965 resultaten.
gedichten gevuld met gezichten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
842 blikken in ogen die
wijken voor kijken
in een cirkelend
praten zonder gesprek
nietszeggende stemmen
die zichzelf verwennen
overschreeuwen de harde
muziek, wie kent ze niet
hun toon is gewoner
dan de ruis van de bomen
een vogel fluit zijn bestaan
hun lied is wel te verstaan
een middag gedichten
gevuld met gezichten die
iedereen…
Golflengte
netgedicht
3.8 met 127 stemmen
106.457 Tussen u en mij
Zeedistel en zeekraal
een lege plek voor ons
warm zand en de zon
die ter kimme gaat
rood gloeit en uitdooft
Ver, ver van ons
stemmen verstrooid
op de wind
Een hond blaft
en boven ons
muziek als een lied
Hier is de cirkel rond
het lichaam veilig
achtergelaten
Hier bestaan wij
hebben niets
rollen af en aan
vloeien…
Nog onontdekt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
495 wij draaien
strelen en aaien
de werkelijkheid tot
voelbare proporties
in het passeren
proberen wij iedere
keer weer iets
nieuws te traceren
nog niet ontdekt
onbevlekt door onze
onvermoeibare handen
en onderzoekende geest
wij lijken te blijven maar
onze ego’s zijn ook deel
van de cirkel van leven alleen
wij graaien tijdens het…
Mooie man
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
3.738 Ik weet het nu,
De cirkel is rond.
Jij mooie man,
ik hoor bij jou.
Ik beloof, ik zal het nooit meer doen,
simpel omdat ik van je hou…
Een dorp
gedicht
3.5 met 13 stemmen
9.254 een dorp is een cirkel
met de hand rond een
kerk getrokken;
een duif is een zeer
eenvoudige luchtledige
lijn op een dak;
een voorjaar maakt natte
vlekken op het papier
van de lucht;
en kijk, dit is pas
werkelijkheid: straks
laat ik het regenen
op mijn gedicht
zodat het uitvloeit
tot een akwarel
van doordrenkte,
onleesbare woorden…
Fraai welft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 je schopte
zachte muziek
in het mechaniek
van de schijf
tot hij zijn
vertrouwde draai
had gevonden in
snelheid en geluid
je komde
handen rond klei
die randen verkenden
van meegaandheid
en consistentie in
samenspel tussen
cirkel en lijn zonder
breekpunt te zijn
fraai welft
lichte druk de
soepele klei
gelijkmatig
de hoogte in…
Als lief perspectief
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
506 jij was
de lach die ik
in gedachten zag
cirkelend tussen
uitbundigheid en
passionele intimiteit
met in je ogen
de horizon als
lief perspectief
we doken
naar liefde in
eindeloos diep
kozen de
verte want
dichtbij was bezet
overbrugden
problemen die
zo niet bestaan
wisten elkaar
in dit raken toch
gelukkig te maken…
Bevrijdingsdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
876 Hoog boven de stadse vijf mei-braderie
boven de schreeuwende scheermes-meeuwen
glijden twee buizerds traag in cirkels
donkerbruin afstekend tegen het blauw
de dag is vrijdag, het uur half drie
spiralen draaiend, hoger en hoger
tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk
hun universum vermoed en hun vrijheid…
kijk je even mee
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
883 kijk je even mee
over mijn schaduw heen
zie de gieren cirkelen
boven mijn gedachten van steen
vleugels verzuren van grote hoogte
ze zijn haast onthecht
omdat mijn woorden
slechts spreken van droogte
*
er daagt een helder licht
over aardse zaken
en kan je zeggen
niet de dood blijkt van gewicht
de geboorte wil mij raken
daar…
Eeuwenoude melodieën
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik hoorde muziek
achter de bomen
met donkerrood loof
zag de linden
wit dansend ontsnappen
uit hun cirkels van drie
geen vogelgeluid in
het monumentale geruis
van eeuwenoude melodieën
zacht trok de wind
aan de kleurrijke balg
langs de zoom van het bos
wei en heidegeur mengden
maar het oerbos bleef gesloten
in donkerrode eeuwen…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
hoepelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 middelpuntvliedend
zweef ik in cirkels
om me heen
als hoepels
dansend op de heupen
van een Hawaiaanse vahiné
hoe lang kan ik het nog houden,
eer de hoepels
vertragen
en uitgecirkeld
langs me afglijden
en de beweging sterft
op de vloer
als de hoepels lossen
valt het vat in duigen
wijn sijpelt al door de reten,
opgezogen door…
Ten hemel is gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
647 ik zweer niet meer
op zwaarden kruizen
en oeroude religies
hun symboliek
is achterhaald verkracht
en valselijk gebruikt
zoals de glas in loden ruit
waarop gebrandschilderde kunst
ten hemel is gedragen
geen vragen over de
gepaste eerbied voor verleden
zij zijn verwerkt in mijn heden
ik leef vandaag en morgen
deel die cirkel met…
zacht sterft muziek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
906 gestreeld
op je snaren gespeeld
de melodie met
mijn woorden bevolkt
je glijdt langs mijn handen
en trilt in octaaf
ik laat je komen tot
jouw hoogste tonen
maar het refrein
jankt de eeuwige pijn
van het nieuwe begin
gebonden wil vrijheid erin
zacht sterft muziek
in het woordloze hijgen
ook wij zullen niet het
eind van de cirkel…
Onwijs gek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 jij scherpte
mijn beelden
van jou nog
iedere keer als
de cirkel
rondde in
schoonheid
met een
jeugdige
levensluchtige
vitaliteit in
de kleur van
het eeuwig
zeldzame elixer
een verleidelijke
lieve uitdaging
om halsoverkop
te zoenen met
de uitdagende
ondeugd in het
donker van je ogen
daar raak ik
helemaal van
ondersteboven…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…
De meet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.291 Niets is zo complex
of het is terug te projecteren
tot een dimensieloos punt
de oorsprong van een volmaakt bestaan
‘ik’ als middelpunt van de cirkel
ik knoei wat met de straal
stel deze op één
en meander langs een sinusvormige lijn
door een kunde
die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel
sos-castoa overbrugt mijn onbegrip…
Wachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.012 Wachtend op een trein die nooit meer komen zal
sta ik op een verwoest perron
met onder mij een gapend dal
te staren naar wat eens de perronklok was
de wereld is van god los geraakt
komt er dan geen einde aan deze cirkel van geweld
waarom heb ik in godsnaam geen heidehutje gekraakt
in wat verschillen wij, wat men de mensheid pleegt te noemen…
Jouw gratie
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
433 in de lieftallige
boog die jouw oog
beschreef als een
hoela hoep voelde
jij je eindeloos goed
in de cirkel
van bewegend
verlangen weet
jouw gratie zich
nooit gevangen
wat uitdagend leek
bleek een tot in de
puntjes geregisseerd
spel van kan ze het niet
of lukt het haar wel
waar souplesse
overheerst zal jij toch
eens de bocht…
Koud, zo koud .....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.292 Ik strijk de kwast
langs jaren vang
gehuilde tranen op
slik verdriet vooruit
naar morgen
verscheurd door
gedachten breekt
mijn lach de
kalender door de
laatste weken
ik tel stil op
mijn vingers
de laatste dagen,
een witte cirkel
om mijn ringvinger
tekent de tijd,
aan de linkerkant
waar het hart hoort
te zitten, is…
de golf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.097 diep van binnen zit zeer
opgeslagen, zeer diep
diepzeezeer
ratten zitten in een cirkel
om een schaal met melk
na verloop van tijd: een trilling
een week gevoel, een kleine wee
die zich voortplant, een golf wordt
een eindeloze golf
om in te verzuipen
sluit de ogen
ga onder, slaap
word wakker in het zand
met de zon op je lichaam…
Zoek doel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.042 epochen
meet de afstand
afgelegd
en schat wat komt
kleur sierlijk alle delen
van de regenboog
in het betoog
dat je zal houden
over dat wat was
tuur op je kompas
voor richting
in de tijd
en voed de hoop
op weer een nieuwe tijd
tot je kleuren verdoffen
en je weer met een griffel
de zaken wit op zwart
afrondt tot
de eeuwige cirkel…
hypnotiserend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
431 ik wist ze had
geen gezicht
en toch was
ik gek op
op haar ogen
met de in donker
blauw oplichtend
witte cirkels
die mij altijd
hypnotiserend
fixeerden
weg van haar
scherp profiel
met de toch zo
curieuze rondingen
bij neus
lippen en kin
verliefd op de
klassieke hoogte
van voorhoofd
en de markante
jukbeenderen
toch spande
haar…
Anda
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.292 En die tederheid
was niet vergaan,
toen wij elkaar nu twintig jaren
later lieten cirkelen
in elkanders baan.…
Geen geluid in het veld
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
729 hoor hoe stilte
na talloze nachten
van onbewaakte
woorden
als een buizerd
met strakke vleugels
blijft hangen
met weigerende tong
het wisselseizoen
bespiedt
roerloos boven
stukgewoelde grond
luister
naar de grote cirkels
die met gekromde klauwen
het fluisteren doden
dagblind
met de mond vol sterven
hoor
want ik weet…
In weerkaats
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
625 ik zag je
dansen op
de zwarte
lijn die de
gouden glans
als schaduw had
alleen je ogen
twinkelden
in weerkaats
het ongeziene
priemden stralen
zonder eind
met jouw
pirouettes
bouwde licht
zijn cirkels
in piramides
tot de hemel
waar zij
in ontmoeten
het sterrenlicht
begroetten
in de blauw-
gouden kleur
die zonder
zwarte…
Oplopende spanning ~ Duo Gedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 woorden worden weggeslikt
gedachten blijven hangen
slaat de klok gestaag
even irritant als toen
tikt de pen harder
dwaalt de rook in cirkels
korte nagels afgekloven
tot op het randje
langzaam verdwijnen in het niets
als donderslag bij heldere hemel
het hart doet overslaan
wat zijn adem doet stokken
~* Duogedicht met Martien Montanus…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…