8449 resultaten.
vertrouwen...in jou!?
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.710 De brug tussen jou en mij
maar ik kon niet vergeten wat je zei.
Vertrouwen blijf weg! Het hoeft nu niet meer,
ook al is het hard en ook al doet het zeer.
Voor jou hou ik mijn hart op slot,
want jij maakt mij alleen maar kapot!…
voor mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.466 Ik stuur je een berichtje
via dit gedichtje
het is 25 jaar geleden
dat jij bent overleden
die kerst vergeet ik nooit meer
alles veranderde in één keer
wat voelde ik een pijn
nooit meer praten of even bij je zijn
wij waren ons ervan bewust
dat je toe was aan je rust
en deze rust heb je verdiend
ik weet dat je van boven op ons toeziet
lieve…
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 tegenwind verwarde me en daarna was je verdwenen
transparant geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren…
Faas Wilkes (13 oktober 1923-15 augustus 2006)
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.418 later woonde ik nog een poosje
bij hem in de buurt
wanneer ik hem zag lopen dacht ik
daar gaat Faas Wilkes de levende legende
die furore maakte in het zuiden
op 15 augustus 2006 is de balvirtuoos
van toen van ons heengegaan
hetgeen niet wil zeggen
dat ik hem spoedig zal vergeten
natuurlijk is onsterflijkheid betrekkelijk
maar een beetje…
Vakantie Jongen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.611 het is moeilijk om jouw te vergeten.
mijn beste vriendinnen zeggen het moet maar,
je ziet hem toch nooit meer..!
maar ik geloof er in,
ik geloof er in dat ik jouw nog een keertje mag spreken,
jou veel dingen mag duidelijk maken,
om te zeggen:
hoe veel ik om je geef.…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 De schoonheid van de natuur
zo mooi, zo echt, zo puur
Laat zij haar mooiste bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid…
in dubbel touw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
775 kapot
als hij niet
wilde tollen
we knikkerden
en kaarten met
sigarettenmerken
om de pot maar toen
ik won sloeg jij
ineens mijn neus kapot
en ik was
uitgespeeld in
onbezorgde dagen
dat wat jij toen
met mij deed begon
volwassenheid te vragen
knikkers tellen niet
de kaarten in een
schoenendoos geborgen
het spelen is vergeten…
is kunst illusie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 kunstenaar
is kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over werk
met je kompaan
je naam is al
vergeten faam
aan het verbleken
waan aan het
verworden tot kunst
van witte boorden
kunst
jouw magistraal product
is visitekaartje van het
clubje elitairen
het onderscheid dat
ruik je al van verre
nooit…
in sfeer van geuren en leven
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
826 mijn gedichten tillen als een hijskraan
als woorden uit vergeten voorwerpen
uit het dagelijkse niets van heimwee
wiegend op de top der bergen opent het deuren
in grimmende gravende glimmende metaforen
muze valt inéén van schoonheid
waar liefde ademt door dalen van vreugde
het kruipt binnen als een dwaalgast
vanuit dromen van grootheidswanen…
Omdat jij
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.627 Ookal heb je zoveel slechte dingen op je geweten,
ik wil je nooit meer vergeten.
In die tijd dat ik je niet zie ben ik heel kwetsbaar dus hoop ik:
Toekomst brengt ons vast en zeker terug bij elkaar.…
Klokslag twaalf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
632 Enigszins verwonderd
kijkt zij om zich heen
haar grijze ogen gaan
weifelend en twijfelend
naar slanke handen
gevouwen willen zij vasthouden
geknepen willen zij vergeten
ontspannen willen zij vieren
waar fiere schouders
weken dragen van tot hier
laat haar ingetogen lach
rimpeltjes schuchter verschijnen
berustend gooit zij
een hand…
Het Waterhoentje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 Het Waterhoentje
Aan de Korte Prinsengracht
stond een vrouw
die eens mooi moest zijn geweest
Aan haar zwaar verzorgde uiterlijk
zag ik dat ze dat nooit had kunnen
vergeten
Ze keek verbeten
naar beneden
en gooide
met veel kracht
grote stukken brood
Op het ijs
vastgevroren en wanhopig
zat een waterhoentje
Midden in een kring…
Anna Fedorova
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
866 louter je naam al en de plek waar je spelen zou
- den Enghel geheten - wekte ‘t vermoeden dat
ons een bewogen avond te wachten stond
vooral jouw jonge, ranke handen die dansend
over de toetsen vlogen en de oude Chopin met
sprankelende klanken adoreerden, laten zich
niet vlug vergeten
net als je Russische ziel die zich in onze harten…
Een hand
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
20.392 Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe…
Hulpeloos
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.397 Maar weet, dat ik je zag
en dus niet vergeet.…
als licht en donker azen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
656 het is nog
ochtend vroeg
of nachtelijk laat
als ik jou schrijf
over lege gedachten
uitgesponnen
of nog in heipalen
die huishouden
op brakke grond
het is op de
scheiding van
een tijdsidee
dat denken
de versnelling vergeet
of weigert of juist niet
om naar zijn eerste
dan wel achteruit te springen
immers
handelen…
Vriendschap
hartenkreet
3.5 met 71 stemmen
6.789 Een hart onder de riem wil ik je steken
Een engeltje op je schouder meegeven
Een steuntje in de rug, wil ik zijn voor jou
Een duwtje waar je het net niet verwachten zou
Meevoelen met je tomeloze verdriet
met je lachen, ook dat vergeet ik niet
een schouder lenen, wanneer je die nodig hebt
een zakdoek aanreiken, als je zonder zit.…
Op papier
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.082 Kan het niet plaatsen, hoe je nu bent
het verleden, iets wat jou nu zo krenkt
doet iets je pijn, kon men dat maar weten
dingen die jij moeilijk kunt vergeten.
Praten, dat zou men dan graag willen
't zou de angst misschien even stillen
geen internet, praten zo dan op papier
maar doe ik je hiermee wel een plezier?…
Magisch bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
542 Niets bijzonders toch
na het eten
een boswandeling
halfuurtje opgelegde
therapeutische
bewegende handeling
maar terwijl het zonlicht
tussen boomkruinen stroomt
lijk ik alles te vergeten
levendiger zijn de kleuren
bomen en struiken
zijn bloeiend aanwezig
geluiden en geuren
maken mij even los
dit is zo mooi en fijn
ik heb het nooit…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
Onze Ware Wetenschap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.598 Niemand weet wat wij weten
Maar ik weet meer dan jij denkt
En jij weet wat ik bedoel
Ik zal je nooit vergeten
Het was meer dan een moment
En het was altijd met gevoel
Wat wij weten blijft onuitgesproken
Want uitspreken voegt niks toe
De wetenschap heeft mij gebroken
Het maakt niet meer uit wat ik doe
Jij hebt het vuur in mijn hart…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
Recht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 Justitie eist nog 6 jaar extra cel
Voor Saban die zijn vrouwen tatoueerde
Mishandelde, bedreigde, aborteerde
Helaas verscheen hij niet op het appèl
Vanuit een Turkse badplaats laat hij weten
Dat 't hem spijt dat hij de afspraak is vergeten.
----
ALMELO - Het Openbaar Ministerie…
Hufterigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Wilde het niet weten
hield je veilig als een
vreemde voor mij
kwam ook niet voor je op
wilde ook snel vergeten
wanneer men zei
daar gaat weer een
hoofddoekje voorbij
alles in mij zei stop
het werd hoog tijd ik
wilde niet meer meedoen
aan die opkomende
hufterigheid om onze
samenleving te vergriepen in
plaats van me te verdiepen
in het…
Najaarszon
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.855 Ik liep vanmiddag te stralen
in de warme najaarszon
Eventjes was ik vergeten
hoe ik daarvan genieten kon
Heerlijk ook om dan te dromen
je voelt je dan zoiets als vrij
Het lijkt alsof heel de wereld lacht
en dat maakt mij heel erg blij.…
Ode aan de eerste liefde
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.390 Leven wil ik, leven
Zonder jou, dat is een noodzaak
Ik zal je vergeten
Ik droom niet meer van jou na vannacht
Ik zal voortaan dromen over wie ik wilde dat je was
Een vriend, voor het leven wellicht
Het ga je goed!…
Regen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
980 de regen tikt tegen de ruit
en maakt lange strepen
op mijn gezicht
ogen roodbevlekt
door de stromende regen
ik zeg geen woord
en bijt op mijn lip
een ijzersmaak
en weer die regen
ik geef geen kik
als een gesloten kist
die niet open kan
soms heb ik geschreeuwd
niet dat het helpt
vergeten doet het niet
gegrift in mijn geheugen
met een…
Geste van stervende
gedicht
2.4 met 55 stemmen
14.222 (in trance zijn zoons hand vasthoudend)
Nadat ik gestorven ben moet je zien dat je benoemd wordt
tot officieel historicus en na je benoeming niet vergeten
het Boek te schrijven dat ik zelf schrijven wilde. Er waren
onophoudelijk oorlogen.…
Passanten in de mist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 Ik neem de dag als dwaasheid op
met de ongedekte haardos
straks vat ik zijn hand
van oude dromen die hij dacht te vergeten.
Spoed me naar zijn wangen
het hek flankeert onze zijkanten
terwijl hij struikelt vol van herfst en winter.
't Is dwaasheid hij nadert me.…