1511 resultaten.
de keerzijde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.523 je draait mee zoals het leven
van de zon draait
schakeringen van begin en einde
einde en begin
omgekleurd van held tot lafaard
in een belegerd zelfgevoel
wegkijkend van de onmacht tegen de overmacht
ik grijp nutteloos naar het oneindige
en concurreer met het angstaanjagende
ik streef nutteloos naar het onbereikbare
en vecht met de draad…
machteloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.736 schaduwen,
beelden,
kettingen van muren
naderen rondom je heen
verstikt door vretende assen
die kwellend in je dringen
ze werpen schuimgevoel neer,
druiperig en wurgend
je geraakt er niet meer uit
je wordt kleiner en kleiner
en dan
dan verdwijn je
verslonden in je pijn
maar nu,
nu zijn ze aan't spinnen
betuigd door eigen macht…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
Haat
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.602 het groeide reeds vroeger
toen hij haar sloeg
mijn haat voor hem schreeuwde
verankerde als een diepgewortelde eik
een eik zonder bladeren
zijn ogen begonnen te schitteren
in haar tijdloos wenen
op zijn mond speelde een glimlach
met haar ineenkrimpend beven
ja , het groeide reeds vroeger
hij sloot haar op
in de bittere diepte van haar…
de schijn tegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.429 ik neem uit het medicijnenkastje
een aspirine en een dosis filosofie
die de stoelgang bevordert en
helpt bij de afvoer van afvalstoffen
zoals een wandeling op het strand
het schuldgevoel doelmatig afweert
neem ik vrede met het keukenwerk
en dis gedienstig het avondmaal op
want ik heb zo waar de schijn tegen
kan niet even schuilen voor…
Geweld
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.797 Ik had mijn pijn ook kunnen verbergen
met krachtige, verbloemende woorden,
maar ik zweef nu eenmaal
in deze verduisterende oorden.
Deze spinsels van
een onuitgesproken verleden
rusten al zo lang
in de de geheimen van mijn geweten.
Harde letters zochten een weg
op een stenen pad,
waar simpele woorden lagen verspreid
en waarlangs men geen…
verzoening
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.411 hij wacht weer bij de speeltuin op de hoek
de wind belaagt z’n onverzorgde haren
hij roept naar mij en wil me iets gebaren
ik wend mij af, terwijl ik hoorbaar vloek
ook ’s nachts kan hij zich aan mij openbaren
in steeds die oude regenjas en broek
een zwijgzaam en een ongenood bezoek
geduldig kan hij uren zitten staren
we deelden dan wel…
De bedrogene
gedicht
3.2 met 249 stemmen
62.282 De zesde trein dreunt binnen de kap.
Als lacht zijn stem. Als dwarrelt reeds die stap
Onduidelijk, door die geluidenstroom.
de stoom springt boven de afgrondsnachten stoom.
Neen, voorgevoel. Opnieuw vergeefs gewacht.
Vergeefs. De zesde die hem nog niet bracht.
Voor 't laatst, voor 't laatst. Zelfs dit ging dus voorbij.
Voor 't laatst…
gevoelens
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.694 De wereld is zo onwerkelijk
en tegelijkertijd zo beangstigend
Mijn ziel zwemt erin
gevangen in een wereld van vormloosheid
De wereld kent geen einde
alleen een steile afdaling
Veel onnatuurlijke mensen waden rond
en plegen wandaden tegen de goden
Ik ben het verleden dat je komt kwellen
Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 Stom is zijn gebed
met een drang naar blind vernielen.
Hoe het begon?
Regen in het hart en luid, luider geratel.
De achtergrond:
Het puin met de dolle honden,
ze jagen hun staart na, knagen aan een mensenschedel.
Smeltwater dat van de berg stort, zo woest.
Maar stom is hij, woestijn en zeebodem.
Hoe het begon?
De vonken spatten uit een…
gorilla in mijn kruinen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Gij zijt een krijsende gorilla
in de kruinen van mijn leven
die met de tijd mee krimpt
en vormde vaak een baken
van lieftallig ooggeknip
achter de klippen van uw woorden
mijn schipper draait reeds
zijn kijker, hij kent het snijden
van uw kille rotsen al
leef maar in uw glazen bol
met eigenliefde geblazen
die mijn huid te…
Burn out
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.570 Ik ben moe
Zo moedeloos
Zo verward
Zo boos
Leeg en lusteloos
Gefrusteerd
En vooral
boos
Dit ben ik niet
Wat je ziet
Is niet
Hoe ik wil zijn…
Onderdaan
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.292 Wat ooit papavers en madelieven waren
aangetast door een stortbui
Schuimkoppen in een rauwe, blauwe vlakte.
Versnippering van weefsel.
Morgen en dan pas overmorgen:
Bedolven onder ontredderde gebaren.
Nodeloos zwelgen in het zweet
Dat mijn rug laat rillen.
Het antwoord weigeren
Tot het bijt in mijn geheugen.…
Kras
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.489 Mijn verstand op nul,
ogen in het duister,
dwaal ik door de gangen
van mijn bestaan.
Nooit meer zou een scherpe
punt mijn lichaam strelen.
De schijn,
het perfecte meisje van toen,
keerde eventjes terug.
Maar ineens,
mijn gedachten zo helder,
ogen staren naar mijn arm.
Zelfs mijn fantasie
liet mij in de steek.…
Gesneuveld
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.537 De klamme kilte van haar manen
Zandkorrels in mijn aders.
Het verlangen wacht in de kelder
Waar de muffe lucht drijft
En niets meer belooft
Dat is veel minder dan heel weinig.
De gore tongen van de nijd
doorboren het trommelvlies.
Zij stamelt naar de bondgenoot
Mager en lager dan ooit.
De schrille stem van het verraad
Die bloedt in mijn…
Ingebroken
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.673 Ja, er is bij mij ingebroken
Zelfs zonder spijt
Helemaal ineengedoken
Verstrijkt langzaam de tijd
Ingebroken in het lichaam
Dat van mij was
De inbreker treft geen blaam
Hij die angst las
Ik heb het nog nooit gezegd
Altijd diep in rust
Tot de dag dat ik dit uitvecht
Is er iets wat mij sust
Iemand heeft het laten zien
Verschrikkelijk…
Elke keer besef ik weer
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
2.466 Elke keer besef ik weer
dat elke dag keer op keer
een strijd is tussen liefde en haat
met grote spijt en veel verraad…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
Lachbui
netgedicht
3.2 met 47 stemmen
23.937 Ik kijk je volop in de ogen
die als schaapjes over drijven
alsof ze onbeperkt kunnen blijven
zolang het blauw maar onbewogen
Ik verzoek je, zeg me wat er is
Verveelde zuchten; langs me heen
verkilde flitsen, verwerpen alleen
jij ziet het fout; jij hebt het mis
Onderdruk zuigt damp uit kring
stormen dreigt in koude vlagen
tot opheldering…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 'Ha! weet ge 't niet, wat kanker woedt
In 't lang miskende hart,
Als liefde 't vuur der wraak ontsteekt,
En misdaad groeit uit smart?'
Zo zong weleer de droeve luit
Van wijlen Van der Vliet.
- Wie, die wat doet aan belletrie,
Kent zijn gedichten niet? -
En, o, zijn luit had wel gelijk,
Er is geen twijfel aan:
Als 's jonglings liefde…
Agressie ...
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.540 Een strak en grauw gezicht
kijkt mij somber aan
wanneer ik in de spiegel kijk
geen gezicht dus, maar 'n gelaat
Mijn lijf, één totale bonk agressie
woorden worden niet meer gezegd
maar hees en hortend uitgestoten
met veel gedonder en geraas
Concentratie is totaal weg
vertwijfeling slaat toe
de wil om hard te gillen
is nooit zo heftig…
Onheilstijding ...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.764 Verbijsterd en
niet bij machte
om te reageren
Wezenloos
staart zij
voor zich uit
Woorden gaan verloren
zinnen worden niet gehoord
De telefoon valt
uit haar krachteloos
geworden hand
Tranen komen
Schokkende schouders
Is dit het nu?
Was dit alles?
Geen toekomst!
Haar houvast?
dat is zij kwijt...…
Leugens
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.712 Leugens vinden geen rust,
tranen worden gesmoord
Moede ogen en dode woorden
sterven duizendmaal
tussen sussende stiltes
Mijn ziel is al gestorven,
leeg is mijn lichaam,
kleuren worden uit mijn stem gestolen
Zuurstof wordt uit mijn adem geperst,
ik stik in een onbedaarlijk huilen,
ik sterf duizenden dagen
Er is geen waarheid,
alleen…
Ik Staak!
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.656 't Zal niet lang duren
voordat ik gillen ga
zodat de heren weten
dat ook ìk nog besta.
Ik ren en plan de hele dag
als vrouw heb je vele taken
word ik als sloof gezien
dàn ga ik staken.
Is de computer bezet
kijk ik uit armoe teevee
vragen ze "vindt je dát leuk"?
zeg ik heel gedwee "nee".
Ben te toegeeflijk, te slap
kom niet op…
Jaloezie.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.919 Jaloezie, 't meest lastige
woord in deze
tegenwoordige tijd.
Want waar men vroéger
met áfgunst naar keek,
píkt men het nu,
uit pure nijd?…
Overspel
netgedicht
3.5 met 381 stemmen
48.552 En ik wacht op vlagen regen
Gedonder volgt op flitsend blauw
Ik denk niet aan de stille wegen
Die ik net nog nemen zou
En ik ruik de rust van angst
Die ik anders voel als licht
Maar die angst, die is nu donker
Is nu aan mezelf gericht
En ik hoor de klap van woede
Hierna leven kan niet meer
Dit is het eind, van al het goede
Mijn stille…
zelfverdediging?
netgedicht
3.6 met 38 stemmen
2.552 niemand
kan haar meer bezeren
dan hij dat heeft gedaan
hoe kon zij zich nog verweren?
het was allemaal zo snel gegaan
de vernedering is zo groot
meer nog dan de pijn
en met haar handen in haar schoot
- zal er daar nog leven zijn? -
zit zij in een hoekje van de kast
te wachten tot hij zich verdrinkt
om straks, als zij haar wonden wast
te…
Jij onverlaat!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.199 Jij onverlaat, vlinder,
passioneel psychopaat.
Ik oordeel machtig,
hulpeloos, vervreemd,
omdat jij in m'n
verzen staat.…
NIEMAND PAKT MIJN GELUK
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.582 Niemand pakt mij m'n geluk af
ook al doet hij nog zo zijn best
en als je zegt: ik ben het niet geweest
ben je net zo'n leugenaar als de rest.
Jij als grote egotripper
haantje de voorste bij alles wat er gebeurt
jij zult de grote verliezer zijn
en als enige het laatst hebben getreurd.
Ik heb altijd naar je geluisterd
en bood steeds weer…
Moegestreden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.286 Toen het fluisteren van gisteren
verzonk in je roodgestriemde huid,
trok je de stilte naar binnen,
verstard in een ademloze strijd.
Toen het zwijgen van gisteren
stierf in de sporen van de nacht,
verloor je jouw lichaam,
verhard door een echoënde tijd.
Vandaag verbergen de schaduwen
niet langer meer de woorden
op je magere lijf,…