inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Dát

meer en meer
vind ik mezelf terug
wanneer je naar me kijkt

wij elkaar laten ontstaan
wachten op het ontdekken
van de tocht

alles golft
in het verlangen

naar het oor
van de rivier dat oevers
bemint

jij in mij ruist
als een echo van wiegende wenken

wind
en lotus
wanneer de zon ondergaat

dát zegt
in minder dan een armlengte

raak mij aan

Schrijver: kerima ellouise, 8 okt. 2011


Geplaatst in de categorie: liefde

3,6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 338

Er zijn 10 reacties op deze inzending:

Naam:
Gerhard Burgers
Datum:
21 okt. 2011
Email:
rotsplateauyahoo.com
zeer mooi.
Naam:
Astridv
Datum:
14 okt. 2011
Email:
astridvoermanhotmail.com
De woorden ruisen als een echo van wind wanneer de zon ondergaat....prachtig !
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
11 okt. 2011
Email:
voorjaarsvlinderhotmail.com
Een vleugje zomer Kerima, om blij van te worden!
Naam:
annabel
Datum:
10 okt. 2011
Email:
annekestziggo.nl
Wat een heerlijk gedicht!
Naam:
jan haak
Datum:
10 okt. 2011
Email:
janhaakzonnet.nl
Als een omarming.
Naam:
lijda
Datum:
9 okt. 2011
Email:
lijdazielemangmail.com
de liefde mogen beleven in wiegend wenken, mooier kan het niet!
Naam:
geeraardt
Datum:
8 okt. 2011
dat klinkt als een mooie zomerse liefde.....
Naam:
Irmlinda de Vries
Datum:
8 okt. 2011
Mooie wederzijdse ontdekkingstocht der geliefden die de lotus tot volle bloei brengt in dit ontstane gedicht!
Naam:
wie?wui!
Datum:
8 okt. 2011
Email:
wietewuitenskynet.be
als ge dat op die manier kunt zeggen, hoe kunt ge diegene dan nog als datgene beschouwen? heerlijk schrijfseltje!
Naam:
Marije hendrikx
Datum:
8 okt. 2011
Email:
maryama37hotmail.com
Dat. .... Is prachtig!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)