23350 resultaten.
Tezeer verleden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Je zegt me
dat ik teveel in het verleden leef,
je overdrijft het zelfs
en je zegt dat ik enkel nog in het verleden leef.
Ik geef je geen ongelijk
en met schaamte op mijn bolle bierwangen
constateer ik inderdaad hetzelfde.
Het heeft me allemaal zoveel pijn gedaan,
dat ik er niets meer aan durf toe te voegen.
Ik ken de gevolgen, ik ben…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Gisteren, ach wat waren we nog jong
alle horizonnen met iedereen te delen
alles schijnbaar in het gerimpelde water
wat uit het toekomstbeeld ontsprong
het oude en het nieuwe tijdloos te strelen
het kwetsbare van eindigheid te ontdoen
laat ons nog even los bestaan van alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 De dagen zijn allen eender;
de zon komt op
en gaat weer af,
verdwijnt achter een horizon.
Wij sjokken naar de auto
en ons werk.
Eten wat en kijken tv,
om altijd te laat ons nest
weer in te stappen,
alwaar wij verzuchten in ons kussen,
en die verdraaide wekker zetten.
Zo sjokt heel het leven
aan ons voorbij,
en tekent het tekort aan…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Hoog boven de waan van de dag,
vliegen vogels naar de horizon,
waar geen mensen onrustig jagen.
Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.
Middenin de waan van de dag,
bestaat de toekomst…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Wanneer meningen me hebben verward.
Wanneer het in mijn kop gaat gisten.
Wanneer ik ben vastgelopen op mijn pad.
Dan wil ik weten wat de wijzen wisten.
Weer verlang ik naar dat stille meer.
Daar ga ik zitten op een houten bankje.
Het water stroomt er als mijn eigen leven.
Onzichtbaar blijft de geheime levensbron.
En toch, wat troebel is…
afgesneden vinnen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 op tijd recht de rug het verhaal
dat bij nacht doorregen is van diepe
wentelingen, repen van hangende dromen
sloffen mee op de restanten van een late geeuw
oogleden tossen om de wijn die als
een surrogaat het laatste beetje rood weerkaatst
aan het gehemelte dat de dag weerstaat
met het ontkurken van alle beleden raad
die weloverwogen werd…
Tijdstrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Verworpen
in de strijd,
geen doel dat
het middel heiligt,
we worden door
onszelf gestenigd,
oneindig traag
door tijdsbeelden gepijnigd
rollen de vurigste stenen
aan om in de laatste
uren tegenover elkaar
te staan, vonken bloed
en hoop
die samengaan
in de samenloop
van eb en vloed
van nog te
verkennende structuren…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Miljoenen jaren, was mij toegezegd
ondenkbaar lang, het heeft zijn grenzen
want al wat is, het zal aan tijd gebonden zijn
zoals een schaduw trekt over de velden.
Zo viel de tand van tijd mij aan
de eerste daad, mijn huid verweerde
een eerste steen die brak en viel, hield
door de eeuwen heen, dit alles gaande.…
We zullen wel zien!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Tegen het einde van het oude jaar,
voel ik aandrang om terug te kijken.
Vlak voordat het nieuwe jaar begint,
heb ik zin om vooruit te willen zien.
Als niet-roker rook ik graag een sigaartje,
om het leven beter waar te kunnen nemen.
Dan wordt het weer tintelfris in onze kop.
Wanneer we niets doen en aandachtig kijken,
lossen ook problemen vaak…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Tot in lengte van dagen
klinkt een lied zonder woorden
als tongen versmelten
beweging gehinderd
denken bemoeilijkt
het onnavolgbare komt
zoeken naar ruimte
vragen die blijven
sprakeloos omzien
roepstem die wenkt
uit glazenhuizen.
Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen…
Een frisse duiker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Het nieuwe jaar we duiken
er weer in. Bij weer en
wind, een nieuw begin.
Met frisse tegenzin is daar
de zee. Het te water treden,
en het deinen op de eerste
golven van 2016 mee.
De eerste confrontatie met de
koude vloeibare zilte minerale
waarden, waarvan er ons zoveel
omspoelt op de ganse aarde;
prepareert de mens met pit op de
tijdingen…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 En luister, naar het bewegen van de tijd.
In het suizen in mijn oude oren.
In het stromen van mijn adem.
In het tikken van de klok.
Ik zie, hoe dode dingen leven.
In kleuren die kleuren gaan.
In de nerven van de tafel.
In tulpen in een vaas.
Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt.
In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.…
Het wachten valt pijnelijk.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.323 Dit uurtje is henen; dit weder verschenen
Dit kusje, dit kusje verdwenen;
Dit glijden der tijden is beter te lijden
Als 't treuren, als 't treuren - allene.
De dag is aan 't rijzen, en 't nachtje aan 't dijzen,
Ai rep u, ai rep u wat, grijze!
Ga spoede, nooit moede, dan noem ik u - goede,
Dan zal ik, dan zal ik u prijzen.…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 Ik draag het heden
Onder mijn armen
Met mij mee
Continu
Verandert het heden
Naar verleden
Dat mij ongewild steeds volgt
Verandert toekomst
In het heden
Draag het even met me mee
Probeer het dan weer te vergeten
En te leven
Zoals ik in het verleden had gewild…
wegwerppoëzie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
547 in de jaren zestig van de vorige eeuw
had je een periode dat wegwerppoëzie
erg populair was...
dichters rolden over elkaar heen
om iets wat in de goot lag
als eerste te bemachtigen
de lekke tennisbal sigarenbandjes
het lege blikje Heinz sandwichspread
kortom een teveel om te benoemen
later toen de jeu er een beetje af was
werd alles…
De vette jaren van de vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 De felle passie waarmee ik de tijd
verslijt, wordt weer ouder in de nieuwe tijd.…
Gezien vanaf een duintop.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Verlangen deed ik,
naar idealen die onbereikbaar zijn.
Vrede in een mannelijke wereld.
Gelijke rechten voor allemaal.
Idealiseren van vrienden en vrouwen,
van wie je nooit iets hoeft of moet.
Edel van geest, een tijdloos lijf.
Helemaal trouw en alleen maar goed.
Onbestemd zoeken naar betere huizen,
met chique keukens en grote tuinen.
In…
Philips 17 TX 123U
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 Benieuwd ben ik,
naar mijn goede ouwe tijd.…
Verwegzuster
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
489 Van wie ik ooit hield
in jeugdige dromen
vol overmoed en energie
Je woorden ademen vrijheid
maar ook heden vol verleden
nostalgie zonder toekomst
Laat me maar dromen
dromen zijn sterker
dan elke dood…
Onderste stenen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 dit verleden is herleesbaar,
van omkeerbare waarde
met kalmte die moeiteloos
handhaaft, het kabaal dat
tot stilte maant, de netten
die zijn binnengehaald
zonder de vlakte van het
water te verstoren, in kringen
die vluchten voor de steen,
hopeloos voor herhaling vatbaar…
Het wonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
427 Onverwacht
bespringt het me.
Ongevraagd
kruipt het onder mijn huid.
Zomaar
schakelt het mijn oordeel uit.
Het is niet wat ik besluit of wil.
Onverwacht opent het mijn ogen.
Ongevraagd laat het me luisteren.
Zomaar zet het mijn horloge stil.…
Blessuretijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 de dagen zullen zich niet hertellen
daarvoor ontbreekt het aan jaren
we zouden elkaar nog vertellen
welk verleden we konden sparen
dan is het moment reeds daar
en zijn we ontdaan van onze last
door spijt is alles vloeibaar
herinnering vervlogen op de tast
de laatste droom doodgebloed
nu lopen we uit de pas
is toekomst voorgoed…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 beloofde glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de rinse tijd…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
wijsheid in het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 wijsheid in het nieuwe jaar
loslaten
is krijgen,
krijgen
is geven
ontvangen
is dankbaar zijn
loslaten
is gelukkig zijn
denken is vast
houden
accepteren is laten gebeuren
En ook al dit
is niets dan
een gedachte
van iemand die
z'n best doet
in het nieuwe jaar.
Wat wijsheid te vinden
en geluk.
Ik wens iedereen het genoegen
om…
Een zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Een zondagmorgen ziet niet om.
Ziet uit naar een preek die na
een zware week iets teruggeeft
van waarmee een verleden maandag
eens begon.
Een zondagmorgen breekt af
de zorgen; geeft iets terug
van een innerlijke kracht in
de geest verborgen. Een hart
verhard door de doordeweekse
strijd, krijgt op zondagmorgen
een kans die niet aan…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
Zoekend naar scherven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
709 soms vader
door de omgekeerde
verrekijkers van de tijd
zie ik je weer
hoe je bestond
op de rand van de eeuwen
hoog en rechtop als graan
in augustus
alsof je altijd hier
zou zijn
dan zie ik dit
gehurkt en gebogen
een kind aan het water
zoekend naar zeeglas
maar blind voor de dagen
die zonder vertragen
wolk na wolk
boven ons razen…
Aanstalten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 dit bestaan is onbezet,
nog open van geest en kind
iets dat voor de deur staat,
betast door weer en wind
met blindheid van ramen in
de kraamkamer van gestalten
die met de jas over de arm in
hun krimploze adem treden
tot de stilte hen zal naderen,
door afwezigheid omgeven
de muren zijn alleen, zij
maken nog geen leven…
Wiederverschluss-Streifen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 ik moet, na opening van zaken,
niet te lang wachten met opeten
want verschoonde tijd zal
ooit voor bederf zwichten
als de termijnen zijn verstreken,
is al het geduld vergeten
dan blijf ik zoeken naar woorden
om mijn gaten te dichten
Kann Spuren von Erdnüssen enthalten
Ungeöffnet mindestens haltbar bis;
die Vergänglichkeit…