9768 resultaten.
pijn
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
2.968 Het maakt je kwaad
je lichaam staakt
het doet niet meer wat jij wil
je wordt verdrietig en stil
had je maar een dagje geen pijn
dat zou heel bijzonder zijn
aan de buitenkant is niets te zien
je ziet er goed uit bovendien
maar je gewrichten zijn stijf
je bent jong in een oud lijf
je moet er mee leren leven
dat is ook een goed streven
maar…
Ontworsteld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.251 Midden op de vuilnisbelt
staat in alle eenzaamheid
een kleine plant te groeien
geworteld in de diepe drek
maar met fier geheven hoofd
lonkend om het licht te boeien
En aan het oude ijzeren hek
staart verzonken in gedachten
de vrouw van lichte zeden stil
naar ‘t wonder van de bloem
dat haar treft in hart en ziel
omdat ‘t heeft wat zij…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De aarde wordt te oud en ijziger,
haar korst zakt rimpelig in onderzeese
troggen ineen, snel bezig te vergaan.
De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.…
Leeg is de cirkel
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.042 Je omknelt een woord,
die oude pijn schopt
tegen gehavende zwerfstenen.
Een adem in je diepe land.
Je braakt de kiltes,
een aarzelend zoeken
langs de wegkant.
Een cirkel in je hand.
Je telt de stiltes,
die zichtbare lijn leidt
naar jezelf … naar niemand.…
Kwijnen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
922 het zand is nat, suizend helm
vloekende meeuwen
rotte planken drijven
op het zoute water
langs de oude weg een zoekende man
gevonden met zilveren lantaarn
leidde door donkere dalen
smachtend naar gemoedsrust
van alle woede, laat hem varen
en hem in golven van liefde verdrinken
om het ongeloof te bezinken
en zijn bescheidenheid te openbaren…
Kwetsbaar
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
527 Een gloren, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen de zon over
mijn oud gezicht, gesteven
gordijnen verhangen zich
aan ringen,gewogen,
maar zonder gewicht,de
maat van kwetsbare dingen.…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 Aan de waterkant, zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen…
Jij
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
2.250 Als jij weggaat
Dan houdt de zon op te schijnen
De vogels zingen niet meer
En de sterren verdwijnen
Als jij er niet bent
Dan is alles koud
Het gras verdort
En het nieuwe voelt oud
Als jij niet bij me bent
Dan loop ik te zoeken
Naar mij.. mezelf..…
Altijd anders
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.069 Tijdens de laatste ronde
met zijn Spaanse hond
knispert het gras onder
lange slanke hondenpoten
lichte vorst
platgewalste herfstbladeren verzachten
de harde grond
putten lijken te glimmen
vierkant en donkere strepen horizontaal
een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras
grofvuil
de Spaanse gromt in eigen taal.…
Geestelijk gehandicapt
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.406 Giechelglimlach en hartje van goud,
Al tien jaar lang vijf jaar oud.
Uitschuifbare ledematen,
Geen zinnen die je kan praten.
Ribben allemaal te tellen,
Jouw gedachtes wil ik me voorstellen.
Welke woorden zou je nemen,
Welke zinnen zou je claimen.
Wat gaat er achter je ogen om,
wat is jouw, daarom.…
Être en mal d ’enfant
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
676 jij spreekt me aan
weet niet eens dat ik
het koud heb
wanneer je me omlijst
met versleten kledingstukken
en met het stof op je
uitgestalde barmhartigheid
veraf van je borsten
en de oude schommelstoel
die naast het bed van ijzer
nooit verhalen te vertellen hadden
ik geef je gelijk, mijn stem
wordt schor
meer in het donker
dan…
postverjaarditis
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
7.696 ja, dat heb ik ook al gemerkt
dat ik oud word
ik had het er moeilijk mee
zo'n tweetal weken geleden
inenen stond er een drie voor
het was best wel emotioneel
je was me zeker vergeten
of vond geen woorden meer
vond het fijn dat die vrij onopgemerkt
voorbijging eigenlijk, die dag
het is niet zo erg als Bilharzia
maar of je daar blij mee moet…
De ladder danst niet meer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.060 takken treuren kreunend
onder zwaarrijpend ooft
de vrijheid van de ladder
werd door twijgen geroofd
een distel schiet eenzelvig
langs ’t koeienpad omhoog
ten teken dat zich niemand
nog naar d’hoeve bewoog
waar dieren zijn verdwenen
en d’akker in hooi schoot
daar vond het wild t'rug leven
en de oude boer de dood…
Terg niet langer mijn hoop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
843 Terg niet langer mijn hoop
zelfs de wind verdraagt mij niet
de hemel staat in mijn ogen
als een rimpelig oud geschrift
hoe schromelijk gekleed
mijn gedachten lijken meer
feitelijk zuigt macht hard
Maar er is de zee zonder
conformisme maar schuimend
zij spoelt zout op mijn huid
in een land waar mijn
thuis betwist blijft
ben niet ik degene…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…
Geen haat maar liefde
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
667 Evenwicht zoeken
kras zijn naam
in een verlaten oud bankje
met ziel en zaligheid
plus een gepassioneerde tinteling
stort je in een roes
bedwelmd
de ultieme overgave
aan het deinen van de wilgentakken
neerhangend
langs de sloot
o schoonheid
laat jouw geur
me niet verblinden
bij het opstaan in de morgen
pas in het broze duister
voel…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
Een zaterdagmorgen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
737 In de kerk is een uitvaart nu,
van een oude man.
Zoals deze zijn er veel,
maar nooit komt deze weer.
Dikwijls hebben wij het veel te druk
om daar bij stil te staan,
maar zoals deze zaterdag,
deze man...
ze komen nooit weer.…
Vader
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 rondom de tafel geschaard
alsof het even weer
net als vroeger was
luisteren we naar Uw stem
vader
scheiden doet lijden
klinkt het oude lied
al twintig jaar
bent U er niet meer
op deze aard
dan klinkt de melodie
Lily Marlene
Unter die Lanterne
Uw lievelingslied
in ons hart
de wind fluistert
Uw zijn bij ons
zo samen
dood is niet…
Met blijdschap....
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Laila gaat verhuizen
ze neemt de groene wijk
met kleine stemmen
in haar onderbuik mee
leeg zal ze achterlaten
haar sobere stee
de piepende schommel
zwaait reeds zachter
onder het oude kleed
doodt een herinnering
nog een stukje leven
vergeet, vergeet, vergeet
dreunt in haar hoofd
de tekst op het kaartje
met blijdschap……
verdoofd,…
Aards gerief
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
551 Verre gedachten verlopen in een
orde en hun gemeten pas en
tempo die niet zinloos zijn,
slechts herinneringen die voorbij
gaan in een intrinsieke schijn
als vervallen aards gerief, dat
wanneer het oude stierf nooit
meer z’n originele lijst verwierf
in de galerij van bedoelde wensen
wat naar andere gebieden leidt,
waar duidelijk de hand…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming
herfstvrouw en haar oude…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
Mijn ouders...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.339 Zie hen daar Staan
Mijn vader en mijn moeder
Nog zoveel te doorstaan
Op trap van het gemeentehuis
Zovele stappen staan
Ruim zestig jaren verder
Zijn beiden er niet meer
Vader werd slechts 51
En moeder nog dertig jaren meer
Een foto uit de oude doos
Van allebei mijn ouders
Ik heb ze zelf zo niet gekend
Maar 'k droeg hen in mijn hart…
Bij het verscheuren van een nooit verstuurde brief
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.198 Ik verscheur een boze brief
en ontleed daarmee een oude grief.
Ik verbreek de samenhang der zinnen
om van de wrok de spijt te laten winnen.
De letters staan er nog,
maar samen met het zinsverband
verdwijnen resten van 't venijn
geruisloos in de prullenmand.…
Gedichten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
700 Als een oude zeur sluit ik achter mij de deur.
Niemand die het dan nog leest
Maar ach, ééns ben ik dichter geweest.…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Wachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.124 Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn.
Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn.
Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt
aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Mijn ziel wordt oud
want de pijn voelt vertrouwd,
Geschreven woorden laten me koud,
De liefde die mijn rust verstoorde, voelde fout.
Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…