Alle inzendingen over zwarte vrijdag

7546 resultaten.

Sorteren op:

AFRIKA

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.079
honger rimpelt zelfs een zachte, zoete huid en gore, zwarte vliegen stelen de allerlaatste zoute tranen uit bijna dode ogen ergens ver weg leeft de honger, geselt kinderen en mensen, zie ze schuilen onder een plastic zeil, terwijl scherp zand hun huid schuurt ik met mijn laptop op schoot, een mooi, koel glas Chablis onder handbereik…
Tjoke5 augustus 2007Lees meer >

Duivelverbanner

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Ik daag de duivel uit zeg dat god uit een punt kwam tijdens de oerknal en ik hem dat niet zie doen dát wordt de lelijkerd teveel krimpt prompt tot pingpongbal Ik zet de box over hem heen gemaakt van duivelshard staal hoe harder hij vloekt en tiert mij gouden bergen belooft als ik hem eruit laat hoe meer hij me pleziert Satan in zwarte…
Custor13 augustus 2007Lees meer >

zelfbegoocheling

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
een aantekening klein, in zwart gestileerd herinnering aan later en nog later te vergeten streepje humor in de kosmos die vooral ernst heet te zijn hij verteert zijn agenda als een koeienmaag de kiezel op niemandsland gevonden afspraak met de toekomst ooit eerder daar neergelegd als de vreemde eend die bijten zal hoopvol, dat en niets…

Mei Merel

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Zwart van dood. Donker zand. Dood. Zijn pientere geelomrande ogen, zijn nu ingedroogde ogen. De merel die altijd voor mij floot. Voor mij. Natuurlijk. Natuur. Lijk. Voor mij, en nu, in mei, dood. Gemist wordt door mij, nu al, 't gezang in valavonden en dauwmorgens. Altijd keek ik naar hem uit. Maar, eerder nog hoorde ik hem.…
Henry White1 september 2007Lees meer >

mantelzwaar

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.371
ik leg mijn vleugels stil; het praten, moe, verzwijgt de lage vlucht naar rouw de appelboom, vol van schaduw, schudt druppels op de nacht wanneer mijn huid, nog wit omrand, bogen vouwt omheen de tijd ik zie jouw naam in het gras geschreven hoe bladeren vallen, bruin en rood mijn stem kent slechts het schreeuwen, zwart,…

Schapen

netgedicht
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 895
schapen en schapen waren wij onbevangen lammeren een noord en zuidpool Amsterdam de hoofdstad maar `t schoolplein oversteken niet getikt of haken in de slinger kinderhanden vingers wit en bruingebronsd stevig in elkaar geklemd samen tikken richting stemmen het brede schoolplein vullen begrenzen samen lachend het laatste lam getikt zwart…

je ogen dodend mooi

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 991
jij was mijn havik ik jouw prooi je ogen licht fixerend dodend mooi je greep mij toen ik kwetsbaar was mijn wil gebroken maar nog lachend naast je zat jouw ogen lazen regels wit die zwart het rood van liefde geven ik wilde langer blijven om met jou een echt gedicht te schrijven je bent gevlogen mond met warmend rood ik reed naar…
wil melker21 oktober 2005Lees meer >

het doek ontvankelijkt al snel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 755
zwart op wit staat een gedicht pas in hart en geest gaan de kleuren leven die ik je wilde geven nu penseel ik tolerant je normen het doek ontvankelijkt al snel je warme vormen en straalt je wereldlach ik heb gewacht wist dat wat in woorden zou verschijnen jouw kleuren waren in een setting van de mijne je beeld staat…
wil melker10 november 2005Lees meer >

in koperkleur en staal gelijst

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 909
het donkere hout heeft afgedaan de wortelnoten glans waar kinderhanden smetten op barokke rondingen is weer een nieuwe vangst in kringloops grote netten in glas brengt licht de luchtigheid die kaatst in chroom en spiegelruit pas kleur ontmoet in het zwarte leer waarmee de bank en stoelen zijn getuigd ik heb de zon gevangen…
wil melker18 november 2005Lees meer >

Belofte

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Morgen zullen nieuwe woorden mijn gedachten zijn dansen zwaluwen langs flanken van de wind die halmen wiegt tot zij hun voortbestaan op aarde baren en de zon zal blozen tot het maanlicht gouden meren drenkt waar zwarte zwanen twijgen nestelen en vol vertrouwen toekomst broeden morgen zal ik nieuwe woorden zinvol binden vandaag…

Voor altijd jong......

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.870
Voor altijd jong Staand op het dek “Dag” Een laatste handkus De boot vertrekt Voor altijd jong Foto’s in het zwart en in het wit Moeten mij vertellen wie je was Er is er eentje bij waar je op je hurken zit Zoekend naar iets Ik zou willen dat ik je gedachten las Kijkend over een kleed met prul Wat dacht je Had je op zo’n moment…

Verloren liefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
Doffe ogen bevroren tranen een mond die zwijgt haar hart dat huilt de wind die zachtjes een masker streelt over bleke wangen en haren lokt waar krullen futloos hangen voeten lopen over zwarte rozenblaadjes laten een spoor achter waarin in scherven van gebroken liefde werd gestapt ze ziet zijn schaduw node gaan niet bij machte hem…
windwhisper20 februari 2008Lees meer >

Als

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.385
Als ik iemand anders was Een ander leven had Zou ik dan nog zo leven in een zwart gat? Als er een leven zou zijn Zonder haat, liefde, verdriet en pijn Zou er dan op elke vraag geen antwoord meer zijn? Als de wonden op je rug niet zo zou gaan bloeden Zou jij nog zonder vleugels je vrij kunnen voelen?…

Stroman

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Op een landweg uit de wind waar men zelden vlinders vindt stond een stroman die verblind door zon en gruis en stuivend grind verhaalde van zijn bloemenkind Verloren en nooit opgespoord daar zijn voeten vastgeboord verstilden in het zwarte boord terwijl zijn schaduw zonder woord zich voorttrok langs zijn stoffen koord Stijf gestokt in diepe…

Twee gezichten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Haar ogen spreken waarheid terwijl leugentaal de mond verlaat en zinnen, niet meer bij zinnen, schamper zwart wit laten verdwijnen in grijze rook zonder enig vuur gebonden aan handen lopen voeten die paar laatste passen nogmaals zwakzinnig tot het einde wordt alles weer hergebruikt en roept verlangen intens om aandacht bedrukt spreekt…
metha23 mei 2008Lees meer >

Geborgenheid

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Mijn smart regent tranen golven die breken op het verlaten strand van mateloze droefheid verloren dromen Vannacht dwaal ik op onzichtbare vleugels stromen van kristal door de bittere kou van glanzend zwart Op zoek langs sterrenzilver het ijs van de blauwe maan naar de schaduw van je gelaat de schoonheid van je licht de verten van je…

Vloeibaar goud

netgedicht
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Tussenwegen een onmogelijk streven Storm in een glas verwaterd ongeluk Eerste provocerend brandend tweede nonchalant ontvankelijk Tijd voor een automatische piloot probleemknoppen uitgeschakeld En zie ik vlieg en stijg tot eenzame hoogten Ik dans ik zing ik huppel ik spring speel luchtgitaar of Sax Ademnood draait zwarte vlekken…

Het orakel der wegen...

hartenkreet
4.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Gestreept in zwart en geel lijk je wat irrationeel. Toch kun je de heilige koeien mateloos boeien. Met je dieprode gloed stop je de eindeloze stoet van rollende wielen der automobielen. Je hebt me beroerd, m'n zintuigen vervoerd. Ja ik geef toe 'k ben gezwicht, ...voor een verkeerslicht.…
Tim Sinaeve23 augustus 2008Lees meer >

in de wolken

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 956
De wolken vertellen een verhaal hoe ik door het leven dwaal Ik kijk en zie ze veranderen Van zacht wit in donker grijs De lucht verandert van helder blauw in zwart paars Donderwolken boven mijn hoofd De wolken vertellen een verhaal Hoe ik het door het leven dwaal De wolken gaan voort Zoals het in het leven hoort Hoog Heel hoog Daar dondert…
MELANIEB29 augustus 2008Lees meer >

wie niet weg is, is gezien

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.300
wolken vallen op daken en langs de kant van de weg, in plassen regen, kijk ik terug naar dode bloemen en gezichten achter ramen, die ik nog steeds tel, van één tot tien ze herkennen me niet noch de droefheid die ik draag achterwaarts naar het zwarte huis en de appelboom, mank door het sterven van seizoenen bij elf zoek ik mezelf…

zakdoekentijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
de rug in het warme duinzand luchtig perspectief vloeit langzaam dicht grijs en dreigend als een verdampte ijzer die terug naar zijn bedding wil september knibbelt al aan de dagen gedempt en nevelig jagen ze zwarte zwermen zuidwaarts luchten lijken hoger gespannen van verwachting de bomen, de bloemen zijn zomermoe ze kleuren ingetogen…
rietvr11 september 2008Lees meer >

Het kerend tij

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 862
Ik herken de klank van de klokken die voor mij luiden niet meer maar wel de nagalm van de bruinrode dood die de folklore is van herfst herken ik weer De nissen gevuld met geuren die het laatste graf van het leven weer zwart doet kleuren spelen mee met de dans die voltrokken wordt door een kind van de wind Oktober herleeft het bonte…
elze13 september 2008Lees meer >

Faro

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.328
waar ’t land zich schier tot eiland tongt en bunkers kaal uit duinen zweren wieken zich stralen door de nacht als dorsers die de polders scheren grauwend uit zwarte duisternis hoor ‘k schepen en baleinen hoornen weergalmend in d’onmeetlijkheid van trage lankmoedige tonen bundels priemen door mist en zwerk klauwen verloren, blind…
Aramis4 december 2006Lees meer >

met/zonder jou

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.322
het raam is bevroren je kan de harde wind binnen horen niemand is nog buiten iedereen kijkt uit het raam een harde dreun verstoort de stilte en de langdurige kilte een zwarte veer komt naar beneden maar dat is nu verleden het is een hele tijd geleden maar het lijkt of jullie net zijn overleden het voelt nog steeds zo warm aan alsof jullie…
irwin5 december 2006Lees meer >

Ben jij de tijger

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
dagen kantelen in schemering verlengen schaduwen om nachten minder zwart te geven en zichzelf langer te verwennen met het licht dieren wisselen van leven en gaan rusten uit het zicht van opkomst tot aan ondergang ben jij de tijger die al loerend loopt te azen op dat grijze ogenblik wanneer de prooi ontspannen is omdat de nacht…
wil melker6 december 2006Lees meer >

explosief snoepgoed

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
stram in twee rijen dik camouflagestrepen onder ogen die alles in zich opnemen vóór een verdwaalde kogel opnieuw een statistieken nummer en zwarte kadertjes in de krant het stof bijt, de zon brandt met hun maaltijd in zilver - made in the USA - of het koosjer zou zijn chocolade uit te delen eerder dan blauwe bonen een onschuldige glimlach…

Welkom aan de nacht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Ik rust mijn handen op mijn buik centrum van voel in leven vingers dansen op stille hartslag onbeweeglijk sierlijk stil Ogen sluiten aards bestaan buiten een wimperkussend welkom aan de nacht sterren fonkelen mijn afscheid geruisloos vaarwel - ik wacht en was zwart ooit zwaar waar kleuren hun licht schenen nu is het hoop in donkere dagen…

Buiten de wereld

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 663
meegesleurd door het intense bittere gevoel dat haast afstandelijk de buitenwereld omheint in hooploze berusting op aarde koud van ledige woorden leg ik mijn hoofd en gebreken verder omlaag, lager dan mijn geschramde knieën in bedorven waan met gezwollen buik van zwarte angsten schuurt mijn ziel het laatste uur langs rode vruchten…

En dat dit altijd zo zal zijn

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.275
En dat dit steeds weer zó zal zijn: een witte weelde na de pijn van winter met zijn zwart berusten, je lippen die me schuchter kusten, de zoetheid van de wijn. En dat dit steeds méér zo zal zijn: de liefde die de wedloop went, de hoop die reikhalst naar de vreugde, het licht dat ieder mens verheugde die aan Zijn weg begint.…
Adeleyd24 januari 2008Lees meer >

De wandeling

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Zij wandelde langs blauwe open luchten Langs hemels vol met zwart omrande wolken en slaakte duizend zuchten Openheid en ruimte had zij nodig De afstand des te meer De klanken van herinnering deden nog vaak te zeer Alleen met wind en met geweten met troost voor eigen ziel moet deze weg gelopen om al die pijn te kunnen gaan vergeten…