5922 resultaten.
op laatste benen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
635 je zwaaide
in gebaar
de rest
bleef hangen
vol verlangen in
opgedroogd verdriet
ik wist
dat je daar liep
op laatste benen
nu ga je
er vandoor
traceer slechts
enkel spoor
maar laat de
planten groeien
die ons
in bloei ooit
konden boeien…
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Het was maar een flirt,
natuurlijk wist je dat.
Lang geleden kwamen we
elkaar elke dag tegen.
Je bed was opengeslagen.
Ook werd er iemand verlaten.
Alles is gelijk gebleven,
de slaap, het drinken,
voorbereidingen op het leven.
Tijd verstreek. Op een dag
kwam je, je gaat weer weg.
Ik herinner me een schijf
meloen, een vergezicht
over…
"waar is ze toch gebleven"
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
3.079 zo ineens verdwenen
weg met alles dat ik bezat
ik wilde nog zoveel geven
alles wat ik nog vergeten had
antwoorden op mijn vragen
ik kan ze niet meer stellen
ze is er niet ze is verdwenen
ik mag haar niet eens meer bellen
alles deelden we samen
niets leek ons te gek
ik hield zielsveel van haar
maar viel keihard op m'n bek
ik dacht…
That's the spirit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
881 ebbenhouten parket knarst piept
plooit en trilt alsof mijn kamer
zwetend buiten staat en bonkend
verlangt naar een vasttapijt van stoom
ontspanning adem frisse lucht
een vergruizelde geest zeemt rondjes
zwaait in de deuropening gaapt me aan
alsof ik het ben die binnenval
ik had je niet verwacht
dit is mijn huis
daarom
hij verklaart…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.324 Ik zie dat je sterft,
iedere dag een beetje
met je vermoeide ogen,
kijk je afwezig om je heen.
De pijn is van je gezicht lezen,
soms verschijnt er zomaar een glimlach.
De mooie vrouw van weleer
is veranderd in een hulpeloos wezen,
dat wacht op het moment
dat de dood haar zal komen halen.
Ik leg mijn hand op je schouder
streel je zachtjes…
Als liefde zo verslavend is...
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.873 Als liefde zo verslavend is,
je leven zo bepaalt
Als je geen "nee" kunt zeggen
en altijd maar doorgaat.
Hoe moeilijk is het dan om te stoppen
om te zeggen, ik wil niet meer?
Als liefde zo verslavend is,
dat je mij niet wilt laten gaan.
Hoe sterk moet ik dan wel niet zijn
om onze verlangens te weerstaan?
Ik heb je nog nooit gezien
nog…
herft verzen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.650 Ze hebben mij hier heen gebracht.
Geblinddoekt en geboeid en spraken,
Jij zult de mooiste verzen maken.
nog deze nacht.
Het is niet waar, het is niet waar.
Mij schiet een enkel woord te binnen.
Herbeginnen.
Ik wil geen huis, geen maan
ik wil gestorven zijn en weer ontstaan.…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 Uw dagen zijn geteld. U hebt
er nog eindeloos veel in het vizier.
Waarom zou u stoppen?
Uw rijk is gekomen
zoals in de bijbel. Plots is het er. Niets
kan u bedreigen.
Waarom moet u dan opnieuw
beginnen?
De eeuwigheid maakt bang. Die
is normaal voor na het leven,
en ik leef nu.
Mijn rijk is niet mijn doel.
Wanneer dat is bereikt, is er…
Zijn laatste wedstrijd
gedicht
3.1 met 52 stemmen
24.740 Zijn laatste wedstrijd en
terwijl de lucht betrekt
en het spel zich bij de
andere zestien afspeelt en
meeuwen op het middenveld
en het geroep om de bal
als van een commentator
met een kop als een boei,
die uitkraamt kosmische vlieger,
van welke planeet kom je?! en
dan nog net een machteloze
stap naar een niet onhoudbare bal.
Hij…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 Wat zou ik graag wat mooie woorden vinden
om jou te groeten die ik niet echt ken;
wat zou ik graag je hart aan 't mijne binden
maar zonder je te maken wie ik ben;
maar ach, de woorden moeten telkens wijken
en andere talen spreek ik niet;
hoe kan ik wat zo stil leeft laten blijken
als ik toch weet dat enkel liefde ziet.
Maar nu de herfst…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 We zochten en dolden, holden als gasten op het net.
Overal waar we kwamen, was wat te beleven, te geven.
We dachten, dat is het leven. Rustten uit op gedachten van anderen.
Sprongen met woorden van letter naar letter, proefden emoties,
spuugden gal, schopten trapten naar iedere bal. Geen regels weerhouden
het spel van destructie. Vluchten remedie…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...
bij het gebrek…
Verschijnsel vrouw
hartenkreet
4.0 met 36 stemmen
3.188 Eigenlijk wil ik u alleen maar zeggen
dat er geen woord is dat u vatten kan
valt slechts in een sonnet uit te leggen
hoe u overkomt bij een verliefde man
Want echte wijsheid is hem niet beschoren
daar gebruikt hij zijn hersenen niet voor
maar voor het rekenen van een cargadoor
die zijn heil heeft gevonden en verloren
Dankzij u vond hij…
liggen in het gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.362 roerloos liggen in het gras
willen dat het anders was
staren in het schemerlicht
wachten op je aangezicht
blijven liggen in het gras
weten dat het niet zo was
ogen sluiten voor de nacht
het is later dan ik dacht…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
Digi taal
netgedicht
3.7 met 90 stemmen
7.972 het glas werd door haar hand geraakt
en viel met knallend hard geluid
terwijl zij heel zacht voor zich uit
de woorden formuleerde:
‘waarom, we hadden het toch goed?’
de wijn waaierde uit, vervormde
tot purperrode schreeuw van bloed
met één druk op de knop
verzond ze het bericht
aan hem
hij reageerde niet
haar hoop verdween
maakte ruim…
Waar ben je
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.524 waar ben je lief,
ik kan je niet bereiken
ben jij aanwezig
in dit schijnbaar dorre lichaam
zie ik jou nog
als ik in je doffe ogen kijk
kan ik je nog vinden
in je onverstaanbare taal
je bent er nog, ik zie je wel
ver weg,
maar je bent er
nog wel…
Hoe gaat het ......
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.136 Het afscheid viel me zwaar,
Had ik toen maar geweten,
Dat het verdriet nog erger werd,
Ik kan en wil je niet vergeten!
Mijn tranen vallen op je graf,
Ik kan het nog steeds niet geloven,
Hier vind jij nu je rust, te jong,
Hoe hebben ze ons van jou kunnen beroven?!…
Recessie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
620 De koekjes zijn op, de trommel is leeg,
de kruimels staren naar een blikkenhemel
"En nu?", vroeg een hoekje bokkenpoot,
"Nu moeten de mensen koekjes blijven kopen",
adviseerde een wijs geworden brokje speculaas
"Als er echt geen koekjes meer zijn?", paniekte een
puntje langevinger. "Dan bedenken ze vast wel weer
iets nieuws", voorzag een…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 Het luik onder mijn voeten klapt snel open
Nu wou ik dat ik toch op de lucht kon lopen
De pijnscheut in mijn nek doet mij beseffen
Dat je het toch niet altijd zo goed kan treffen
Mijn lichaam schokt nog even spastisch na
Terwijl ik hangend van de helse pijnen verga
Mijn hoofd laat ik troosteloos ook maar zakken
Omdat ik toch niet meer naar…
VANAF MIJN WOLK
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
739 Vanaf mijn wolk kijk ik naar de Aarde
Daar zie ik broeder tegen broeder vechten
Om een strijd tussen de ouderen te beslechten
Maar wat heeft dat nou eigenlijk voor een waarde
Vanaf mijn wolk kijk ik naar beneden
En denk ik na over welke reden
Want angst en haat uit het verleden
Vergiftigen steeds maar weer het heden
Willen die ouderen geen…
Tot ziens...
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
3.573 Rust maar zacht
Je hebt je strijd gestreden
Na al wat je hebt meegemaakt
En hoe je hebt geleden
Rust nu maar zacht
De dood werd niet vermeden
Het is wel donker in de nacht
Maar 't donkerst hoort bij het verleden
Rust altijd zacht
Trouw is jouw loop gelopen
Op een eenvoudig wederzien
Blijf ik nog meer dan hopen
Tot dan rest mij slechts…
La neige
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.295 Samen gaan wij naar de wolken,
tot het laatste punt is aangebroken.
Om daarna te gaan reizen,
en elkander te bewijzen.
Samen wachten wij op het water,
tot de zon zijn glimlach weer laat zien.
Want alleen dan zijn wij tevreden,
om het pad te gaan vervolgen,
naar beneden.…
Wachten in de stilte
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.549 De woorden vloeien niet meer.
Gedachten vinden niets meer en
zijn dor en uitgedroogt als vergeten vruchten die
naar eenzame dromen smaken.
Mijn zwijgende ogen zoeken niet meer
waar mijn gezicht ontwaakt met het stof dat herinneringen lelijk maakt.
Ze heeft het einde gebaard en is vertrokken
waar ze overal een stenen stilte achterlaat.…
Doelgericht
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
1.559 In een zuivere doelgerichte
beweging, dook hij voorover,
vanaf 38 hoog, de toren, die
hem naar boven zoog, voordat
hij zou eindigen in een knallend
visueel festijn; in de spontaan
felle tinten, rood, met hier en daar
wat grijs; hij…
Droomvertwijfeling
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.049 Hij zag jouw zielsgezicht in droomvertwijfeling
tussen wolkenkastelen en luchtspiegelingen
stond jouw gelaat op het gescheurde etiket
van een in de hals slanker wordende fles
waaruit hij een donkerrood vocht had gedronken
tijdens het nadromen over jullie vrijpartij
waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten
bekeerde hij zich tot een…
De kracht van je moeder
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.578 Je hart gaat als een dolle te keer
Je lieve moeder is niet meer
En ondanks troostende woorden van iedereen om je heen
Denk je, ik los het zelf wel op….. alleen
Maar je ziet dat niet alleen jij het bent die lijdt
Ook anderen om je heen vergeten even de tijd
Iets wonderlijks moois kan dan ontstaan
Een hereniging, een band komt dan spontaan…
Grote woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.278 Iets van zelfvernietiging:
een protest
om zichzelf uit z'n vorm te bevrijden,
daar klampt hij zich aan vast
bij wijze van vertaling naar
daar, waar hij oneindig vrij is in al zijn,
zijn: om het beter te leren kennen
betreedt hij het slagveld in afzondering,
zonder zeker weten, met eeuwige twijfel.…
Aankondiging
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Schimmen waren rond zijn bed;
aankondiging van verval en ondergang,
een gevoel van vergankelijkheid groeit
met de dag: dit vluchtig beeld
waarin hij zijn zelf verloren ziet gaan;
een lange wandeling door de mist van
het onbekende, zonder doel, zonder huis,
niet wetend of het goed of slecht af zal lopen.…
De laatste hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.391 Omdat hij zich eenzaam voelde;
met zijn rug tegen de muur,
niet kon voldoen aan de te hoge
verwachtingen, eindeloos heen
en weer gestuurd, als een vogelvrije
met altijd de wind van voren,
kreeg hij pas vaste grond onder
zijn voeten na het voornemen
een taal te spreken die iedereen
verstond; hij deed het openlijk,
ongewild de schijnwerpers…