doe je nou
en
denk ik, als ik denk aan jou
dat jij dat ook soms denken zou…
Kom nog eens langs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 Een rode ballon die zacht meedeint op de wind.
In de vorm van een hart dat nog niet los wil laten.
Bloemen hebben hun kopjes laten hangen
Veelkleurig rozen koesteren dakpansgewijs het zand.
Een zacht parfum komt me tegemoet
Een pas gedolven graf.…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Uitgestrekt, mistig en nog stil
leunt de stad tegen de duinen
uitkijkend op het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een vale bleke zon komt op
het mag nog geen dag heten
gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.
Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg
langzaam verdwijnt…
Tussen traan en zon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
451 Mag ik jouw tranen drogen,
als je de weg even niet ziet?
Mag ik dan jouw handen vasthouden,
om je te troosten in het verdriet?
Mag ik met je meelopen,
naar de zon zomaar op elke nieuwe dag?
Mag ik dan in je oor fluisteren,
alles wat de toekomst dragen mag?
Mag ik je kussen,
met op de achtergrond de grote maan?
Mag ik dan voor eeuwig…
Eens komt er een dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
393 Eens komt er een dag
Dat het leven naar je lacht
Zoveel op je pad gekomen
Waar zijn die mooie dromen
Alles uit het leven gewist
Laat de teksten maar zwerven na je dood
Je hebt Geleefd als een malle
Ooit was je klein en nu ben je groot
Tijden komen en tijden gaan
Maar geluk blijft bestaan…
De vriend van de gewonde vossen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
414 De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden,
Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij,
Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij.
Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde,
Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen,
Zijn woorden waren zoals een warme warde,
Een troostend verhaal in…
Een jongen van de straat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
343 Een jongen van de straat
Maar waarom je me zo achterlaat
Met verdriet
Wat je niet ziet
De meeste mensen zijn slecht
Dat is waar
En dat meen ik echt
Dat ik zo terecht ben gekomen
Je zal er maar mee moeten leven
Dat het leven je niet zal belonen…
Bediening
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
416 Dichtend verkeer ik in een land
met vele eetgelegenheden.
Waar woorden volle borden worden
om feilloos-lekker te bedienen.
Alles voor een exquise smaak!
Afgericht als een horige
schik ik tafels rond een tekst.
Bovenaan staat Etiquette,
een heiligheid in de horeca.
Dichtend overtreed ik strikt de regels.
Essenties over hoe men smult:
niet…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Lentehaiku
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
206 Het prachtige blauw
wist het kruid-onkruidverschil.
Hoe dwaas het gehark.…