1035 resultaten.
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
intensive care
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De tijd loopt uit, het uurglas vol,
eens moet ik toch vertrekken.
Ik zou Heer, als het even kan,
het nog een beetje rekken.
Ik ben nog redelijk gezond,
nog niet de ergste kwalen.
Ach Heer geef nog een beetje tijd,
voordat U mij komt halen.…
dit is de laatste avond dat wij spreken
gedicht
4.0 met 1 stemmen
23.495 dit is de laatste avond dat wij spreken,
want dit vertrek duldt geen geluid
dan van de mond het zoete breken.
het wrijven tussen huid en huid
doet alle woorden in jou groeien;
mijn warme adem wist ze uit.
verhevig het bewegen
en leg het spreken stil
tot alles is verzwegen.…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
Weer al
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 De blaadjes vallen
Dat doen ze elk jaar
Steeds weer andere
Maar wie let erop
Een vogel misschien
Nee die ook niet
Is bezig met de trek
Vliegt een heel eind Afrika in
Wacht op z’n maten die
Nog van alles moeten regelen
Inentingen, verzekeringen, paspoort
Dat ging vroeger wel anders
Gewoon vertrekken, we zien wel…
WANDELAARS.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
877 Langs grachten
wandelde hij
ook zij
tas over haar schouder
Binnenvaart
was er stilgelegd
gracht...een brakke sloot
scheepvaart er morsdood
Hij keek
plots opzij
vond haar
jaren ouder
De rimpels
onder haar ogen
in haar hals
haar nek
In een ver
verleden
had hij gezegd:
'Ik vertrek'
Die harde woorden
had hij
ingeslikt
en…
Omkadering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 Als ik ooit wegga, denk dan niet
dat ik vertrek om jouw hand
op mijn hart tot de pijn
niet meer te verdragen is
Zelfs de zachtheid van de fluweelboom
houdt jou niet tegen en mijn verzoek
om het los te laten, willig jij niet in
jouw hand blijft om het hart gekromd
Zwijgend naar elkaar kunnen kijken
onszelf in een kader plaatsen
hoe het…
Zo gevoelig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Zal het de dag worden van vertrekken
die van nooit meer bestaan kunnen rekken.
Zal het de dag worden van de laatste reis
een laatste keer dat liedje van die kleine sijs.
De dag van leven te overdenken achterstevoren
alles nog een keer te voelen en te horen.
De dagen verschillen in hun bestaan
laten vooraf niet zien hoe ze vergaan.…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 Het vergeten voltooit zich niet
er moet opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen…
HOOFDCOACH OVERBODIG?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
824 De redenen voor Erik Reeps vertrek,
zijn ook toepasbaar op Van Bastens plek
en voor het voetbal maakt het geen verschil.
Zou soms de Bond eens willen kijken dan,
of het misschien ook zonder bondscoach kan?…
Belasting
gedicht
4.0 met 40 stemmen
9.492 Rondom het huis de vleugelslag van gieren,
er zit er zelfs een grijnzend op het hek
te kijken hoe ik in dit stil vertrek
belaagd wordt door belastingformulieren
Van alles kan een mens worden verlost,
relatieleed en aanverwante kwalen,
maar valt men in de handen der fiscalen
dan rest alleen een kleine aftrekpost
Ik steek mijn hoofd behoedzaam…
het ene uur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
921 ze wacht
god weet waarop
ze wacht
eigenlijk nog minder dan dat
ze existeert
in een museaal vertrek
zonder teken van leven, plaats,
van kleur, vorm of gevoel
haar tijd bevroor
tot een onbeholpen klomp ijs
alles in en om haar viel stil
de wijzer van de klok tikt
tevergeefs de tijd weg
het ene uur is het andere
de Big Ben, ach,
op drijfzand…
Bedden en graven
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.137 Stenen bedden
Markeren de plek
Waar lang geleden
Mensen geprepareerd werden voor vertrek
Graven van aarde
Voorzien van stenen exterieur
Omsloten hun lichaam
Ontworpen door oudheidkundig ingenieur
Groene heuvels
Geven ons een indicatie
Over de plek van onheil
Van een vervlogen generatie
Stenen reuzen
Staan voor altijd stil
De buitenkant…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.
Onthou slechts de haat,
Zie het licht door het raam.…
Brandende liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 Vertrek valt 'm zwaar.
Diep bedroefd mist-ie haar,
want hij is nu zo kaal als de neten.…
Stiekem
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
639 berouw
de dood komt nu zeker gauw
jij bleef mij al die tijd toch trouw
jij was de enige die bleef
en droeg er zorg voor dat ik nu nog leef
maar ook jij weet dat dat alles tevergeefs was
de dood staat om de hoek te wachten
en niemand kan die verwachting nog verzachten
of het is diegene die mijn kist stiekem reeds bracht
en bij zijn vertrek…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
voorschot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 het tanend heden loopt voor de dag uit
dit is het begin van hervatting
ingescheept voor vertrek
ongerijmd als een blinde nachtwolk
te bedenken wat nog komen gaat
op voorhand onherroepelijk
niemand gaat het gesprokene nu nog
woorden in de mond leggen
daarvoor lijken zaken reeds gedaan
nog voordat dit gebeurtenis heet
ware het een…
Alleen op het perron
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.396 Dus heeft ze besloten, geen kaartje
te kopen voor de trein
ze liet hem vertrekken, bleef achter
op het perron, alleen.
Het heeft zo moeten zijn.…
Spoorde niet goed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
748 ik spoorde
niet goed jij
treinde op tijden
in vertrek
zwaaide jouw hand
niet altijd naar de mijne
zag je ogen in het
roodgroen van wissels
verlaten kwamen we aan
liet je gaan
maar op het avonds retour
zag ik je weer staan
we denderden voort op rails
die nooit scheiden pas op het
laatste station lachten we beiden…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
756 Er staat een koffer in de gang
klaar om mee te gaan
naar het verleden
heden
tikt twaalf slagen
toekomst spattend
uit de hemel
knalt tevreden al het oude
naar beneden
nieuw brengt hoop
op beter weten
tijd om te vertrekken
wie of wat
weegt de bagage zwaar
het avontuur begint
zoals de reis
van vorig jaar
met allerbeste wensen…
Er nooit van leren
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.190 Alle liefde die ik in mijn hart bezat
was alles wat ik jou kon geven
jij was de liefde waar ik van hield
lief, ik had je zo graag hier gehad
Ik wil niet meer dromen over niets
geen twijfel voelen over ons bestaan
mijn hart kan het niet meer verdragen
om jou steeds weer weg te zien gaan
Ik vertrek voordat de liefde terugkeert
om dan te laat…
Moeder en kind
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.755 Neem je rugzak,
we vertrekken.…
Op een kier
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.879 een tocht die als van ver
langs koude beenderen strijkt
de toeschouwer ongewild
met verschrikte blik verrijkt
de leuning kraakt gespannen
benen uitgestrekt in rust
een rilling neemt gedachten mee
kleine haartjes panieken onbewust
een bijna leeg vertrek verhaalt
niets meer dan een half woord
van binnen schreeuwt de angst
maar niemand die…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
Hollandsche Schouwburg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
760 Duizenden mensen
lieten we vertrekken,
duizenden keren een mens
lieten we hier verrekken.
Koffers zinloze bagage
weg zonder woorden,
de laatste illusies
voor het zielloos vermoorden
Wij wisten het
wisten het uit ons brein,
we wisten het niet
waren onwetend van de pijn.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 Met jouw ademtocht in werkelijkheid
vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied
om het schaduwland te betrekken
innemend door dappere drift
in mijn dromen vertolk jij stilte
van afscheid nabij de landsgrenzen
tegen de horizon herschreven
niet uit te wissen in bezinning
door de ruimte van jouw eenvoudige komaf
laat jij de schaduwstilte zwijgen…
UItgelekt mascara
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Zwijgzaam zonder mijmeren
bedekt zij haar lichaam
als een rode hartendief
om te vertrekken zonder afscheid.…
Machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Als ik vertrek, waarom blijf jij mij dan commanderen?
Jij zwijgt en kijkt, schuw uit je ogen, op mij neer.
Diep van binnen weet ik waarom.
Omdat jij het zo gewend bent,
Omdat jij het mij en jezelf hebt aangeleerd,
Omdat ik het schijnbaar toe moet laten.
Ik weiger met een geldige reden.
Ik kan dat niet meer.…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ook een rietgors mag geen
naam hebben in verdwaalbaar
moeras, iets zonder vorm is
bezig terug te keren, het
geheugen te herwinnen
voort te duren
tot plaats van vertrek…