13843 resultaten.
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik aanschouw de vleugels van vrijheid
en voel, proef het pure leven
in het speelse manoeuvreren
op het zuchten van de wind
ervaar de schoonheid
van de bewegende ruimte
tussen het blauw, de wolkenpracht
het sluimerlicht zo zacht
waardig fluister ik:
“Mag ik mee, zweven, beleven?”
ik zal de rust van de wieken
nippen, bewaren onder mijn…
Eeuwig Nedal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 Nedal
je bent nooit geboren
enkel in vrijheid
van dromen onstaan
jouw gestalte
in pijn verloren
nimmer uit mijn gedachten
gegaan
strijdlustig als jouw naam
zal jij er altijd zijn
in onwezenlijke tastbaarheid
een eeuwig bestaan…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
Waar is jouw naam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
810 Je kan mij toch zo niet achter laten
en verder gaan
hopend dat wind, regen
zon en maan
zich zal bekommeren om mijn bestaan
gaf jij dan niets om mijn zijn
voorbij de herinnering van pijn
schrijf voor mij
jouw oorsprong in naam
zodat ik kan bestaan…
Zingen op een rustplaats...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
564 ik dicht dit dicht
op een stille plek
liefde toont zich
tussen het ijzer
rond de berken
het aangelegde groen
waar tal van vogels
letters omringen
in openheid durven zingen
ik overpeins
zou ik als mens
dat ook kunnen doen
in zomertonen
jouw mooie naam
door ’t lover
mijn genegenheid
vertalen in een liedje
een gedenkwaardig…
Eeuwig verlangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Dansend
in fluisterwind
meegedreven
in kolkend vuur
van eindeloos
sterven
sluimert liefde
in de ziel
eeuwig brandend
van verlangen…
Wrang en weeïg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
632 orgelakkoorden smelten
in gesproken woorden
warmend rond een spil
het kerkhaantje glanst
klokken beieren
de tijd staat even stil
een smalle lichtstraal
strijkt zich troostend neer
over de waan van de dag
op het wrange, weeë
het gewemel van vragen
over de gestorven lach…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 nog altijd zoek je bij de zee
vertroosting van de wind
naar de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 De fruit en de groenteschillen van mij
de graten, de botten, de vellen van jou,
onze geschillen,
het zwijgen
voorzichtig schep jij,
roert ze dooreen, spit om,
dat ’t niet gaat verrotten, verzuren,
beschimm’len,
donkere laag voor de wormen,
dat ’t warmt.
Hoe heerlijk dit leven,
die voedende gloed.
Maar plots is het weg,
’t warme verdwenen…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Ik ben de voetstap
op het groene mos,
ik ben de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 Kostbaar geschenk
van oude vriendin:
zelf uitgestoken stekje uit bos,
in jampotje,
wortelt in mijn keuken.
Blij plant ik het in mijn kale tuin,
begiet behoedzaam.
‘t Wordt een slanke berk,
buigzaam, rank en sterk,
laat zich door wind oostwaards wijken.
Zijn zilveren bladeren
beschaduwen de parkeerplaats
in zinderende hitte,
koele waaier…
Half jaarlijks tandartsenbezoek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Zacht gladde vingers aan lippen
in vakkundige greep,
fel het licht
en lucht van latex,
stomme achtergrondmuziek,
niets meer te zien dan ‘t plafond.
Te groot open ik m’n mond
“Ontspannen” zegt hij,
dan sluit ik de ogen.
Meeslepend weerklinkt:
“saaamen waren wij”
en zuigt me mee naar ‘t verleden,
“saaamen waren wij”
tranen van diep nu dichtbij…
Warm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
612 Er zijn mensen
op deze wereld,
die een hart behouden
dat overloopt van warmte en goedheid
om elk ander mens
te leren vertrouwen
op kracht en waarheid
alles weloverwogen tot in eeuwigheid.…
Spiegel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
650 Golfbreker
overspoeld door golven
die ketsen aan weerskanten
en dan laag over laag
één, oplossen.
Jou laten,
naakt,
stabiel, stil,
zijn, voor meeuwen
mosselen, wieren en mossen,
en al wat er huizen wil.…
Soiree
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
673 dwalen, verdwalen
in de avonduren
wanneer de vuurbal
zijn glans tekent
op het zomerdak
de mus ontmoeten
die onstuimig kwelend
haar kleintjes bewaakt
waar de moederwarmte
mijn eigen broosheid raakt
rustend op mijn stiltebankje
onder de bejaarde eik
zo gestadig en vertrouwd
bedenk ik de hoop
draag ik gedachteliefdes
dwalen, verdwalen…
“We are the sun” van Yes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 Op vakantie maakte je een foto
van zo'n Frans, nauw straatje,
je kon nog net een man zien,
die daar naar boven liep.
Thuis schilderde je die foto na
en liet het schilderij mij na.
“Maar die man loopt weg”, had ik gezegd.
“Ja,
maar hij loopt naar het licht”, zei je.
Je liep voor me in het groen
en ik zag je in de late zon
een nauw…
Te lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.049 Praten is gestopt
teruggebracht tot zinloze regels
waartussen de waarheid
zich verschuilt
het wezen sluimert
in doofstomme harten
stil gekneveld en
ontluisterd
uit verschrompelende klieren
verdween het vocht
nee, haar ogen prikken
allang niet meer…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
Lindebloesemgeur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 Wanneer rook ik je bewust,
wanneer dronk ik je eerste thee?
In welke toestand was ik toen,
had ik net voor ‘t eerst gekust, gedanst,
geslapen tussen sterke armen?
Ik drink je geurig aftreksel,
dat teer rood kleurt
en snuif je geur, zoet, wee,
totdat het me bedwelmt,
alsof een deur, een kier,
toont wat ik vroeger dee:
ik fiets langs…
Overrompeld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
540 het maakte niet uit hoeveel bloemen
zij van hun bladeren ontdeed
gemis sneed vlijmscherp door haar
al voelde het als nimmer tevoor…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 Luisterend naar de piano op de autoradio,
zie ik nu haarscherp
een exgeliefde spelen.
(die nu rouwend om een ander is)
Mijn wijk binnen komen rijden,
jongetjes zien klimmen over hek,
die me in een vlaag doen denken aan mijn kind,
waarvan 'k kort daarvoor nog het graf,
waarlangs ik reed, dacht te bezoeken, maar toch niet deed.
Langs…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
In de groene vogeltuin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
606 ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
en och
toch
draag ik het vraagteken
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
ook weer veel te vroeg…
Woorden voor een kind
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 gedreven door het water
schrijf ik een herinnering
voor een kind, voor later
zodat het dan kan lezen
dat de aarde zoveel liefde
in zich wil dragen
wanneer het leven stokt
er even geen antwoord is
op tal van vragen
ik verhaal het weidse landschap
waar de koe haar kalf beschermt
hoe eksters er grasdansen
in een grote vriendenkring
wachtend…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd
zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…
waar zou ik willen zijn?
is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
vind ik nog de schoren?
ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe…
iets niet zeggen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 je wilde iets zeggen
maar je wist niet wat
dus je zei niets
en later had je spijt
had ik zelf maar iets gezegd
dan waren er tenminste tranen
maar wel te laat
waarom ben je altijd te laat
zeg eens iets voor de verandering
want je zegt niets, waarom zeg je niets
ik ben kwaad zo kwaad als ik ben
op de zwarte regenwolken vandaag…