844 resultaten.
Ingepakt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
950 Je ogen gillen
wanneer ik de koffers pak
en van je afgewend
zeg ik verslagen
het is over...uit
genoeg
wat rest blijft
zonder klagen
na jouw ontstelde blik
iets luider
jij legt àlles bij mij neer
het voelt zo overladen
echt...
ik heb het wel gehad
maar smelt toegevend
als je fluistert
zal ik mijn
zwarte negligé
dan…
Woeste zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.010 Zwaar teisteren de zwarte zwepende golven mijn schip
Dalend en steigend, honend en deinend, met het gevaar van een klip
Met kommer en kwel door het donderdend geraas
Er schijnt geen eind te komen aan dit helse relaas
Maar wat valt er op mijn oog
Licht sterker dan de zon doch het staat niet hoog
Het is geen boze bliksem of duistere donder
Wat…
Dood geluk
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.197 Als zelfs de liefde vergankelijk is
Hoe geloofwaardig is dan geluk
Hoe kan ik trouw nog hopen
Als dromen doodgaan
Stuk weer stuk
-’t Is als een vlinder
in de lucht
het geluk zit hem
in haar vlucht-
Kan liefde nog edel geloven
In een enkel verganklijk ogenblik
Als dromen doven
Stuk na stuk
Hoe…
Het kind in mij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.977 in huwelijk vastgeroest
kreeg langzaam in de gaten
vrijheid kwijt en ingesoesd
geen zin meer om te praten
miste Schwung in mijn bestaan
zelfs verbondenheid ontbrak
keek je nauwelijks nog aan
en als je me weersprak
kon dat me niet echt raken
alles was me om het even
wist dat ik af moest haken
ben veel te lang gebleven
op een dag, ik…
Er slaapt een man in huis
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.898 Er slaapt een man in huis. Soms noem ik hem de mijne.
Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.
Dat is het…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 De oude landgoederen met hun paden waar je
soms de bochten niet van snapt,
Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn,
de grote groene stammen, de beukenzalen,
ook hier zijn de stormen van januari als
barbaren tekeer gegaan.
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.
En ach,…
Bekentenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.129 blind op jou en nu nog
kijken of ik samen
broodjes smeren kan
thee en koffie tegelijk
schenk ik mijn gedachte
aandacht niet gestoeld op enig feit
aan tafel proef en toets ik ons
aan niets meer om te vegen
onder mat of kleed
en verder heb ik niks
om aan te trekken
boete deed ik bij de bonte was…
liplezen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
863 haar lippen wijzen
hem op de waarheid
zij is de eerste mens
die hem mens heeft gemaakt
in de taal die zij praat
die hij helemaal verstaat
maar zonder haar ogen
die handen op zijn been
of een schouder daar
waar hij zijn hoofd wil
is er niets anders dan
een onschuldig meisje
met een kwetsbaar hart
dus geeft hij dat wat
zij hem telkens…
verzen liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
851 hij zaait hoop in haar hart
dat niet meer kon slaan
dan enkel voor zichzelf
de kilte van een dag
als een deken om haar heen
zacht bewegen nu haar handen
op zoek naar meer van hem
laat hij haar betijen met
een zweem van liefde
een spoor van genegenheid
op elke wang wel iets
verkussen zij het verleden
om te delen in het hier
kom bij…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
814 ze heeft geen zin,
geen plan, geen woorden
koud. Kilte slaat op hol.
ik kan er niet mee zitten
doe mijn eigen ding
afstand kerft groeven
in mijn hoofd
dat ligt te rusten
op een bed van paarse tulpen
verwelkt, uitgewaaierd
afgedankt maar dankbaar
fluistert de wind
zoete zinnen
op onbeschreven blad…
Houd op met zeuren alsjeblieft
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
4.969 wel bedankt nog voor je brief
waarom immer vousvoyeren
en mij op afstand zo begeren
want dat doe je toch mijn lief
houd jezelf eens in bedwang
maar zal je niet kwalijk nemen
dat je mij probeert te claimen
want schat ik ken je al zolang
voor mij ben je slechts een vriend
die ik eerder zag verbleken
onophoudelijk bleef smeken
dacht dat…
Eenzaam samen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
720 onuitgesproken gedachten
aan een toekomst samen als de zon
die landschap maakt tot schilderij
beantwoord door verzwegen waarheid
van een lang vervlogen liefde
als gesloten ogen van de ziel
bedrogen in hun zoektocht naar geluk
de perfecte utopie verworden
tot een eenzaam samenzijn…
Alles al gezegd
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.279 Heb alles al gezegd
en alles al geschreven
Leeg ondanks alle ervaring
en al wat 'k heb mogen beleven
Gevoel steeds meer afgevlakt
emoties geen pieken en dalen
Vroeger was ik een "brenger"
tegenwoordig alléén een "haler"
Bang mijn gevoel te tonen
bang voor een kans op geluk
Tenslotte ging alles steeds fout
en elke relatie ging stuk…
geleid of misleid ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.110 Je hebt me
om je tuin geleid
De hagen hoog
bijna ondoordringbaar
Ik leverde met jou
veel strijd
Voor en na
het minnekozen
Onmiskenbaar
gewapend
En achter
een schild van woorden
Om je tuin......
heb je me geleid
Ooit maakte ik je
het hof
Plukte er
de mooiste rozen.…
Strandgast
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.317 Ze ligt in het zand
in de verte blinkt de blauwe zee
achter haar zonnebrilleglazen
zijn de ogen gesloten
Ik denk aan Freud en Jung
hoe de menselijke geest
alles van buiten naar binnen neemt
en zich verwonderen blijft
Ze is verdwenen, haar handdoek
verlaten op het zand en ik
hoor haar stem vanachter mij
wat heb je nu weer geschreven…
Voor liefde steeds met pijn betalen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.722 Laat rustig mij in ‘t duister liggen
en stil mij met mezelf alleen
de liefde moet ik tweemaal buigen
met wierook wijn en zacht geween
Kom alsjeblieft niet hier terug
blijf eindelijk voor altijd weg
’Tot nimmer meer’ klinkt nooit te vlug
al wil ik niet dat jij ’t ooit zegt
Slechts deze nacht die mij verlicht
heb ‘k nodig en ook de kleur…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Liefde
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.905 Liefde is Moeilijk,
Liefde is Zwaar,
Ik hou van je
Wist je dat maar…
een uitgemaakte zaak
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
746 ik hoor je nog narrig
dat ik je niet begrijp
mijn koeterwaals geen taal
in jouw verfijnde wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden
ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje
om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken…
Wij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.124 Je hand in mijn haar
De ander houdt me stevig vast
Leunend tegen elkaar
Vormen wij samen een mooi contrast
Jouw lippen zo zacht
Raken ze die van mij
Op zo'n romantische manier gebracht
Verzoek je mij, naar een 'wij'…
TUSSEN ZIJN KOELE LAKENS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Zij vlindert
meer
dan hij verwacht
Hij heeft haar
eerder
hoog geacht
Zij bleef
aldoor
dwalen,zoeken
Naar zoeter honing
zoals hij
in z'n eenvoud dacht
Blijkbaar onvindbaar
tussen
zijn koele lakens.…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 ik ben bang
voor de stilte
die toekijkt bij ons
woordloos gesprek
oordeelt over
mimiek en gebaar
argumenten weegt
in licht of te zwaar
ooit was er de
hand die reikte en
een verlossende blik
op beider gezicht
maar er is
enkel ruis en
venijnig gesis op de
golflengte van stemmen
die geen enkele
overeenkomst kan
brengen over…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Doffe ogen
bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Op een dag sprak je niet meer
Nooit meer woorden uit je mond
Daarmee zei je meer
Dan je ooit zeggen kon…
Vrij
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
2.062 Als de avond valt
Is zij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is zij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is zij de stille nacht
Als zij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kunnen ze zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Zij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Zij zet een…
niet meer hand in hand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.697 wij zijn die dag van huis gegaan,
onwennig, niet meer hand in hand.
Een auto reed ons bijna aan,
later zaten we aan de waterkant.
Ik, zijn vader, en ons kind
De kinderwagen hadden we moeizaam voortbewogen
Ik hoop dat we samenblijven, zei ik
Het was toen dat ik angst zag,
ook in jouw ogen…
Keukenprins
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
873 Ik schil mijn verlangen
snij het in reepjes geluk
doe het in een houden van
maak een salade van
rozeblad met hartpijnpitten
een dressing van zoete zwoelte
kook de genegenheid gaar
op gewonden orchideeolie
met een saus kussen
ik geef je mijn bestek
jij eet van mijn liefdesbanket
en ik serveer op mijn knieën
het allerzoetste dessert…
Brief aan mijn dochter
gedicht
2.4 met 99 stemmen
29.447 Er is altijd een thema en dat ben jij, deugniet,
simpel gezegd, niet cryptisch, niet met vergelijkingen,
of mystiek, niet met dichterlijke ingrepen, niet met
woorden die met elkaar spelen - spelende woorden
betekenen al iets ingewikkelds, het spijt me - jij bent
voor mij de mogelijkheid tot eenvoud die, in elk geval,
míj ontroert en mij doet…
Afscheid van mijn oude "ik" ...
hartenkreet
3.0 met 28 stemmen
1.589 Zonder gereedschap
breek jij door lagen
afbladderende verf.
Schilfers dwarrelen
op mijn vloer,
en af en toe vallen
grote stukken tegelijk.
Oude lagen "ik"
uit vervlogen tijden
leg jij bloot,
ook kleuren die ik
niet meer kan waarderen.
Maar om iets op te knappen
moet je met
een kaal geraamte
opnieuw beginnen.
Een nieuw likje verf…
Schimmige liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 Ik dacht dat ik viel
voor een schim -
ze liep rond
met ogen
die naar mij toe gesloten waren,
maar na
een seizoen vol stormen
en zwarte wolken die keer op keer
hard hun hart uit huilden,
wist ik mijn ogen uit gewassen
in diepe vennen
vol
van liefde voor mij.
Al die tijd
was ik het spook geweest
en al die jaren
had ik
die vrouw…