8109 resultaten.
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Ik tuurde gisternacht
vanaf mijn stee
de diepte in naar het wel en wee.
Ik raad gevloek niet aan,
maar snap nu dat het fijn is
om je af en toe te laten gaan.
Ik wond me op over dat gekloot op aarde
en het duurde godverdommes
eer dat ik bedaarde.
De mens raakt dan wel aangekleed,
maar wordt ook meer en meer proleet
en ik acht hem inmiddels…
Nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 schaduw prijkt
in kleur voor
nieuw geboren
geluk
niet dat zij eerder
zo fragiel
aanvoelde toch
is het vers
net uit het ei
gekropen danst de zon
nog altijd daar waar
zij geboren werd…
Zomerakkoorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 gedragen vlaagt
warme wind de
laatste zomerakkoorden
het bronsgroen eiken
laat zich door de zon
met nog meer kleur verrijken
bladeren ritselen
steeds nieuwe patronen
schonen het herfsttapijt
bomen maken
zich klaar voor het
koudste deel van het jaar
het bos gaat in ruste
met het geluid van vogels
op weg naar zuidelijke kusten…
Ontwaarding
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Ik weet niet of u het net zo ervaart,
maar ook als een eencellige door ons uitsterft,
zijn wij weer wat minder waard.…
Haar ingenomen stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 Mijn weg naar de stilte was gevuld met bewondering
een hartstochtelijk leven die zij duidde in een seconde
maar ons contact kreeg een andere voorbestemming
door een slingerende weg die eindigde in een rotonde.
Haar leven tegen de klok in met ongekende windvlagen
met een aantrekkingskracht voor de stilte van de storm
begaf ik mij door…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 lentelied
als het gras mij groet
voel ik dat het moet
liggen met mijn lief
die mij minnen doet
als de wind met bloemen wuift
mij verandert in een bij
die altijd zoekt en zoemt
en zo ’t leven kruis bestuift
als de zon mijn geest verruimt
en mijn blik verdwaast
raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd
vertraagt natuur mijn haast
als ik…
Wilgen...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 Ze staan
-onverstoorbaar-
aan de waterkant
de wilgen
ze houden van land
en water
Buigen zich
zover voorover
dat ze zich niet
meer strekken kunnen
Hun tengere voeten
klauwen
in modder, aarde
herkennen de waarde
van
het taai houvast
hun twijgen
verwijzen naar:
later.…
Nostalgie…
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 hoge bergen, tropische landen
verre oorden, witte stranden
heimwee is niet altijd denken
aan vervlogen tijden,
soms heb ik heimwee naar
je warme handen die zich zoekend
een weg banen in mijn wilde haren
je bonzend hart dat op hol slaat bij
het fluisteren van je naam
je sensuele blik die zich weerspiegeld in de ruit
van ons geliefd…
Natuurfotografie: schilderen met licht!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 De contouren
de horizon
de zon
de lucht
de wolken
Dat plaatje
vanuit jouw plaats vormt
een palet aan kleuren
vooral veel groen
met veel schaduwen
in het zicht
Klik...foto gemaakt!
Fotograferen is als
schilderen met licht!…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
Rozengeur, geen maneschijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 Van maneschijn
is nog geen sprake
we wandelen
samen
door een rozentuin
de geur
en kleur
als wonderbaarlijk
Hier neem je
niet de benen
noch
de wijk
Hier blijf je
dralen
dwalen
door een hof
Hof van Heden.…
Groene hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Je fietst
door 'Het Groene Hart'
voor mijn part
wandel je er
De einder ver
en immer
het geruis
van snelverkeer
Maar de vogels
strijken neer
op plassen
op zomen van groen
Hun snavels
in beweging
nerveus
hun vleugelslag
Er ademhalen
'moet je doen'
je ogen
op steeltjes.…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
Een vlucht in extase
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
491 ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien
Een enkel blad valt op het bruingroene mos
De wolken bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat…
Droom
gedicht
2.7 met 6 stemmen
6.211 Ik woonde in een speelgoedstolp van glas.
Zo'n bol waarin het sneeuwen gaat in dikke
En trage vlokken, als een kind hem pas
Heeft omgedraaid. Dat was me even schrikken.
Het gras stak stil en hoog boven mij uit.
De lucht was blauw geverfd. Ik zag het tikken
Van iemands vinger, zonder één geluid.
Er waren sterretjes als speldenprikken.
Toen…
Blikveld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
741 Een stoel
heb ik
voor je klaargezet
Aan het glas
zodat je
naar buiten
kunt blikken
Een park
een rij bomen
een veld,
geel van zon
Tegen de ruit
zou je kunnen tikken
om mijn blik
te kunnen vangen
Ik ken
je verlangen
naar aandacht
naar de blikken
die ik
-doorgaans-
naar je opsla.…
Stilstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Stil staan
wil je
je ogen
op steeltjes
De bloemen
zien
bloemen
herkennen
Soms
aanraken
aanraken
met je vingers
Je hoort
uit de keeltjes
van verborgen vogels:
liefdeszang
Wees niet bang
liefde is hier
waar aarde
paradijs geworden is
door mensenhanden.…
In jaarringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
516 het is windstil
geen blaadje ruizelt
zij zitten aan mijn stam
genietend hand in hand
ik heb ze gezien
als baby en kind
hun stemmen opgeslagen in
jaarringen die ik mag dragen
samen zijn we gegroeid
alleen hadden zij dat
niet in de gaten omdat wij
samen nooit konden praten
ik ben er altijd
de grote machtige eik
maar pas de laatste…
Sluitstuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Herfst...
is sluitstuk
de uren
van het licht
geteld
We zijn
-met onze ogen-
door het boek
dat jaar heet
gesneld
Weer
was er strijd
zonder enig held
werden kinderen
heimelijk geboren
Weer
bliezen politici
van hun hoogste toren
werden er meningen gegeven
oordelen geveld
Weer
werd er door
jonge meiden
op plein en plek
geginnegapt…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Twee bomen, aan het stille water
spiegelen zich alle dagen zacht,
pronken met gekregen bladeren
tot in schijnbaar dieper water.
Beiden ook nog snel verstoord,
als watervogels, zelfs een vis
't water doet bewegen
spiegelbeelden, eventjes gewist.
Het eerste blad dat valt
één enkel blaadje
ja, dat kan gemist.
Tot de herfst hen roept,…
Huid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
731 Het is mijn huid
die ik niet
wil verkopen
Ik lijk
dan wel verlopen
door jaargetij aangetast
Maar voor geliefden
ben ik
zoete herinnering:
toen romantiek
hun beider naam of initialen
in m'n dikke huid heeft gekrast.…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het zonlicht
speelt z'n spel
met wolken
Wolken
hun spel
met zonlicht
Is het verstoppertje?
krijgertje?
is het...
m'n gebrek aan inzicht?
Het zicht
erop is
in een woord: schitterend.…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
Herhaling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Bomen blijven
bijna eeuwig vruchtbaar
ze baren bladeren
telkens opnieuw
tot ze moe zijn
vallen en wegwaaien
gekleurd
door vermoeidheid
door zwieren en zwaaien
aan takken
totdat die kaal zijn
en weer opnieuw baren.…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ze vliegen
vliegen in 't blauw
van hemel
de aarde ver beneden hen
Ik weet niet
of ik eraan wen
de trek van vogels
hoe lang? naar waar?
Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
Bij weer en wind
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 zelfs bij een donderbui
wordt er gewuifd naar jou
heb je dat wel gezien
daar bij de brug?
al ben je nog zo nors
knorrepotknorderig
riet staat te wuiven
al keer jij je rug…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Bladgoud op het ochtendsplijten,
het voorschrift van de schepping
wappert als ‘n verscheurd kasboek
haveloos in de schrikdraad.
Bomen stil als marmerbeelden
trekken theatraal de wangen strak,
aan hun enkels gevallen seizoenspruiken
en boomvruchten als oudejassenknopen.
Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal…