3230 resultaten.
Lokvlokken
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
736 De kou, het ongemak, ben ik vergeten
De trein vertraagd, de weg op veel te eng
Een fietspad, dunner dan een navelstreng
Ik zeg het je: ik zou het niet meer weten
Niets prikkelt de romantisering meer
Dan de eerste sneeuwval in het winterweer…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.196 Verhelderd ligt en overal omzwacht,
En tinteljong en toch zo eindloos oud,
Dat 't bijna angstig maakt en onvertrouwd
Dit daaglijks plekje nu in winterdracht.
Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwilligheên en stutten boud,
Met veertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.
Van 't hart uit wit…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Mis de oneindigheid
van oogverblindend wit
Gedempt en verstild
alleen het knerpend geluid van
samenpersende verse sneeuw
onder warme wandelschoenen
Mis m'n rode oren gegeseld
door rondgierende wind
en jeukende tenen na een te
lange winterwandeling
Mis tot op het bot verkleumd
het gevoel van nooit
meer warm worden
Het zonnig geel…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Dikbuikige wolken,
al dagen uitgerekend
van talloze vruchten.
Hoogzwangere luchten,
niet meer bij machte
de last te dragen.
Bij vlagen
waaien hun pasgeborenen
dwarrelend naar benee.
Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
Weer "oh dat weer"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
566 Zalige winterzon,
die alsmaar schijnen kon,
witte wolkjes van mijn adem,
hier en daar
nog iets te zien van sneeuw,
te weinig maar;
zalige winterzon schijn volop,
zodat mensen lachen,
het liefst volop!…
Sneeuwhaiku
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 Uit het sneeuwtapijt
Reiken de bomen op ’t Schijf
Naar de blauwe lucht.…
Plons
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 IJs smelt.
Water wordt geboren.
Een druppel valt in de stilte.
Oorverdovend.
Plons!…
Jeugdherinnering
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
855 De sneeuw viel buiten zacht,
Minet mouwde voor de keukendeur.
Het was tegen kwart voor acht.
Warme chocolademelk was de geur.
In de achterkamer zaten wij,
de schuifdeuren dicht, de voorkamer koel,
Pappa met een caballero en de krant er bij,
Mamma met een kruiswoord in haar stoel.…
Kind in sneeuw
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.566 De sneeuwvlinders fladderen wild
laag langs het betonnen plafond
en vinden geen uitweg dan sterven,
het pad nergens heen wordt al slik.
Maar ’t gras is een pasverschoond bed,
de lakens nog koud en kraakwit,
waarop met een o in de mond
– een noot voor zijn kaken te groot –
en kogels…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Stiller, stiller, stiller zakken
Nacht en dagen om mij heen –
Als de sneeuw de dorre takken
Dekken zij ’t verleên.
Doch hun hout wacht, diep verborgen,
Menig, menig wederkeer,
En mij komt de jonge morgen
Nimmer, nimmer weer!…
No Sorry NS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 NS
Nu Snap ik je
Na Sneeuw
Nog Steeds
Niet Sneller
Natte Sporen
Nieuwe Stellen en
No Silence
Nieuw Station
Nee Stupide
Nieuwe Seinen en
No Sorry
Nee heel Spijtig, ook
Na Stuifsneeuw volgt
Nul Service
Niet meer Starten
Nimmer Stoppen
Nooit meer Slapen
Nee, wat Stom…
winter
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
831 de kat en ik
voor het raam, gesetteld
in onze luie divan
met de haard die knettert.
het komt en komt
het dwarrelt en valt
het vlokt en kalkt
het schittert in het licht.
zo mooi, spiegelglad
'k vertel het mijn kat
ze kijkt op en ze geeuwt,
bah, ze miauwt "het sneeuwt"…
Sneeuwklokjes story(tanka)
hartenkreet
4.3 met 34 stemmen
1.182 net... witte vlokjes
met lief hangende kopjes,
lijken te schreeuwen
ons voetjes voelen klompjes
wel...laat het nu maar sneeuwen!…
Sneeuwlandschap (tanka)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
399 Amper kleurverschil
tussen hemel en aarde,
enkel gescheiden
door de zwarte weipalen
en het rag der boomkruinen.…
Winterfolklore
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
458 Het sneeuwt, d’ellende is op slag vergeten
De burgers voelen zich weer even kind
Plezier is het dat hen weer samenbindt
Het heeft hen al een tijd niet meegezeten
Er stuiven fijne vlokken van de daken
Haal alle soorten schaatsen uit het vet
Bureaucratie, belastingstelsel, wet?
‘t Is alles foetsie tot aan het ontwaken
Voorlopig is het Winterwonderland…
Winterfeest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 Een deken van sneeuw
Glinsterend als kristallen
Gevangen
Door zonnestralen
Je blik oneindig ver
De natuur
Gevangen door sneeuw en ijs
Genietend
Van wat je ziet
Een plaatje
Een waar paradijs
Spelende kinderen
Wat een feest
Ze kennen geen kou
Lopende neusjes
Maar niets zal hen hinderen
Te genieten
Van dit geweldige
Winterfeest…
Hoewel het groen gewoon ontluikt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
414 Een blikvanger - ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren
In shock nog zie ik eerder ze als gieren
Naar doden zoekend zoals vroeger toen
Het oorlog was en zeventig miljoen
Voor vrede dienst deden als offerdieren
Een blikvanger- ijsblauw met lentegroen
Met meeuwen wit als sneeuw die voorjaar vieren…
Rafels
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
896 je handen strijken
alles glad
rafels blijven
krullen door je lach
ondeugend
knip je er wat af
voor schone schijn
onderhuids
waar draden
nog vervlochten zijn
stoeit het patroon
in vele variaties
op zoek naar de
onmogelijke lijn…
dun -zijn hakster waar is zij-
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.440 aan de andere kant van de brug
aan de overkant van de straat
in het water van een kater
mijn god waarom is zij zo mooi
geen hart maar verscholen in
een huid van glad vloeiend water
in eeuwig hunkerend verlangen
is zij vandaag en morgen nog steeds
voortgestuwd door mijn handen…
storing
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.031 ze valt
ze voelt hoe ze valt
wel duizend verhalen diep
valt ze
ze glijdt
ze voelt hoe ze glijdt
langs gladde wanden van taal
glijdt ze
hij zwijgt
ze voelt hoe hij zwijgt
over verhalen in duizend talen
zwijgt hij…
Requiem
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.123 Roerloos
Drijvend door
Het gladde oppervlak
Serene stilte
Ruw verstoord
Door een plonzende kikker
Niemand
Zingt een requiem
Voor zijn langste reis
Het einde
Van de vijver
Komt snel naderbij
Voor de pas gestorven eend…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
534 de achterkant van een gladde spiegel
toont mij een andere waarheid
dan aan zijn kwikzilveren voorkant
hier mag ik gelukkig mijzelf zijn
zonder masker of opgelegd pandoer
die ik mij aanmeet in dit leven
misschien is doodgaan wel
doorheen aardse illusie gaan
naar een andere dimensie…
verboden toegang
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
844 een zachte hand strijkt
warrige haren glad
geeft rust in haar
opstandig denken
waarom ik……
de fluister zegt
waarom jij niet….
tranen druppen
maar haar wangen
blijven droog
stilletjes droomt ze toch
haar toekomst…
Spyker
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
483 De kleine Spyker en de grote Saab
'T sprookje is vandaag dan toch begonnen
En Victor heeft de Zilvervloot gewonnen
Een ambiteuze en gedreven knaap
Maar 't is mij téveel pak en gladde prater
Of zoek ik nu een spijker op laag water?…
Nivellering
snelsonnet
1.3 met 3 stemmen
719 Rutte en Samson leken zeer tevreden
Ze kwamen snel tot een regeerakkoord
De gunfactor dat was het toverwoord
Dus werd er links en rechts gegund gesneden
En ach die premiehobbels in ‘t debat
Geen zorg - die strijken ze wel even glad…
Intocht
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
945 Maar stel nou dat je Sinterklaas zou zijn
Je vaart dat hele eind vanuit Madrid
Een wrakke schuit die tjokvol pakjes zit
Je moet het dak op, glad en zadelpijn
Ziet kleuters een detéctiepoort passeren...
Dan roep je toch dat Stuurpiet om moet keren!…
Ik denk dat het de liefde was
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
728 Je pad glad strijken
voor het moment dat je
bij me terug zou komen
zoals je ooit was, zoals
je altijd bent geweest,
de liefde van mijn leven
die langzaam aan in de mist
van het vergeten verdwijnt.…
Blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
532 In de lucht
zit iets blauws
dat weg heeft
van 'n naderend voorjaar
de winter
met natte koude
glad
doet vergeten
We weten
dat zon ons
meer en meer
....verwarmt
Ik ben klaar
met deze winter
de dagen kort
van hemels licht.…
Naar de kelder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
820 Mijn rug is glad versleten
mijn armen zijn ontveld
mijn tijd is uitgezeten
en nu compleet ontsteld
word ik eruit gesmeten
verlaagd van top-object
tot doelloos accessoir
wiens gat is afgedekt
met opoe’s grand foulard.…