27290 resultaten.
Heelallessie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
614 Jij bent mijn hemel en mijn ster
Van zon en maan de waarde
Het draait om jou... al ben je ver
Mijn wereld en mijn aarde…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
Opgeraapt geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Mijn perspectief tussen het roestblad
is een droomhuis aan de bosrand
onderweg opgeraapt in de herfst
Rijke kleuren in de zon strelen
de houten huidschilfers
van moeder aarde
en ik wandel voorbij
even hier
te gast…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
De laatste tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 het was
ook nog te
donker om
licht te worden
de laatste tijd
wakker was er
al helemaal
niet meer bij
voorzichtig
voelen hoe
blij kan zijn
want plezier
en verstrooiing
is nog geen
koning in deze
negorij van ellende
we hebben het
voelen aankomen
wisten dat het
weer van slag was
vol extremen
ook bij planten
en dieren met groei…
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 zieltogend
zoals al de mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder
als water…
Heks III
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 Ik ben priesteres
van de Grote Moeder,
haar dochter
en haar hoeder;
Ik wortel in haar,
zij gaf mij leven
opdat ik dat in liefde
door mag geven;
Ik adem haar adem
en zing haar lied,
ik dans in haar armen
die mij beschermen,
troosten en verwarmen.…
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Het is zo stil
De mensen vieren kerstfeest
Het feest van vrede,
hemelsbrede
Dus val ik hier
toch even in de rede,
't is goed als men dit leest:
het is pas vrede
op de aarde
wanneer de mensheid
er is geweest…
EXIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 Op de klok van de eeuwigheid
bedeeld met een seconde tijd
hebben we het onmogelijke gepresteerd,
de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd,
zodat er niet veel meer van ons resteert
dan een proef van weinig waarde,
een schimmelige laag, die het verdient
door een brute vlaag te worden weggevaagd
naar een verre ster om na nogmaals proberen
weer…
Kol-abri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Denk jij
tot in het oneindige
met je eindeloze tong
in kelken te kunnen tasten
en bij je kroning
tot kleurige koning
garen te spinnen
door eeuwig
honing te winnen?
Dat had je gedacht.
Wij leren je wel vasten
en zetten je voor altijd in de wacht.…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
Zonder leven (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 in de veelheid
van leven en
bewegen
ben jij bewogen
met eigen ogen
door de natuur
het schitterend
passend systeem
kapot zien gaan
omdat de
synchronie door
mensenhanden
is gaan stokken
de natuur en wij
zitten met
onherstelbare
brokken nu ook de
schepper is vertrokken…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 tussen
het groen
van kleurende
bloemen zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden…
Schimmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 ik zag
ze gaan
schimmen in
strakke
oplichtende
kleuren
voor
ontmoeten
geen plaats
alleen de
pluizen met
wollige gebaren
klampten aan
dan stlde
de beweging
kleuren
werden
minder fel
in een zacht
maar warm
verleden
herkende je
nog namen van
schermgrootheden
de meesten
zijn vergeten zij
konden niet alleen
van applaus…
een stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 zijn er nog
plekjes te ontdekken
die wij niet
hebben gezien
die zich omgeven
hebben met een
uiterst vage waas
een stukje hemel
waar je over struikelt
zonder het gezien
te hebben toen en
nu zijn ze er ook nog
als kind al op zoek
en als volwassene ook
op zoek naar schoonheid
naar unieke volmaaktheid
te bereiken eigenlijk pas…
De apoteose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 als we lachen
werken we altijd
een klein geheim
patroon af waarvan
het begin bekend is
zo dat de ander
makkelijk kan invallen
het taaltje
is eigen en voelt
warm aan ookal
is de boodschap
niet prettig de
troostende hand
is altijd dichtbij
niet alleen het
lachen maakt de
spanning tussen ons
heerlijk om aan
te voelen en te weten…
De zachte apocalyps (3)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
605 in den beginne was er
het woord
god schiep de mens
hij werd gehoord en
doodde zijn broer
zo verhaalde het woord
dat is blijven hangen
in de hele overleverende
geschiedenis en de
uitleg is gebruikt door
mensen en schavuiten om
er zelf beter van te worden
ten koste van de medemens
de verhalen uit de diverse
culturen zijn eenduidig..…
De zachte apocalyps (4)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
452 alle organisaties worden
met straf en beloning
geschraagd gehoorzaamheid
en trouw aan zijn noodzaak
op straffe van uitsluiting
en negeren en soms de dood
waarbij het laatste oordeel
de grootste magistrale straf
publiekelijk wordt uitgedeeld
zijn eeuwige volmaakte geluk
wordt opgebrand in de hel
en daarvoor waren
en zijn wij niet op aard…
De zachte apocalyps Resume
netgedicht
4.3 met 55 stemmen
422 ik ben geen
keizer apostel
volksmenner of
dagdromer maar
ik heb net als jullie
zo mijn gedachten
over aarde en leven
vooral hoe wij dat doen
en waar onze resultaten
zijn met de rijkdommen
die ons zijn toebedeeld
zoals ook de gigantische
verschillen dat kan nooit
de bedoeling zijn geweest
de chaos de kloof tussen
arm en rijk de…
Leren leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Moeder Aarde heeft mijn hart,
Eeuwig, voor altijd,
Niet voor degene die het langzaam verloren,
De passie van een ander.…
Ruimtegruis
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
509 ik heb nog niet
zo lang geleden
het eerste ruimtegruis
in de oogopslag
van mensen gezien
als stukjes aandacht
merkwaardig zonder
enige verbondenheid
met moeder aarde
in buitenissige kleuren
en adembenemende
vorm en outfit
nog waren het
incidentele
ontmoetingen
maar hun aantal
werd snel groter in
modiaal constateren
bijzonderheden…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Kaalslag en dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
407 wij zijn de strijd
aan het verliezen
van de wereld
om ons heen het
kwade genius
in de mens
heeft de
overhand
ook de natuur
staat dik op verlies
stikstof en co2
zijn restproducten
van onder menselijke
regie gepleegde
arbeid van hand
en machine
de soorten in
de plant en
dierenwereld
sterven in
ras tempo uit
diversiteit om…
Zielloosheid en entropie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 ik heb de
geesten
zien ontwaken
na een halve
evolutie slapen
in ontluikende
potentie op zoek
naar bloemen
met de mooiste
kleurfrequentie
zij dachten in
de hemel te zijn
verlost van dodelijke
ziektes en zware pijn
maar de aarde was
nu anders gekleed
na een volledige
ontluistering van
de schoonheid der
schepping restte
de zielloosheid…
Voor De Vorm ('What's In A Shape?')
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
637 De laatste tijd ontvang ik veel berichten,
Betreffende de vorm van de planeet,
Ik twijfel nu of ik het wel goed weet,
En dreig voor andersdenkenden te zwichten.
Plat? Rond? Ik weet niet wat je daarvoor koopt,
Nu alles hier zo in het honderd loopt.…
Vurige geestdrift
netgedicht
3.7 met 68 stemmen
343 ijskoude angst
kleurt de vurige
geestdrift die
mijn hart door
poetische spirit
doet laaien in
vlammen die
van binnen
verterend branden
het komt uit
het culturele
doorgeefluik
dat het internet
aan het universum
geschonken heeft
want dat venster
is dag en nacht
hel verlicht
voor hen
die zich verloren
voelen zonder
klankbord…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 Waar liggen de oevers
der elyseese geneugten
in wiens handen ligt
des mensen lot?
Een antwoord op deze binnen rijm gebedde, oorverdovende overvloed
aan klankwoorden van duivels prangende vragen laat zich na tienduizend jaar wijsgerige wijsheid
lastig in één puntige plooi van
een kristalhelder oogverblindende solarplexus voor eeuwig vastpinnen…
een eigen biotoop
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
301 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Een eigen biotoop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 ik wist de
wolken klein
te krijgen door
ze met warme
zonnestralen
te beschijnen
tot het strakste
blauw nog nieuw
van de intense kou
tevoorschijn kwam
zonder enige
belemmering
deed de zon haar
ding gaf energie en
licht aan de aarde
daar waar wij
al generaties lang
wonen omringd
door leven in een
eigen biotoop
steeds…
Het altaar der liefde
netgedicht
2.4 met 37 stemmen
349 ik zag je hand
met de nog warme
koestering
van mijn wang
in jouw palm
jij bent heel
dichtbij geweest
hebt diep
in mijn ogen
gekeken
mijn geest gevoeld
nog heb ik jou de
wegen niet verteld
die jij met zachtheid
en liefde kunt volgen
de kleine bordjes
ik heb je lief
die schitterend
bloeiend langs
de wegen staan
intuïtief…