Netgedichten over overig

Half wakker drijf ik uit in mijn bewustzijn, drijf -- ik in mijn lichaam.…

De wereld slaapt nog, licht beademd en gekust -- door de dageraad.…

Blijf niet alleen, kom naar buiten en laat je zien -- laat jouw kleuren zien.…

Is vooruitdenken ..een Paleis van Plezier ..waarin je weet dat ..hij zal gaan douchen en je ..daarna aan zijn muskus ruikt ..wat je te wachten staat? ....de kunst om zo te struikelen dat ....een concurrent je komt helpen en ....meegaand in jouw schijnbare val ....door een onopvallende duw te ....pletter slaat, waarna je jammert ....om…

al weet ik het ik zou het niet toegeven toch niet zeggen ook al zou het waar zijn ik weet het het is mijn twijfelende tred mijn adem hort en stoot dat is waar als het waar is kan ik het beter zeggen toch maar toegeven dat ik het niet weet…

Leef zoals een bus- chauffeur, de omleidingen -- worden de route.…

Och, wanneer ben je te oud om te staan kussen -- onder een abri?…

Een mens speelt graag, bij voorkeur met lievelings- redeneringen.…

Ontspan, zegt een stem, en dreigend begint ze: één -- twee af te tellen.…

de zon aasde op een warmbloedige inspraak op de gure wind het zon-en-wind spel vond ergens daarboven plaats de zon werd bleker de wind overwon door zijn spel kil te spelen een draaikolk ontstond stil roerde iemand in een witte koffiemok geen koekje erbij…

Fragmenten, flitsen, het zijn herinneringen -- terwijl we ze zien.…

Alles verandert. Hoewel, de oceaan is -- nog de oceaan.…

In flarden trekken er wolken langs de hemel -- De maan is ver weg.…

Er stroomt geluk door mijn handen op de aarde -- mijn kleine handen.…

Mijn andere vader leer ik kennen door op pad te gaan met jou en overal waar we zijn weet jij iets over hem te vertellen en zo zie ik naast de herinneringen mijzelf in andere spiegels Er valt licht op trekken die ik ken maar die nu andere schaduwen lijken te werpen in deze grot van mijn gedachten, verlangend naar de warmte van de…

een man een vrouw aan zee alleen hij ziet de zee kijkt naar de zon die er niet is zij ziet de storm die aantrekt in het westen hij kijkt naar haar zij kijkt naar hem een vrouw een man op een bank aan zee…

Iets als uitdaging bestempelen is een deugd -- maken van een nood.…

De blinde antwoordt beleefd op alle vragen -- niet aan hem gesteld.…

Mijn vriendin is boos: ik keek even niet naar haar -- maar naar de rozen.…

Onmin: als een koe in striemende regen staan -- je kont naar de wind.…

Er dansen paarden onder de zachtroze maan -- Het leven is zoet.…

Ik neem mijn verlies wanneer ik een sjaal kwijtraak -- en win onthechting.…

Rustig als een kind op de arm van zijn moeder -- zo stil is mijn ziel.…

Ze zegt niets, alleen een soort zucht, een soort kreun die -- me gelukkig maakt.…

Gekleurde muisjes kruipen misschien het brood in -- vooral de gele.…

Hij is onzeker en kan niet toveren, maar -- wel magisch denken.…

het uitzicht is een lege plek voor goden getooid met oude veren de lippen van perkament ze kijken in de verte zonder vooruit te komen geen vlinder of zwaluw- vlucht gezien op deze gebroken avond boven bevroren bomen als verzachting voor het leed zingt een engel winterblues niet de bloemen maar het ijs niet het glas maar de…

Gelukkig ben je wanneer je de schoonheid ziet -- van je geliefden.…

De ezel: jonge ogen op hoge benen. Eens was ik ook zo.…

Je moet het nest uit, ook als je niet kunt vliegen -- dan hup je maar weg.…