12331 resultaten.
Alleen in mijn kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Alleen in mijn kamer
Alleen in dit huis
Lid van een familie
Maar eigenlijk nooit "thuis"
Wonend bij elkaar
Leven apart
Mijn leven nu
Doet pijn in mijn hart
Eigenlijk niet vrolijk
Somber gestemd
Het masker blijft op
Zodat niemand mij herkent
Dit leven voelt zwaar
Een steen in mijn maag
Ik val mensen lastig
Als ík een keer klaag…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 Jouw hand in die van mij...
Mijn hand in die van jou...
Een lieve kus...
Een dikke knuffel...
Ik kan 't nog precies voelen....
Alsof het gister zou zijn...
Maar 't is maar een gevoel van alweer een jaar geleden...
Want op 29 mei 2009 ben je overleden...
Ik houd nog steeds evenveel van jou als toen....
En stuur je met de wind een…
Kwatrijnen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
1.971 Vraag van mijn lied geen wijsheid en geen grootheid.
Dit zijn vier regels en meer heb ik niet.
Maar tot de wanhoop van mijn wrede doodstrijd,
Laat mij het lied, het lyrisch lied.
-----------------------------------
uit: Kwatrijnen (1919)…
Alleen stilte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
828 De leegte voelt eenzaam
zonder jouw droomwereld
de liefde van jouw tranen
maar ik hou mijn smart vast
als er een ander komt
en ik jou niet wil vergeten
misschien is het verstandig
het moedigste voor mijn hart
om stilte te blijven koesteren
nu het zwart op wit vast staat
dat je echt dood bent, en gestorven
in het diepst van mijn verlangen…
Wie?
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
873 een vreemd gevoel
overvalt me
een soort kalmte
maar dan één tussen
twee vlagen van storm
mijn adem zoekt
zijn kracht bijeen
maar ik besluit
te zwijgen
't is beter voor elkeen
ieder ziet zijn eigen grieven
en niet een anders pijn
van wie weegt
het zwaarder
of is de maat gelijk?
verschil maakt het niet echt
misschien alleen…
TERDEGE BEWUST
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
859 Ik ben me terdege bewust
van je aanwezigheid
ik ruik je parfum
toch ben je niet tastbaar
waardoor ben je zo onbereikbaar?
zo afstandelijk
speel ik met mijn gedachten
of haal ik herinneringen op
nooit zal het weer zo zijn
ik treur nu al weer jaren…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 *
Vier mei
(ik zag twee gezonde snuitjes en herdacht hoe ooit gebrek
-zo anders- langs zovele wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn…
Traan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
923 Druppel uit mijn oog
Over mijn wang
Langs mijn lippen
die toch maar weer zwijgen
Langs mijn kin
Naar mijn nek en keel
waar de ingeslikte woorden
zich tot een brok vormen
en aanleiding tot een nieuwe traan...…
het is tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
722 voor tranen
zij stromen tenslotte
als opgegeven verzet
aan het eind
van een verloren feest
hoe ver voeren zij nog terug
in een verkwist verleden
opgestuwd stroomopwaarts
laat de druk zich
het beste voelen…
vriendschap?
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.429 Waarom, heb je dan verdriet?
Is dit niet iets, waar jij van geniet?
Jij zei dat je er voor me zou zijn,
maar maakte mij alleen maar klein.
Nu zeg jij je vrienden dat ik het heb gedaan.
Maar wat heb ik jou dan misdaan?…
Verwoestend
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.178 Ik hoop dat je trots bent
op wat je hebt bereikt
Mijn hart door jou gestolen
Mijn ziel voorgoed omdijkt
Nooit meer zal ik geven
Wat jij gekregen hebt
Nooit meer komt terug
Wat jij hebt weggemept
Nooit meer doe ik open
Wat door jou gesloten is
Nooit meer het verlangen
naar iets dat wordt gemist
Getekend door die tijd
Mijn kijk op alle vrouwen…
au
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.065 als alles groen
gekleurd
niet meer luistert
dan grauwt het grijs
als bladeren zouden wuiven
waaiend in de wind
en de zon scheen
er gouden stralen doorheen
dan toch
zou ik niet meer zwaaien
ik ben terug
eindelijk geland
au, het zand
is hard
harder
dan verwacht
liever viel ik
samen
vallen is zacht
zachter
dan ik dacht…
"NIKS"
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.275 ...Ik wil écht,
zo vréselijk graag,
de moeder blijven
van onze zonen.
Ik wil af en toe,
met heel m'n hart,
héél éven vergeten
dat ze niet mijn huis bewonen.
Ik wilde dat jíj,
bijna twee jaar verder,
voor deze feiten
iets meer sympathie zou tonen.
Maar ik hèb denk ik
NIKS te willen
en met smeken en huilen,
zal jouw begrip er…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Met huilende mond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 Zij keek mij zonder ogen aan
en zag welhaast door mij heen
Haar ogenlicht leek uitgegaan
Inwendig dood, zo het scheen
Lege blikken zagen door mij,
als van een onbestaand mens
In hemdje met jeans, als kledij
uitte zij haar zwijgende wens
Stille woorden, zonder klank
zweefden uit haar droge keel
Dan week ze van de mistbank
haar blikken…
Geloofde ik maar in de liefde.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
908 Je vindt mijn handen bijzonder.
Je staart naar mijn glanzende ring om mijn vinger.
Oh je vindt mij rijk want in die ring ligt een zwaar geslepen diamant.
Ik vind je ook bekoorlijk met je varkensogen.
Je door krankzinnigheid verloederde ogen.
En toch schijnen ze mij waterig en week toe.
Er is een schreeuw om hulp van jou naar mij in die ogen…
Soms.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
669 Soms zoekt ze naar het waarom
kan het antwoord niet vinden.
Haar handen zijn leeg en koud
de zon kan ze niet warmen.
Er is twijfel te zien in haar ogen
angst heel diep in haar ziel.
Wie kan haar helpen om haar
het licht weer te laten zien.…
Fiat Voluntas Tua
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
863 Ik kan je nu niet meer vasthouden
mijn gezicht naar beneden -gedrukt
in de aarde, ik moest je laten gaan,
om weer te kunnen verstaan, de roos
die spreekt onder de schrale bodem
van het menselijk lijden, nu ik ben
gevallen, zijn 't mijn tranen die spreken
en zoekt de pijn een weg om het 'verraad' te wreken.
- aan de poorten van de hemel, heb…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
Veergeld 1
gedicht
2.1 met 237 stemmen
28.196 Liggen we 's nachts met de doden die op ons gaan zitten
ons strelen met handen van talk bergamot en citroen
bij elke beweging levender: Han met de tanden
Mentja met puilende ogen, iets in ons haalt ze over
door te gaan, toe dan, aderen zwellen op
vellen als gedroogd bloemblad, een schrift van verwarring
verwijzing: nu wil ik mijn oma…
Tussen de boterbloemen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 mijn leven wacht in boterkelkjes, glanzend
als het zonlicht lacht
waar de wereld lente fluistert tussen bomen
en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag
waarop alles zwarter werd
niets leek zich nog mooi te dromen
niets
was kleurig, toen jouw leven als voorgoed
naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die
veel te vroege…
Leegte
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 Zoals de twijgen van de treurwilg rillen
als de ochtend hen met dauw bekleedt
of het beladen nijgen naar de aarde
wanneer herinneringen zwart omrand
in marmeren ogen staren…
Dizzy
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
832 ."
Was dat nu toeval of soms toch verdriet?…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 De gekken zitten in hun kerkgebouw
Als stomme mummiën: met stenen ogen
Staren ze onwendbaar langs de lage bogen
En horen van Geloof en Liefde en Trouw
Uit 's herders mond, die kalmpjes staat en nauw
Iets hoorbaars voor een oirbaar mens kan pogen
Te geven aan de onzaal'gen, die bedrogen
Om 's werelds eêlste goed, zien lauw en flauw.
Dan…
droom
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.076 zo vaak zo veel ben jij daar even
zo vaak zo veel kan ik het kwijt
want het valt me zwaar dit leven
heb vaak geen besef meer van omgeving of tijd
zo vaak zo veel droom ik van veel beter
zo vaak zo veel niets meer zoals nu
jij bent weg en dus interesseert me niks voor geen meter
ben ik niks een nada individu…
Catharsis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Een ijle naam
op het raam, van mijn
gedachtenplantsoen
Als een wasem zich
kristalliseert tot een ijsbloem
van algehele catharsis
en doet slapen in de
armen van een stille strijd
of het ongunstig winnen
van looptijd in binnenruimten
Als het ongeluk stuk slaat
op een bedrand van gelijke
stemming
Als jouw hart, zacht gestemd
spreekt…
Sous les Ponts de Paris
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.952 Van alle plaatsen waar Gij uitgestald zijt
over de bezette stad schreit Uw triestigheid
men heeft U aan alle hoeken opgehangen
om in een offerblok senten te vangen
Nog hebt Gij de kommunie met het volk gevonden
het steekt zijn armen in uw warme wonden
Wij steken ons handen in Uw wonden doof
en blind zijn wij in ongeloof
Priesters…
Beklijven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Een bloem, gekneusd
fragiel buigend voor het leven
Het hart scharlaken gekleurd
hunkerend naar zonlicht en verschiet
Een aureool gevat in hoop en stalen moed
gesterkt door brandende wil en alles kunnen geven
Icoon van liefde en intens naasten verdriet
beklijf
Het moet……
Weemoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Weemoed
‘k Voel me weemoedig
Bezeerd
‘k Zou willen bidden
Zoals ik eens heb geleerd
Hoe kan ik geloven
Dat Hij mij nu hoort
Als ik al jaren heb verloochend
Het Goddelijk woord
Ik zou willen gillen
Dat ziek zijn ‘t geluk zo verstoort
Ik heb mijn verdriet
In de kiem gesmoord
Wat zou ik dan willen?…
De brug is gebroken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
946 De zon schijnt.
De was is nog niet droog.
Ik heb angst
op een door-de-weekse dag.
Ik weet wel waar ik bang voor ben!
Ik ga huilen bij het horen van je stem!
Maar ik neurie een vrolijk lied
en zing 'alles kan, maar niets mag'.
de brug is gebroken.…