35386 resultaten.
Een paar tonen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
788 voel warm je snaren
stem op je af
tokkel een paar tonen
speel zacht de akkoorden
waarom je altijd gaf
je herkent de melodie
ik zie je ogen de lach
je lichaam in bewegen
dat raakt me meer dan
dat het eigenlijk mag
toch zijn we
voor de liefde gegaan
genieten de muziek
van een leven
dat niet mag bestaan…
Samen op de wind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
790 vond je
in het zachte wiegen
samen op de wind
boog naar jou
maar jij ontsnapte gauw
in goeder trouw
in onderhuidse stromen
kwamen kleuren overeen
zonder keuze ben jij nummer één
ik wieg en heb je lief
laat wind ons samen deinen
in jouw geur wil ik verdwijnen…
Staccato
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.563 Slangen kruipen
uit je lichaam,
veel valt er niet
te zeggen.
En of je het horen
zou,
misschien.
Peep, peep, peep,
- adem in - pomp - adem uit -
peep, peep, peep,
- adem in - pomp - adem uit -
peep, peep, peep,
- adem in - pomp - adem uit -
De klanken van
jouw sterven,
Klonken nogal
monotoon.…
Corpus
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
678 Je verveelde grijns
houdt me gevangen
lacht bedrogen.
De wereld wankelt
aan de afgrond
van jouw ogen.
De waarheid
wordt gesproken
door kloppende harten,
het mijne stierf in jouw schoot.
In mijn armen slechts
de broze botten,
in de tombe van mijn liefde
ruikt u de dood.…
Het Meesterwerk
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
918 Ik zie oude meesters
in de verte nog steeds bezig
het landschap te verfijnen;
Vanuit hun hemelse ateliers
met door God ontworpen kwastjes
schilderen zij het leven!…
Toneel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.171 Mensen enthousiast omhelzen,
Die je helemaal niet moet,
Tegen een ander bekritiseerd,
Leef je dan je leven goed?
Geen rol in een toneelstuk
Het handjevol dat ik ken,
Die gaan voor de eerlijkheid,
En nemen mij zoals ik ben……
Om orakel vroeg in delphi
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
817 ik strakte
in het dorische zuilen droeg
sterk het uitgaan van je dak
jij spande bogen
in het helleense licht
wist arcadisch je verschuilen
voelde speelse decadentie
toonde schoonheid die potentie
om orakel vroeg in Delphi
in de schuine falanx haalden
we het paard van Troje binnen
nu gaan we Olympus weer beklimmen…
Een vleugje tegendraads
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
886 ik raakte
aan je bladeren
een vleugje tegendraads
het intrigeerde me
ja meer dan mateloos
hoe ik ook wendde
of jouw keerde
in een steeds
opnieuw proberen
ik werd radeloos
toch groeiden we
in veel seizoenen
jouw pril werd groen
kleurde in ons stoeien
je bloem maakte mij sprakeloos…
Alleen zijn!
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.791 Niemand weet hoe ik me voel
Niemand snapt wat ik bedoel
Ik ben alleen en heb niemand om me heen
die mij echt begrijpt en om mij geeft
Die voor MIJ vecht en voor MIJ leeft!!…
Levensschip.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
763 trossen los
schreeuwt mijn stem
al kan ik
niet begrijpen
dat niemand
het schip laat varen
het blijft aan de kade
van de haven achter
en ik zink
naar de bodem
van het bestaan…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 Hoe leven
vermalen wordt
door het wentelende wiel
dat zoekend en zuchtend
zoals ook liefde zich herhaalt
en ik herhaal
schreeuw jouw naam
over de eindeloze verzameling
aan grafstenen
tot wij, elkander kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in…
vorstbestendig
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.019 Met stijle passen
schuifel je uit mijn kader
als kind, geliefde, moeder, vader
en weer als kind
Onherroepelijk groei je volwassen
betreed je drempels in de tijd
ontlokt de horizon, zo wijd
je van het huis dat je bemint
Dus laat krokussen je nogmaals verrassen
Tel je stappen op het prille gras
Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
Jij ging over lijken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
876 zag je stappen
het licht dralen
neusje opgericht
in flitsend licht
om het verhaal
toch te vertalen
je proefde snel de
smaak van lezers vingers
toetsten al de feiten
er was geen verder kijken
jij ging over lijken
in het bijzijn van de dood…
Binnenkind
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
607 laat nu niet je kopje hangen
voor het rijpend reiken kan
jij ving geen felle zon of wind
kon niet jouw krachten meten
bent weerloos als een binnenkind
dat straks ineens de weg op springt
blijf in die kelk niet steken
breek uit en kom tot bloei
geef prijs je zoete hart
groei op voor je verwelkt
vol smart om het ongekende…
Ben je bij mij...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.239 Starend naar 't leven
sluit ik m'n ogen voor de dood
't Licht van geluk
maakt nu duisternis van verdriet
Zachtjes hoor ik mezelf
in de schreeuwende stilte om mij heen
Je bent niet alleen, ik ben bij jou...
maar jij niet bij mij...…
De weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 In de wieg van het leven
leg ik mijn grootste schat.
Ik zal het voeden met nemen en geven
en wikkelen in deemoed totdat.…
proces
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.085 de mens wordt niet zomaar
groen geboren met een
paar armen en brekebenen
soms heeft hij `t land
of ploetert in de vijver
schoolslag vlinderslag
zift mugjes uit de lucht
of kwaakt maar iets raak
ergens onder de zon
op een plompenblad…
Levensvijand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
603 een vijand
draagt men doorgaans niet
op handen
zei vriend Harm
en hij vergat de tijd weer eens
die droeg hij
op zijn arm…
Blos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 de sleedoorn bloesemt bruidskleed
voor de lieve lente
Japanse kers bloost roze
in haar roze maagschap
leven lacht vol schatering…
Elke dag weer
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
865 zie
steeds geeft het me weer kracht en moed
Dan krijg ik zin de wereld te omarmen
de mensen aan te spreken met blijde zin
nog even, en het is écht weer lente
een nieuw seizoen, een heerlijk begin
Ik wel wel willen juichen en dansen
om dit moois wat ons wordt gegeven
ook al is vandaag al weer herinnering
maar morgen is er opnieuw weer leven…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Of Pasen niet is het feest van het Leven
dat zich vernieuwt en immer al
is bewezen: het Leven overwint
ook de donkere, koude winterdag.
Het is op zon, maan en sterren
in hun onvergankelijke baan,
dat ik mijn vertrouwen stel;
licht en bloem, zij komen,
hiervan ben ik zeker, wel.…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…
MADE IN MIND
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
607 Met lichamen van Ming
En harten van China
Paarden we ons aan scherven
We probeerden elkaar en onszelf
Te lijmen
Er ontstond een vreemd mozaïek
Een rozig herderinnetje
Op een blauw VOC schip
Een Rus in Worcester
Een feniks op een bok
Napoleon tussen fuchsia’s
En een tafelbelvlinder
Op een ruiterklok
Aan een Hongaars asbakje kleefde…
bang voor geluk
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.196 is dit waar het om gaat
waar dit kapot gemaakte leven op slaat?…
de dood
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
742 waar mensen
heen gaan,
stampij
het kan toch niet zo zijn
dat er niets is, toch
leven na
de dood,
stampij
en het werd erg stil
na het wenen…
teder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 schuchter streelt de lentezon
ruige schors van eeuwenoude eiken
vanuit de diepe koele aarde
sidderen levenssappen naar ’t licht
een feest van pril groen
fonteinen van nieuw leven…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 (Do not stand at my grave)
(Bewerking van de briefkaart versie, rekening houdend met de in een interview in 2000 voor de Canadese radio opgelezen originele versie)
Sta niet stil bij mijn graf en huil
Daar ben ik niet; ik lig niet in die kuil.
Ik ben de stormwind voor iedere meeuw,
Ik ben de diamantglitter in de sneeuw,
Ik ben het zonlicht…
Vlieger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Een schreeuw naar omhoog
gelift door de kracht
van ademuitstoot
hemelen schemeren
godengezichten
in dreigend diepblauw
verbleekt in de dauw
een sterveling, gedreven in
het nauw door het leven
gebogen ten gronde
vervuild met zijn zonden
de nacht van zijn ziel is
verlicht door de maan
doorzichtig zijn ego
getrokken zijn aandacht…
het licht van de dood
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.416 heeft beleefd
al eeuwen gedragen
vaak door de rede gekloofd
bezondig ik me nu aan een gebod
dat dwingt tot hopen
misken ik het uitgestippeld lot
dat ook mij doet nopen
vast te klampen aan de lopende band
met een tedere liefde voor ogen
of de lusten van een ver verwijderd strand
waar de hemel wordt voorgelogen
het licht van het leven…
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 Ik zou versjes kunnen vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn…