5005 resultaten.
Oude en Nieuw
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
659 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
…negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
DE DEUR IS OPEN
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
662 De deur is open, hij blaast in mijn gezicht
de muren omarmen mij
de vloer ondersteunt mij
het plafond onderdakt mij
het gekraak van de vloer ‘ik hou het bijna niet meer’
het plafond is zwanger, hangend naar benee
de muren zijn bejaard, ze krimpen een beetje
de deur blaast mij in het gezicht,
spiksplinternieuw is de deur
met een koude grijns…
Even
gedicht
2.3 met 67 stemmen
21.945 Maar het is koud. En ik wil blijven
bij jou. Omwille van de nacht.…
Jouw stille heengaan...
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.910 Je hand voelt zo levenloos koud,
een traan op het witte laken.
De wereld rondom ons
kan ons even niet meer raken,
het gaat nu tussen jou en mij
'vergeef het mij', 'vergeef het jou',
en laat je zacht door engelenvleugels dragen.
Het is om mijn niet kunnen
dat ik nu verdriet,
mijn menselijk ego dat mij zo verried.…
Bij jou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
643 Niet meer in het mededogeloze daglicht, waar jouw woorden me kwetsen,
in een stralende zon die warm, koesterend zou moeten schijnen,
doch littekens veroorzaakt door koude stralen in mijn ziel te etsen.…
PIJNBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.007 Donker was het onder een hoge den
duisternis heerste altijd in haar hart
Ze was van zichzelf geheel geen fan
onder de den schreide zij haar smart
Kilte heerste rond de kring om haar
koude voelde ze en de eenzaamheid
Op haar ziel bloedde een open blaar
van het meisje wat zich vaker snijdt
Somber woonde in haar moede ziel
verslagenheid beheerste…
Hamsterende eekhoorn..
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.119 Je nam alles wat jou toe behoort,
om in koude toch te overleven,
niets of niemand die je erin stoort,
je zou bang zijn, snel toegegeven..
Ik was stil, gehurkt en onbewogen,
je kwam zelfs even heel dichtbij,
mijn blik in jouw bruine kraalogen,
je zag me niet, rende gewoon voorbij.…
NACHT VAN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
716 Op een koude decembernacht
vloeide er warmte uit mijn hart
Naar die van ’t andere geslacht
en om ons zag de wereld zwart
In de duisternis scheen ’t licht
van een flets, gele wintermaan
Het viel ineens op haar gezicht
zodat ik haar hart kon verstaan
We praatten fluisterend zacht
in verliefdheid van ons beiden
Van de liefde, van haar kracht…
Oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
….negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
"Zo Stil"
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.569 maar hij boeit me niet
zonder jou
Het is stil in huis
straks slaap ik weer in jouw shirt
in ons grote koude bed
ik hoor je niet praten, niet snurken ...
maar het is vooral zo ZONDER jou.
Ik mis je.…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Maar op de heggen ligt nog rijp,
de lucht is koud en kil.
Geen takje dat zich roert,
de wind houdt zich angstvllig stil.
Toch lijkt het of de lente komt…
die stralend blauwe lucht
jaagt met haar gouden zonneschijn
de winter op de vlucht.
Een narcis heel alleen
worstelt zich uit de grond.
Een merel scharrelt erom heen.…
voor Antonie Kamerling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Eens was je jong
En straalde jouw zon
Straal dan nu… jij gekke diamant
Je ogen zijn zwart
Zoals de gaten in de lucht
Straal dan nu… jij gekke diamant
Gevangen in je wereld
van jong en onwijs
de wind waait koud
kom op voor het recht van je eigen gevecht
te vreemd als legende als martelaar als eenling
maar kom op en lééf!…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte
het verstilt, de zwarte nacht laakt de lauwerkrans
die hem verhult en machtigt de hemel om de doden
te wekken en het schijn van opportunisme dooft in
de genitaliën van geliefden, zonder elkaar is het koud…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
….negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 Als in de stemm'ge stad het herfst-tij weeft
Zijn gouden waas over de oude grachten
En onder 't gulden loof een stemming zweeft
van sterven in deze oude en gouden prachten,—
Dan denk ik, hoe 'k de dood graag zoude wachten
Gelijk een herfstdraad die in 't goud-licht beeft
En henenzweeft in de eerste koude nachten
waarin alleen één zilvren stemklank…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Verborgen geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Mijn ogen dwalen naar elke kant
van de kamer en het voelt er kil,
koud als steen.
Buiten is het grijs en grauw,
de huizen staan er verlaten bij.
Dof is het groen van bladeren aan
de bomen en al kijkend door het raam
zit ik wat te dagdromen.
Gevoelens van weemoed en melancholie.
Het is alsof ik het vandaag anders zie.…
Als het goud is verwond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Facet in de glorie der zomer,
stilte beroofd zinloos vreugde
Staren in geheimen van oudsher,
het blad dat de wind verheugde
De ontbering van warmte,
bij nachtelijke koude zeeën
Marteling van geloof in alle,
grijpt elk contact buiten leven
Herkenning van oude magie,
als verwarring van de grens
Dromen lijkt een pijnlijk fobie,
eeuwig zwart…
De worm.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Wie schenkt er aandacht aan je lijf
als je gebeente koud en stijf
tot in alle eeuwigheid
voor altijd onder 't gras verblijft?
Refr.:
Dat is de worm, dat is de worm,
met links de kop of is't de kont?
Dat is de worm, dat is de worm,
met rechts de kop of toch de kont?…
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Het is nu omstreeks middernacht
De klok tikt en slaat bijna 12 uur
Buiten is het erg koud en guur
Het nieuwe jaar wordt verwacht.
Dan is het tellen geblazen
….negen, tien, elf, 12 keer
Het oude jaar is niet meer
We vullen nog even de glazen.…
Onomkeerbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Maar als het kwik alleen maar plussen zien laat
- het zweet loopt je met straaltjes langs de rug,
je snakt naar een koud pilsje, liefst wat vlug -
geen weerman met verstand die dan van dooi praat.…
winter 2013-2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 En kan het ook niet koud worden in mijn hart.
Blijft het sprankje warmte in mijn dagelijks leven.
En langzaam begint de lente dit jaar al heel vroeg.
Hoor ik al een paar vogeltjes fluiten bij het ontwaken.
Ik geniet van de eerste zonnestraaltjes op mijn hoofd.
En ik word stil bij het zien van de bloeiende krokus.…
Voor de lieve lezer
gedicht
5.0 met 3 stemmen
6.934 Maar de poëzie die wil zeggen
dat ons aller broeder de mens is
een ellendige broeder,
een koude zuster,
een slaande aarde -
en wellicht ook een verre zon van liefde,
maar deze alleen te bezichtigen middels
een zwart glaasje in het oog geplant,
die poëzie
eet u snel tegen, nietwaar?…
Ons aller einde is de dood.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.919 ziet
dokter luistert met stethoscoop; geeft haar nog maar heel even
het morfinepompje is naast haar op tafel gezet
ze kreunt; de handen bleek en reeds stil gevouwen
haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed
arts luistert en buigt zich weer even over haar heen
maar het leven is reeds uit haar verdwenen
de handen voelen al koud…
Stokslagen.( Raif Badawi)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 met pijn en gesloten mond
ligt een man op koude grond
op zijn buik alleen te zijn
en een rug die schreeuwt van pijn
op een kleine stoel gezeten
een mensje, het kan niet eten
vader weg naar het gevang
lange tijd, het maakt hem bang
man is op een plein gezet
niet gelijk, maar na 't gebed
in de naam van hunne leer
ging de stok wel 50 keer…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Mijn ogen voelden leeg en koud.
Met al die mensen om mij heen,
Proefde het leven bitter en zout.
Niets in mij kon nog bewegen.
Ook met woorden lukte het mij niet.
Ik dacht met schreeuwen en met gillen
Aandacht te vinden voor mijn verdriet.…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen
is het doek te zwaar
voor jouw schouder;
ben je bij mij niet geborgen
wordt mijn kracht, holle macht
mijn liefde een steen des aanstoots
veranderen mijn oren
in een lange schacht
waar kwelling enkel op
kwelling wacht
goud smelt soms
bij koude…
8 oktober 1980
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
632 Er ging een koude rilling door mijn lijf
en er was verwarring bij ieder mens aan dek.
John werd maar veertig jaar,
terwijl hij enkel de liefde wilde vergroten
en maling had aan elk zinloos gekijf.
Daar op die wrede plek ontstond een bloemenzee,
zijn moordenaar was in feite suïcidaal
en hij trok John er in mee.…
Thanatos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 aardse leven smeedde ons aaneen
Uw komst is slechts een vreedzaam samenkomen
En bij geboorte reeds beslecht
Geen mens kan aan het graf ontkomen
Angst en vrees zijn onterecht
Doch mocht Uw roep ooit onweerstaanbaar zijn
En ik dit alles op moet geven
Schenk dan in Uw bitt're wijn
Behoed ook mij voor schrik en beven
Reik mij dan zacht Uw koude…
Geen woord
gedicht
4.8 met 6 stemmen
5.473 Dat jij
de enige zal zijn, dat ik een woord
vind waarin liefde past als mijn koude
lichaam in jouw winterjas. Je zat
laat op de avond in je stoel en zei
dat het voorbij was en ik vroeg me af
waarom ik geen woorden had, maar stuivend
zand licht als kruim, duin zonder pad.
Ik wist van kindsbeen af dat brood
geen weg bezat.…