8947 resultaten.
Printhuizen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
671 Zo verrijst al binnenkort,
niet ver van Heeswijk-Dinter
een aantal rijtjeshuizen -
zomaar uit een 3D-printer!…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
maandagochtendgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 beetje eenzaam zelfs
ontheemd misschien
er hangt een geur van– bijna fris
alsof tijd maar net begonnen is
het leven aan te maken
van daar uit loopt haar rode draad
tot aan de eerste ademteug
die gaat
vol levendig verkeer
dan weer
een fiets, de bus, een auto
alles glijdt voorbij
en op de stoep de vaste troep
van winkelend publiek
ver…
verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 In de spiegel
Ik kijk
Zoek
Jij kijkt me vragend aan
Ook jij zoekt
Ik vind mezelf niet meer
Zoek betekenis
Je kijkt me aan
Nù ben ik daar…
Ik heb je al die jaren verwaarloosd
De wereld had mijn aandacht
Ik was bezig
En nu sta ik stil
Ik sta stil
Weet niet meer waarheen
Waarom
Met wie
Met jou daar, in de spiegel
Je lijkt zo ver weg…
een ster dat ben jij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 als ik in je ogen bezwijk
zie ik meer sterren
dan als ik naar de hemel kijk
fonkels en sparkels die je afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief
je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven
je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat…
Haiku 5#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Zee-vers
Woorden te schrijven
aan de tijdloze vloedlijn
een golf neemt ze mee.
Leefbaar
Zonder de mens zou
deze wereld absoluut
veel leefbaarder zijn.…
Op zoek naar een toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 ik ben van ver gekomen
de weg was zo lang
heb al die tijd
die ik heb afgelopen
in angst doorgebracht
ik was zo bang
maar ik bleef dromen
van een nieuw perspectief
zonder dwang
het is zo weinig wat ik verwacht
het is zo weinig wat ik verlang
hoop dat ze me ooit eens toelacht
eindelijk ben ik er gekomen
nu zijn het procedures paperassen…
Het is zo persoonlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik stop mijn oren dicht
met zelfgekozen geluiden
ik giet mijn ogen vol
met statussen en weetjes
en soms zie ik ver weg
op een foto het licht
van de dag van vandaag
Ik negeer de mensen
om me heen, zo persoonlijk
is mijn leven, helemaal
op mijn maat gemaakt
in mijn hoofd
en bevestigd
door mijn vrienden
die mij raken en zich
uitsluitend…
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen idee
dat ze zo ver…
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 de rust zocht mij op
zij fluisterde in mijn oor,
bezoek de canapé
en wacht tot ik je zal verwennen,
zodanig dat ik je amper stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden
Handen die onvermoeid naar hen zullen blijven wuiven
als een troostende herinnering
aan moeders warme veren…
(T)HUIS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Nog één keer zal ik gaan
en van op afstand zien
de voordeur met vers vernis
oplichtend in een scherf najaarszon
en daar
achter trendy vitrages
de geur van oude muren
tussen de spleten
de echo's
van mijn vroegste jaren
de kleurige loper
van de trap naar boven
die hele perceptie van gemis
opgeslagen in het landschap
achter mijn ogen.…
Verliezend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 hebben
al zicht op heden
in verliezend verleden
maar als tekens
niet liegen en sterren
nooit bedriegen
zal een geboorte
de vervulling van een
belofte zijn uit de schrift
te midden van hen
door de volkstelling
op drift is dit zo beschikt
warm beschut gras
vermoeide herdersbenen
door de hoederse pas
sterrenlichten zijn
van ver…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Hier en nu en daar altijd.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 Daar is ver weg.
Gisteren is overleden.
Morgen niet geboren.
Hier, waar ik nu sta.
Daar, waar jij nu bent.
Hier en nu en daar verandert alles.
Hier en nu en daar en nergens anders
tikken alle klokken eeuwigheid.
Hier en nu en daar is het leven leefbaar.
Gisteren beleven is ondoenlijk.
Morgen voorleven veel te zwaar.…
Erotisch?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
807 Ach die liefde, opwindend
zo dichtbij, soms onbereikbaar,
ver als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
daarin zit de werkelijke zuurstof die
ik dagelijks ademhaal, verdrink ik in
de lust van de aangekondigde lentetijd,
in zijn erotische armen wordt de zon
langzaam warmer, het…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 een ontbrekend
woord in het vers
een onderbroken kus
door de reddende engel
de niet verzonden
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron…
1,5m aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 We staan dicht bij elkaar
zonder elkaar aan te raken
dat doen we ondergronds
in het luchtige wormenbed
ver van de kwetterende eksters
op onze armen, de pijlen
van de piepende parkieten
met het nieuws van de dag
en de schreeuwende meeuwen
We doen het in het donker
likken aan elkaars sappen
en verstrengelen ons
Mieren dulden we niet…
Zwerver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Jij loopt op straat
en eet uit een vuilnisbak
Slechts een portiek
is je enige onderdak
Soms zit je op een bank
en staart wat voor je uit
Je schoenen zijn versleten
en in je zak geen duit
Mensen kijken je minachtend aan
en lopen met een boog ver om je heen
En jij
je weet niet waarheen
Wat is het verhaal
achter jouw bedroefde…
Jaargetijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
473 Wilskrachtig veer ik op,
de zomer tegemoet.
Toch is het volop herfst.
Oude gedachten waaien,
uit kaalgeworden bomen.…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 herfstkleuren
van de kleine grijze miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal alleen, en heel ver…
Op topsnelheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 die
een puzzel
hemels maken
niet in een
zesdaagse en
dan de zevende
dag een
noodzakelijke
rustpauze vragen
maar levenslang
kijken en in die
tijd vergelijken
of de expressie
van leven echt
alles heeft gegeven
geen beeld
maar wel in
het leven staan
met interacties
vol emoties op
topsnelheid gaan
een actiemodel
zijn tijd ver…
Grijze Liefdes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Grijze liefdes gaan ver,
en vergaan
bij de dood.…
Lente
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Het tintelen van het lijf
Dat fris opgewekt wordt
Uit zijn winterslaap
Dat de zang van vogels
Blijft weerkaatsen
Tegen de wanden
In het hoofd
Dat fluit
Een overweldigende
Energie maakt zich los
Vanuit mijn onderlijf
Het wil naar buiten
Kolkt door mijn buik
Wil vrij zijn
Het lichaam danst
Ademt uit en in
In volle teugen
Verse…
Nieuwe haiku's #5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Het lot van de mens
valt samen met de natuur
geluk komt van ver.
Waarheid als een haiku
de cirkel is rond
zonder eind of begin.
-----------------------------
Ik ben klaar om te komen
maar niet om te gaan
ik heb nog zoveel dromen
laat het licht nog even aan.…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
missing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 al tel je
nog zo vaak
je kinderen
eentje mis je keer op keer
altijd en alweer
al roep je
nog zo vaak
de namen
van je kroost
eentje hoort je nooit
al houd je
nog zo vaak
de kleintjes
stevig onder je veren
dat ene ukje zal zich verweren
al zet je
nog zo vaak
je nakomelingen
op je schoot
dat ene jonkie valt naast de boot…
De banvloek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
397 van heel ver
klokte vrede
een onbekende
melodie voor
gespitste oren uit
een donkerrode
stenen toren
zacht omhulden
tonen de tik
die agressie
geladen was
en toch zijn
boodschap gaf in
verrast ontvangen
nog waren zij
niet klaar met
hun onderling
getwist de
boze blik die
werd geworpen
met ach stik
generaties hadden
elkaar…
Altijd geweten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 Ooit sprong de vonk
Al werd het niet geloofd
Het vonkje doofde niet
Maar was, en bleef
We zijn het niet kwijt
Nóóit verloren geraakt
Toen was daar de tijd
De woorden geschreven
gewaagd
Uitgesteld verlangen
Wegen te ver gegaan
Zielsgebondenheid
Eindeloos verbonden
Waar het altijd was
Kwam het samen
En de reis gaat…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik niet begrijpen kan
jij en ik zoals het was
tussen de sterren vind ik je
een liefdevolle knipoog ver…