6661 resultaten.
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Al die zielsmomenten,
hoe het fluisterdicht,
in alles kon bestaan.
De sterren heb ik stilgehouden,
de hartstocht meer dan ooit beleefd.
Ik voel nog steeds mijn hart in alles kloppen.
Ik ben in zoveel hoogtes echt geweest.
-
Het wisselt.
Dagen lijken om een jaar te gaan.
Uren knerpen,
als los zand rond heel mijn voet.…
Geef je bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 hebt met bomen
gefluisterd was lang
in jezelf gekeerd maar
het heeft je niets geleerd
alles krijgen en
bereiken biedt geen
enkel perspectief als je
niet van je eigen ik geniet
geef je bloot
in kwetsbaar zijn
ga de strijd maar aan
vermijdt het pijnlijk venijn
leer wie je bent
accepteer de tegenslagen
zij zijn de basis van bestaan…
Ontheemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 land geeft je geen hand
Dit land denkt aan zijn eigen toekomst
Aan de vooruitgang
Maar in de vooruitgang
staan veel mensen aan kant
Het midden
Is een bal vol tegenstrijdigheden
Want als de sporen van ons verleden
Langzaam verdwijnen
Treedt de oorlog
In via de verbannen vluchteling
Die ons doet confronteren
Met een verdwenen kant van het bestaan…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
De verwondering van de dag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
976 Een nieuw geluk dat zich als
een passiebloem verrassend
opende in jouw bestaan.
Die in jouw hart een plaats
vond en nog iedere dag in
het volle licht wil staan.…
Zinnen
gedicht
2.6 met 18 stemmen
4.363 Het onbereikbare geeft je reden van bestaan.
Jij hebt je zinnen op het onbestaanbare gezet,
jou spreekt het onuitsprekelijke aan.
Pijnig je geest tot gekwordens toe
tot je de ervaring van de dichter evenaart,
zich boven zich verheffend in de dreiging der ravijnen,
tot hij van extase vrijwel buiten westen raakt.…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 hoor een vaag geluid
voel het zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied…
Echt tegenlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
571 gebleven
in kleine speldenprikken
scherp rakende woorden
jouw tegengas dat mij deed leven
we hebben rotsen verkend
handen tot bloedens toe
opengehaald voor het mooiste zicht
maar altijd wist jij
toch nog een betere plaats
gezien vanuit echt tegenlicht
in een toegevend ja
zijn we jouw kant uitgegaan in
de hoop op een gelijkwaardig bestaan…
Duister december
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Die renderend blijkt na al die moeite;
een wisselganger op het kruispunt van een
hernieuwd bestaan.…
Eenheidsbewustzijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 De mens waant zich de top der evolutie
Wil te vaak tegenstellingen verscherpen
Dat die illusies zijn blijft hij verwerpen
Hij sluit zijn geest af voor een revolutie
Kan tegenpolen moeilijk accepteren
Hij denkt dat deze wezenlijk bestaan
Daar andere werkelijkheden hem ontgaan
Hij spartelt zinloos rond in twijfelmeren
Van tweedeling voorlopig…
In memoriam Rilke
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
628 nog om wat extra tijd gebeden
Maar ik verloor het van een engelenschaar
Toch word ik iets opmerkelijks gewaar
Ik heb het al eens eerder aangesneden
Het wordt door atheïsten fel bestreden
Maar ik ben jou, jij mij, wij zijn elkaar
Hoe wonderlijk is het dat te ervaren
We maken beiden deel uit van hetzelfde
Eén groot bewustzijn waaruit we bestaan…
Wie is de mol?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Wij mollen voelen ons bedreigd,
in ons ondergronds bestaan.
Wij leven niet voor niets verborgen,
maar toch proberen jullie mensen,
onze gangen na te gaan.
Wie is de mol?
Vraag het de mollenvanger maar.
Zij willen weten met hoeveel we zijn,
en waar!…
Kafkaësk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 kever, maar een lieve hond
Ik twijfelde, het leek me niet gezond
Tot ik besefte dat dit mij iets leerde
We waren één, hoe ik me ook verweerde
Met alles één, met alles wat bestond
Mijn rouwen om zijn dood was ongegrond
De tijd stond stil, toen Kairos mij dicteerde
Zoek niet zo driftig, dichter, een citaat
Van wijze mannen lang voor jouw bestaan…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Een vriend van wiens bestaan je amper nog iets wist,
maar die je al die jaren pijnlijk hebt gemist.
-------------------------------------------
uit: 'Altijd het niemandsdier', 2001.…
najaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken
kiem voor nieuw leven, voor herboren bestaan…
Moeilijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Ondoorgrondelijk
Zijn onze wegen
Ongeëffend
Het pad
Van ons bestaan
Onbegrip kom je vaak tegen
De vraag waarom
Blijft open staan
Oneerlijkheid
Is vaak de reden
Voor boosheid
Of enorm verdriet
Je wilt een antwoord
Voor wat is geleden
Het blijft stil
Het is er niet
Hoe moet je nu
Toch verder leven
Met zoveel onrecht aangedaan
Weggerukt…
Waarom ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 " blijft bestaan
Een antwoord wordt er niet gegeven
O God, blijf mij met liefde omgeven
Ik weet, U bent met mijn lot begaan.
(fictief gedicht)…
Logistiek raakt in paniek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
489 ik heb vergeleken
mierenhopen bekeken
de stukken land die
zij bestreken voor
een krioelend bestaan
mensen als olievlek
de grond wordt omgezet
in een productieproces
dat honger moet stillen
variatie door mechanisatie
de logistiek raakt
in paniek door de
snelle vlucht naar de stad
waar alles zich samenpakt
zonder privacy en cultuur…
najaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken
kiem voor nieuw leven, voor herboren bestaan…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 ik heb angstdromen
in de ban gedaan
zij zullen mij
niet meer overkomen
sluiers zullen geen
ogen doven die niet bestaan
fluisterende stemmen
vergeten hun misdadig plannen
het gefolterd schreeuwen
en de eindeloze val
ik ken ze allemaal al
van opgejaagde creaturen
nooit meer zal ik
badend in het zweet
ontwaken om pas na uren
weer…
Levenstijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ze draaien mee met de molen van de tijd
En staat soms de tijd toch heel even stil
Gaan toch wijzers, eeuwigheid en leven door
Omdat draaiing van de aard niet stoppen wil
In wezen gaat hier geen enkele tel teloor
Wij draaien mee met de molen van de tijd
Leven hier in uren van de aardse maat
Pas later komt voor ons de eeuwigheid
Dan bestaan…
spijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 ik heb spijt toen ik je uit
mijn gedicht haalde, een sprankje hoop
die je als lotusbloem mij het wonder
van jouw liefde zou leren kennen
doch dat gedicht had kantelen waarachter
jij je verschanste en hoe ik ook mijn liefdespijlen
naar jou schoot, ik miste telkens de evenaar
aan het halfrond van jou besmettelijk bestaan
waar jij beschutting…
Individuele benadering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Mijn echte problemen zijn niet van materiële aard
En bevatten ook geen groepen mensen
Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard
Ieder mens heeft eigen vraag en wensen
Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan
Bevestiging veelal van onze eigenwaarde
Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan
Ontkennen van innerlijke individuele waarde…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Lopen over water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 Zo uiterst kan bestaan. Nu ik
niet ben, alles in mij kwijt
en eeuwigheid niet kabbelt
maar snijdt en ik te licht voor leven,
te zwaar voor tijd, sta, voorgoed
terecht.…
Vol geluid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 weerkaatsing
niet ontvangen want
zij bleven ergens hangen
geen kleur zond mij
uitbundigheid in
onderscheid en ook
vorm en grootte sloot
ik in kennismaken uit
ik kon nog wel de
intensheid van straling
beleven zoals warmte
in koestering door zon
was blij dat dit nog kon
toch was mijn wereld
geen donker gat wel
vol geluid omdat bestaan…
Een formidabel man.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
759 Een formidabel man is overleden
en zachtjes naar de eeuwigheid gegaan,
een baken en een rots in het bestaan;
hoe moedig heeft hij elke strijd gestreden.
Zijn levenslust was nimmer te verslaan,
en ook al heeft zijn lichaam sterk geleden,
toch heeft hij menig boeiend oord betreden
en is vol kracht zijn eigen weg gegaan.…
Poli zie Demi à Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Het ziekenhuis
Weet inmiddels wie ik ben
Het ziekenhuis dat kent mij en ik
weet, ondanks mijn handicap
de artsen te vinden
Zij weet meer dan zij prijsgeeft
de poli zie Demi à Vera
Zij kennen gelaagdheid van bestaan
Zeker die van mij is voor hen
Zeer beslist zeker geen kunst
En zonder twijfel een raadsel evenmin
Ongebreideld een teveel aan bloed
echt…
Verstrooiing en vertier
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 stilte
die lachte als zij
even geen behoefte
aan woorden had
het waarom van deze
verstoring van rust
ontging haar en toch werd
zij dit bij zichzelf bewust
het steeds
sneller zoeken naar
verstrooiing en vertier
bleek de jagende motor hier
in het botsen met tijd
overspannen door emoties
heeft zij eindelijk de knopen
van haar bestaan…