9375 resultaten.
Bestaansgrond
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 Mijn wereld begint te wijken
Zij komt los van mij
Ik kan haar niet bereiken
Ik kan er niet langer bij
Ik zie de afgrond gapen
Voor mij nu enkel duisternis
Nooit meer rustig slapen
Nu de wereld de mijne niet meer is
Enkel in mijzelf gekeerd
Zal ik de afgrond anders ontmoeten
Heb ik dan toch geleerd
De angst met open armen te…
Miljoen
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.454 Meer dan een miljoen, lag er in huis
Open en bloot niet eens in een kluis
En wij maar wachten op de trekking van de loterij
Maar die gasten, die waren er gloeiend bij
Inleveren die poen en een beetje snel
Nou ik wacht wel op de trekking, dacht ’t wel.…
Onderhuids
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.452 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde bacteriën
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Een spetterend nieuwjaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.027 heb al
mijn kruit verschoten
in een spetterend nieuwjaar
zag mijn sterren
in jouw ogen stralen
de klap kwam zonder dralen
het oude jaar ís uitgegaan
in zachte weemoed hebben we de
deur achter haar dicht gedaan
katerig gaat nu de
eerste dag weer open
vol beloften en nieuw hopen
jij was de laatste vuurpijl
die ik had jouw vuurwerk…
Moa
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.787 Konen zo rood als appels
Blonde krullen als een engel
Iedereen smelt bij een enkele blik
Je bent mijn kleine bengel
Een klein meisje
Waar, bij het openen van haar mond
Een gekrijs door merg en been uitkomt
Met jou ben ik toch zo´n bofkont
Al delen we niet hetzelfde bloed
Jij bent de reden van mijn bestaan
Ik kan me geen leven zonder jou…
Herfstwandeling
gedicht
3.0 met 49 stemmen
27.900 Wat is dat toch ontzettend met
relaties die hun einde kregen;
al was je ze ook zeer genegen,
je hebt er jaren van gezwegen
en dan opeens kom je ze tegen
terwijl je op iets anders let.
--------------------------------------------------
uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Eik
gedicht
2.2 met 248 stemmen
50.890 Zijn wortels graven diep, al wat ze kunnen doen
om niet opeens ten hemel op te varen.
Bang om te vallen in de blauwe kom
van het heelal, houdt hij zich stoer en stom.
Robuust orakel! Taai en oliedom
staat hij te staan en zijn geheim groeit krom.
---------------------------------
uit: 'Roze zoenen', 2002.…
De Poort
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.541 Het is heel dichtbij
de leegte
de duisternis
De Zwarte Poort gaat krakend open
ik wacht met het zetten van mijn voet
over de drempel
alles vliegt weg en verder
en ik wacht bij de onbekende Poort
tot het ene moment
Dan zet ik plots mijn voet neer
zonder te weten wat ik doe
loop ik onder de massieve gewelven van oneindigheid
weg van hier…
Bloemenslaap
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.470 Dan komen de kopkens snel uit de grond
En kijken met open oogskens rond.…
Bent mijn valentijn
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
2.408 jouw woorden legden
vaak het liefdesvuur
dicht aan mijn schenen
wikte woog je zinnen
maar was voorzichtig
wilde brand en rookte
later heel opzichtig
maar jij smeulde
heulde met de vuren
in mijn hart bluste ze
op jouw manieren heel apart
jij bent mijn valentijn
niet meer ik jaag de vlammen
door je zinnen en ga jou
in alle openheid…
Bang voor liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.548 bedoel
en alle hoop is aan stukken gesneden
Elke seconde van leven is er één teveel
elke dag duurt daarom veel te lang
van de toekomst is ook niets meer heel
en dat maakt mij zo vreselijk bang
Ik ben bang voor wat er komen gaat
bang voor warmte of een gemeende zoen
en als liefde dan toch voor mijn deur staat
vrees ik dat ik niet meer open…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
Testament
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
3.791 Denk aan de fluisterende nachten
die ik heb gedicht,
open mijn stille woorden
ook al verlang ik naar het witte licht.
Wanneer ik morgen heen zal gaan,
wil ik geen kransen in je armen.
Denk aan een rode roos
die ik heb ontmoet,
neem afscheid van gisteren,
ook al ga ik nu voorgoed.…
Wakker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
955 Een warme klaterende straal
valt en plaagt je stout
en heel opeens de schrik
van warmte maakt je koud
Je huid trekt even samen
Je zoekt mijn natte lijf
Ik voel je warme kippenvel
Wil dat je bij me blijft
De dag nog niet begonnen
zolang we hier nog staan
Jij altijd in mijn armen
We hoeven niet te gaan
Plotseling de wekker
die nog…
Tussen haakjes
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.088 Haakjes openen
Wanneer ik je
tracht te lezen
lijkt het
of je bestaat uit
een enkele alinea
in telkens
een ander boek
waarvan ik altijd
één hoofdstuk,
de clou, mis
Vraag je je nooit af
of de titel
op de kaft
je nu eenmaal
is gegeven
of word je
nog geschreven
en wacht je
tot geen plank
je meer dragen kan
Neem je genoegen…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Mijn armen openen in de wind.
Genietend verlangt mijn huid naar
de frisse geur,
zoals het wuivende riet,
rusteloos in haar oeverloos verdriet.…
Momentopname van geluk
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
4.565 Twee harten in één ritme
Kleuren het beeld in ware dromen,
Zolang dit beeld zal bestaan
Gaat voor mij de wereld open.
Tranen vormen treden van geluk,
Tederheid gaat over grenzen,
Warmte zindert door stilte heen,
Zonder woorden wil ik jou omhelzen.…
Gevlochten verdriet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.174 Ik zie jou daar staan
met handen vol liefde
de angst om te geven
volkomen misplaatst
Jouw hart zonder muur
geraakt door mijn passie
laat liefde herleven
toont nakend jouw ziel
Golven van hartstocht
breken mijn gedachten
de sluizen gaan open
warmte keert het tij
Verborgen gevoel
geopend verlangen
verloren gewaand
gevlochten verdriet…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Naakt in mijn lichaam
zet ik het raam open,
de wind roept me vreemd,
het laatste licht wil mij doden.
Ik leef niet meer
in de schaduw van mijn zelfkant,
vermorzeld vertraag ik,
‘k heb mezelf niet meer in de hand.…
Juliana
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.761 Nu bloeit de lente open…
Geeft zij weer nieuwe hoop
Een tak is uitgelopen
Nieuw leven neemt een loop
Zij schenkt haar moederwarmte
Die ze in zich had weer door
Omarmt daarmee seizoenen
Gaat nimmer meer teloor!
Die leeft die zal ook sterven
Die sterft die gaat ons voor
Het Koninkrijk beërven
Zij leeft nu immer door….…
Het oude gebod
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.153 jij loog mijn leven
tot een machteloos schreeuwen
en ik tastte naar het kind
op de achtergrond
ik klom trappen omhoog
langs gespannen schaduwen
zocht de waarheid
in een open mond
in ogen zonder zonde
kleedde jij de nakende dag
jij sprak niet over morgen
een belofte dicht bij de dood
jij voedde me gebogen
liet geen geloven over
en…
Nadenker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 als geluidloos denken te horen was
dan stormde de herrie naar buiten
als een horde wilde paarden
over de open weide
als mijn hart luidop spreken kon
dan deden je oren nu pijn
want het zou gillen en tieren
om zoveel ongeloof
maar zoals gewoonlijk
blijf je onbewogen
in bewuste onwetendheid
al is het dan uit zelfbescherming
ondertussen…
De bewaarder
gedicht
3.4 met 20 stemmen
11.778 Opeens stond hij naar lucht te happen
en moet gevallen zijn, maar dat
wist aan zijn aandacht te ontsnappen.
---------------------------------------------------
uit: 'Het scheermes van Ockham', 1992.…
Bang
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.275 Geniet toch
van wat ik je
nu wil geven
Ik denk dat je
nooit zult weten
hoeveel dat is
En misschien
laat je me
nooit binnen
Maar dat is
aan jou
Ik zou wel
willen roepen:
Liefste, kijk me aan
en open je hart
Laat me
je overstromen
met mijn liefde
Maar dat
is misschien
teveel gevraagd…
BlindAchtig
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.299 Een nevelend waas voor mijn ogen
Ik zie door een vliezig grijzige mist
Loop struikelkrom half gebogen
Botsend, als een blinde toerist
Toch…Ik ken de weg, ik weet waarheen
Hier naar links, dan naar voor
Twee stappen om de tafel heen
Ehhhh…. onder die plantenbak door
Drie stap rechtuit tot bij de kast
Trek de middenla open, zoek het hoekje
Even…
Mooi hartje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
851 Zacht
vouwt hij het open,
kijkt aandachtig,
legt er zijn oortje
bovenop
en luistert….
Voorzichtig
staat hij op,
loopt stil
het tuinpad af.…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
713 struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
accompagneren
zonder ooit te verwateren
daar, op nog nooit eerder
bewandelde wegen
wil ik de sporen zoeken
die je achterliet
tussen het onkruid
nee, schrijf me niet
over poëzie
maar dicht me een jas
met open…
een glanzende schemering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
665 een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen
vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen
wellicht schouw…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 in rode bieten, knoflook, peteh bonen
lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven…