Alle inzendingen over oud

9768 resultaten.

Sorteren op:

pijn

hartenkreet
3.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.968
Het maakt je kwaad je lichaam staakt het doet niet meer wat jij wil je wordt verdrietig en stil had je maar een dagje geen pijn dat zou heel bijzonder zijn aan de buitenkant is niets te zien je ziet er goed uit bovendien maar je gewrichten zijn stijf je bent jong in een oud lijf je moet er mee leren leven dat is ook een goed streven maar…

Ontworsteld

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Midden op de vuilnisbelt staat in alle eenzaamheid een kleine plant te groeien geworteld in de diepe drek maar met fier geheven hoofd lonkend om het licht te boeien En aan het oude ijzeren hek staart verzonken in gedachten de vrouw van lichte zeden stil naar ‘t wonder van de bloem dat haar treft in hart en ziel omdat ‘t heeft wat zij…
Biba22 mei 2004Lees meer >

Later

gedicht
3.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 12.941
De aarde wordt te oud en ijziger, haar korst zakt rimpelig in onderzeese troggen ineen, snel bezig te vergaan. De majesteit der bergen niets dan vlucht voor het gewelf der uitgebluste vuren, wanhoopssein aan steeds doodswittere maan. Later worden wij weergevonden, kille afgietsels van vreemde oerreptielen.…

Leeg is de cirkel

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.042
Je omknelt een woord, die oude pijn schopt tegen gehavende zwerfstenen. Een adem in je diepe land. Je braakt de kiltes, een aarzelend zoeken langs de wegkant. Een cirkel in je hand. Je telt de stiltes, die zichtbare lijn leidt naar jezelf … naar niemand.…

Kwijnen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
het zand is nat, suizend helm vloekende meeuwen rotte planken drijven op het zoute water langs de oude weg een zoekende man gevonden met zilveren lantaarn leidde door donkere dalen smachtend naar gemoedsrust van alle woede, laat hem varen en hem in golven van liefde verdrinken om het ongeloof te bezinken en zijn bescheidenheid te openbaren…
Bob Mol29 januari 2004Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 527
Een gloren, waarin het eerste licht als traan geboren wordt, handen verleggen de zon over mijn oud gezicht, gesteven gordijnen verhangen zich aan ringen,gewogen, maar zonder gewicht,de maat van kwetsbare dingen.…
pama10 oktober 2008Lees meer >

Herfstoever

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 804
Aan de waterkant, zijn kromme benen het riet nog zomers, de lucht wat zoet weerspiegeling, wat ooit zijn leven was eenden kwetterend, brutale snaters motregen, een zuchtje wind handenwrijvend, glimlach lijkend wat dieper in de capuchon wenkbrauwen ernstig in zicht daar ligt de oude roeiboot dat zijn de roeispanen je kunt gaan varen…
mobar23 oktober 2008Lees meer >

Jij

hartenkreet
3.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.250
Als jij weggaat Dan houdt de zon op te schijnen De vogels zingen niet meer En de sterren verdwijnen Als jij er niet bent Dan is alles koud Het gras verdort En het nieuwe voelt oud Als jij niet bij me bent Dan loop ik te zoeken Naar mij.. mezelf..…

Altijd anders

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Tijdens de laatste ronde met zijn Spaanse hond knispert het gras onder lange slanke hondenpoten lichte vorst platgewalste herfstbladeren verzachten de harde grond putten lijken te glimmen vierkant en donkere strepen horizontaal een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras grofvuil de Spaanse gromt in eigen taal.…
Roland Hainje19 november 2008Lees meer >

Geestelijk gehandicapt

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Giechelglimlach en hartje van goud, Al tien jaar lang vijf jaar oud. Uitschuifbare ledematen, Geen zinnen die je kan praten. Ribben allemaal te tellen, Jouw gedachtes wil ik me voorstellen. Welke woorden zou je nemen, Welke zinnen zou je claimen. Wat gaat er achter je ogen om, wat is jouw, daarom.…
eveline10 juni 2006Lees meer >

Être en mal d ’enfant

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 676
jij spreekt me aan weet niet eens dat ik het koud heb wanneer je me omlijst met versleten kledingstukken en met het stof op je uitgestalde barmhartigheid veraf van je borsten en de oude schommelstoel die naast het bed van ijzer nooit verhalen te vertellen hadden ik geef je gelijk, mijn stem wordt schor meer in het donker dan…

postverjaarditis

netgedicht
4.0 met 45 stemmen aantal keer bekeken 7.696
ja, dat heb ik ook al gemerkt dat ik oud word ik had het er moeilijk mee zo'n tweetal weken geleden inenen stond er een drie voor het was best wel emotioneel je was me zeker vergeten of vond geen woorden meer vond het fijn dat die vrij onopgemerkt voorbijging eigenlijk, die dag het is niet zo erg als Bilharzia maar of je daar blij mee moet…

De ladder danst niet meer

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.060
takken treuren kreunend onder zwaarrijpend ooft de vrijheid van de ladder werd door twijgen geroofd een distel schiet eenzelvig langs ’t koeienpad omhoog ten teken dat zich niemand nog naar d’hoeve bewoog waar dieren zijn verdwenen en d’akker in hooi schoot daar vond het wild t'rug leven en de oude boer de dood…
Aramis1 september 2006Lees meer >

Terg niet langer mijn hoop

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 843
Terg niet langer mijn hoop zelfs de wind verdraagt mij niet de hemel staat in mijn ogen als een rimpelig oud geschrift hoe schromelijk gekleed mijn gedachten lijken meer feitelijk zuigt macht hard Maar er is de zee zonder conformisme maar schuimend zij spoelt zout op mijn huid in een land waar mijn thuis betwist blijft ben niet ik degene…
Irmgard13 oktober 2006Lees meer >

Niets meer van waarde

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.529
De lege plek was snel weer opgevuld door een vaas met tralies, toch leeft jouw gemis terug in de zwaluwen van deze lente ‘k heb er nog geen 't gezien, een zwart met wit bedekte vleugel die al jagend op insecten mijn beeld van jou zal gaan vervagen zes scheppen zwarte aarde een kiezelsteen en een oude spijker en verder niets meer van waarde…
elze26 maart 2009Lees meer >

Geen haat maar liefde

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 667
Evenwicht zoeken kras zijn naam in een verlaten oud bankje met ziel en zaligheid plus een gepassioneerde tinteling stort je in een roes bedwelmd de ultieme overgave aan het deinen van de wilgentakken neerhangend langs de sloot o schoonheid laat jouw geur me niet verblinden bij het opstaan in de morgen pas in het broze duister voel…

Hommels en lavendelblue

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 666
"alles is liefde" golvend zacht tilt het water jou op in satijnen sluiers veilig vanuit de moederschoot geeft het jou uit handen gedragen in maagdelijk wit in lavendel blue het dijbeen gehuld geleend parelsnoer omhalst je wankelt niet al wordt je gedragen door oude schoenen nooit weggegooid omdat je niet vergeten bent…

Een zaterdagmorgen

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 737
In de kerk is een uitvaart nu, van een oude man. Zoals deze zijn er veel, maar nooit komt deze weer. Dikwijls hebben wij het veel te druk om daar bij stil te staan, maar zoals deze zaterdag, deze man... ze komen nooit weer.…
Adeleyd11 juli 2009Lees meer >

Vader

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
rondom de tafel geschaard alsof het even weer net als vroeger was luisteren we naar Uw stem vader scheiden doet lijden klinkt het oude lied al twintig jaar bent U er niet meer op deze aard dan klinkt de melodie Lily Marlene Unter die Lanterne Uw lievelingslied in ons hart de wind fluistert Uw zijn bij ons zo samen dood is niet…
windwhisper13 augustus 2009Lees meer >

Met blijdschap....

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 737
Laila gaat verhuizen ze neemt de groene wijk met kleine stemmen in haar onderbuik mee leeg zal ze achterlaten haar sobere stee de piepende schommel zwaait reeds zachter onder het oude kleed doodt een herinnering nog een stukje leven vergeet, vergeet, vergeet dreunt in haar hoofd de tekst op het kaartje met blijdschap…… verdoofd,…
Hanny13 augustus 2009Lees meer >

Aards gerief

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 551
Verre gedachten verlopen in een orde en hun gemeten pas en tempo die niet zinloos zijn, slechts herinneringen die voorbij gaan in een intrinsieke schijn als vervallen aards gerief, dat wanneer het oude stierf nooit meer z’n originele lijst verwierf in de galerij van bedoelde wensen wat naar andere gebieden leidt, waar duidelijk de hand…
pama22 augustus 2009Lees meer >

herfstvrouw en de eik

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
takken bladeren ritselen in de wind in zijn bast een hart gekerfd vogels voelen er zich veilig nu het herfst wordt draagt hij vruchten kinderen rapen met plezier eikels vallend op het mostapijt en zij omarmt om troost te vinden legt haar hoofd tegen zijn stam alsof hij luistert zo voelt ze zijn bescherming herfstvrouw en haar oude…
windwhisper16 september 2009Lees meer >

Zielzwerver

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.657
Over dwalende geesten in vluchtige straten spottende ogen hiaten in de nacht waarbij een rimpeling streek over zijn oude gezicht. In het meer van zijn verlangen zag ik een diepte dat zich spiegelde aan tranend licht.…

Mijn ouders...

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.339
Zie hen daar Staan Mijn vader en mijn moeder Nog zoveel te doorstaan Op trap van het gemeentehuis Zovele stappen staan Ruim zestig jaren verder Zijn beiden er niet meer Vader werd slechts 51 En moeder nog dertig jaren meer Een foto uit de oude doos Van allebei mijn ouders Ik heb ze zelf zo niet gekend Maar 'k droeg hen in mijn hart…

Bij het verscheuren van een nooit verstuurde brief

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.198
Ik verscheur een boze brief en ontleed daarmee een oude grief. Ik verbreek de samenhang der zinnen om van de wrok de spijt te laten winnen. De letters staan er nog, maar samen met het zinsverband verdwijnen resten van 't venijn geruisloos in de prullenmand.…

Gedichten

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 700
Als een oude zeur sluit ik achter mij de deur. Niemand die het dan nog leest Maar ach, ééns ben ik dichter geweest.…

Verstilde wereld

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn lange stille laan, een sneeuwverlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bonsent bloed wat door het hart van de aarde gonst, wat mij uit de verdoving wekt, zijn zintuigen gericht, op een voortschrijdende…
pama23 december 2009Lees meer >

Wachten

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn. Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn. Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
Frieda22 januari 2010Lees meer >

Koud

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 834
Mijn ziel wordt oud want de pijn voelt vertrouwd, Geschreven woorden laten me koud, De liefde die mijn rust verstoorde, voelde fout. Ik klamp me vast aan wat ik heb, De angst, de pijn, Bereid me voor op mijn vertrek, Zal de leegte opgevuld zijn? Een half sieraad vergaat, zelfs al draagt het jouw naam.…

Maagdenpalm

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
in de violette dageraad lispelt een verschil gedroomd langs kussenspinsels en wat spuug dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap mijn hoofd verlaat teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is mijmert ze dat buiten, tussen eeuwig groen wat…