11282 resultaten.
Jij wees me
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Zo zou het moeten gaan
strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven…
In vogelvlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.448 Hij is
het gras,de bomen in de wind,
de bloemen,die je 't mooiste vindt,
de vogels in de lucht
en hun gezang,
de wolken en het water,
zonsondergang.
En hij is ook
de tranen op je wang,
wat later
Hij is
in je herinnering,
in alles wat je samen deed
en deelde,
voor hij ging.…
Deze straat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Dekveren in de wind.
En ik.…
De nacht is een spiegel
netgedicht
4.3 met 39 stemmen
1.136 Laat mij niet
de laatste zijn
keer terug waar
ik verdwijn, luister
de wind fluistert,ik leef
waar een bloem verdrinkt
in het water dat ik geef
droomt het donker
de dingen licht
de nacht is een spiegel
zonder gezicht
een verloren verleden
vaarwel gekust
breek de dag als een
scherf in mijn hand
waar de zon op rust.…
Waar ben je nu gebleven?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
934 Ben jij dat witte vlindertje
daar spelend in de wind?
In de hemel zal ik je vinden
lief kindje dat ik zo heb bemind.…
Asfalt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
725 vertel me niet
hoe de leeuwerik
kwinkeleert
ik zal je niet begrijpen
mijn moeder droogde mij
met het zand van de straat
bloed sijpelde in de goot
haar borsten smaakten
naar teer, versleten banden
ruwe mannenhanden
die ik likte als een kitten
het licht ging uit en aan
geen zon omtrent
geen wind verdreef de luchten
ik dronk haar jonge…
Vaart naar vrijheid
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
463 Ruimte in golven eindeloos
en roep van blanke vogels
vrijheid tot verre horizon
wind als onzichtbare streling
geen grens die bindt
aan herinneringen
vrij naar de kim
in hoopvol streven
volgt op afstand verleden mee
gedachten gelijk woorden
verborgen in vreugdvol gevoel
het oog gericht op toekomstig doel.…
Dát
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
776 meer en meer
vind ik mezelf terug
wanneer je naar me kijkt
wij elkaar laten ontstaan
wachten op het ontdekken
van de tocht
alles golft
in het verlangen
naar het oor
van de rivier dat oevers
bemint
jij in mij ruist
als een echo van wiegende wenken
wind
en lotus
wanneer de zon ondergaat
dát zegt
in minder dan een armlengte…
Uit mijn rib geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 is het je jeugd
die mij weer aanzet
tot vlammen
smeulend vuur
warmte en ruimte geeft
aangejaagd door frisse wind
of nemen wij
het toeval van ontmoeten
op dezelfde golflengte serieus
en zingen wij
verschillend in ervaring
het altijd al gewenste lied
ik weet het niet
jij bent uit mijn rib geschapen
jou missen is niet meer te dragen…
Ze bloeide als bloem
poëzie
2.7 met 11 stemmen
1.267 Thans is zij, als een vlokje schuim,
Door winden weggedragen.
Ik heb haar menigmaal gekust,
Dat gloeide hare wangen!
Die zielengloed is uitgeblust,
Gelijk een doods verlangen.
Is ‘t vurig oog als in de nacht
Voor eeuwig uitgeblonken,
Toch ligt ze diep in mijn gedacht,
Als in een graf verzonken.
1882…
Een boom opzetten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 een grote hoeveelheid ogen
staren mij indringend aan
op het eerste gezicht
lijken het bomen
vol ongeloof voel ik
me aangetrokken als wel
bespied door gekerfde zielen
die roerloos aan het meer staan
leunend tegen de wind
die hun lange haren streelt
staan zij daar roerloos
overgeleverd aan
©Lady Love 5-12'11…
Angel's share
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Angel’s share
ik ontsnap
nog voor compostering
uit het gesneuvelde blad
en voel mij opgenomen
korrels zand kriebelen
schuren mij schoon
ontdaan van alle opsmuk
klaar voor de eeuwigheid
tilt de wind mijn bladergeest op
het Engelendeel voor de hemel
residu voor de aarde
zo ben ik in alles en overal
ooit verwaaid
en meegetroond…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
Ceremonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik voelde mij als een maan
die zichtbaar werd door het
beschijnen van de zon mijn
ware leven ontwaakte sereen
waar zoete melodieën weerklinken
vervlogen op de adem van de wind
jij hebt de fundamenten weggeslagen
het zwarte tot puin geslagen
voel mij gelukkig gegijzeld door
hartstocht een versmelting van
ons beiden en ben blij…
Vrij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
858 Ze wiegt in mij
als het vuur van de dageraad
laat mij zachter zijn dan dauw
puur, onaangeroerd
verdwijnt niet in de wind
maar lacht en laat de lente zijn
als mijn, een eigen geluid
en alle dagen
hoor ik haar stem
over de duinen
over de zee
zelfs onder het nachtblauw
ademt ze mijn dromen mee
ze is als goud, lichter dan licht
mijn…
Die kleuren dansen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
631 ik heb de stilte lief
koester haar met
woordloos gefluister
luister naar haar bloemen
die kleuren dansen
op een speelse wind
zij droomt in
ijle tonen de muziek
van mijn monoloog
stroomt zonder rimpeling
in de spiegelgladde zee
van warmte en begrip
zij is mijn thuis waar ik
koning ben en onderdaan
in haar kan ik weer samengaan…
Eeuwige vragen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 Zullen stromen eensgezind
een richting vinden
op de thermiek van de wind.
Gaan gedachten in één tempo
samen in vriendschap om
om parallel van geluk te zoeken.
Vinden woorden eindelijk
juiste klank van vreugde
in menselijke omgang met elkaar.…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voorbij zijn de dagen
van zomer en zon
waarin de vroege vogel
in de eerste zonnestralen
zijn ochtendliedjes floot
regen nog verfrissend was
wind heerlijk verkoelend
in plaats van nat en kil
de dagen waren lang
avonden meestal buiten
geen sombere najaarsblues
maar vrolijke zomerrokjes
het is voor de geuren en kleuren
dat je de…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Dat wat komt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
658 de koude struikelt
over grond en verwachting
hij kent zijn plek
geboeid aan de gouden ring;
een vlek,
waarover ik weldra weer zing
na een laatste ijselijke overnachting
het is niet aan mij
al sturend of trekkend
een hand te verheffen
of warme wind te verspreiden
ik kan het niet zien
dan wel, nu al
voelbaar beseffen…
Wandeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 “Wandeling”
Ik loop
ik wandel
het zandpad slingert
de oneindige horizon
Ik loop
ik wandel
omlijnd door stilte
haar stem verloren
Ik schreeuw
ik fluister
ik roep
ik luister
De stilte zwijgt
vertelt niets meer
en de wind,…
waait het antwoord van mij heen!…
omlijsting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 hij legt zich neer
in wind, in de tijd waar hij om
vroeg
en in die dagen reist hij
door het leven, luistert naar alles
wat stilte hem geeft
het gras verstaat zijn verlangen
het lief en leed, het hebben en houwen
het geruis van het heelal en al de andere plekken
die in een antwoord naar binnen keren
vogels, zwartglimmend, krullen zich…
Lezen uit de bron
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Ik geniet van je woorden,
je lijvige bestaan
mijn vingers betreden
je broze huid
mijn aandacht
kriebelt je wezen
mijn adem blaast
als de wind
ik voel haast
je knisperend blad
zuchten
oude tijden herleven
de regen tikt een oerdans
de aarde omarmt onze voeten
ik voel me even verbonden
met de wijzen van de wereld.…
De Reis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Stilte om me heen, alleen de wind is mijn metgezel.
De sterren en de maan, het heelal adem ik in.
De planeten, de rivieren intrigeren mij diep.
Dromend met idealen door het donker heen.
Bestemming onbekend, gevoel is het kompas.
Een reis zonder begin, een eindpunt evenmin.
Dolend door het leven...
een reis van binnenin.…
Onder de Notenboom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Samen luisteren we naar
bladmuziek gespeeld door de wind
tussen wiegende takken.
Het sap stroomt door mijn nerven,
het bloed stijgt naar zijn kruin.
Het wordt ijl in mijn hoofd
en leeg in zijn kroon.
Onder dit knusse bladerkleed,
hangt een koele kilte
en vouwen we handen
in Zalige Stilte.…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 de kraaiennesten waren slechts gevuld
met wind en water
hun navelstreng werd onverhoopt
naar later weggewuifd
er bleef niets anders achter dan
het sloophout
van een oude boom
zijn droom verhing zich aan zijn kruin
het puin bewaard in ruwe schors
en hoop
lag op de grond
gewond maar nimmer koud
een crucifix in duizendtallen
liet zich…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…