1421 resultaten.
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
Ban de wekker
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.169 zo wakker worden
overvallen
met een lome bui
haast ‘tik tik tik’ elegant
ik draai eens om
en krom
me lui
ban de wekker
kijk door mijn vingers
hoe laatste flarden
droom vergaan…
ban de wekker
sluit snel mijn ogen
trek het dekbed tot m’n kin
en kruip
de slaap weer in…
Begrip daagt
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.697 Wat gebeurd is, lieve
blijft niet bestaan
zo vergaan de weken
dagen en nachten
die bij jou binnenkeken
jouw kamer in, jouw bed
Het gaat zoals dat heet
jou naar omstandigheden
redelijk wel. Ik weet
de dood piept in jouw ogen
in mij groet de pijn
de vloek van niet begrijpen
van vol van liefde zijn…
Linnen handen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.212 Linnen handen
Klemmen zich vast met al hun kracht
Maar nemen de pijn niet op
Eeuwige blik geworpen
In de grauwe diepte van het raam
Waar zich geen beelden meer vormen
Zilveren tranen
Worden gesponnen tot
Mijn levensdraad
Waarheen jij ging
Hier rest verdwenen stilte
Vertrokken in de mist
Vergaan zijn ze
Jouw linnen handen…
Nooit genoeg
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.667 als de morgen is gekomen
en gisteren zal zijn vergaan
dan ben ik met de zon vertrokken
dan ben ik ver bij jou vandaan
Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken
mijn arm 's nachts niet meer om je heen
het punt is gekomen je achter me te laten
vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen
Het is niet dat ik je er om haat
of omdat je er steeds…
De Bron
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
734 God, de Heer, is onze levensbron
Zonder Hem is er geen bestaan
En alles zou in het niets vergaan
God, de bron, Hij is onze zon.
Die ons leven verwarmt en leidt
Alle dagen van ons leven
Hij wil ons Zijn liefde geven
En heeft ons van zonden bevrijd.…
storm
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
899 rimpels
achtergelaten
in de beek
van vergeten gevoel
laten niets nog zijn
zoals het leek
vergeten tijden
blijken te vergaan
verder te gaan
dan tijd
gaat
zoals ik keek
kijk ik nu
vergelijk
de andere stroming
met de waterval
van ooit
het is later
veel en veel
te laat
tijd zal leren
zoals tijd gaat
en wederkeren
tot dan
tot…
Allerzielen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
728 De vallende bladeren verhalen
hoe er nieuw leven komt
maar hoe eerst iets
moet sterven
en vergaan:
groots en teder.…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
In de val van torenhoog
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
657 wij zijn vergaan
tot stof
opgelost is ons bestaan
in vuur en chaos
onherkenbaar
zelfs de naam is gissen
pas uit dierbare
herinneringen weten ze
de wegen die we gingen
waar we waren
tot ontbinden
in de val van torenhoog
nu rest het monument
dat tranen vloeit langs onze namen
die geen afscheid hebben gekend…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan
ineens is het over de bloem al vergaan…
Het doosje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
840 als nachten vergaan
en dagen vervliegen
blijft mijn liefde
in een doosje
met hartjes bestaan
als engelen hen beschermen
die waken over mijn geliefden
kan mijn hart rustig kloppen
zonder een klop over te slaan
als duiveltjes komen
dan zullen engeltjes vliegen
en ze verwoesten en verslaan
dan zou zijn leven in dit wereldje
van haat en…
en zo de draad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
559 een spin nestelt zich in de kerstboom
het lijkt alsof het web oud licht vangt, verstard
zoals de naalden in dagen van onbehagen
ik wil het huis ontvluchten, niets meer zijn
van al wat dichterbij komt, onverteerbaar
in schalen van vergeving waarin kaarsen
tot vlakte zjjn vergaan
de spin baart verder
tot in elke hoek van de kamer…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
robuuste relatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 De liefdesvlam is nooit vergaan,
Het lot is blijven voortbestaan.
Spoedig zijn de jaren verstreken,
Een robuuste relatie, zo is gebleken.…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
Mest van schrijvers
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
696 Uw lijf en leden zullen eens vergaan.
Stof tot stof. As tot as.
Als mest zult u wederkeren.
Uit mest bent u ontstaan.
Verteerbare schrijvers hebben gewoon geluk.
Wat zij schrijven en lezers willen lezen,
blijft onsterfelijk bestaan.…
TE BROOS
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
932 Ik had graag met jou willen leven
en dat de tijd stil bleef staan…
op de hoogste berg, dicht bij de hemel
en ’s nachts met de sterren schitteren gaan
Ik had met jou, mijn liefde willen delen
een liefde – die voor of na ons nooit geweten
helaas te broos voor het hogere gebleken
moest zij door donkere diepten vergaan……
Even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Zie de mens
die enkel nog kan zweven
ware het mij gegeven
bijna alles om het even
zorg noch voorzorg meer van node
al jaren onder zware zoden
heb ik één wens
om even, éven maar weer op te staan
op te leven, rond te gaan
en dan rustig en voldaan
terug te gaan vergaan
een uitje van een dolle dode.…
Op de tochten (deel II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Wedloop van oorzaak en gevolg,
ontstaan, bestaan, vergaan,
beroer nog eens wat ledematen,
wat het oog niet ziet, en het oor niet hoort,
bekoring van het te vergevorderde,
omarm mijn verdriet, omarm mijn geluk.…
de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Laten we samen zijn
alleen
de avond rond
de lamplichte tafel
sonnetten schrijvend
over tijden lang
vergaan.
Toortsen lichten de laan
naar het toernooi
opgewonden jonkvrouwen bekennen
kleur, van willige schildknapen
priemt de lans.
Dan begint het grote gapen
en ga ik weer alleen slapen.…
Alsnog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
402 Ik heb het winnen overleefd,
maar ben gebogen vergaan.
Ik kwam terecht in wat er niet is,
in het stille, zonder stem.
Toen bleek, er was geen keuze
meer om mij heen,
maar ín mij-klem.…
Levensboom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.120 Jaren vergaan
taak volbracht
leven ebt weg
stil als de nacht.
Jongste groeit door
tweede gestorven
oudste die schrijft
haar gedicht voor morgen.…
Wereldpijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Gestorven mensen zullen vergaan tot stof,
achterblijvers rouwend op elk kerkhof
Was je nog maar hier,of als 't moet ik bij jou,
daar staan ze,iemands Moeder,kind,vrouw
Ontelbare tranen op al die gevallen scherven,
wie deze dood wil overleven zal moeten sterven..…
Het slagveld van de wereld
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
966 De wereld bood ons nog een kans
om niet te vergaan.
Waarom zouden we ze niet benutten,
om ons bestaan te hernemen?…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
te vroeg
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
733 haar voorkomen zo gracieus
tederroze het gelaat
zachtgroen de stralende ogen,
opwaaiend, speels, het gouden haar
maar het was haar oprechte ziel,
vol medeleven, die mij deed smelten
haar glimlach als de dageraad
stal mijn hart, die zomerdag
eenzaam in opgewekte menigten
is het gevlucht, m'n hart
ver weg, op zoek naar
die vergane tijd…
Efeze 5 vers 18
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.255 Als drank tegen mij praten zou
dan zou het tegen me zeggen vol berouw
wees eens lief en schenk me in
bemin me zacht als een godin
ik staar al uren naar mijn glas
die daarnet nog voller was
en denk dan aan vergane tijden
in de kerk, mijn geloof belijden
toen was het leven nog onbevangen
in de kroeg vol lofgezangen
want voorwaar, de rode…
Eenzame nacht
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.189 Hoe heb ik wreed verstaan
In één stil even
De pijn van te vergaan
Uit dit schoon leven.…