11282 resultaten.
Onbeantwoord
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
591 Haar kus verliet de rode lippen
hoopvol meegevoerd in de wind
zoekend naar een innige liefde
om in tederheid te worden bemind
Maar die dwalende kus bleef zoekende
verdroogde lippen vielen verhard uiteen
zij ontving nooit de liefdevolle rode rozen
slechts een roos gebeiteld in haar steen
Zij had en gaf veel liefde…
On uit gesproken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
557 gisteren fluisterde de wind
haar woorden toe
na een warme nacht
vielen ze als rijpe vruchten
in haar schoot
de zaadjes van het goed luisteren
hadden wortel geschoten
juist het on uit gesprokene
werd koesterbaar
in de palm van hand en hart
liefde straalde uit
twee paar mensen ogen
zo mild en zacht…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
't is crisis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
611 gij wind van onmacht
kom niet dichter, gij se dichter
gij vleug van pijn
kom niet dichter, gij se dichter
gij zucht van onrust
kom niet dichter, gij se dichter
gij bouwer van crisis
kom niet dichter, gij se dichter…
Blauwe ogen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
942 Blauwe ogen
Sproetje op je schouder
Heb je altijd gemogen
Samen worden we ouder
Handen zo bruin
Glimlach als de zon
Kusje op je kruin
Jij die ik won
Je haar waait in de wind
Een traan op je wang
Jij die mij bemint
Bij jou ben ik niet bang
In mijn buik een vlinder
Heeft het zo ontzettend druk
Van hier en niet ginder
Jij bent mijn…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 En stuur je met de wind een hele dikke knuffelzoen...!!!
Voor altijd in mijn hart........…
Peinzen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.028 Vraag me niet waarom de regen valt
ik kan geen antwoord geven
hoelang de zon de aarde warmen zal
en alles laat herleven
maar als de wind het koren streelt
of water stuwt over de dijken
zal ik met een oogopslag
de diepte van je ziel bekijken
en vind ik daar een wederwoord
dat terugblikt op het mijne
stel dan nooit geen vragen meer
maar…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
laatste ademtochten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 terwijl de wind gedachten draagt
blaast de wereld mijlenverre tongen over zee
duinenblond verkleurt
tot natte korrels stil verdriet; het gaat zoals het gaat
iets anders is er niet
niet meer dan witte momenten in jouw oude dag
niet meer dan een hand die liefde draagt, gestreeld
langs diepe groeven
(mama)…
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
Knuffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Fijn dat mobieltje
altijd bereikbaar
ze houdt hem stevig vast
het voelt zo veilig
dat ding is haar heilig
iedereen weet waar ze is
haar kind loopt langs zee
gaat met de wind mee
snikt weet niet waar ze is
de knuffel houdt haar vast
de moeder huilt
en belt één één twee…
in een kring van vuur
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
621 laat je ogen
in ruimte dwalen
er is plaats genoeg voor ieders verhalen
zie de vlinders, vanwaar
zijn ze gekomen
misschien uit muziek
in nog net niet verlaten bomen
gonzend
door losgeraakte momenten
die als zwermen naar het onverklaarbare zwenkten
ergens halverwege het zandpad van de wind
bezongen door verbeelding en alles dat…
Zweef.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
608 Waar de vogels zingen als
in een vreugde koor, hun
lied gedragen door de wind
klanken die mij vergezellen.
Naar een nieuw bestaan waar
licht en sterren mij ontvangen
door licht en warmte omarmd
voel ik een eindloos vertrouwen.…
Kind van de zon
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.958 dans maar kind van de zon
met je vleugelvoetjes licht
op de muziek van je hart
laat je stemmetje klinken
als de zingende tuinfluiter
tussen het kleurige wingerdblad
dartel maar als het veulen
dat haar blijdschap in een wei
met kleine madeliefjes vindt
vergeet de tijd, meisje lief
glans maar als de zilverberk
ritmisch wuivend in de wind…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 Onder de jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door…
Het tochtgat van geld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 nat lichten
schaduwen op
van het wegdek
etalages
spiegelen hebzucht
te kust en te keur
guur waait
de wind door het
tochtgat van geld
na zes rondjes
proberen lukt
het te parkeren
tussen kale
bomen bladeren
gratis verstrooid
slechts poenige mensen
warmen de winkels
ons kent ons meer dan ooit…
Fiets
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.797 Hij is een zwijgzaam dier van staal en lucht,
zo zul je hem bestijgen en bedwingen:
je benen springveer, voeten vogelvlucht,
de wind zal samen met je spieren zingen,
je hijgt het ritme, achtergrondgerucht,
ik maak en breek mijn evenwicht,
ik trap mijn val onder mij weg, ik schrijd
op jonge wolken door de stad, ik rijd.
------------…
Het is jouw magie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 jij bent
geen pluisje
in de wind
of speelbal
van de tijd jij hebt
alles in de hand
denkt altijd
de mooiste bloemen
aan de overkant
maar het is
jouw magie
die ogen trekt
woordloos wordt
de liefde in je
schoot gelegd
jij bent
een sterke vrouw in
het aan anderen geven
maar vergeet
vaak ook het recht
op eigen leven…
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…
Mont ventoux
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 daar ligt de berg
begraven onder
een witte deken, langs
het hobbelige
pad een rij
bomen de stam gehard, takken
verward als haar
lange lokken in de wind, we
verzamelen bij het fontein
in het
pittoreske dorp temidden
van de wijngaarden:
toi toi toi mijn
vrienden de klim is hoog, en
ik, ik kus de regenboog.…
bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
964 op de golven
van jouw emoties
probeerde ik krampachtig
op koers te blijven
steeds bang
dat ik je nooit zou bereiken
pas toen ik opgaf
en besloot daar te gaan
waar de wind mij heen zou voeren
kon ik de angst laten varen
want zonder doel kun je niet verdwalen
en nu ik eindelijk
veilig aangekomen ben
begrijp ik
dat mijn bestemming
niet…
MEEUW
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
547 De roep van de meeuw
om zijns gelijke
scheert vroeg
over het water
zijn kop geheven
op de wind
zijn roep onbeantwoord
alles stil
en toch
zo
veel later
vlijt zich het water
langs het schip
aan lij
als hij neerstrijkt
op de mast
voel ik zijn vrijheid
dan sta ik op de boeg
en haal het anker
voor de tros
we gaan weer los…
OKTOBER
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.557 Herfsttinten in de hoge boomtoppen,
met kraaien wiegelend in het lichte
zuchten van de zomerzachte wind.
Als in vogelvlucht fladdert daar ineens
een koppel bladeren op uit de platanen,
om heel ergens anders neer te strijken.
Deinend klimop met bijen en vlinders.…
Timo
gedicht
2.2 met 10 stemmen
3.649 Zochten wij de maan
zagen wij de sterren
zochten zij de stenen
hun stenen hun ster
Zijn zwijgen de wind
zijn twinkelen zijn stem
deze maanloze nacht
zijn stilte zal de onze zijn
Stenen tranen
op zijn eeuwig bed
behoedzaam neergelegd
Blijft hij eeuwig
boven staan
Timo was zijn naam.
------------------------
uit:'Roodvocht', 2003…
Ik wens
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.229 Ik wens
Geen jaar zonder zorgen
Zonder angst, zonder traan
Want zo zal het niet gaan
Ik wens
Geen jaar zonder vragen
Zonder zucht of verdriet
Geen jaar zonder twijfels
Want zo is het leven niet
Ik wens
Een bron om uit te putten
Als de zon of de wind
Een woord of een lied
Of de lach van een kind
Wat moed en vertrouwen
Voor het…
Op een blanco vel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 zacht vallen vlokken
haken in elkaar
tot dromende gedachten
die woorden verwachten
uit de onuitspreekbare
taal van stilte en rust
maar vlaagjes wind
verwaaien al de
ijle tonen van kristal
wit danst fel
een eigen symfonie
in bedekte klanken licht
tot een schitterend
winters vergezicht
op een blanco vel…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 zij wiegen niet meer
als bloem op de wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan…