9413 resultaten.
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was
we gingen de vloed voorbij
en liepen het water…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
waar de wind gaat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
519 in de kringloop op het water
ijverde mijn tijd
in langgerekt spiralen draaien
licht verwaaid
met niet veel meer
dan kleine blaadjes, op de spiegel
van een kind
nu zijn oogjes glanzen, door
de lichtval van vandaag
geeft hij zijn jonge hart aan ganzen
in de roze bovenlaag
van roepend langs de hemel vegen
och…
slechts daar laat ik…
Weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
583 achter de regenboog, langs de nulmeridiaan
blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling
zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot
de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd
gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen
gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien
aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer
een helix van ooit, gevangen in verloren…
Solanum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 Met gerucht dat mij wil straffen
zodat geluid van kleur verschiet, ook al weet ik beter
in het water van rimpelloze nachten groeien wortels
die tot mijn lippen reiken
geruisloos in plooien van kerende gedachten
die onder gewicht van duister bezwijken
Ook al weet ik beter…
Rode laarsjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
807 rode laarsjes
spetterden in plassen
water spatte huizenhoog
ik zag plezier
en hoorde lachen in
de kleuren van de regenboog
ondeugend als
verzopen katten
zonder regenpakken
staan zij schuldig
uit te lekken na
de plotselinge zomer bui
als de zon weer schijnt
is nattigheid ook snel voorbij
staan rode laarsjes drogend op een rij…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Hoe nietig ben je
als mens,
Hoe machtig
de natuur
Het water valt
naast bergen kolkend,
oplaaiend vuur
Straks daar zijn
voor even…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Ik lik de regens
na een droge tijd
terwijl de kanten boorden
aan de rand van het water
als perkamenten beelden inscheuren.
Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Als dan de liefde verzwaart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Want aan de horizon
gloren verharde paden
waar ‘t water zachtjes schroeit,
en vogels in gevonden
dromen pikken,
waarvan de mooiste
worden doorgegeven,
aan zij die niet mee konden,
aan zij die bleven.…
spiritueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 de vogels vliegen
het water stroomt
onwetend van een horizon
het heelal is zo groot
maar denkt daar niet over na
luister, luister…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
Uitgedaagd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 nu jij geveld bent
jij grote ouwe reus
lig jij daar
met de knieën in ’t water
jouw kruin rustend
op moeder aarde
die jou o zo lief had
en voedde vanuit de bron
daagde wind je uit
jij waande je een jonge God
en zwierde net zolang
tot de zwaartekracht won…
Ergens in de oostenwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Stil strijkt de oostenwind
over vlakte, bos en water
door ruisend bladergroen
en over wuivende halmen,
verspreidt rust tot de horizon
ontspant kabbelend, golvend,
strijkend door de haren
en dromend van een vredesrijk
sta ik hier stil te staren.…
Afscheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 bij aankomst
vielen bevroren
tranen uit de lucht
het was een weerzien
van dwarsliggers uit alle hoeken
te midden van borden vol leuzen
stond de kist
erboven prijkte een mooie foto
van Ferry met poes op schoot
ik heb nog nooit zoveel
fotografen gezien Fer
op ’n crematie
zij kwamen allemaal om
Opa Water te groeten…
Kinderen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Ik Frons
En denk
Over deze tijd
Over het waarom
Over de kinderen van het nu
Ze zijn de engelen
Zoals die op het oude schilderij
Zij leren ons
De wereld dat zijn wij
We zijn een kring
In het water
Denk over
Is er voor een kind nog een later
Of is er voor een kind alleen het nu
Dromen
Als ballonnen
Kinderen zijn zonnen
Kinderen geven…
Galigaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 blijf dicht bij de waterkant
drink deltagolven, ontredder
volhard in onslaapbare dood
aarzel niet met bestaan
kom van nature voor
ontloop een rode lijst
twijfel aan avondwater
verdwaal en herpak
juni en juli, moerassen,
vennen, ruik warmte en water
hondsdagen, vloei met
desem van aarde, kom ooit terug…
Een tweede huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
475 ik hoorde
de lucht leeglopen
met een sissend geluid
de regen kwam
van boven en ik
stak mijn handen uit
water spatte alle
kanten op en vormde
snel een tweede huid
die mij omsloot
intiem deel maakte
van de losgebarsten bui
ik voelde mij
niet nat als eeuwige
bijkomstigheid
maar zag kringen
uitnodigingen zingen
door druppels…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.152 Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.
De eerste kraai forenst
van nacht naar licht
in de ternauwernood
onthouden plicht iets
van de doodsangst
ongedaan te maken.
--------------------------
uit: 'De tweede ronde'.…
Stil begrijpen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Het water stroomt,en stroomt,
en stroomt,… Een roofvogel tekent
weidse cirkels in het luchtruim.
Onder hem de kale rotsen,stille getuigen
van iets ontastbaars.
Op een verre helling de herder met
zijn kudde.
Ik mediteer.
Er is een rijk en stil begrijpen.…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
getekend door de tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
407 in de gekortwiekte tijd
veegden de punten
de vloer aan met
komma's en
andere rustzoekers
in de vleugellamme
tijd ademden we
het broze leven
in en uit tussen
puin en pijn
in de gevlogen tijd
ketsten we platte
steentjes over
het stuiterende
water
in geen tijd
wilden we de
afstand overbruggen
tussen wat we zeiden
en niet…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
korreltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 op een lichte
kalme dag lig ik
in een woud van
blauwe bloemen
los van de aarde
golft de stilte als
een blaadje met
alle winden mee
deze dag is een
mer à boire waarop
woorden dromend
over water glijden
een gewichtloze
kabbelende
dag is het
zout der aarde
ik neem alles
met een poëtisch
korreltje zout
vandaag…
Nauplius' wraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Nauplius ontstak
schoonschijnende
vuren hoog op
de rotsklippen
van het eiland
in de schaduw
van het schrijnende
verlies verlichtte
zijn kunstgreep de
donkere wraak
mannen brulden
als gekooide
dieren overschreeuwden
het bulderende
water van de zee
in het bleke ochtendlicht
ondergaat Nauplius de
levenloze aanblik
van…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…