13903 resultaten.
Heel bizonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Buiten wordt het donker
een kat doet zijn ronde
een muis wordt verslonden
een varken schrikt wakker van de honger
De hemel oogde somber
na bliksem kwam donder
het was een wonder dat ik werd
gevonden onder een vlonder
Na rust kwam bonje
Dollemam dreef zijn rondjes
succes bleek een domper
1-1-2 telde elke seconde.…
WIITE HUISWERVELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Over daken en kale bomenwoud
giert, valt en springt een zwervende wind,
als een dartel, onbesuisd dansend kind,
ontmoet tenslotte geur, die hem vasthoudt.
De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud
om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind
de pijp in, hitte tegemoet, en vindt
vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt.
De keuken…
In de straten van Babylon
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
511 Een stuf ging over mijn naam
De mensen kwamen tegenover elkaar te staan
bijna was ik vergaan
Maar ik word telkens weer een lied
Doorheen tranen strijd en verdriet
Zangers bevolken mijn hart
en vertolken hun snarenspel
De klanken omhelzen en strelen
tot diep in mijn ziel
Blij en vrij voel ik het warme hart
wil overstromen
Dicht…
(Ab)normaal
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
559 We mogen onbekommerd weer uit eten,
We mogen ook weer werken op kantoor.
De mondkap hoeft niet overal meer voor,
We mogen al die regels weer vergeten.
Wat ik nou zeggen wil met dit verhaal:
We gaan weer naar het oude abnormaal.…
Recycling
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
797 Ik schreef een liedje voor het festival,
Het ging van ‘oeh’ en ‘aah’ met grote sprongen,
Ik heb het voor een jury voorgezongen,
Maar daar zei men: dit liedje is er al.“
“Dat weet ik wel’, zei ik, ’dat spreekt vanzelf,
Maar wacht nou toch gewoon een jaar of elf.”…
[ Ik was er niet bij ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Ik was er niet bij,
maar mijn fantasie ziet het --
opnieuw gebeuren.…
ZEVENTIENJARIGEN OPGEROEPEN VOOR DIENSTPLICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Ze is zeventien
mijn dochter
mijn dochter Giulia
een stevige meid
een mooie jonge vrouw
'ze staat haar mannetje'
Ze wordt opgeroepen
voor militaire dienst
door hare excellentie
Defensieminister
Mevrouw K. Ollongren
'die haar mannetje staat'
Ze is echter gebonden
en verbonden met een handicap
een ernstige, een pijnlijke
soms zelfs…
De Opstelling
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
599 Belangrijk is, voor wie naar glorie streeft,
Altijd de groep waarmee je gaat beginnen,
Alleen de juiste mix zal overwinnen,
En dat bepaalt hoe lang je overleeft.
Wie staat er straks ‘op negen’, wie ‘op zes’?
Ik kijk reikhalzend uit naar dat bordes.…
EKater
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
491 Ze zagen 't van de gele wand
gebeuren
Van juichend himmelhoch tot
niet veel later
Het noodlot sloeg van droefenis
zum tode
EKaterina en EKater treuren
Oranje kraakte hem, de britse
code
Tot in de dying seconds Ol
verscheen
Een bankzitter, als duvel uit een doosje
Die gans de natie dompelde
in spleen
Het leed van onrecht dat…
LOZE LEGE KRETEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
609 loze lege kreten
ontwikkelen zich tot
letters en woorden
van waaruit zich
gedachten weten
te formuleren en
ideeën zich creëren
door te constateren
en eindeloos te debatteren
om via een omweg
uiteindelijk weer terug te keren
naar daar waar het
ooit eens begon
naar gedachten
woorden letters
en loze lege kreten…
Paasgedachte
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
267 De president verklaart met droge ogen
Zijn nu al astronomische budget
Voor wapentuig het liefste maar weer met
Een half biljoen te willen gaan verhogen
Ach, hoorde hij een paasklok beieren
En koos hij voor dat geld maar eieren…
4 oktober 2026
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
353 op de groene kruin
van de lijsterbes en de
Japanse kers valt
het fluwelen ochtendlicht
Franciscus’ groet aan
de dieren, de planten en
de hele schepping?…
Klaaglied van Jan Chagrijn.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.038 een aardig lied bedacht -
Buurman gaat het zingen;
Moet ik uit - mijn linnengoed
Is bevlekt of pover;
Eist mijn billet-doux veel spoed -
'k Smijt er d' inktpot over;
Geef ik iets mijn maaklaar op -
Hij verspeelt mijn renten;
Schrijf ik versjes - op mijn kop
Trommlen recensenten;
Is mijn weetlust opgewekt
Voor een stal van boeken…
IK BEN WIE IK BEN EN IK BEN OOK HEEL VEEL NIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Eigenlijk word ik vaak gezien als een losse flodder
zeker op het gebied van toezeggingen
intrinsieke beloftes kom ik wel na
maar niet veelal die losse flodders: spontane toezeggingen zoals::
"Ik ga je voorstellen"
"Ik ga het uitzoeken"
"ik ga het boeken"
"Ik stuur je die foto"
"Ik ga het bekijken, beluisteren"
"Ik kom je be- of…
Maandag 1september 2025 Samenzang Will Tura/Frida "t Is vandaag de eerste schooldag" jaartal 1968
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.067 Krijtstof vult nu de lokalen
Je leert eerste letters, woorden schrijven
wat later kan je lezen
zinnen begrijpen
boeken worden gekaft
boekentas gevuld
de rede die de kindertijd ontkracht
Pennenzakken, kleurpotloden
markeerstiften
fluohesjes 't verkeer regelen
de schort is nu passé
Smartphone, artificiële intelligentie
Chat GPT dat nu…
IS JONG ZIJN NOG LEUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
17 Vanuit een denkbeeldig meisje, nu vrouw:
Ik vond jong zijn leuk en lekker
Ik had zeer liefdevolle ouders
Ik kreeg geen druk van
Je moet dit of dat
En ik mocht geloven wat ik wou
Ik kreeg al vroeg een boek
Over lichamelijke opvoeding
En tegen mijn puberteit
Over seksualiteit en
Liefhebben met wie je maar wil
Ik had vrienden en vriendinnen…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Opdoemend bevrijding der luchten ziet
de nacht, waarin 'k mij boven zee en land
verheffen kan, jou strelen met dit lied
van git dat in jouw kamer klatert en vlamt
en doeken zet in lichterlaaie, zand
van rotsen maakt, van tongen tentakels
met de kleefgreep van ware verzinsels
die mij gaar binden als sliert op een spoel.
En in de tuin van de nacht…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…