5922 resultaten.
MOEDERS VLEUGELS
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.603 Haar ziel
moet wel
vleugels hebben gekregen
Zij liet
haar duiventil
voor wat het was
In haar huis
kwam
geen woord
Gebaar
van haar
me tegen
Er werd
gezwegen
als het graf
Maar boven haar tuin
kon de lucht
niet blauwer
Het KNMI
voorspelde
regen
Deze zonnige
eind-julidag.…
Dementie
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.865 Zoveel herinneringen
Zoveel meegemaakt
Een voor een verdwenen
Langzaam weggevaagd.
Toch zijn de herinneringen
Niet verloren.
Volhardend in de strijd
Heeft ze uiteindelijk gewonnen
En de weg naar haar
Herinneringen teruggevonden.…
MET DE NOORDERZON VERTROKKEN
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
705 Ze zijn
vertrokken
met de noorderzon
Het huis
zonder stemmen
zonder voetstap
Dat dit...kon
de buurt uitgepest
hun huis geen thuis
Niet het gekraak
van de trap
van hun rokken:geruis
Ze zijn
vertrokken
nee:'opgerot'.…
ZIELSVERHUIZING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.079 Moeders ziel
is verhuisd
voorgoed
Ze is nu
van hemel
niet langer van aarde
Haar huis
'gekuist'
achtergelaten
Ik weet niet
of dat
er nu toe doet
Wij wikkelen
haar huisraad
in oude kranten
Wij pakken dat alles
-met weemoed-
in ribkartonnen dozen
Wij herkennen
'onze maten'
nu oude kinderen
Die zij
toentertijd
uit…
NIETS EN NIEMAND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.201 Zo vaak wil ik met je praten
om alle vragen die je liet
en dat gevoel van
niets en niemand zijn
maar voorgoed ijzelt de pijn
nu jij er niet meer bent
terwijl ik mij vertwijfeld afvraag
of ik je heb gekend
er is geen weg terug
en zelfs niet eens een brug
naar daar waarheen jij reisde
en voorgoed ijzelt de pijn
van niets en niemand zijn…
Ik zocht je
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.908 Ik zocht je
In de lucht
In de bloemen
In mijn hart vond ik waar ik naar zocht
Toch wil ik iets tastbaars
En jouw graf is concreet
Maar met een steen kan ik niet knuffelen…
De zeeman en de dichteres
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
2.089 Op een regendag
zeiden zij gedag
hun laatste woorden
druipende akkoorden
ze zouden elkaar nadien
niet vaker meer zien
Eens de zee
altijd de zee
sprak de zeeman
en op zijn laatste reis
stapte hij resoluut
van de boordtree
Eens een gedicht
altijd een gedicht
sprak de dichteres
en bij haar laatste vers
sprong zij verstomd
in de Woordzee…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Ik lijk alleen maar snel
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
902 Soms denk ik dat je een kwarkje
bent sneller dan het licht en ben
je er wel of ben je er niet
ik hou van je stil, het is een geheim
Ja, dat klopt wel eigenlijk
Wat klopt is dat ik ook van jou
zoals de zon misschien morgen
ook opkomt, dat ze nog eens schijnt…
liedje van verlangen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
747 laat me in de holte van jouw oksel
voorbij de voorttikkende tijd
eenheid en versmelting voelen
als vastberaden eeuwigheid
laat me tasten in het duister
elke liefgeworden plek
kus met ingehouden adem
zacht het kuiltje in mijn nek
laat me ruiken al jouw geuren
offer van immens formaat
even nog alleen met jou zijn
in stilte die de storm…
Waar zijn nu mijn handen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
851 heb mijn handen
daar gelaten zwaaien
ging niet meer
met stugge kop
de hoek weer om en het
verkeer was luw dit keer
telde bomen
op de lange weg
wist wat er zou komen
nog even niet
want ik keek om
zag jouw verdriet
wilde keren in de
verte gloeide hoop
waar zijn nu mijn handen…
volverwachtingskind
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
2.768 volverwachtingskind in streeppyjama
steken transparant grijze haren
als monument van slapeloze nacht
in jonge vlegeljaren
rechtovereind de wereld in
grote handen op het feestversierde kleed
blauw geaderd kwetsbaar haast
getuigen tegenstrijdig streven
mijmer ik verdwaasd
gravend in herinnering
zoals je daar vertederend
een gretig levend kind
verhalend…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 Verdrongen emoties
Vormden vuur in jouw ogen
Het was alsof
De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer…
twee woorden maar...
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.915 Meisje toch
Zegt mijn vader
Twee woorden met omfloerste stem
uit ruwe bolsterkeel
zacht zalvende
traanbevrijdende
porseleintere twee woorden
raken diepe pijn van ons verlies
meisje toch
zegt mijn vader
twee woorden maar
zo zal het hierna nooit meer zijn…
Ik schreeuwde nog
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
960 zag je bruine laarzen
roltraphoog wist
hoe jij je rug
iets boog in overstappen
de leren zool
was licht versleten
nieuwe hakken
kon je wel vergeten
maar dat hoofd
altijd zo fier
ik schreeuwde nog
jij was al binnen op pier vier…
Hij noemde haar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.150 Blacka Rosa
zo noemde hij haar
toen hij haar ogen kuste
haar tegen zich aan drukte
vlak voor hij haar verliet
Ze voelde zijn hartenklop
liet hem een dappere glimlach zien
niet de tranen
die haar hart verschroeiden
omdat ze het wist
Er zou geen weerzien komen
haar bevende lippen
kusten hem in een fluister
haar door tranen omfloerste…
"Ik Zwijg !"
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
1.536 Mooie gevoelens
ik heb ze opgeborgen
in een la
met een slot.
Daarin ligt alles
wat kostbaar was,
eens zo mooi
maar nu kapot.
Brokstukken
van een zomer
oneindig mooi
en héél intens.
Mijn ongetemde
liefde voor jou
overschreed ècht
iedere grens.
Maar nu stopt
mijn droom,
het wensen
en het smeken...
Het is op,
ik ben kapot
mijn…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Dag moeder, zeg ik,
en daar zit je dan,
ether in de hoeken van je ogen,
ik wil het verwarren met tranen,
maar het gevecht met de redelijkheid
is allang verloren.
Vroeger was ik voor je een open blad,
elke nerf kon je beschrijven
als een tak van een boom in een park
waar de winter geen ziekte was,
elke haar had je geteld,
elke traan vermeld…
Magische reis
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.455 Ik zocht naar de plek
Van lang vergeten dromen
Reisde de wereld rond
Om tot deze plek te komen
Veslonden heb ik ze
Als kind en escapisme
De verhalen van wezens
Uit magische mythes
Nu rest er niks meer
En vertrok op mijn reis
Zocht naar de graal
Van mijn eigen verhaal
Vlak voor het duister
Mij in het einde omsloot
Zag ik heel even…
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen
47.524 Ik wist het, maar had me gezegd
dat je zo vroeg vertrekken zou
in het donker, ik sliep nog.
Ik wilde nog iets kwijt
over de pretogen van mijn broertjes
verjaardagshond,
kamperen in de tuin, stilzitten,
kauwen op gras en klaver,
de maan uitzwaaien
in een warme slaapzak naast jou.
Aan jou werd niets gevraagd;
ik heb je uitstel gezien,…
overpeinzing
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.721 wanneer
men
mij straks
op
de hielen
zit
en anderen
rijden
in
mijn spoor
dan
heb ik altijd
nog
één troost...
ik ging
ze
net iets voor…
Kus
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
4.258 Bij het zien van jouw lach stopt het wentelen van de wereld, draait vanaf dat magische moment alleen om jou en onder mij verdwijnt de aarde, waarop ik stevig dacht te staan. Verstand weet enkel letters van jouw naam te vormen en mijn adem zucht verlangen. Jij lacht leven in mijn leeg bestaan. Nooit eerder wist een mens mijn ziel zó diep te raken.…
Wiron
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.929 Je zei al vaak dat je het gevoel had,
me kwijt te zijn
Maar ik reed alleen weg op de fiets,
de zon in
Ik reed slechts weg,
met mijn lijf en mijn doen
Ik keek vaak genoeg in de zon,
denkend aan jou
Jij verliet mij
en liet de deur op een kier staan
Deelde alles met anderen
en was mij eigelijk al vergeten
Zo druk met het delen
van…
de dood
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.010 Er is geen kans op voortbestaan
nachtelijke wandelingen
in het donker
overwelmd door de zachte wind
lopend naast elkaar
niemand zien
op eigen doel gericht
en toch gewaar
dat er iemand is
handen die zijn samengevouwen
houden elkaar stevig vast
in de hoop
niet te verlaten
niemand ontsnapt
iedereen gaat mee
nachtelijke wandelingen,…
Gedeeld
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.648 Zoveel heb je mij gegeven
Ons leven in elkaar verweven
Alles deelde je moeiteloos
Jij wist het altijd feilloos
Met een blik zo doordringend
Lag je bij me, altijd spinnend
Mijn boosheid kon je delen
Met mijn glimlach kon je spelen
Zoveel heb je mij gegeven
Mijn leven was ons leven
Zonder ook maar iets te zeggen
Durfde ik mezelf bloot te…
Missend verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
984 Lange dagen,
uren op je kamer doorgebracht,
al je vele vragen,
tja, wat had je dan verwacht?
Lange nachten,
de slaap die niet wil komen,
einde van je krachten,
wakker geschrokken uit je dromen.
Eenzame uren,
alleen zul je moeten overleven,
veel te verduren,
en altijd weer je liefde geven.
Missend verdriet,
om hem, nog na vele lange…
waarom?
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.968 half verlamd
geleden, gestreden
lig jij in bed
te wachten
tot je dood zal gaan
waarom jij
lief, bijzonder persoon
nooit iemand kwaad gedaan
onrechtvaardig
een mooi woord
maar wat heb je eraan
soms zeggen woorden minder
dan wat in gedachte wordt bedacht
maar onuitgesproken
in harten blijft bestaan
het is moeilijk te bevatten…
gestorven
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
2.016 ingetogen
was jouw leven
die eenzame blik
staart nog na
niet enkel woorden
beloftes vervuld
jouw liefde naar anderen
kwam nooit terug
maar zoveel gegeven
geraakt in het hart
eenzaam dit leven
gestorven vannacht…
Het is tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.060 voortsluipend fantoom
onzichtbaar, geheimzinnig
aanwezig zonder present te zijn
in symbiose met de mens
de oneindige zee van tijd
beperkt door ons zijn
onuitputtelijk in beweging
deint mee op de eeuwigheid
het is tijd…
Veertje
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.588 Er danste ‘n klein donzen veertje
door een vleugje wind geblazen
`t landde zachtjes, lief en teer
op mijn geopende handen neer
en liet me staren in stil verbazen
zorgzaam omvatte ik het wonder
drukte het innig tegen me aan
om er voor immer van te houden
maar toen m’n vingers zich ontvouwden
zuchtte `t pluisje bij me vandaan
Je…