7546 resultaten.
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
Duivelverbanner
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.233 Ik daag de duivel uit
zeg dat god uit een punt kwam
tijdens de oerknal
en ik hem dat niet zie doen
dát wordt de lelijkerd teveel
krimpt prompt tot pingpongbal
Ik zet de box over hem heen
gemaakt van duivelshard staal
hoe harder hij vloekt en tiert
mij gouden bergen belooft
als ik hem eruit laat
hoe meer hij me pleziert
Satan in zwarte…
zelfbegoocheling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
607 een aantekening
klein, in zwart gestileerd
herinnering aan later
en nog later te vergeten
streepje humor in de kosmos
die vooral ernst heet te zijn
hij verteert zijn agenda
als een koeienmaag de kiezel
op niemandsland gevonden
afspraak met de toekomst
ooit eerder daar neergelegd als
de vreemde eend die bijten zal
hoopvol, dat en niets…
Mei Merel
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.349 Zwart van dood.
Donker zand.
Dood.
Zijn pientere
geelomrande ogen,
zijn nu ingedroogde ogen.
De merel die altijd
voor mij floot.
Voor mij.
Natuurlijk.
Natuur.
Lijk.
Voor mij, en nu,
in mei, dood.
Gemist wordt door mij, nu al,
't gezang in valavonden en dauwmorgens.
Altijd keek ik naar hem uit.
Maar,
eerder nog hoorde ik hem.…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
Schapen
netgedicht
4.0 met 36 stemmen
895 schapen
en
schapen waren wij
onbevangen lammeren
een noord en zuidpool
Amsterdam de hoofdstad
maar `t schoolplein
oversteken niet getikt
of
haken in de slinger kinderhanden
vingers wit en bruingebronsd
stevig in elkaar geklemd
samen tikken
richting stemmen
het brede schoolplein vullen
begrenzen
samen lachend het laatste lam getikt
zwart…
je ogen dodend mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
991 jij was mijn havik
ik jouw prooi
je ogen licht fixerend
dodend mooi
je greep mij
toen ik kwetsbaar was
mijn wil gebroken maar nog
lachend naast je zat
jouw ogen lazen regels wit
die zwart het rood van liefde geven
ik wilde langer blijven om met jou
een echt gedicht te schrijven
je bent gevlogen
mond met warmend rood
ik reed naar…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 zwart op wit
staat een gedicht
pas in hart en geest
gaan de kleuren leven
die ik je wilde geven
nu penseel ik
tolerant je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat…
in koperkleur en staal gelijst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
909 het donkere hout
heeft afgedaan
de wortelnoten glans
waar kinderhanden smetten
op barokke rondingen
is weer een nieuwe vangst
in kringloops grote netten
in glas
brengt licht de
luchtigheid die kaatst
in chroom en spiegelruit
pas kleur ontmoet in
het zwarte leer waarmee de
bank en stoelen zijn getuigd
ik heb de zon gevangen…
Belofte
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.450 Morgen
zullen nieuwe woorden
mijn gedachten zijn
dansen zwaluwen
langs flanken van de wind
die halmen wiegt
tot zij hun voortbestaan
op aarde baren
en de zon zal blozen
tot het maanlicht
gouden meren drenkt
waar zwarte zwanen
twijgen nestelen
en vol vertrouwen
toekomst broeden
morgen
zal ik nieuwe woorden
zinvol binden
vandaag…
Voor altijd jong......
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
4.870 Voor altijd jong
Staand op het dek
“Dag”
Een laatste handkus
De boot vertrekt
Voor altijd jong
Foto’s in het zwart en in het wit
Moeten mij vertellen wie je was
Er is er eentje bij waar je op je hurken zit
Zoekend naar iets
Ik zou willen dat ik je gedachten las
Kijkend over een kleed met prul
Wat dacht je
Had je op zo’n moment…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Doffe ogen
bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem…
Als
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.385 Als ik iemand anders was
Een ander leven had
Zou ik dan nog zo leven in een zwart gat?
Als er een leven zou zijn
Zonder haat, liefde, verdriet en pijn
Zou er dan op elke vraag geen antwoord meer zijn?
Als de wonden op je rug niet zo zou gaan bloeden
Zou jij nog zonder vleugels je vrij kunnen voelen?…
Stroman
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.705 Op een landweg uit de wind
waar men zelden vlinders vindt
stond een stroman die verblind
door zon en gruis en stuivend grind
verhaalde van zijn bloemenkind
Verloren en nooit opgespoord
daar zijn voeten vastgeboord
verstilden in het zwarte boord
terwijl zijn schaduw zonder woord
zich voorttrok langs zijn stoffen koord
Stijf gestokt in diepe…
Twee gezichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Haar ogen spreken waarheid
terwijl leugentaal de mond verlaat
en zinnen, niet meer bij zinnen,
schamper zwart wit laten verdwijnen
in grijze rook zonder enig vuur
gebonden aan handen lopen voeten
die paar laatste passen nogmaals
zwakzinnig tot het einde
wordt alles weer hergebruikt
en roept verlangen intens om aandacht
bedrukt spreekt…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
Vloeibaar goud
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
1.280 Tussenwegen een onmogelijk streven
Storm in een glas verwaterd ongeluk
Eerste provocerend brandend
tweede nonchalant ontvankelijk
Tijd voor een automatische piloot
probleemknoppen uitgeschakeld
En zie ik vlieg
en stijg tot eenzame hoogten
Ik dans ik zing
ik huppel ik spring
speel luchtgitaar of Sax
Ademnood draait zwarte vlekken…
Het orakel der wegen...
hartenkreet
4.4 met 40 stemmen
1.670 Gestreept in zwart en geel
lijk je wat irrationeel.
Toch kun je de heilige koeien
mateloos boeien.
Met je dieprode gloed
stop je de eindeloze stoet
van rollende wielen
der automobielen.
Je hebt me beroerd,
m'n zintuigen vervoerd.
Ja ik geef toe 'k ben gezwicht,
...voor een verkeerslicht.…
in de wolken
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
956 De wolken vertellen een verhaal
hoe ik door het leven dwaal
Ik kijk en zie ze veranderen
Van zacht wit in donker grijs
De lucht verandert van helder blauw in zwart paars
Donderwolken boven mijn hoofd
De wolken vertellen een verhaal
Hoe ik het door het leven dwaal
De wolken gaan voort
Zoals het in het leven hoort
Hoog
Heel hoog
Daar dondert…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 Ik herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte…
Faro
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.328 waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren
grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen
weergalmend in d’onmeetlijkheid
van trage lankmoedige tonen
bundels priemen door mist en zwerk
klauwen verloren, blind…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 dagen kantelen
in schemering
verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht…
explosief snoepgoed
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.069 stram in twee rijen dik
camouflagestrepen onder ogen
die alles in zich opnemen
vóór een verdwaalde kogel
opnieuw een statistieken nummer
en zwarte kadertjes in de krant
het stof bijt, de zon brandt
met hun maaltijd in zilver
- made in the USA -
of het koosjer zou zijn
chocolade uit te delen
eerder dan blauwe bonen
een onschuldige glimlach…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
En dat dit altijd zo zal zijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.275 En dat dit steeds weer zó zal zijn:
een witte weelde na de pijn
van winter met zijn zwart berusten,
je lippen die me schuchter kusten,
de zoetheid van de wijn.
En dat dit steeds méér zo zal zijn:
de liefde die de wedloop went,
de hoop die reikhalst naar de vreugde,
het licht dat ieder mens verheugde
die aan Zijn weg begint.…
De wandeling
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.080 Zij wandelde langs blauwe open luchten
Langs hemels vol met zwart omrande wolken
en slaakte duizend zuchten
Openheid en ruimte had zij nodig
De afstand des te meer
De klanken van herinnering
deden nog vaak te zeer
Alleen met wind en met geweten
met troost voor eigen ziel
moet deze weg gelopen
om al die pijn te kunnen gaan vergeten…